"Κριτική Σφηνάκι" από τον Βασίλη Κρουστάλη

Μπάτμαν, Ο Λευκός Ιππότης

Σκυτάλη του Τρόμου - Αντώνης Πάσχος

Αντώνης Πάσχος

Αντώνη, σε καλωσορίζουμε με χαρά στη "σκυτάλη του τρόμου" όπου βρίσκεσαι μετά από πρόσκληση - πρόκληση του Μιχάλη Μανωλιού, και θέλουμε να μας πεις ποιο ήταν το βιβλίο που χαράχτηκε ανεξίτηλα στη μνήμη σου και για ποιο λόγο έκανε τη διαφορά από τα υπόλοιπα που έχεις διαβάσει. Υπάρχει κάποιο σημείο στην πλοκή του, που πιστεύεις πως δε θα ξεχάσεις ποτέ;

"Αφηγήσεις Πεσόντα" από τον Θανάση Πάνου

ΤΡΙΧΕΣ

Λόγω της αδυναμίας μου στις γυναικείες τρίχες ποτέ δεν θα μπορούσα να είμαι κουρέας. Τρίχα καμία δεν θα είχα κόψει όπως ταιριάζει στα όμορφα κεφάλια τους. Το ψαλίδι στο χέρι μου θα ήταν αδύνατον να κόψει έστω και μια γκρίζα τρίχα.
Μια μέρα όμως, ωστόσο, εμφανίστηκε στην κλίνη μου γυναίκα με μαλλιά πολλά, μακριά πλοκάμια που ηδονικά με τύλιγαν και εγώ χανόμουν μέσα τους.
Είδε την αδυναμία μου αυτή και μου τα πρόσφερε, σφάγιο ερωτικό στα πόδια μου. Στην αρχή έκπληκτος αρνήθηκα, εκφράζοντας την θέση μου ότι αν κόψω τα υπέροχα μαλλιά της ήταν σαν να έκοβα αυτό το τόσο όμορφο και εύθραυστο κεφάλι και συνάμα το πιο μαλακό κομμάτι από τον έρωτα που ήμουν τυλιγμένος.

"Απλά και Σύντομα" από την Αριάδνη Δάντε

"Κριτική Σφηνάκι" από τον Βασίλη Κρουστάλη

"Στην Υπηρεσία του Βασιλιά" του Robin Hobb

Σκυτάλη του Τρόμου - Μιχάλης Μανωλιός

Μιχάλης Μανωλιός

Μιχάλη, σε καλωσορίζουμε με χαρά στη "σκυτάλη του τρόμου" όπου βρίσκεσαι μετά από πρόσκληση - πρόκληση του Σταμάτη Λαδικού, και θέλουμε να μας πεις ποιο ήταν το βιβλίο που χαράχτηκε ανεξίτηλα στη μνήμη σου και για ποιο λόγο έκανε τη διαφορά από τα υπόλοιπα που έχεις διαβάσει. Υπάρχει κάποιο σημείο στην πλοκή του, που πιστεύεις πως δε θα ξεχάσεις ποτέ;

"Αφηγήσεις Πεσόντα" από τον Θανάση Πάνου

«The Rainbow of the night»
Εικαστικό & Ποιητικό λεύκωμα του Θανάση Πάνου

Το λεύκωμα «The rainbow of the night” περιλαμβάνει έργα που δημιουργήθηκαν «εκ του σκότους»

Με βάση το απόλυτο μαύρο ως αρχή και από την παλέτα του ουράνιου τόξου, τα χρώματα, άλλοτε ψυχρά-βαθιά ντροπαλά και άλλοτε φωτεινά-κυρίαρχα ως εκρήξεις, να διαμορφώνουν το θέμα του έργου. Από την άποψη του πειραματισμού, η δημιουργία είναι ένα εξερευνητικό ταξίδι που απαιτεί να ξανοιχτεί η νόηση και η συναίσθηση, σε θάλασσες απάνεμες αλλά και φουρτουνιασμένες. Παράλληλα φαινόμενα ορμώμενα «εκ του σκότους» βέβαια, υπάρχουν σε όλες τις εκφάνσεις της δημιουργίας και μας καλούν χωρίς προκαταλήψεις να απολαύσουμε τις τολμηρές αρμονίες τους.

"Το φωτεινό πορτοπαράθυρο" από τον Έρικ Σμυρναίο

Ανάμεσα στα μεσάνυχτα και το πρωί ο κόσμος  αλλάζει. Τα φανάρια του δρόμου λάμπουν σε άδειους δρόμους και τ' ακίνητα αυτοκίνητα μοιάζουν με απολιθώματα τεράστιων σκαθαριών. Τα κλαδιά των δέντρων απλώνουν αρπακτικές σκιές στα πεζοδρόμια. Φευγαλέες σιλουέτες μικρών  αιλουροειδών περιπολούν σε τσιμεντένιες μάντρες. Μια παχύρρευστη μάζα σιωπής απλώνεται παντού. Τα μπαλκόνια των πολυκατοικιών είναι σκοτεινά. Τα σπίτια μοιάζουν με καβούκια που κλείνουν ερμητικά και περιμένουν το πρώτο άγγιγμα της χαραυγής. Όλα εκτός από ένα. Το παλιό σπίτι που στέκεται απέναντι από το διαμέρισμά μου. Η κεραμωτή του οροφή βρίσκεται έναν όροφο πιο ψηλά απ' το μπαλκόνι μου  και η καπνοδόχος του υψώνεται σαν ινδιάνικο τοτέμ κάτω από έναν ουρανό που τα φώτα της πόλης βάφουν κίτρινο. Εκεί πέρα λοιπόν, κάτι συμβαίνει. Ένα πορτοπαράθυρο έχει γεμίσει με φως. Μοιάζει με το λαμπερό σινιάλο κάποιου θαλασσοδαρμένου φάρου.

Ήμουν οκτώ ετών. Στην ηλικία που ο κόσμος είναι ακόμα θαυμαστός, γεμάτος μυστήριο, ομορφιά και τρόμους υπερφυσικούς. Ρευστός, προτού τον παγώσει η πνοή της λογικής και της ρουτίνας. Με είχαν ξυπνήσει μακρινές συγχορδίες. Οι νότες μιας μουσικής παράξενης που έφερνε μαζί της το άρωμα περασμένων εποχών. Η μουσική ερχόταν από εκεί. Δραπέτευε από το φωτεινό πορτοπαράθυρο.

"Απλά και Σύντομα" από την Αριάδνε Δάντε

Όταν οι Ποιητές Ονειρεύονται (Σταυρούλα Δεκούλου)

Σταυρούλα Δεκούλου

Γυμνή στον κάμπο

Ταξίδια του Φακού - Στράτος Σολανάκης

Σήμερα έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε τις φωτογραφικές ανησυχίες του Στράτου Σολανάκη για ακόμα μία φορά. Απολαύστε μερικές εκπληκτικές φωτογραφίες με τα ανάλογα κείμενα που δημιουργούν μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα και σύνδεση λόγου και εικόνας....

Στράτος Σολανάκης

"Κριτική Σφηνάκι" από τον Βασίλη Κρουστάλη

Ο ανάξιος Θορ

Σκυτάλη του Τρόμου - Σταμάτης Λαδικός

Σταμάτης Λαδικός

Σταμάτη, σε καλωσορίζουμε με χαρά στη "σκυτάλη του τρόμου" όπου βρίσκεσαι μετά από πρόσκληση - πρόκληση του Ηφαιστίωνα Χριστόπουλου, και θέλουμε να μας πεις ποιο ήταν το βιβλίο που χαράχτηκε ανεξίτηλα στη μνήμη σου και για ποιο λόγο έκανε τη διαφορά από τα υπόλοιπα που έχεις διαβάσει. Υπάρχει κάποιο σημείο στην πλοκή του, που πιστεύεις πως δε θα ξεχάσεις ποτέ;

"Αφηγήσεις Πεσόντα" από τον Θανάση Πάνου

«Χρωματικές Γραμμοσκιάσεις»
Ποιητική & εικαστική συλλογή του Θανάση Πάνου

         (Με πενήντα έργα ζωγραφικής, τρία δοκίμια και ολιγόστιχα για το χρώμα)

"Απλά και Σύντομα" από την Αριάδνη Δάντε

Ταξίδια του Φακού - Άγγελος Χρυσάνθου

Ονομάζομαι Άγγελος Χρυσάνθου, και ζω στο Αίγιο Αχαΐας. Η φωτογραφία αποτελεί αγαπημένο χόμπι και ασχολούμαι με αυτήν από αρκετά νεαρή ηλικία. Ο λόγος που ξεκίνησα, ήταν απλός. Γνωρίζετε φυσικά το άσμα "η στιγμή που περνάει και χάνεται". Εγώ λοιπόν, ήθελα ν' αποτυπώσω τη στιγμή, πριν αυτή χαθεί.

"Κριτική Σφηνάκι" από τον Βασίλη Κρουστάλη

Σκοτάδι στο Σέθανον

Σκυτάλη του Τρόμου - Ηφαιστίων Χριστόπουλος

Με την υπογραφή και επιμέλεια της Σοφίας Κραββαρίτη

Ηφαιστίων Χριστόπουλος

Ηφαιστίωνα, σε καλωσορίζουμε με χαρά στη "σκυτάλη του τρόμου" όπου βρίσκεσαι μετά από πρόσκληση - πρόκληση της Γιούλης Αναστασοπούλου, και θέλουμε να μας πεις ποιο ήταν το βιβλίο που χαράχτηκε ανεξίτηλα στη μνήμη σου και για ποιο λόγο έκανε τη διαφορά από τα υπόλοιπα που έχεις διαβάσει. Υπάρχει κάποιο σημείο στην πλοκή του, που πιστεύεις πως δε θα ξεχάσεις ποτέ;

"Αφηγήσεις Πεσόντα" από τον Θανάση Πάνου

"Ο Επιτηρητής"

Δημιουργία του Θανάση Πάνου που απεικονίζει την πόλη του (και της συνδιαχειρίστριας του blog Σοφίας Κραββαρίτη), το Ξυλόκαστρο, δίνοντάς του μια ιδιαίτερη νότα

Το φορείο βγήκε από το ασθενοφόρο και με ταχύτητα οι νοσοκόμοι κατευθύνθηκαν στην αίθουσα των επειγόντων περιστατικών του νοσοκομείου.
-Ο επιτηρητής είναι, ψιθύρισε ο συνοδός αστυνομικός στον γιατρό, παλιό συμμαθητή του. Ο Γιατρός κοίταξε τον τραυματία στα μάτια.
–Ο Επιτηρητής! Μάλιστααα! Μάλιστααα!
Πολλοί πρώην μαθητές του, ενήλικοι πλέον δεν είχαν διόλου στη μνήμη τους τι μάθημα δίδασκε, μόνο ότι ήταν ο επιτηρητής, ο μισητός δεσμοφύλακας και καταπιεστής τους.

Μετά την νάρκωση της εγχείρησης άνοιξε τα μάτια και κοίταξε ζαλισμένος γύρω του.
-Μάλιστααα! Μάλιστααα! Όλα πήγαν καλά κύριε επιτηρητά! του ψιθύρισε ο γιατρός. Είμαι παλιός μαθητής σας. Ο Μπικάκης.
Έκλεισε πάλι τα μάτια του. Επιτηρητής! Χρόνια είχε να ακούσει να τον αποκαλούν έτσι. Και αυτό το «Μάλισταα! -Μάλιστααα!» του θύμισε τόσα πολλά… Από τις δικές του αναμνήσεις και από την πείρα του ήξερε πως ο νους των μαθητών ήταν πάντα στα καλαμπούρια, στα πειράγματα στις φάρσες και ήξερε πολύ καλά πόσο δύσκολο ήταν να συγκεντρωθούν. Για τον λόγο αυτό είχε γίνει ένας ανάλγητος δάσκαλος με αυστηρές αρχές όπως άλλωστε είχε μεγαλώσει και ο ίδιος. Μα αυτό που τον έκανε μπαμπούλα στα μάτια των μαθητών ήταν η εμμονή στην απόλυτη πειθαρχία και η αυστηρότητα της επιτήρησης του ακόμα και στα ολιγόλεπτα τεστ.
Είχε αποκτήσει μάλιστα όνομα με παρατσούκλι για αυτές του τις εμμονές, όχι μόνο στο σχολείο του αλλά και στα άλλα σχολεία.

"Απλά και Σύντομα" από την Αριάδνη Δάντε