Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αποτυπώματα Ψυχής. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αποτυπώματα Ψυχής. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

20 Δεκ 2018

"Αποτυπώματα Ψυχής" από τη Μαίρη Τσίλη


Για έναν έρωτα θνητό


Κομμένες μου σελίδες. Άκοπες χαρές. Καρδιές λεπίδες και κοφτές αναπνοές. Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ο έρωτας θεός γιατί είμασταν εσύ κι εγώ. Δυό σπαρακτικοί οργασμοί που τυχαία ξεψύχησαν μαζί. Για λίγες ώρες, για μια στιγμή, για πάντα. Κι ύστερα σιωπή. Τίποτα. Κενό. Εκτονωθήκαμε.

13 Δεκ 2018

"Αποτυπώματα Ψυχής" από τη Μαίρη Τσίλη

Από την απέναντι όχθη



Τώρα πια ξέρω πως είναι να πεθαίνεις. Με όποιον τρόπο κι αν πεθάνεις, όσο χρονών κι αν είσαι. Είναι λες και σε χτυπάει κεραυνός. Δεν ξαφνιάζεσαι μα ούτε και πονάς. Απλά με έναν τρόπο μαγικό νιώθεις ότι πετάς. Όχι δεν περνάει σε φλας μπακ η ζωή που έζησες. Ούτε και βλέπεις το νεκρό εαυτό σου και τους άλλους γύρω από εσένα. Αυτό συμβαίνει όταν είσαι σε φάση νάρκωσης. Στον θάνατο απλά πετάς στην αρχή και ύστερα ξαπλώνεις σε ένα καταπράσινο λιβάδι ή επάνω σε μια θάλασσα γεμάτη ανατολές κι έχεις τα μάτια σου κλειστά και χαμογελάς. Οι θνητοί προσπαθούν να σου κλείσουν τα μάτια γιατί δεν καταλαβαίνουν πως ο ορίζοντας που κοιτάς τώρα πια δεν σκεπάζεται με τα βλέφαρα σου. Και το στόμα προσπαθούν να σου κλείσουν γιατί δεν καταλαβαίνουν πως το χαμόγελο ζωγραφίστηκε από την αιωνιότητα στο πρόσωπο σου. Μην τους παρεξηγείς. 

6 Δεκ 2018

"Αποτυπώματα Ψυχής" από τη Μαίρη Τσίλη


Αγαπημένο μου αντίο 


Με ρώταγες αν θα φύγεις και σου απαντούσα πως όχι. Μου έλεγες ότι φεύγεις και σου έλεγα πως και αύριο θα πούμε καλημέρα εμείς. Κι ύστερα έφυγες για πάντα εσύ κι εγώ σου φώναζα χωρίς να με δει και να με ακούσει άλλος κανείς : μείνε εδώ! Πόσο αξιοπρεπής και γενναίος ο θάνατος σου. 

29 Νοε 2018

"Αποτυπώματα Ψυχής" από τη Μαίρη Τσίλη

Το σπουργιτάκι δεν μένει πια εδώ



Η ψυχή μου απροσδιόριστη μα και τόσο προσδιορισμένη. Σαν σύννεφο που δεν έχει βρει το σχήμα του ακόμα, σε προκαλεί να το αγγίξεις λίγο πριν γίνει βροχή. Τα μάτια μου αχόρταγα γνέφουν σε ότι περιέχει ζωή. Τα χείλη μου δυό γραμμές που υπογραμίζουν ανεξίτηλα και βαθιά τις προσωπικές μου κραυγές. Οι έρωτες μου τόσο ανήλικοι που πότε γελάνε και πότε κλαίνε σαν μωρά παιδιά. Οι αγάπες μου, τρυπούν τα δάχτυλα μου όταν τις κρατώ και λιμοκτονούν όταν ελεύθερες τις αφήνω.

22 Νοε 2018

"Αποτυπώματα Ψυχής" από τη Μαίρη Τσίλη

Γαλάζια Αστέρια


Ξόδεψα ολόκληρο ουρανό για να σου φτιάξω γαλάζια αστέρια και στις άκρες των χειλιών σου να τα κρεμάσω για να χαμογελάς κι έτσι απόλυτα και ωραία να γίνεσαι εσύ ουρανός σε αυτή τη γη. 

Ποτέ δεν ήθελα να είμαι ένα αστέρι. Την αξιοπρέπεια του φεγγαριού ζήλευα πάντα, έτσι καθώς στέκει μονάχο του και την λύπη του δεν δείχνει.

15 Νοε 2018

"Αποτυπώματα Ψυχής" από τη Μαίρη Τσίλη

Υπέροχο βάσανο που Σοφία σε λένε


Πόσα χρόνια έχουν περάσει πια που εγώ γνώρισα εσένα ή που εσύ γνώρισες εμένα. Με εμάς τώρα πια δεν υπάρχει εγώ κι εσύ ούτε και ορισμός φιλίας για να τον γράψουμε σε κάποιο λεύκωμα όπως στο Δημοτικό Σχολείο κάποτε. . Στις ενήλικες ζωές μας ταιριάξαν οι παράξενες ψυχές μας. Σαν δυό ώριμες γυναίκες αρχίσαμε να κερνιόμαστε λύπες, χαρές, ποτά. Να μοιραζόμαστε ένα μηχανάκι με εσένα στην πλάτη μου και το ηλίθιο σακίδιο σου στα πόδια μου. Κι ύστερα να νοιαζόμαστε η μία για την άλλη και να πετάμε μύγδαλα στα τρένα και στις θάλασσες που νομίζουν ότι μας χωρίζουν. Γράφουμε και μιλάμε και όταν έχουμε τις κλειστές μας δεν μιλάμε. Βριζόμαστε και γελάμε. Σε είπα Μπάμπη και με είπες Μαντάτα μου. Ξέρουμε εμείς γιατί και πως και αυτό είναι αρκετό.

1 Νοε 2018

"Αποτυπώματα Ψυχής" από τη Μαίρη Τσίλη

Λένε για μένα


Πόσα ρημάδια έρωτες ακόμα θα μου γδέρνουν το δέρμα της ψυχής. Πόσες αλήθειες πουτάνες θα φιλούν την μοίρα μου και θα την ξεσκίζουν χωρίς να της χαρίζουν οργασμό ευτυχίας. Ήρθα από το τέλος για να προλάβω την αρχή. Αυτοκτόνησα τα παιδικά μου χρόνια. Έτσι για να μην λέτε ότι έχω απωθημένα. Σκότωσα ακόμα και τους γονείς μου μέσα στην μνήμη μου. Για να μην λέτε ότι πονάω ακόμα. Πέταξα τις λέξεις μου, αφού έκανα έρωτα μαζί τους, στα σκουπίδια για να μην μου λέτε ότι γράφω καλά. Και ύστερα φόρεσα ανάποδα τον ζουρλομανδύα στην ψυχή μου κι έκανα πραγματικότητα τα όνειρα μου μέσα στα όνειρα μου.

25 Οκτ 2018

"Αποτυπώματα Ψυχής" από τη Μαίρη Τσίλη

Ναρκοπέδιο Ονείρων



Κοίτα πως κατάντησα αγαπημένη μου. Μέσα σε ένα κελί κάπου στην Ελλάδα . Εγώ που αγάπησα εσένα κάποτε στην Βουλγαρία. Μικρό κορίτσι εσύ δέκα χρονών κι εγώ στα δώδεκα αγόρι αμούστακο όπως λέγανε. Μαζεύαμε μαζί εμείς τα ορφανά από μάνα ή πατέρα καλαμπόκια έτσι όπως μετά μάθαμε στην Ελλάδα της ελευθερίας να μαζεύουμε σταφύλια. Κι ύστερα εμένα με έσπρωξε η μοίρα στο Σεράγεβο με εκείνα τα καλαμπόκια που δεν ήταν καλαμπόκια αλλά όπλα και γνώρισα εκείνη. . Εκείνη την λάθος ειρήνη μέσα σε έναν αλλιώτικο φλεγόμενο και εμπόλεμο κόσμο. Και ο δικός μου κόσμος έγινε ναρκοπέδιο που έσκαγαν ναρκωτικά αντί για νάρκες στο πειραγμένο μου μυαλό.

11 Οκτ 2018

"Αποτυπώματα Ψυχής" από τη Μαίρη Τσίλη

 Το γράμμα που δε σου έστειλα ποτέ


Έχει ψύχρα απόψε. Και πάλι η μορφή σου με επισκέπτεται και αιχμαλωτίζει το μυαλό μου, την καρδιά μου, το κορμί μου. Όπως πάντα την ίδια ώρα ακριβώς! Γράφω για σένα. Σε ένα χαρτί με ένα στιλό μα το μελάνι τελειώνει και στάζει κάτι σκούρες τελείες σαν κηλίδες από αίμα νεκρό. Πέρασε τόσος έρωτας καιρός από τότε που βρεθήκαμε εμείς. Από τότε που εμείς γίναμε ένας χωρισμός πειρασμός για δάκρυ. Όχι δεν θα γράψω ούτε μισή λέξη εις βάρος σου. Μόνο λέξεις ολόκληρες που θα περιγράφουν το πόσο λάθος σε αγαπούσα. Βλέπεις, είχα άγνοια κινδύνου και νόμιζα ότι θα με αγαπούσες πιο πολύ από όσο παθιαζόσουν για μένα. Κι όμως ήθελες απλά να διεκδικήσεις, να νικήσεις τον καλά κρυμμένο αδύναμο εαυτό σου, μέσα από την δύναμη που είχα να ανάβω όνειρα και να φτιάχνω ζωές όμορφες για πάρτη σου. Γράφω για σένα. 

4 Οκτ 2018

"Αποτυπώματα Ψυχής" από τη Μαίρη Τσίλη

Αυτοκτονία για δύο
  
Εδώ που είμαι τώρα, εμένα κανένας δεν με φτάνει. Κάπου σε μία γωνία της Πατησίων ή στην άκρη ενός γκρεμού σε ένα έρημο νησί. Το μυαλό μου καίγεται από εσένα και το δέρμα μου ανατριχιάζει. Το κορμί μου γδέρνεται χωρίς εσένα και η ψυχή μου ξεπαγιάζει. Που και που περνάει κάποιος περαστικός και έτσι όπως φτύνει το φλέγμα της μοναξιάς που τον πνίγει, έρχεται το φτύμα του στο πρόσωπο μου. Το σκουπίζω με το χέρι μου. Που και που πετάει ένα πουλί και μου ρίχνει την κοτσιλιά του στο σκισμένο από εγωισμό μπλουζάκι μου. Κι αυτήν με το χέρι μου την σκουπίζω.

27 Σεπ 2018

"Αποτυπώματα Ψυχής" από την Μαίρη Τσίλη

Παράσταση Μοναξιάς
Εαυτέ μου, απόψε θέλω να μιλήσω σε κάποιον μα κανείς δεν είναι διαθέσιμος. Οπότε εσύ θα τα ακούσεις θες δεν θες. Έλα, μην στρίβεις τα μούτρα σου. Θα σε αφήσω να μου κάνεις τράκα από τα τσιγάρα μου και στο τέλος να μου κλέψεις και τον αναπτήρα. Καλό είναι όταν ξεμένει ο άλλος από φωτιά να έχεις να του δώσεις εσύ. Έλα και φέρε και μια μπίρα από την κατάψυξη. Μπίρα είπα και όχι ανάμνηση. Τις αναμνήσεις θα τις ξεπαγώσω αύριο και θα τις ψήσω στην κόλαση του μυαλού μου. Απόψε θέλω μόνο κάτι παγωμένο να πιω. Κι ας με πούνε αλκοολικό. Απόψε θέλω να σου πω απλά για το πως νιώθω και για το πως τα περνώ. Άντε κάτσε κάτω επιτέλους και σε παρακαλώ την στάχτη στο τασάκι να την ρίχνεις κι όχι κάτω ή στα μάτια μου. Λοιπόν που λες Εαυτέ μου, σήμερα έβαλε ψύχρα φθινοπωρινή κανονική. Ανέβηκα στο μηχανάκι και μου έλειπε μια ζακετούλα. 

20 Σεπ 2018

"Αποτυπώματα Ψυχής" από τη Μαίρη Τσίλη

Μπάσταρδος Έρωτας

Αγαπημένη απάτη μου, άρχισε να μικραίνει η μέρα τώρα που έχει μεγαλώσει η απόσταση από εσένα. Σε ξέκοψα από την μήτρα της ψυχής μου. Σε άφησα στον δρόμο σαν μια μπάσταρδη λύπη μου, αγνώστου αιτίας και σαν ένα νόθο έρωτα με ξεφτισμένο λόγο ύπαρξης. Δεν ανησυχώ για σένα. Όλο και κάποιος που σου μοιάζει θα σε μαζέψει μέσα στο μπουρδέλο της ζωής του και θα κάνει να νιώσεις βασίλισσα. Εξάλλου δεν σε παράτησα έτσι. Όταν σε ξέκοψα, έκοψα την αγάπη στα δύο. 

13 Σεπ 2018

"Αποτυπώματα Ψυχής" από την Μαίρη Τσίλη

Ζωή από σκόνη

 Αφιερωμένο στην ηρωίδα της ζωής μου, στην δική μου Ελένη

Θέλω να γράψω. Πρέπει να γράψω για να βάλω ένα φρένο στο μυαλό μου και για να πατήσω γκάζι στην καρδιά μου. Δεν μου βγαίνουν λέξεις εύκολα απόψε. Θυμάμαι χωρίς να θέλω. Λίγο λιωμένο παγωτό κι ένα κουταλάκι μέσα σε μια κούπα με ζάχαρη και καφέ επάνω στο τραπέζι της κουζίνας. Και δίπλα από αυτό η μάνα μου στο πάτωμα πεσμένη σε στάση ύπνου στα ανάσκελα. Χέρια και πόδια απλωμένα, με το στόμα μισάνοιχτο και με τα μάτια ορθάνοιχτα χωρίς να κοιτάνε κάτι. Θάνατος. Κι εγώ χωρίς συστάσεις και απορίες μπροστά του. Δυό χρόνια μετά. Εσύ πέθανες κι εγώ έζησα και ζω. Βρήκα αντίδοτο στο πουθενά και ζω ξανά χωρίς εσένα. Κάνω όλα αυτά που θέλω και δεν μου λες εσύ πια να προσέχω. 

6 Σεπ 2018

"Αποτυπώματα Ψυχής" από την Μαίρη Τσίλη

Ξημέρωμα Σεπτέμβρη

Μόλις που καταφέρνω να ανοίξω για λίγο τα μάτια μου. Το σώμα μου προσπαθεί να νιώσει που βρίσκεται ακριβώς. Τα μάτια μου ανοίγουν περισσότερο και ανασηκώνω το κεφάλι μου. Είμαι στον καναπέ του σαλονιού και τα γυμνά μου πόδια έτσι όπως είναι απλωμένα στο τραπεζάκι μπροστά μου έχουν τυλιχτεί από την κουρτίνα της ανοιχτής μπαλκονόπορτας δίπλα μου. Μάλλον φύσηξε αεράκι πριν λίγο και δεν το κατάλαβα γιατί κοιμόμουν. Τώρα δεν κουνιέται φύλλο. Έχω ιδρώσει και ξέμεινα με δυό μισόρουχα καλοκαιρινά νοτισμένα και κολλημένα επάνω μου. Κοιτάω τον εαυτό μου και χαμογελώ ειρωνικά. Σκέφτομαι πως αν είχα κάποιον να με νοιάζεται θα με είχε μαζέψει από τον καναπέ και θα με είχε πάει στο κρεβάτι μου. 

31 Μαΐ 2018

"Αποτυπώματα Ψυχής" από τη Μαίρη Τσίλη

Του καλοκαιριού η συμμορία 


 Μου θυμίζεις κάτι καλοκαίρια από εκείνα που τα γέμιζα με αλμύρα και τα πέταγα στο καυτό κορμί του μεσημεριού για να δω αν θα καούν. Μου θυμίζεις κάτι καλοκαίρια που έλεγα πως θα ερωτευτώ εγώ εσένα κι εσύ εμένα. Παιδιάστικη ματαιοδοξία και ανόητη θερινή εφημερία στις πληγές που άνοιγε μονάχη της η καρδιά μου. Τώρα πια τίποτα δεν μου θυμίζεις εσύ . Κοιτώ τον ουρανό που θέλω και ρίχνω τις φυγές μου στα φτερά των γλάρων.

25 Μαΐ 2018

"Αποτυπώματα Ψυχής" από τη Μαίρη Τσίλη

I had a love

Once upon a time I had a love. It was like a fairytale and like a sweet dream. Like an angel's touch in my tear and like a tender kiss next to my every silly fear. But now I am standing at the edge of the dream with empty hands just my own. I have nothing in my life and in my soul.

17 Μαΐ 2018

"Αποτυπώματα Ψυχής" από τη Μαίρη Τσίλη

Του έρωτα μονόλογος

Αγάπη μου... Μάλλον άσε αυτήν την λέξη στην άκρη καλύτερα. Δεν γίνεται να σε λέω έτσι τώρα πια. Αγάπη μου, λες εκείνον που κάθε μέρα σε αιχμαλωτίζει στην αγκαλιά του κι εσύ αφήνεσαι εκεί. Στάχτη μου. Ναι, αυτή η λέξη νομίζω ότι ταιριάζει περισσότερο. Με άχαρη χάρη, έβαλες φωτιά σε κάθε μου κύτταρο που έγραφε το όνομα σου κι έγινες κι εσύ στάχτη μέσα στην στάχτη μου.

10 Μαΐ 2018

"Αποτυπώματα Ψυχής" από τη Μαίρη Τσίλη

Μοναχική πορνογραφία

Είμαι κάπου στο πουθενά απόψε και είμαι πιο μόνη από ποτέ. Ξέρεις γιατί μωρό μου; Γιατί σε ερωτεύομαι και θέλω να σε γεύομαι για πάρτη μου. Κάναμε έρωτα τόσες φορές με το μυαλό και την καρδιά εμείς. Σπάσαμε τα όρια της λογικής και του παραλογισμού ακόμα μέχρι που καταντήσαμε μια γραφική πορνογραφία για αναγνώστες καβλωμένους και για θεατές δυνατούς. Εκεί που τελειώνει ο οργασμός, αρχίζει η δίψα για αγκαλιά και για συναίσθημα.

3 Μαΐ 2018

"Αποτυπώματα Ψυχής" από τη Μαίρη Τσίλη

Νύχτα Τρυφερή


Τρυφερή είναι η νύχτα απόψε όπως και κάθε απόψε που πέρασε μα και που πάλι θα έρθει και μετά θα γίνει χθες... Τρυφερή η νύχτα, τόσο τρυφερή σα μια καρδιά που απέμεινε μονάχη της να φωνάζει σ' αγαπώ ανάμεσα σε τόσο κόσμο και που γουστάρει έτσι ατίθασα να λέει: «Σε χρειάζομαι»... 

26 Απρ 2018

"Αποτυπώματα Ψυχής" από τη Μαίρη Τσίλη

Ο δικός μου χαμός

Σε σκέφτομαι απόψε. Μην ρωτάς γιατί και πως. Ίσως φταίει η βραδιά που σταλάζει νοσταλγία. Ακούω μουσική και χαζεύω τον ουρανό εκεί απέξω. Κι όμως εσύ νικάς και διαπερνάς το μυαλό μου. Θέλω να μιλήσω με τον εαυτό μου και όμως μιλάω μαζί σου. Ίσως γιατί κάποτε ήσουν κι εσύ κομμάτι του εαυτού μου. Ένα πυροτέχνημα που έσκασε στις άκρες των χειλιών μου και που έγινε η αιτία και η αφορμή των φιλιών μου. 

who is online

Ad24