Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα διασκέδαση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα διασκέδαση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

8 Νοε 2019

Agatha and The Truth of Murder (2018, ελληνιστί «Άγκαθα: Η Εξιχνίαση ενός Φόνου»)


Βαθμολογία 1,5 / 5

Το γεγονός ότι το brand της Agatha Christie περνάει ακόμα και σήμερα (όχι απλά περνάει, αλλά είναι χρυσωρυχείο) φαίνεται από το γεγονός ότι κυκλοφορούν βιβλία, τηλεοπτικές σειρές και ταινίες βασισμένες στις δικές της ιστορίες ή στον δικό της τρόπο γραφής. Ακόμα μία τέτοια ταινία με πρωταγωνίστρια μάλιστα την ίδια τη συγγραφέα κυκλοφόρησε το 2018.
Η ταινία βασίζεται σε 2 πραγματικά γεγονότα, την εξαφάνιση της Agatha Christie το 1926 για 10 ολόκληρες ημέρες (χωρίς τελικά να δοθεί ποτέ κάποια εξήγηση) και τη δολοφονία της Florence Nightingale Shore και προσπαθεί να τα συνδυάσει «αναθέτοντας» στην εξαφανισμένη Agatha την εξιχνίαση της συγκεκριμένης δολοφονίας. Η Agatha βρίσκεται σε συγγραφικό και προσωπικό τέλμα αφού αφενός δεν της κατεβαίνουν ιδέες αφετέρου βρίσκεται στα χωρίσματα με τον σύζυγό της. Έτσι αποφασίζει να εξαφανιστεί και να βάλει τον εαυτό της στη διαδικασία να λύσει η ίδια το μυστήριο ενός φόνου.

1 Νοε 2019

Joker (2019, ελληνιστί «Τζόκερ» - περιμένατε κάτι άλλο;)


Βαθμολογία 4/5

Η ταινία της χρονιάς; Σίγουρα (άντε μαζί με τη νέα ταινία του Σκορτσέζε, «Ιρλανδός»).  Μία από τις καλύτερες και πιο πολυσυζητημένες ταινίες της δεκαετίας; Πιθανότατα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η ταινία «Joker» του Todd Phillips (της τριλογίας Hangover, με τα χοντροκομμένα αστεία και την τεράστια εμπορική απήχηση), καταφέρνει να αναδείξει έναν ήρωα κόμικ με μία διαφορετική ματιά. Περίπου αυτό που προσπάθησαν να κάνουν σε μικρότερο βαθμό η ταινία «Μαύρος Πάνθηρας» και σε μεγαλύτερο βαθμό η ταινία «Logan».
Η ταινία διαδραματίζεται στην Γκόθαμ Σίτι, αρκετά πριν ο Arthur Fleck – Joker γνωρίσει τον Μπάτμαν και μετατραπεί σε –κακό- έτερόν του ήμισυ. Η περίοδος είναι ταραγμένη (κάτι σαν την Ελλάδα του 2010-2011, στον υπερθετικό βαθμό όμως). Με διαδηλώσεις, με τη βία και την ανέχεια να επικρατούν, τη διαφθορά να ρημάζει την πόλη και την απεργία των καθαριστών του δήμου να την έχει μετατρέψει σε έναν απέραντο σκουπιδότοπο (όπως στην Ελλάδα τουλάχιστον 2 φορές το χρόνο). Ο Fleck είναι ένας προβληματικός τύπος, με ψυχολογικά θέματα που εργάζεται ως κλόουν σε διάφορες εκδηλώσεις, αμείβεται πενιχρά και ζει με την γηραιά και άρρωστη μητέρα του που αποτελεί το μοναδικό του αποκούμπι. Μία σχέση που στην πορεία αποδεικνύεται καταστροφική και προβληματική. Παράλληλα ζει την ψευδαίσθηση ότι μπορεί να κάνει καριέρα ως stand up comedian.  Ουσιαστικά βλέπουμε τη μεταμόρφωση ενός απλά προβληματικού ατόμου σε έναν εμβληματικό «κακό», όπως τον είχαμε γνωρίσει μέχρι τώρα μέσα από τη συνύπαρξή του με τον Μπάτμαν.

25 Οκτ 2019

Red Sea Diving Resort (2019, ελληνιστί «Θέρετρο Καταδύσεων Ερυθράς Θάλασσας» ή εναλλακτικά «Οι περιπέτειες του Captain America στην Αφρική»)


Βαθμολογία 2/5

Γίνεται μία ταινία που αναφέρεται σε γεγονότα που έλαβαν χώρα πριν από σχεδόν 40 χρόνια, να είναι επίκαιρη ακόμα και σήμερα; Και όμως γίνεται εξαιτίας της ανθρωπιστικής κρίσης και του μεταναστευτικού ρεύματος από χώρες όπως η Συρία, που βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση εδώ και χρόνια.
Η ταινία αναφέρεται σε μια άλλη ομάδα που στα τέλη της δεκαετίας του ’70 και έπειτα, βρέθηκε στην ανάγκη μετανάστευσης. Αυτοί είναι οι αιθίοπες εβραίοι, οι οποίοι υπό την πίεση αντιπάλων τους στο εσωτερικό της Αιθιοπίας οδηγήθηκαν σε προσφυγικούς καταυλισμούς στο Σουδάν με απώτερο σκοπό να φτάσουν στο Ισραήλ. Μία ομάδα πρακτόρων της Μοσάντ, με επικεφαλής τον Ari Levinson (Chris Evans), αποφασίζει να βοηθήσει τους αιθίοπες εβραίους να αποδράσουν από το Σουδάν. Για να το επιτύχουν αυτό, νοικιάζουν από την κυβέρνηση του Σουδάν ένα τουριστικό θέρετρο στις ακτές της Ερυθράς Θάλασσας με σκοπό να το χρησιμοποιήσουν ως προκάλυμμα για τις επιχειρήσεις διάσωσης. Κεντρικό ρόλο στην υπόθεση παίζει ο Kedebe Bimro (Michael Wiliams), ένας αιθίοπας εβραίος που έχει ως μοναδικό σκοπό ζωής να σώσει όσους περισσότερους κυνηγημένους συμπατριώτες του γίνεται.

6 Οκτ 2019

Godzilla: King of the Monsters (2019, ελληνιστί «Γκοτζίλα: Ο Βασιλιάς των Τεράτων»)

Βαθμολογία 2,8 / 5

Home alone και ελαφρώς άρρωστος οπότε η απόφαση ήταν μονόδρομος. Ταινία και μάλιστα όχι τίποτα βαρύ και ασήκωτο αλλά κάτι ευκολόπεπτο και εντυπωσιακό. Η πρώτη και τελευταία μου σκέψη ήταν ο νέος Godzilla του Michael Dougherty και τελικά δεν απογοητεύτηκα.
Βρισκόμαστε λίγα χρόνια μετά το πρώτο μέρος της διλογίας σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι για την ανθρωπότητα. Υπάρχουν 3 τάσεις. Η τάση της εταιρείας Monarch που έχει σε ύπνωση καμια 15αριά τερατάκια με σκοπό να τα μελετήσει και να προσπαθήσει να τα εντάξει ίσως στον κόσμο μας, η τάση της κυβέρνησης των Η.Π.Α. που είναι «σκοτώστε τα τώρα να τελειώνουμε» και η τάση κάποιων με επικεφαλής τον Alan Jonah (Charles Dance) που θεωρεί ότι τα τέρατα είναι η ευκαιρία του πλανήτη να μας ξεφορτωθεί και να επέλθει η ισορροπία στη φύση. Την τελευταία τάση προσπαθεί να επιβάλλει χρησιμοποιώντας την επιστημόνισσα Emma Russel (Vera Farmiga) και μία συσκευή της με την οποία επικοινωνεί με τα τέρατα. Τα ξυπνάει, τα ξαμολάει και από κει και πέρα το χάος. Απέναντί τους ο πρώην σύζυγός της, Mark Russel (Kyle Chandler) και η επιστημονική ομάδα της Monarch. Η γη γίνεται ένα μεγάλο πεδίο μάχης και οι ελπίδες της ανθρωπότητας κρέμονται από τη δυναμική του καλού Godzilla ενάντια στα τέρατα Mothra, Rodan και King Ghidorah (τα υπόλοιπα τέρατα που ξύπνησαν από τον λήθαργο απλά περιφέρονται στον πλανήτη χωρίς ρόλο).

30 Απρ 2019

Το νέο τραγούδι του Gio-T με τίτλο "Ακόμα σ' αγαπώ"

Αν για κάτι μπορούμε να υπερηφανευόμαστε είναι ότι πάντα δίναμε βήμα σε νέους καλλιτέχνες να παρουσιάζουν τη δουλειά τους. Είναι χαρά μας λοιπόν, να σας παρουσιάσουμε έναν ακόμα νέο τραγουδιστή-δημιουργό και το καινούργιο του τραγούδι.

Ο λόγος για τον Gio-T, έναν 25χρονο φοιτητή του οικονομικού τμήματος του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Παίζει πιάνο και ασχολείται και με την μουσική παραγωγή. Είναι ράπερ, μουσικός, τραγουδοποιός και έχει κάνει live εμφανίσεις τόσο στη Θεσσαλονίκη όσο και στη Θεσσαλία. Η μουσική με την οποία ασχολείται είναι η pop, RnB, hiphop και nu disco. Γράφει τραγούδια για τον ίδιο ή για άλλους καλλιτέχνες με ελληνικό ή αγγλικό στίχο.

8 Απρ 2019

Αθήνα, 07/04/2019, Madrugada….μια σχέση ερωτική


20 χρόνια μετά το πρώτο τους άλμπουμ, Industrial Silence και 11 χρόνια μετά τη διάλυσή τους κυρίως λόγω του θανάτου του κιθαρίστα Robert Buras, οι Madrugada (και κατ’ επέκταση ο τραγουδιστής τους Sivert Hoyem) έχουν καταφέρει να διατηρήσουν τη σχέση τους με το κοινό, και δει το ελληνικό, δυνατή, παθιασμένη και κυρίως ειλικρινή.

Η ώρα είναι 20:00 και μπαίνοντας στο Κλειστό Tae Kwon Do του Παλαιού Φαλήρου, διαπιστώνει κανείς μια προσμονή που σπάνια συναντάμε σε συναυλίες ξένων συγκροτημάτων στην Ελλάδα. Οι θεατές (ηλικίας κυρίως 25-30 και άνω) ήδη συνωστίζονται στην αρένα ενώ και οι κερκίδες έχουν σχεδόν γεμίσει για την (εδώ και καιρό) sold out συναυλία τους. Στις 20:30 τα φώτα κλείνουν και στη σκηνή βγαίνει ο Luke Elliot, ένας αμερικάνος wannabe Hoyem που δένει άριστα με το κλίμα της βραδυάς, με πολύ ωραία φωνή και ένταση στη σκηνή. Εισπράτει το απλόχερο χειροκρότημα του κοινού στο μισάωρο που βρέθηκε on stage αν και μάλλον το 90% των θεατών απλά περίμενε καρτερικά να τελειώσει ώστε να ξεκινήσει η αντίστροφη μέτρηση για τους Madrugada. 

31 Μαρ 2019

Durante la tormenta (2018, ελληνιστί «Οφθαλμαπάτη» και αγγλιστί «Mirage»)


Βαθμολογία 3,8 / 5

Κοίτα να δεις που το Netflix αλλά κυρίως ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος Oriol Paulo με έχουν κάνει λάτρη του ισπανικού κινηματογράφου...! Βέβαια για να λέμε όλη την αλήθεια, πάντα η Ισπανία μας πρόσφερε μικρά διαμαντάκια της 7ης τέχνης κυρίως στην κατηγορία «θρίλερ μυστηρίου».  Απλά ο Paulo το έχει εξελίξει τρομερά, ειδικά στο κομμάτι του σεναρίου. Σενάρια που από τη φύση τους θα μπορούσαν να είναι πολύπλοκα και δυσνόητα για το κοινό, ο Paulo τα παρουσιάζει μαεστρικά και τελικά προσιτά.
Η «Οφθαλμαπάτη» εντάσσει και το στοιχείο του φανταστικού μέσα στον γενικό χαμό. Το 1989 κατά τη διάρκεια μιας ηλεκτρικής καταιγίδας, ο μικρός Νίκο γίνεται μάρτυρας μιας δολοφονίας και στην προσπάθειά του να ξεφύγει, σκοτώνεται. 25 χρόνια μετά, κατά τη διάρκειας μιας ίδιας καταιγίδας, η Βέρα ανοίγει μια πύλη στο παρελθόν, συνδέεται με τον Νίκο μέσω μίας παλιάς τηλεόρασης και βιντεοκάμερας και προσπαθεί να τον σώσει. Στην προσπάθειά της όμως αλλάζει τον ρου της ιστορίας και χάνει το παιδί της. Δύο παράλληλες ιστορίες εξελίσσονται μπροστά στα μάτια του θεατή. Η μία είναι η προσπάθεια του Νίκο να αποκαλύψει τη δολοφονία και η άλλη, η προσπάθεια της Βέρας να βρει τρόπο να επαναφέρει στην σημερινή πραγματικότητα το παιδί της.

21 Μαρ 2019

Captain Marvel (2019, ελληνιστί «Καπετάνισσα Μάρβελ»)


Βαθμολογία 2,5/ 5

Πλέον οι ταινίες της Marvel βγαίνουν με ρυθμούς επεισοδίων εβδομαδιαίας σειράς (που λέει ο λόγος). Από την τελευταία ταινία, αφιερωμένη σε μια πολύ δυνατή ηρωίδα της Marvel, την ομώνυμη καπετάνισσα, θα περιμέναμε κάτι πιο δυνατό και σίγουρα πιο συμπαγές. Αλλά φευ...!
Η ταινία μας εισάγει ακόμα έναν χαρακτήρα, αυτόν της Captain Marvel (η οσκαρική Brie Larson), η οποία ζει και εκπαιδεύεται με την φυλή των Κρι και αποτελεί βασικό τους όπλο στον πόλεμο με τους εξωγήινους Σκρουλ. Αρχικά, η Marvel δεν θυμάται τίποτα από το παρελθόν της παρά μόνο σκηνές από την προηγούμενη ζωή της που βλέπει στα όνειρά της. Όμως αυτό θα αλλάξει όταν μια μάχη θα την αναγκάσει να προσγειωθεί στη Γη. Εκεί θα βρει τον εαυτό της, θα θυμηθεί το παρελθόν της και θα πάρει και αυτή τη θέση της στο υπερηρωικό σύμπαν της Marvel.

12 Μαρ 2019

Green Book (2018, ελληνιστί «Το Πράσινο Βιβλίο»)


Βαθμολογία 3,5 / 5

Το Χόλιγουντ, μέσα από τα βραβεία OSCAR, μας έχει συνηθίσει να περνάει κοινωνικά μηνύματα, κυρίως αντιρατσιστικής φύσης. Έτσι φέτος, η έντονη παρουσία των αφροαμερικάνων ηθοποιών κορυφώθηκε με την ταινία Green Book, που όντας μία πολύ καλοστημένη ταινία...είδε φως και μπήκε στο πάνθεον των κορυφαίων ταινιών.
Το Πράσινο βιβλίο ήταν ένα βιβλιαράκι που χρησιμοποιούσαν ως οδηγό οι αφροαμερικάνοι που ταξίδευαν στον αφιλόξενο νότο στα μέσα του προηγούμενου αιώνα ώστε να αποφεύγουν τα μέρη που κινδύνευαν. Ο Ντον Σίρλεϊ (Ali Mahershala), κορυφαίος πιανίστας της δεκαετίας του ’60, αποφασίζει σε πείσμα των καιρών, να πραγματοποιήσει περιοδεία στον νότο επισκεπτόμενος κυρίως εκδηλώσεις λευκών, πλούσιων αμερικάνων που το έπαιζαν πολιτισμένοι και αντιρατσιστές αλλά στην ουσία έβλεπαν τον Σίρλεϊ ως ένα νούμερο στο τσίρκο (αν και αναγνώριζαν το απίστευτο ταλέντο του). Αντί για το πράσινο βιβλίο, αποφασίζει να προσλάβει ως οδηγό-συνοδό-φύλακα τον ιταλοαμερικάνο Τόνι Λίπ (Viggo Mortensen) που μέχρι τότε εργαζόταν σε διάφορες δουλειές που απαιτούσαν μούσκουλα και αλητεία. Μεταξύ των δύο ανδρών αναπτύσσεται μία ιδιαίτερη σχέση. Από τη μία ο Σίρλεϊ, κλειστός χαρακτήρας, γεμάτος θυμός και ιδιόρρυθμος και από την άλλη ο Λιπ με μεσογειακό ταπεραμέντο, ευθύτητα και καλοσύνη δημιουργούν ένα δυσλειτουργικό (αρχικά) δίδυμο που συγκρούεται, παλεύει με τα φυσικά ένστικτα των πρωταγωνιστών και τελικά λειτουργεί αρμονικά.

3 Μαρ 2019

Aquaman (2018, ελληνιστί «Ο άνθρωπος – μπαρμπούνι» - μου ήρθε μια σχετική όρεξη για τηγανητό μπαρμπουνάκι)


Βαθμολογία 2,5 / 5

Άργησα λίγο αλλά τα κατάφερα τελικά και είδα την τελευταία υπερηρωική ταινία του DC Universe (λέγε με και χρυσωρυχείο για τους μετόχους) και πρώτη με τον Aquaman να είναι ο βασικός ήρωας.

Η ταινία έχει δύο σκοπούς...ο πρώτος είναι να μας εισάγει στον κόσμο του Aquaman και να γνωρίσουμε τους κεντρικούς χαρακτήρες που τον απαρτίζουν και ο δεύτερος να μας παρουσιάσει μία άλλη πλευρά της DC…μία λιγότερο σκοτεινή, με περισσότερο χρώμα (υποθαλάσσια άλλωστε) που όμως δεν κάνει εκπτώσεις σε οπτικά εφέ και σκληρές μάχες (το αντίθετο μάλιστα εστιάζει εκεί). Το βασικό στόρυ είναι η προσπάθεια του Aquaman, ο οποίος ζει κυρίως στον εδώ κόσμο, να σταματήσει τον διαβολικό αδερφό του και βασιλιά της μυθικής Ατλαντίδας ο οποίος έχει σκοπό να οδηγήσει τους υποβρύχιους κατοίκους σε πόλεμο με τους ανθρώπους. 

10 Φεβ 2019

Ιορδανία, μια αραβική χώρα με δυτικές συνήθειες


Για πολλούς αποτελεί όνειρο ζωής. Για άλλους εξωτικός προορισμός και για κάποιους άλλους μια απαγορευμένη περιοχή. Τελικά, η Ιορδανία είναι τόσο κοντά στην Ελλάδα όσο και η Ρώμη.
Μόλις 2 και κάτι ώρες από το Ελ. Βενιζέλος, το αεροδρόμιο της Άκαμπα, της συμπρωτεύουσας της χώρας αλλά και μεγαλύτερου (και μοναδικού) λιμανιού, είναι έτοιμο να υποδεχτεί τους εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες του δυτικού κόσμου. Μάλιστα τα τελευταία χρόνια χάρη στην απευθείας πτήση γνωστής low cost εταιρείας (ναι...τη γνωστή εταιρεία που αντί για τη Θεσσαλονίκη μπορεί να σε προσγειώσει στην Τιμισοάρα), όπως ένας ευγενέστατος και ανετότατος Ιορδανός στην Πέτρα παρατήρησε, όλο και περισσότεροι Έλληνες επιλέγουν (μας πήρανε χαμπάρι και οι Ιορδανοί ότι είμαστε τζαμπατζίδες μάλλον). Εξαιτίας όλων αυτών (και του φτηνού εισιτηρίου βεβαίως βεβαίως αφού Αθήνα- Άκαμπα-Αθήνα κοστίζει 45 ευρώ και Αθήνα-Βόλος-Αθήνα 52 ευρώ) η απόφαση για ένα 4ήμερο εξπρές στην Ιορδανία ήταν εύκολη και άμεση (μήνυμα στο messenger από την παρέα και κλείσιμο των αεροπορικών εντός 10 λεπτών από τη θετική απάντηση).

22 Ιαν 2019

Μετά τον Τσιτσιπά....ο Λάνθιμος! Υποψηφιότητες για τα OSCAR 2019

Το τελευταίο διάστημα λες και οι Έλληνες του εξωτερικού σε διάφορους κλάδους έχουν βαλθεί να μας αποδείξουν ότι μπορούμε να διαπρέπουμε αν μας το επιτρέπουν οι καταστάσεις και οι συγκυρίες. Από τον αθλητισμό με αθλητές όπως ο Λευτέρης Πετρούνιας, η Κατερίνα Στεφανίδη, ο Γιάννης Αντετοκούνμπο και ο Στέφανος Τσιτσιπάς μέχρι τον επιστημονικό χώρο όπως με τη Μαρία Θέμελη, την Έλλη Παπαεμμανουήλ ή την Ειρήνη Ανδρούλη που μάχονται τον καρκίνο. Τα τελευταία χρόνια αργά αλλά σταθερά ανέβαινε ο Γιώργος Λάνθιμος με τολμηρές και ιδιαίτερες ταινίες. Ήρθε η ώρα λοιπόν να πάρει την αναγνώριση του Χόλυγουντ αφού η τελευταία του ταινία The Favourite κατάφερε να διεκδικεί 10 χρυσά αγαλματίδια (Καλύτερη Ταινία, Σκηνοθεσία, Α' και Β' Γυναικείου Ρόλου, Πρωτότυπου Σεναρίου κτλ). Άλλα τόσα βραβεία διεκδικεί ένα από τα αγαπημένα παιδιά της Ακαδημία, ο Κουαρόν με την ταινία Roma. Στα αξιοσημείωτα είναι και η πρώτη ταινία υπερηρώων (Black Panther) που διεκδικεί το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Κάποια στιγμή θα έπεφτε και αυτό το κάστρο...

Ακόμα μία ευκαιρία λοιπόν να στηθούμε μπροστά στις τηλεοράσεις μας και να απολαύσουμε την βραδιά της 24ης Φεβρουαρίου...

Αναλυτικά όλες οι υποψηφιότητες:

20 Ιαν 2019

"Το όνειρο ενός γελοίου" του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι στο θέατρο Μορφές Έκφρασης

Σκηνοθεσία: Άννα Σεβαστή Τζίμα
Διασκευή και Ερμηνεία: Θωμάς Κινδύνης
Μουσική: Κωνσταντίνος Ευαγγελίδης
Σκηνικά: Κωνσταντίνα Μαρδίκη
Φωτισμοί: Παναγιώτης Λαμπής
Θέατρο Μορφές Έκφρασης, Αλκμήνης 13, Πετράλωνα

Ίσως είναι από τις ελάχιστες φορές που μετά από ένα θέαμα (θέατρο, συναυλία, κινηματογράφος) αισθάνομαι την ανάγκη να γράψω κατευθείαν κάτι για αυτό που παρακολούθησα.


Το 1877, ο τεράστιος Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι έγραψε ένα έργο θαρρείς βγαλμένο από μια χρονομηχανή. Θα έλεγα, μια χρονομηχανή που τον είχε φέρει μερικές δεκαετίες μπροστά ή ακόμα και στο σήμερα. Αλλά άνετα αυτή η χρονομηχανή θα μπορούσε να τον είχε οδηγήσει στο παρελθόν. Σχεδόν στην απαρχή της ανθρωπότητας αφού η ανθρώπινη φύση δεν αλλάζει...δυστυχώς. Αυτή η ανθρώπινη φύση είναι όμως που στην αγνότερη μορφή που μπορεί να πάρει, τη μορφή της  αγάπη (πέρα από θρησκείες, ιδεολογίες, χώρες) μπορεί να μετατρέψει έναν άνθρωπο (έναν γελοίο όπως αυτοαποκαλείται ο πρωταγωνιστής με αφοπλιστική ειλικρίνεια και αυτογνωσία) που βρίσκεται στα πρόθυρα της αυτοκτονίας να αποκτήσει μια διαφορετική στάση για τη ζωή και να την δει με άλλο μάτι και αισιοδοξία.

19 Ιαν 2019

"Ανατριχίλες...σε οθόνη και χαρτί" από τον Ιωάννη Μπαχά


Το Βράδυ που Έφαγε τον Κόσμο - The Night Eats the World, 2018
 
(Βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο του Pit Agarmen)

"H ταινία που έφαγε το βράδυ μου"



Μία ταινία με ζόμπι-σκέτο ποίημα, όχι όμως με την έννοια του βαθυστόχαστου λογοτεχνικού πονήματος, αλλά με αυτήν που δίνει ο λαός μας με την έκφραση “τι θέλει να πει ο ποιητής;” ειρωνευόμενος έργα, αλλά και δηλώσεις και ενέργειες κάποιου που και ο ίδιος δεν έχει σαφή σκοπό και νόημα στο μυαλό του για αυτό που δημιούργησε. Και μπορεί κάποιοι να βρήκαν υψηλά νοήματα και βαθυστόχαστες σκέψεις στην μισάνθρωπη ιστορία επιβίωσης του ήρωα στην ταινία, όμως εγώ έκρινα πως καταλληλότερος τίτλος θα ήταν “Η ταινία που έφαγε το βράδυ μου”.

Ο Sam (Anders Danielsen Lie) είναι ένας νεαρός καλλιτέχνης μουσικός που πειραματίζεται με τους φυσικούς ήχους και έχει μια, φυσιολογική για τους καλλιτέχνες, δυσκολία να προσαρμοστεί με αποτέλεσμα να χωρίζει από τη σχέση του και να επιστρέφει στο σπίτι της για να πάρει πίσω τις κασέττες με τις ηχογραφήσεις του. Απορίας άξιο είναι γιατί έχει ακόμη κασέτες (που της ακούει αργότερα σε μαγνητόφωνο!!!). Από καμιά άποψη δεν ήταν η καλύτερη στιγμή για να το κάνει το πάρτυ που οργανώνει η πρώην του αλλά η σύμβαση αυτή μας εξασφαλίζει την απαραίτητη πολυκοσμία ζόμπι που θα βάλουν τα αρχικά αλλά και τα τελικά εμπόδια στον δρόμο επιβίωσης του Sam. Είμαι από αυτούς που θεωρούν πως πρέπει με κάποιο τρόπο να δίνουμε έστω και μια μικρή υποψία της αιτίας για την οποία ξεσπάει η κόλαση των ζόμπι. Είτε είναι απόρρητα χημικά του στρατού, όπως στο “Return of The Living Dead”, ή έστω κάποιο πανάρχαιο “Κακό” από ένα σπήλαιο της Αττικής. Με ενοχλεί η ασάφεια του “The Walking Dead” όπως και η αδιαφορία του σκηνοθέτη, ο πρωτοεμφανιζόμενος Dominique Rocher, να δικαιολογήσει την λαίλαπα που ξεσπάει στο Παρίσι και από την οποία διασώζεται μόνο ο ήρωας του επειδή απλώς αποκοιμήθηκε με κλειστή την πόρτα. Ίσως με το τέχνασμα αυτό θα ήθελε να μας υποβάλει την υποψία ότι στο τέλος θα μας κοροϊδέψει όταν μας αποκαλύψει ότι όλα ήταν ένας εφιάλτης. Εφιάλτης όμως ήταν μόνο ο χαρακτήρας του ήρωα και η καταναγκασμός μας να τον παρακολουθήσουμε μέχρι το τέλος.

12 Ιαν 2019

"Ανατριχίλες...σε οθόνη και χαρτί" από τον Ιωάννη Μπαχά


"The Battery": Ακόμα μία ταινία που έρχεται να "επικουρήσει" το είδος

Σκηνοθεσία: Jeremy Gardner
Ηθοποιοί: Jeremy Gardner, Adam Cronheim, Niels Bolle, Alana O' Brien

  Την ταινία την είδα για πρώτη φορά στο Φεστιβάλ Τρόμου, στον Κινηματογράφο Φαργκάνη το 2014 και για δεύτερη φορά στο Βακούρα το 2015. Έκτοτε ένα αυθεντικό αντίτυπο κοσμεί την αξιόλογη συλλογή μου με ταινίες ζόμπι. Πιστεύω δε πως αξίζει να την δείτε καθώς:
         Το “The Battery” (“Η μπαταρία”), αποτελεί το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Jeremy Gardner και κάνει την διαφορά. Να σημειώσουμε πως ο ταλαντούχος σκηνοθέτης εδώ προσκομίζεται και τον ρόλο του σεναριογράφου και του πρωταγωνιστή. Με “μπαταρία” μοιάζει το ζεύγος των δύο φίλων, καθώς ο καθένας τους αποτελεί τον ένα πόλο της, αρνητικό ή θετικό δεν έχει σημασία καθώς μένει στον θεατή να αξιολογήσει τα στοιχεία των ηρώων.
      Η υπόθεση
        Η υπόθεση της ταινίας είναι εξαιρετικά απλή: Δυο πρώην παίκτες του μπέϊζμπολ, ο Ben (Jeremy Gardner) και ο Mickey (Adam Cronheim), με εμφανώς διαφορετικό χαρακτήρα, βρίσκονται παγιδευμένοι ανάμεσα σε νεκρο-ζώντανους και γίνονται φίλοι στην προσπάθεια τους για επιβίωση. Καθώς προχωράει η πλοκή συστηνόμαστε με τους απέθαντους αν και δεν παίζουν σημαντικό ρόλο. Η ταινία ξεκινά χωρίς κάποια αναφορά σε ζόμπι, με την απλή περιγραφή της καθημερινότητας των δυο φίλων και περνάει σαν κωμωδία καταστάσεων. Τα ζόμπι είναι το γενικότερο πλαίσιο, ο σκηνοθέτης θέλει πιο συγκεκριμένα να εστιάσει στις ανθρώπινες σχέσεις , με κέντρο την σχέση των δυο φίλων, και το πως αυτές εξελίσσονται σε μια κλειστοφοβική συνθήκη επιβίωσης. Στην καθημερινή τους περιπλάνηση, προσπαθώντας να βρουν μια διέξοδο, ακούνε τυχαία μια συζήτηση από την ανοιχτή συχνότητα ενός φορητού ασυρμάτου. Αρχίζουν να ελπίζουν, αλλά τα άτομα από την άλλη γραμμή τους τονίζουν πως δεν είναι ευπρόσδεκτοι στο καταφύγιό τους. Οι δύο φίλοι συνεχίζουν το ταξίδι τους χωρίς ακριβή προορισμό και στην πορεία βρίσκονται προ εκπλήξεων!

23 Δεκ 2018

Paradise Lost και Sorrows Path στο Piraeus Academy (22/12/2018)



Το εισιτήριο είχε αγοραστεί εδώ και μήνες, οι διακοπές κανονίστηκαν έτσι ώστε 22 Δεκεμβρίου να βρισκόμαστε εντός των τειχών και με λίγη καθυστέρηση καταφθάνουμε γύρω στις 9 στο ήδη αρκετά γεμάτο Piraeus Academy που φιλοξενεί μία από τις διαχρονικά αγαπημένες μέταλ μπάντες στην Ελλάδα, τους Paradise Lost.


Την ώρα που μπαίναμε στον χώρο πετύχαμε τους έλληνες doomsters ,Sorrows Path. Έμπειροι, με αρκετά δυνατό ήχο και δυνατά φωνητικά ζέσταναν το κοινό που μάλλον ανυπομονούσε για τους Paradise Lost. Η αλήθεια είναι ότι οι Sorrows Path δεν εντυπωσίασαν και εν μέρει δικαιολογείται όπως θα σας εξηγήσουμε παρακάτω. Παρόλα αυτά ο ήχος τους και τα τραγούδια τους ήταν ιδιαίτερα ταιριαστά με το ύφος της βραδιάς και με αυτό που θα ακολουθούσε. Γύρω στις 9:30 λοιπόν, ακριβώς όπως έλεγε το πρόγραμμα (τη λατρεύω την τυπικότητα των συναυλιών με ξένα συγκροτήματα), οι Sorrows Path αποχαιρέτησαν το κοινό που τους χειροκρότησε ζεστά, έβγαλαν και την καθιερωμένη selfie με φόντο το σχεδόν γεμάτο venue και αποχώρησαν για να ετοιμαστεί η σκηνή.

15 Δεκ 2018

"Ανατριχίλες...σε οθόνη και χαρτί" από τον Ιωάννη Μπαχά


«Halloween»
John Carpenter, David Gordon Green & Danny Mc Bride, ΗΠΑ 2018

“Δεν είναι καταφύγιο, είναι.......παγίδα”


Μη μου κουνάς τη μάσκα εμένα


             

                 Μια ταινία-ρεπορτάζ για τον αγώνα του εμπνευστή του “μύθου” Τζον Κάρπεντερ και των David Gordon Green  και Danny Mc Bride που υπογράφουν τη σκηνοθεσία αυτής της συνέχειας, να νικήσουν τα στερεότυπα που στοιχειώνουν τις αμερικανικές ταινίες τρόμου (και τις δικές του φυσικά). Μια μάχη δύσκολη που εκ πρώτης όψεως την κερδίζουν οι σκηνοθέτες με τη χρήση του “απόλυτου όπλου”: την απλότητα και με μια σίγουρη βολή στην καρδιά του θεατή: τις γλυκιές ρυτίδες και τη λάγνα κορμοστασιά της ηλικιωμένης Jamie Lee Curtis που φέρει πάνω της όλες τις αναμνήσεις από την εικόνα του σώματος της όλων των εποχών και των ταινιών της. Αρκεί να μισοκλείσει κανείς για λίγο τα μάτια του και θα αισθανθεί την ένοχη παρόρμηση του Μακρόν (“εκ μακρών” βεβαίως).

                 Ο Μάϊκλ Μάγερς ελευθερώνεται μετά από σαράντα χρόνια εγκλεισμού σε ένα πρότυπο ψυχιατρείο και προσθέτει νέα θύματα στο αιματοβαμμένο βιογραφικό του. Η αδελφή του όμως, Laurie Strode (η Κέρτις) τον περίμενε πάντα, χωρίς να καταφέρνει να πείσει και την οικογένεια της για την άσβεστη φωτιά του Κακού, που απλώς θέλει φρύγανα για να τραφεί. Και τα βρίσκει μαζί τους όμως και τον «δάσκαλο» του στο πρόσωπο της αδελφής του. Πρώτη μάχη των δημιουργών με τα κλισέ δίνεται με το απλό σενάριο της απελευθέρωσης του Μάϊκλ Μάγιερς. Δραπετεύει απλά, χωρίς να χρησιμοποιήσει εξεζητημένες τεχνικές τύπου “Μαγκάϊβερ”, χωρίς μάλιστα να ασχοληθούν καν με τη σκηνή της απόδρασης. Απλά, όπως θα το περίμενε κανείς εξάλλου, κάπως συμβαίνει και ο Μάϊκλ είναι και πάλι ελεύθερος μετά από σαράντα χρόνια, αφήνοντας πίσω του το πρώτο αιμάτινο χνάρι του. Το εύρημα επίσης της πυροδότησης της φονικής του φύσης είναι πράγματι ευφυές και στηρίζεται στα σύγχρονα πορίσματα της ψυχανάλυσης. Η πανίσχυρη έλξη που ασκεί η μάσκα που κραδαίνει στην πλάτη του ο επιπόλαιος δημοσιογράφος (κάτι σαν τις δικές μας αυτοδίδακτες τηλε-ντετέκτιβ που με άγνοια κινδύνου ατενίζουν τα βάθη της ανθρώπινης ψυχής σε ζωντανή μετάδοση με το.....έρεβος), πυροδοτεί μια νέα νύχτα του “Αγίου Βαρθολομαίου”. Σε κάθε περίπτωση λιγότερο φοβερή από αυτήν που επιφύλαξε στους γονείς του ο δεκατετράχρονος αθλητής στην Κατερίνη το Μάρτιο του 1995. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε πως η πραγματικότητα μπορεί να είναι πιο ζοφερή από τον κινηματογράφο.

14 Οκτ 2018

Escape Plan 2: Hades (2018, ελληνιστί «Σχέδιο Απόδρασης 2: Άδης»)


Βαθμολογία 1,2 / 5

Από που να ξεκινήσω και που να τελειώσω...από το γεγονός ότι άφησα να περάσουν λίγες μέρες για να γράψω την κριτική και τελικά κατέληξα να έχω διαγράψει το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας από το μυαλό μου (τόσο πολύ μου άρεσε...!!); Από το γεγονός ότι όσο και να έψαξα στα αρχεία του blog, δεν κατάφερα να βρω ταινία με χαμηλότερη βαθμολογία (κάπου υπάρχει αλλά δεν το ζόρισα κιόλας); Θα ξεκινήσω λοιπόν από τα αυτονόητα...ΜΗΝ ΤΗ ΔΕΙΤΕ!!!!
Θα θυμάστε ασφαλώς το πρώτο μέρος της σειρά όπου ο Ρέι Μπρέσλιν οργανώνει μία απόδραση από την πιο ασφαλή φυλακή στον κόσμο. Κάτι αντιστοιχο γίνεται και εδώ, μόνο που ο Μπρέσλιν (κατά κόσμον Sylvester Stallone) διευθύνει κανονική εταιρεία που ειδικεύεται στις αποδράσεις από φυλακές υψίστης ασφαλείας. Ένας από τους υπαλλήλους του όμως απάγεται και μεταφέρεται στον «Άδη», σε μια σούπερ ντούπερ ουάου φυλακή από την οποία δεν δραπετεύεις με τίποτα! Αν είσαι κοινός θνητός βέβαια...!

14 Σεπ 2018

Ocean’s 8 (2018, ελληνιστί «Η Συμμορία των 8»)



Βαθμολογία 3 / 5

Μία από τις πιο πολυδιαφημισμένες ταινίες της χρονιάς έπεσε τελικά στα χέρια μου. Αγαπημένο franchise ταινιών άλλωστε οι περιπέτειες του Danny Ocean και της ανδροπαρέας του (κατά κύριο λόγο) οπότε την περίμενα με μεγάλη αγωνία. Μεγάλο plus το λαμπρό καστ και κυρίως με την παρουσία της αγαπημένης μου Sandra Bullock αλλά και της απίθανης (σε ότι και να κάνει) Cate Blanchett.

Το στόρυ λίγο πολύ το αναμενόμενο. Ένα γκρουπ υπεραλαντούχων ληστών, η κάθε μία με το ιδιαίτερο ταλέντο της, συγκεντρώνονται από την Debbie Ocean, αδερφή του εκλιπόντος Danny με σκοπό να ληστέψουν ένα πανάκριβο κόσμημα. Μαζί της η πρώην συνεργάτιδά της στο έγκλημα, Lou όπως και 6 ακόμα κυρίες με διαφορετικά background αλλά έναν κοινό σκοπό. Να πλουτίσουν με μια γερή, τελευταία μπάζα! Το σχέδιο είναι έτοιμο και το επεξεργαζόταν η Debbie όσο καιρό ήταν κλεισμένη στη φυλακή εξαιτίας μιας δουλειάς που στράβωσε.

4 Αυγ 2018

Rampage (2018, ελληνιστί «Rampage, Το απόλυτο χάος»)


Βαθμολογία 3/5

Διαβάζω κριτικές ειδικών του κινηματογράφου για τη συγκεκριμένη ταινία και απλά γελάω. Διαβάζω για ανύπαρκτο σενάριο, για αστείους διαλόγους, για ρηχούς χαρακτήρες και για πολλά άλλα που απ’ ότι φαίνεται θα απομακρύνουν την ταινία από τα βραβεία Οσκαρ...Τι; Δεν πήγαινε για Όσκαρ η ταινία; Μάλιστα...Ε λοιπόν, όταν ξεκινάς να δεις μια ταινία με τίτλο «Το απόλυτο χάος» περιμένεις να δεις αυτό...ξύλο, καταστροφή, γκρεμισμένες πόλεις και χαζούς διαλόγους. Και αυτό βλέπεις...

Το Rampage βασίζεται στο ομώνυμο video game στο οποίο ο παίκτης έπρεπε απλά να καταστρέψει ότι βρεθεί στο διάβα του με ένα από τα 3 ζώα του παιχνιδιού. Κάτι αντίστοιχο μας δείχνει και η ταινία μόνο που τα ζώα έχουν αποκτήσει τεράστιο μέγεθος επειδή προσβλήθηκαν από ένα μικρόβιο που οι κακοί άνθρωποι δημιούργησαν για να πλουτίσουν. Τη σωτηρία της γης αναλαμβάνει για ακόμα μία φορά ο Dwayne Johnson ως Davies Okoye και η Naomie Harris ως Δρ. Kate Caldwell, μία εκ των επιστημόνων που δημιούργησαν αυτό το μικρόβιο αλλά μόλις κατάλαβε ότι οι χρήσεις του δεν θα είναι ηθικές, την έκανε με ελαφρά. Οι 2 τους θα έχουν τη βοήθεια του πράκτορα Harvey Russel (Jeffrey Dean Morgan) που θα τους ανοίγει το δρόμο με τις κυνερνητικές του διασυνδέσεις.

who is online

Ad24