Η «Estrelladea»,
σύντομα θα γιόρταζε τα Χριστούγεννα και οι κάτοικοι της ετοιμαζόντουσαν γι αυτή
την γιορτή. Οι κάτοικοι του βασιλείου ήταν πάντα πολύ χαμογελαστοί, αισιόδοξοι
και καλόκαρδοι. Την περίοδο των Χριστουγέννων, ήταν περισσότερο χαρούμενοι,
γιατί όλοι λάτρευαν την συγκεκριμένη γιορτή. Έτσι, σε όλα τα σπίτια υπήρχαν
χριστουγεννιάτικα δέντρα και στη κορυφή αυτών υπήρχε ένα αστέρι.
Το βασίλειο ήταν
ξεχωριστό από τα υπόλοιπα, καθώς η μόνη της πηγή φωτός ήταν τα αμέτρητα αστέρα
στο ουρανό. Δεν υπήρχε ο ήλιος, αλλά αυτό δεν ανησυχούσε καθόλου τους κατοίκους
της. Όσο έβλεπαν τον έναστρο ουρανό, τίποτα δεν μπορούσε να τους χαλάσει την
διάθεση και συνέχιζαν τις ετοιμασίες τους για την μεγαλύτερη γιορτή του χρόνου.
Η μικρή Αγάπη, η
πριγκίπισσα της «Estrelladea» ήταν η μόνη που κάποιες φορές, ανησυχούσε για το
τι θα συμβεί, αν πάψουν να υπάρχουν τα αστέρια. Φοβόταν πολύ το σκοτάδι. Δεν
ήθελε όμως με τις αρνητικές σκέψεις να στεναχωρήσει τους γονείς της, καθώς πλησίαζαν
τα Χριστούγεννα. Έτσι κάθε φορά που ανησυχούσε για το σκοτάδι, πλησίαζε στο
τεράστιο χριστουγεννιάτικο δέντρο που στόλιζε το δωμάτιο της. Ανέβαινε σε μια
καρέκλα και με προσεκτικές κινήσεις, άγγιζε το αστέρι στη κορυφή. «Ακόμα και αν
όλα τα αστέρια του ουρανού, σβήσουν, εγώ θα έχω εσένα. Το δικό μου φωτεινό
αστέρι» ψιθύριζε και χαμογελούσε αισιόδοξα.

