Δεν υπήρχε
περίπτωση να κυκλοφορεί στην αγορά κάτι σχετικό με την τιτανομέγιστη Αγκάθα
Κρίστι και να μην το παρακολουθήσω. Αυτή τη φορά ήταν το εμβληματικό της έργο «Έγκλημα
στο Όριεντ Εξπρές» στο θεατρικό σανίδι του θεάτρου Κάτια Δανδουλάκη. Ή
τουλάχιστον η θεατρική του διασκευή από τον Κεν Λούντβιχ.
Αρχικά υπήρχε
μια καχυποψία και μια αγωνία κατά πόσο θα μπορέσει να μεταφερθεί σε μια σκηνή
θεάτρου το σκηνικό ενός τρένου ειδικά στην Ελλάδα όπου όπως γνωρίζουμε τα
μπάτζετ δεν είναι απεριόριστα. Και τελικά όλες μου οι ανησυχίες διαψεύστηκαν
μόλις αντίκρυσα τα σκηνικά. Στον περιορισμένο χώρο της σκηνής, ο ευρηματικός
σκηνοθέτης Αντώνης Καλογρίδης είχε καταφέρει να αποτυπώσει με εντυπωσιακό και
πάνω απ΄όλα αποτελεσματικό τρόπο το Όριεντ Εξπρές. Περιστρεφόμενη σκηνή, ένας
ημιδιάφανος τοίχος – προτζέκτορας – χιονισμένο τοπίο, βαγόνια τρένου αριστερά
και δεξιά...γενικά κατάφερε να εκμεταλλευτεί κάθε εκατοστό της σκηνής
αφήνοντας όμως αρκετό ελεύθερο χώρο στο εξαιρετικό καστ να δώσει την πινελιά
που χρειαζόταν για να πάρει ζωή μπροστά στα μάτια μας η ατμόσφαιρα της εποχής.





