Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αρθρογραφία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αρθρογραφία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

15 Ιουλ 2019

Rise With Me, το πρώτο EP των The Fallen Ones (Review in greek and english version)


(Η ανάρτηση περιλαμβάνει διαγωνισμό με δώρο ένα αντίτυπο του EP. Οδηγίες για συμμετοχή στον διαγωνισμό στο τέλος του άρθρου)
   
Η επιστροφή από τις διακοπές συνήθως είναι καταθλιπτική και μουντή. Η δική μου όμως φωτίστηκε από ένα μικρό δωράκι που με περίμενε στο γραμματοκιβώτιο. Ήταν το πρώτο EP του συγκροτήματος The Fallen Ones του εξαιρετικού μουσικού και φίλου, Ιορδάνη Σιδηρόπουλου. Στην Ελλάδα έχει γράψει ήδη μερικά μουσικά χιλιόμετρα με 2 άλμπουμς (Χειμώνας το 2013 και Ψάχνω στο Φως το 2016) και μερικές ξεχωριστές συνεργασίες όπως με τον τεράστιο Βασίλη Παπακωνσταντίνου και την ταλαντούχα Ρίτα Αντωνοπούλου.

Στην Ιρλανδία, όπου ζει το τελευταίο διάστημα, δεν θα μπορούσε να μην ψαχτεί μουσικά. Έτσι στα τέλη του προηγούμενου έτους δημιούργησε το συγκρότημα The Fallen Ones μαζί με 2 ακόμα μουσικούς, τον Darragh και τον Juan. Η πρώτη τους δουλειά είναι το EP με τίτλο «Rise With Me» που κυκλοφόρησε στις 11/5/2019 και περιλαμβάνει 3 τραγούδια.

7 Μαρ 2019

O Νίκος Βιτωλιώτης γράφει για τον Φρόυντ


Όλοι μας, λίγο-πολύ, έχουμε ακούσει για τον περίφημο Φρόυντ, εκείνον που μίλησε για το οιδιπόδειο σύμπλεγμα που μας βασανίζει, για τα όνειρα, τη σεξουαλικότητα, την ψυχή και για τόσα άλλα. Ξέρετε, αυτόν που έβαζε τους ασθενείς του ξάπλα σε έναν καναπέ, για να μιλήσουν για την παιδική τους ηλικία και που κατέληγε στο ότι για όλα έφταιγε το ψυχικό τραύμα που προκάλεσε ένα κατά λάθος μπανιστήρι όταν ήμασταν πέντε χρονών, τότε που είδαμε το χαμούρεμα του μπαμπά με τη μαμά… Ωραία, πέρα από την πλάκα, ο τύπος πριν από έναν αιώνα, είπε αρκετά καινούρια πράγματα, και σίγουρα άγγιξε έναν τομέα που έως τότε ήταν απαγορευμένος για τον καθωσπρέπει κόσμο: το σεξ. Ναι, αυτόν τον δαίμονα που καταδυναστεύει το ανθρώπινο –και όχι μόνο- είδος, από καταβολής κόσμου. Ας δούμε λοιπόν, τι άλλα σοβαρά πράγματα μας είπε ο κύριος αυτός, ανεξάρτητα αν συμφωνούμε ή διαφωνούμε μαζί του, καθώς ο αυστριακός κλινικός ιατρός Ζίγκμουντ Φρόυντ (1856-1939), υπήρξε πρωτοπόρος ερευνητής του ανθρώπινου ψυχισμού και με τις θέσεις του επηρέασε και εξακολουθεί να επηρεάζει ουσιαστικά τη σύγχρονη ψυχολογία και ανέπτυξε μια προσεγγιστική μέθοδο που στόχευε στη θεραπεία ορισμένων ψυχικών διαταραχών, την οποία επέκτεινε σε μια γενική εξήγηση των νευρώσεων και σε θεωρία ψυχικών διεργασιών. Στην τελική της φάση, η φροϋδική θεωρία προσπάθησε να ερμηνεύσει κάθε πολιτισμικό και κοινωνικό φαινόμενο.

Ο Φρόυντ και οι τόποι της ανθρώπινης ψυχής

24 Ιαν 2019

"Ο.Α.Σ.Θ.: Εποχούμενο Σχολείο Δημοκρατίας", ένα χρονογράφημα του Ιωάννη Μπαχά

Θεσσαλονίκη, Δεκέμβριος 2018


     
       Στις σύγχρονες πόλεις, όπως βαυκαλίζονται οι πολιτικοί της πως είναι η Θεσσαλονίκη, οι κάτοικοι τους ζούνε απομονωμένοι στα διαμερίσματα τους στα οποία και ανυπομονούν να γυρίσουν μετά από μια μέρα με μαθήματα, εργασία, οικογενειακές και άλλες υποχρεώσεις, και να κλείσουν ερμητικά την πόρτα, ασφαλίζοντας την, στον επίμονα εφορμούντα εξωτερικό κόσμο. Η προάσπιση της ιδιωτικότητας που εξασφαλίζει προσχηματικά μόνο η οχύρωση του σπιτιού μας και που την υπονομεύουν, ως λαγουμιτζήδες τα αρχαία κάστρα, τα κοινωνικά δίκτυα, που ανοίγουν στοές στην ιδιωτικότητά μας και βάζουν φουρνέλα στη ζωή μας, μας στερεί από τις πολύτιμες κατακτήσεις της δημοκρατίας και του πολυπολιτισμού.     
            Ζούμε το ένα τρίτο ή και περισσότερο της μέρας μας στο διαμέρισμα, ένα ακόμη τρίτο στον χώρο εργασίας μας που συνήθως περιορίζεται σε μερικά τετραγωνικά μέτρα (εκτός βέβαια αν είστε εποχούμενοι διανομείς φαγητού) και επιλέγουμε όσο μπορούμε τον αριθμό και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των ανθρώπων που μας περιβάλλουν σε οικία και εργασία. Η επιλογή αυτή όμως είναι και περιορισμός και αποκλεισμός των νέων εμπειριών. Πως θα εισέλθει λοιπόν ο σύγχρονος Θεσσαλονικιός στη νέα εποχή της τεχνολογίας και της παγκοσμιοποίησης; Πώς θα γνωρίσει τις συμπεριφορές, τα ήθη, τις συνήθειες των νέων λαών που μπολιάζουν την ιστορία της πόλης (από την ίδρυση της βεβαίως); Πώς θα εκπαιδευτεί ο συμπολίτης μας στην ανοχή στη διαφορετικότητα, στην αναγνώριση και αποφυγή της ριζοσπαστικοποίησης, στον πολιτικό πολιτισμό, στους νέους κοινούς κώδικες επικοινωνίας, ευγένειας, στη χρήση των νέων γλωσσαριών της νεολαίας, της τεχνολογίας, κασι τόσα άλλα;
             Ως από (παλαιάς) “μηχανής Θεός” έρχεται ο Ο.Α.Σ.Θ.  να μας διδάξει όλα τα παραπάνω στα “αμφιθέατρα” του, δημοκρατία, ανεκτικότητα, ευγένεια, τρόπους, πολιτισμό αλλά και να δώσει ένα νέο “βήμα” (σημειωτόν) για να εκφράσουμε δημοσίως σε ένα κοινό που υποχρεωτικά ακούει τις απόψεις όλων. Να σημειώσω πως οι σκέψεις των επιβατών για την πολιτική κατάσταση (τη φορολογία, τη διαφθορά, κ.ά.) δεν εκφράζονται λιγότερο κόσμια από ότι των εκπροσώπων μας στο κοινοβούλιο που μας ξαφνιάζουν με το επίπεδο τους. Ποιά είναι αυτά τα μαθήματα που διδάσκονται στο ασθμαίνον “Εποχούμενο Σχολείο Δημοκρατίας” που διασχίζει την πόλη μας σε 100 διαδρομές;

7 Δεκ 2018

"Μοντερνική Ζωγραφική - Ο Αυτοσχεδιασμός αρ. 30 του Kandinsky " από τον Νίκο Βιτωλιώτη


Μιας και στο προηγούμενο κείμενο σχολιάσαμε την μοντερνική ατονική μουσική και καταλάβαμε γιατί δεν καταλαβαίνουμε τίποτα και γιατί πονάνε τα αυτιά μας όταν την ακούμε, ας πάμε σε κάτι πιο βατό. Ας μιλήσουμε λοιπόν για μοντέρνα ζωγραφική. Και είμαι σίγουρος ότι όλων μας ο νους, πάει στον Χρόνη Εξαρχάκο, στην ταινία Η Παριζιάνα. Για θυμηθείτε, όσοι δεν σας λέει τίποτα! Έκανε τον ζωγράφο, που αγάπαγε την αδελφή της μοδίστρας-Βλαχοπούλου (Σούζη και τρως, και ψεύδεσαι…), τον μόνιμα πεινασμένο, που προσπαθούσε να ανταλλάξει με τον μπακάλη έναν πίνακά του για μισό κιλό φέτα κι ένα τέταρτο μορταδέλα κι εκείνος του αντιπρότεινε να του φτιάξει μια ταμπέλα για το μαγαζί… Λοιπόν, στη συνείδηση του μέσου ανθρώπου, η μοντέρνα ζωγραφική έχει περάσει ως κάτι ανάλογο με παιδιάστικα σχέδια, που ο καθένας μπορεί να φτιάξει και που με το κατάλληλο μάρκετινγκ, το πλασάρει ως τέχνη. Έχει μια δόση αλήθειας αυτή η αντίληψη, καθώς μέσα στο μοντερνικό κίνημα υπήρξαν πολλές μούφες, πολλοί δήθεν, πολλά ψώνια τελοσπάντων, αλλά υπήρξαν και κάποιες δημιουργίες διαχρονικές, κάποια πραγματικά αριστουργήματα. Ας δούμε λοιπόν έναν σοβαρό και αναγνωρισμένο δημιουργό και ένα χαρακτηριστικό του έργο. Στο τέλος του κειμένου, σας έχω μια έκπληξη και ένα bonus (κίνητρα για να το διαβάσετε ολόκληρο…).
Τα πρώτα είκοσι χρόνια του 20ου αιώνα, υπήρξαν καθοριστικά για τη διαμόρφωση της τέχνης σε όλες τις εκφάνσεις της, συμπεριλαμβανομένης φυσικά και της ζωγραφικής. Οι τρεις βασικότερες καλλιτεχνικές πρωτοπορίες, που κυριάρχησαν και καθόρισαν σε μεγάλο βαθμό τον χαρακτήρα των καλλιτεχνικών δημιουργιών του πρώτου τουλάχιστον μισού του αιώνα, ήταν αυτή της «έκφρασης» που συνδέθηκε με τον εξπρεσιονισμό, αυτή της «αφαίρεσης» που ταυτίστηκε με το ομώνυμο ρεύμα και η τάση της «φαντασίας», που εκδηλώθηκε μέσα από τον σουρεαλισμό.

17 Νοε 2018

Euroleague 2018-2019: Οι 3 σταθερές, οι 3 βελτιωμένες, οι 5 που ψάχνονται και η οικοδέσποινα που παραπαίει


Φέτος παρακολουθούμε μία περίεργη Euroleague. Μετά από 2 σερί χρονιές που οι εκπλήξεις (τουλάχιστον στην τελική κατάταξη) ήταν λίγες και πάνω-κάτω ξέραμε από την αρχή της σεζόν την 6άδα-7άδα, φέτος βλέπουμε μία διαφορετική διοργάνωση.
Ας ξεκινήσουμε να αποδομούμε τον τίτλο του άρθρου από τις 3 σταθερές. Real Madrid, CSKA MOSCOW με ρεκόρ 7-0 και FENERBAHCE ISTANBUL με ρεκόρ 6-1, διατηρούν τον κορμό, τον τιμονιέρη, το μπάτζετ σε υψηλά επίπεδα και πετυχαίνουν κάθε χρόνο να αγχώνονται μόνο για το αν θα είναι στη 2άδα. Η REAL MADRID μπορεί να έχασε το παιδί θαύμα της, αλλά στηρίζεται στους παλιούς Llull, Carroll, Fernandez και έχει έναν εκπληκτικό Randolph και σταθερές αξίες τους Campazzo και Causer. Αντίστοιχα είναι τα πράγματα και για την CSKA MOSCOW που έχει σε εκπληκτική κατάσταση την τετράδα De Colo, Rodriguez, Higgins και Clyburn και δίδυμους πύργους (Hunter – Hains). Από κοντά και η FENERBAHCE του Ζέλικο που παρότι κάθε χρόνο χάνει βασικά της γρανάζια, έχει μια αξιοθαύμαστη επιθετική πολυφωνία (Σλούκας, Vesely, Datome, Kalinic, Lauvergne και Melli οδηγούν το σκοράρισμα) και μόνη ήττα την τουρκική μονομαχία με την EFES.

7 Οκτ 2018

"Μοντερνική Μουσική" του Νίκου Βιτωλιώτη


Σας έχει τύχει ποτέ να βρεθείτε σε μια συναυλία που να παίζουν όλα τα όργανα ανάκατα, να μην υπάρχει κάποια μελωδία, το έργο να μην έχει αρχή-μέση-τέλος, να πλήττετε αφάνταστα, ενώ στο τέλος, οι περισσότεροι από το κοινό να χειροκροτούν ενθουσιασμένα κι εσείς να αισθάνεστε ηλίθιοι, επειδή δεν έχετε καταλάβει τίποτα; Εάν ναι, το πιθανότερο είναι ότι βρεθήκατε (μάλλον κατά λάθος) ακροατές σε μια παράσταση ατονικής μουσικής, ένα είδος που γνώρισε άνθιση (αν και ποτέ δεν αγαπήθηκε από το ευρύ κοινό) στις αρχές του εικοστού αιώνα. Ας δούμε λοιπόν, τι είναι αυτή η ατονική μουσική, με την πρακτική βοήθεια του έργου Pierrot Lunaire (Φεγγαρίσιος Πιερότος) του Arnold Schönberg (1874-1951). Καλά σας κουράγια (ειδικά για τους ροκάδες και τους μεταλάδες…)!

9 Αυγ 2018

"Ποια είναι η πραγματική ομορφιά" του Νίκου Βιτωλιώτη


Σήμερα έχω όρεξη να φιλοσοφήσω και μάλιστα, επί ενός θέματος που σίγουρα έχει απασχολήσει τον καθένα μας κάποια στιγμή. Το θέμα μας λοιπόν είναι οι αισθητικές κρίσεις, αν δηλαδή η ομορφιά είναι ζήτημα προσωπικού γούστου ή αν υπάρχουν κάποιοι γενικοί κανόνες, που μπορούν να δώσουν τον ορισμό του ωραίου. Αν η ομορφιά αποτελεί ιδιότητα των αντικειμένων ή αν υπάρχει μόνο ως υποκειμενικό συναίσθημα ευχαρίστησης και αν τελικά υπάρχει «μέτρο στο γούστο». Beauty is on the eye of the beholder που λένε και οι αγγλοσάξωνες, ή περί ορέξεως, κολοκυθόπιτα επί το ελληνικότερον. Κι όμως, υπάρχει κάποια τεράστια διάνοια που έχει υποστηρίξει και μάλιστα αρκετά πειστικά, ότι υπάρχει μια υποκειμενική καθολικότητα των αισθητικών κρίσεων, μια κοινή αίσθηση που προσδιορίζει το ωραίο. Αυτός ο πολύ μεγάλος διανοητής, δεν είναι άλλος από τον Ιμμάνουελ Καντ. Πάμε λοιπόν να δούμε χαλαρά και κατανοητά, τι πιστεύει για το θέμα μας ο τεράστιος αυτός φιλόσοφος.

Η καθαρότητα της καλαισθητικής κρίσης

2 Μαρ 2018

"Μοντερνισμός" του Νίκου Βιτωλιώτη



Πόσες φορές δεν σας έχει τύχει όταν δεν καταλαβαίνετε κάτι, όταν σας φαίνεται ότι σας διαφεύγει κάποιο βαθύτερο νόημα από αυτό που διαβάζετε, είτε είναι ένα απλό άρθρο σε εφημερίδα, είτε ένα υπηρεσιακό σημείωμα στη δουλειά σας, είτε ένα βιβλίο τελοσπάντων να αναφωνήσετε: ΤΙ ΕΝΝΟΕΙ Ο ΠΟΙΗΤΗΣ;;;; Κάμποσες φορές, σωστά; Κι εγώ το ίδιο σας διαβεβαιώνω, κυρίως όταν σκάσει μύτη καμιά υπηρεσιακή εγκύκλιος που την έχει συντάξει νομικός, ξέρετε, από κείνους που σου αραδιάζουν μια παράγραφο χωρίς τελεία, μόνο με κάτι κόμματα, και ψάχνεις εσύ να δεις πού το πάει, ποιο είναι το υποκείμενο, ποια η δευτερεύουσα πρόταση, τι εννοεί στην τελική ο ποιητής…
Κι όμως, η ποίηση δεν ήταν πάντα έτσι, τουλάχιστον όχι μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα. Οι ποιητές έως τότε, απ’ την αρχαιότητα κι εντεύθεν, άλλοτε διηγούνταν μια ηρωική ιστορία, άλλοτε εξιστορούσαν κάποιον μεγάλο έρωτα, άλλοτε θα σκάρωναν αστεία ή δεικτικά στιχάκια για να διασκεδάσουν και για να διδάξουν τους ακροατές ή τους αναγνώστες τους, πάντα όμως σε γλώσσα απλή και κατανοητή. (όμως, ήρθε ο κύριος Μπωντλαίρ και όλα αυτά άλλαξαν δια παντός). Μέσα σε λιγότερο από μισό αιώνα, η ποίηση κατέστη δυσνόητη, προκλητική, πολλές φορές απροσπέλαστη για τον μέσο άνθρωπο. Κι έτσι, οι κοινοί θνητοί που δεν μπορούσαν να προσεγγίσουν τα βαθύτερα νοήματα των μοντερνιστών δημιουργών κι έμεναν στην απ’ έξω, άρχισαν να τους ψιλοειρωνεύονται και ν’ αποκαλούν «ποίηση» όχι μόνο ό,τι ωραίο, με πλούσιο και σπάνιο λεξιλόγιο, με καινοφανείς συντακτικούς και λεκτικούς τύπους αλλά και ο,τιδήποτε δεν μπορούσαν να καταλάβουν με τη μία. Όμως, ας κάνουμε μια προσπάθεια να μπούμε στα μοντερνιστικά ποιητικά άδυτα και να δούμε μπας και καταλάβουμε κάτι από όλα αυτά τα περίεργα. Στο κείμενο που ακολουθεί, θα γίνει μια συνοπτική παρουσίαση των ποιητικών εξελίξεων μετά τα μέσα του 19ου αιώνα και στη συνέχεια, με σημείο αναφοράς ένα ποίημα του Τρεκλ κι ένα του νομπελίστα Έλιοτ, αισιοδοξούμε να τελειώσουμε την ανάγνωση λίγο σοφότεροι. 

21 Ιαν 2018

"Λογοτεχνικός Ρομαντισμός" του Νίκου Βιτωλιώτη



Στην Ευρώπη του 18ου αιώνα τα λογοτεχνικά ρεύματα δεν είναι σαφώς διακριτά. Σε πολιτικό επίπεδο κυριαρχεί ο Διαφωτισμός με βασικά χαρακτηριστικά το κριτικό πνεύμα, τη χρήση της λογικής και την κυριαρχία του εμπειρισμού. Στη λογοτεχνία παρατηρείται μια σταδιακή στροφή προς το συναίσθημα και την ευαισθησία. Το μυθιστόρημα ως είδος εξακολουθεί να αναπτύσσεται, χωρίς ν' αποτελεί ακόμα ιδιαίτερα σημαντική λογοτεχνική κατηγορία. Κυριαρχούν η αγγλική και η γαλλική γραφή με αυξανόμενη πολυφωνική θεματολογία που σχετίζεται με τις παραστάσεις της ανερχόμενης αστικής τάξης. Η ανακάλυψη νέων κόσμων εκφράζεται μέσα από τα ταξιδιωτικά μυθιστορήματα ενώ δημοφιλές είναι και το βιογραφικό αφήγημα. Τα δύο αυτά είδη περιλαμβάνουν έργα που θα μπορούσαν να ενταχθούν και στο λεγόμενο «μυθιστόρημα διάπλασης» στο οποίο έχουμε την αφήγηση της διαπαιδαγώγησης - κοινωνικής και συναισθηματικής - ενός νέου ανθρώπου. Από τα μέσα του 18ου αιώνα η λογοτεχνία στρέφεται προς την έκφραση του «εγώ». Νέα μυθιστορηματικά είδη ξεκινούν όπως το ελεγειακό μυθιστόρημα όπου κυριαρχεί και εξυμνείται το ερωτικό συναίσθημα. Επίσης παρατηρείται μια πιο σκοτεινή μυθιστορηματική γραφή με στοιχεία ελευθεριότητας και διαστροφής στα έργα του Ντε Σαντ και του Λακλό. Το είδος του «επιστολικού μυθιστορήματος» που αναδείχθηκε με τις Περσικές Επιστολές (1712-1720) του Μοντεσκιέ (1689-1755), μέσα από την αλληλογραφία των πρωταγωνιστών του επιτυγχάνει μιαν αληθοφάνεια ενώ η αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο από τους συντάκτες των επιστολών προαναγγέλει τον αυτοβιογραφικό λόγο. Χωρίς να είναι κάτι το πρωτόγνωρο, ο σύγχρονος αυτοβιογραφικός λόγος θεωρείται ότι ξεκινά με το έργο του Ρουσώ Εξομολογήσεις (1776-1778), το οποίο εξεδόθη μετά το θάνατό του. Η ελευθερία στην έκφραση που επικαλέστηκε ο Διαφωτισμός βρήκε στο μυθιστόρημα την καλύτερη εφαρμογή της. Ως είδος βρήκε μεγάλη ανταπόκριση στο γυναικείο αναγνωστικό κοινό ενώ είναι το λογοτεχνικό πεδίο όπου παρατηρούνται και γυναίκες δημιουργοί.

16 Ιαν 2018

Dolores O’ Riordan: 1971-2018, Τα σημάδια ήταν εκεί...Were you Listening?



Αν με ρωτήσει κάποιος ποιο συγκρότημα θεωρώ ότι είχε την μεγαλύτερη επιρροή από την εφηβεία μου (όταν και πραγματικά άρχισα να καταλαβαίνω τι άκουγα και άρχισε το ξεκαθάρισμα των μουσικών μου επιλογών), το πρώτο όνομα που αβίαστα θα βγει από τα χείλη μου είναι The Cranberries. Ο λόγος ένας και έχει ονοματεπώνυμο...Dolores O’Riordan. Στις 15 Ιανουαρίου 2018, μόλις στα 46 της απεβίωσε αφήνοντας πίσω της μερικά από τα κλασικότερα τραγούδια της δεκαετίας του 1990 και εμένα εμβρόντητο για αρκετή ώρα απλά να ακούω τραγούδια της στο youtube.

Γεννήθηκε το 1971 στην επαρχία Limerick της Ιρλανδίας και όπως η ίδια είχε δηλώσει από τα 5 της άρχισε να ασχολείται με τη μουσική. Αρχικά τραγουδώντας και στη συνέχεια από την ηλικία των 12 συνθέτοντας τα δικά της τραγούδια. Μόλις στα 18 της το 1989  έγινε μέλος του συγκρότηματος The Cranberries (αρχικά ονομαζόταν The Cranberry Saw Us), μαζί με τους Noel Hogan, Mike Hogan και Fergal Lawler. Η μοναδική φωνή της αλλά και τα ιδιαίτερα τραγούδια τους, τόσο σε στίχους όσο και σε μουσική, γρήγορα έφεραν μεγάλη αναγνωρισιμότητα στο συγκρότημα. Από το πρώτο κιόλας άλμπουμ τους με τίτλο «Everybody else is doing it, so why can’t we?” το 1993 γνώρισαν μεγάλη εμπορική επιτυχία. Τραγούδια όπως το Linger και το Dreams θεωρούνται αξεπέραστα και κλασικά. Το 1994 κυκλοφόρησαν το δεύτερο άλμπουμ τους με τίτλο “No need to argue” με ακόμα δύο εμβληματικά τραγούδια του συγκροτήματος, το πασίγνωστo Zombie και το συγκινητικό Ode to my Family. 

15 Οκτ 2016

Παρουσίαση βιβλίου «Ικχθίλιον» του Κωνσταντίνου Ν. Βαρδή



Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2016, Δημοτική Βιβλιοθήκη Καλλιθέας...Ήρθε η ώρα για τα Koalakia να παρακολουθήσουν και την πρώτη τους παρουσίαση βιβλίου.  Και μάλιστα σε μια πολύ ιδιαίτερη εκδήλωση για πολλούς λόγους. Πρώτον, το «Ικχθίλιον» αποτελεί το πρώτο βιβλίο του συγγραφέα Κωνσταντίνου Βαρδή, ο οποίος επικεντρώνεται στη συγγραφή μυθιστουργημάτων (όπως τα λέει ο ίδιος) επικής φαντασίας και σίγουρα ήταν μια πολύ σημαντική στιγμή στη συγγραφική του καριέρα . Δεύτερον γιατί μου δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσω από κοντά, εκτός από τον ίδιο τον συγγραφέα, και την αγαπημένη Σοφία Κραββαρίτη, νικήτρια του 4ου Διαγωνισμού Ελεύθερης Γραφής  στα ποιήματα. Τρίτον, γιατί ο Κωνστναντίνος Βαρδής υπηρετεί ένα πολύ ιδιαίτερο είδος, δημοφιλές στο εξωτερικό, το οποίο όμως οι Έλληνες δημιουργοί δεν προσεγγίζουν εύκολα. Ο Κωνσταντίνος τόλμησε και σίγουρα θα έχει ανταπόκριση....

Αφού λοιπόν, ο κόσμος πιστός στο ραντεβού του κατέφτασε γύρω στις 7-7:10 στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Καλλιθέας, έναν χώρο μικρό αλλά πολύ ζεστό και φιλόξενο για τέτοιες εκδηλώσεις, το πάνελ πήρε θέση στο τραπέζι, δίπλα από μια οθόνη προβολής όπου έπαιζαν σκηνές από επικές ταινίες με το ανάλογο μουσικό background. Η Σοφία Κραββαρίτη ως συντονίστρια (για πρώτη φορά και αυτή) ανέλαβε να μοιράζει το λόγο στους υπόλοιπους ομιλητές , Δημήτρη Βαγενά, Μαίρη Τσίλη και την Λένα Κικίδου που ανέλαβε να μας διαβάσει αποσπάσματα από το βιβλίο του Κωνταντίνου, αλλά και να μιλήσει για τον φίλο και συνάδερφό της. Το ρεσουμέ  από αυτά που ακούστηκαν από τους ομιλητές είναι ότι το βιβλίο είναι μια διαρκής μάχη μεταξύ καλού και κακού όπου σε αντίθεση με τα περισσότερα μυθιστορήματα, το κακό φαίνεται να έχει το πάνω χέρι τουλάχιστον στον 1ο από τους 2 τόμους που αναμένεται να κυκλοφορήσουν). Οι περιγραφές είναι έντονες και ο τρόπος γραφής μπορεί να χαρακτηριστεί και ως κινηματογραφικός. Μάλιστα υπήρξε σχετική ερώτηση από το κοινό για το αν υπάρχουν σκέψεις να μεταφερθεί η ιστορία στον κινηματογράφο και η απάντηση του συγγραφέα ήταν ότι το βιβλίο πρέπει να κάνει πρώτα τον κύκλο του αλλά δεν αποκλείει κάτι (λέτε ο ελληνικός κινηματογράφος να αποκτήσει τον δικό του Lord of the Rings;;;). Χωρίς να έχω διαβάσει ακόμα το βιβλίο (κάτι που θα γίνει τις επόμενες ημέρες) αντιλήφθηκα ότι παρουσιάζει τρομερό ενδιαφέρον ακόμα και για τους μη μυημένους στο είδος της επικής φαντασίας (φανταστείτε για εμάς τους μυημένους δηλαδή!!!!).

10 Σεπ 2016

Project "ART.Reef" , Η φαντασία και η επιστημονική ευρηματικότητα συναντούν την αρχαία ελληνική μυθολογία



Και όμως, στην Ελλάδα των μνημονίων και της σκληρής καθημερινότητας υπάρχουν ακόμα ομάδες νέων ανθρώπων που έχουν σπουδαίες ιδέες και παλεύουν γι’ αυτές με όλα τα μέσα που τους προσφέρονται. Μια τέτοια ιδέα γεννήθηκε και στον εμπνευστή του όλου εγχειρήματος, Αλέξη Λόλα, διδάκτωρα του τμήματος Ιχθυολογίας και Υδάτινου Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας στον Βόλο. Λάτρης ο ίδιος των καταδύσεων, εντυπωσιάστηκε από ένα παρόμοιο εγχείρημα στο Μεξικό, όπου υπάρχει ένα υποβρύχιο μουσείο με εκθέματα ενός άγγλου καλλιτέχνη, του Jason deCaires Taylor. Αφού επεξεργάστηκε την ιδέα για αρκετό καιρό την ανέπτυξε και πλέον έχει σχηματιστεί ένα ιδιαίτερα φιλόδοξο και σημαντικό επιστημονικό – τουριστικό Project.  O διττός χαρακτήρας του έγκειται στην ύπαρξη δύο ουσιαστικά τεχνητών υφάλων. Ο πρώτος θα βρίσκεται σε βάθος 10-18 μέτρα ώστε να είναι επισκέψιμος από τους λάτρεις των καταδύσεων, ακόμα και τους πιο αρχάριους. Θα συνδυαστεί με την πλούσια μυθολογία της περιοχής αφού θα φιλοξενεί αγάλματα εμπνευσμένα από την Αργοναυτική Εκστρατεία, τον Ιάσωνα, τους Κενταύρους κλτ.  Ο δεύτερος θα δημιουργηθεί σε ένα προστατευμένο περιβάλλον υπό την έννοια ότι η  πρόσβαση θα επιτρέπεται μόνο στα μέλη της ερευνητικής ομάδας και όχι σε επισκέπτες. Ο στόχος είναι να μελετηθεί η ανάπτυξη ουσιαστικά 2 υποθαλάσσιων κοινοτήτων στους 2 αυτούς τεχνητούς υφάλους και να εξαχθούν συμπεράσματα σχετικά με το πόσο επηρεάζει η ανθρώπινη παρουσία τους υφάλους.
Και ενώ υπάρχει το επιστημονικό υπόβαθρο, η κατάλληλη επιστημονική ομάδα (εκτός από τον Αλέξιο Λόλα που είναι ο συντονιστής, στην ομάδα ανήκουν ο καθηγ. Δημήτριος Βαφείδης, η επίκ. Καθηγ. Μαριάνθη Χατζηιωάννου, η υποψήφια διδάκτωρ Κυριακούλα Ροδίτη και η Χρυσούλα Αποστολογάμβρου για την γραμματειακή υποστήριξη) και το μεράκι, το βασικό πρόβλημα (όπως και σε κάθε τι καινοτομικό που προσπαθεί να αναδυθεί στην Ελλάδα) είναι η χρηματοδότηση. Σε αυτό το σημείο έγκειται η δεύτερη καινοτομική ιδέα του Δρ. Λόλα, ο οποίος αποφάσισε να κάνει αυτόν τον τεχνητό ύφαλο τον πρώτο που θα χρηματοδοτηθεί από τον απλό κόσμο με την μέθοδο του crowdfunding. Η μέθοδος αυτή είναι μια μοντέρνα μέθοδος χρηματοδότησης επιχειρήσεων ή ακόμα και ατομικών επιδιώξεων που απαιτούν κεφάλαιο. Συνήθως αναπτύσσεται μέσα από ειδικές διαδικτυακές πλατφόρμες όπου ο κάθε ένας μπορεί να συνδράμει με όποιο ποσό επιθυμεί σε κάποιο σχέδιο που υποστηρίζει. 

20 Φεβ 2016

Θαμμένοι ζωντανοί για 69 μέρες: Η αληθινή ιστορία των 33 ανθρακωρύχων στο San Jose της Χιλής

Σχεδόν 700 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της γης, 33 ανθρακωρύχοι από την Χιλή ελπίζουν στο θαύμα της σωτηρίας. Αυτή είναι η πραγματική τους ιστορία...

Η ράμπα, το κεντρικό τούνελ του ορυχείου ξεκινάει περίπου 1,5 χιλιόμετρο πάνω από την επιφάνεια του νερού κοντά στην κορυφή ενός βραχώδους βουνού στο Σαν Χοσέ της Χιλής. Από την είσοδο του ορυχείου η ράμπα ξεκινάει μια πορεία μέσα στα έγκατα του βουνού. Οι εργάτες μεταφέρονται στα διάφορα επίπεδα του ορυχείου με φορτηγά με σκοπό την εξόρυξη μετάλλων.

Το πρωί της 5ης Αυγούστου 2010, κάποιοι εργάτες εργάζονταν περίπου 2,5 χιλιάδες πόδια κάτω από την επιφάνεια φορτώνοντας τόνους εξορύξιμης ύλης. Μια άλλη ομάδα εργατών μερικές εκατοντάδες πόδια πάνω τους, οχύρωναν ένα πέρασμα, ενώ άλλοι περίμεναν στο καταφύγιο, ένα δωμάτιο στα 2,3 χιλ πόδια κάτω από τη γη. Το καταφύγιο με τους ανθεκτικούς τοίχους και την βαριά μεταλλική πόρτα, υποτίθεται ότι θα λειτουργούσε ως καταφύγιο σε μια περίπτωση έκτακτης ανάγκης αλλά ταυτόχρονα και ως χώρος ανάπαυσης. Μάλιστα φρέσκος αέρας διοχετευόταν στο δωμάτιο για να διατηρείται η θερμοκρασία σε ανεκτά επίπεδα.

Λίγο μετά τη 1 το μεσημέρι, ο Franklin Lobos οδηγούσε ένα φορτηγάκι προς το καταφύγιο με σκοπό να παραλάβει μια ομάδα εργατών προς την επιφάνεια για να γευματίσουν. Ένας άλλος εργάτης, ο Jorge Gallegiollos, ήταν συνοδηγός του Lobow, όταν στα περίπου 2 χιλ πόδια κάτω λέει ξαφνικά, "To είδες αυτό; Μια πεταλούδα".

O Lobos απάντησε "Ποιο; Μια πεταλούδα; Όχι, ήταν μια λευκή πέτρα".

Ο Lobos δεν πίστευε ότι μια πεταλούδα θα φαινόταν τόσο βαθιά στο σκοτάδι αλλά δεν έφερε άλλη αντίρρηση. Ξαφνικά, οι 2 άντρες άκουσαν μια τεράστια έκρηξη. Ο διάδρομος γέμισε με σκόνη και η ράμπα άρχισε να καταρρέει πίσω τους, χτυπώντας τους άντρες με έναν εκκωφαντικό θόρυβο σαν να καταρρέει ένας ουρανοξύστης.

25 Δεκ 2015

Οι πιο επιτυχημένες ταινίες του 2015

Κλείνοντας τη χρονιά έχει ενδιαφέρον να δούμε μερικά countdowns. Ως εν μέρει κινηματογραφικό blog αξίζει να ξεκινήσουμε από τις πιο επιτυχημένες ταινίες της χρονιάς, σύμφωνα με το Business Insider που έβαλε κάτω εισπράξεις αλλά και αξιολογήσεις από το Metacritic και το IMDB και κατέληξε στις καλύτερες ταινίες για το 2015. Με βάση τη μεθοδολογία έλαβε υπόψη τόσο την εμπορικότητα όσο την αξιολόγηση από κοινό και κριτικούς. Φυσικά από την αξιολόγηση λείπουν οι τελευταίες 10 ημέρες του χρόνου αλλά...that's life!


Στο original άρθρο που μπορείτε να διαβάσετε πατώντας εδώ, υπάρχει η πλήρης λίστα με τις 50 καλύτερες ταινίες της χρονιάς. Εμείς θα επικεντρωθούμε στο TOP 10.

Ας ξεκινήσει η αντίστροφη μέτρηση...

18 Δεκ 2015

ΤΡΕΙΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΡΙΕΣ ΜΕΤΑ, ΟΙ NIGHTWISH ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΑΠΟ ΠΟΤΕ!



(Το παρακάτω κείμενο αποτελεί μετάφραση ενός άρθρου που δημοσιεύτηκε στη ιστοσελίδα www.metalhammer.com. Μπορείτε να βρείτε το πρωτότυπο εδώ!)

Ότι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό...


Υπάρχουν πολλά πράγματα στην metal που μπορεί να είναι αλήθεια, αλλά υποτίθεται ότι δεν πρέπει να τα λέμε. Δεν πρέπει να επαναλαμβάνουμε ότι οι Megadeth και οι Mayhem είναι λιγότερο αξιόπιστοι στα Live απ’ ότι η West Ham United στην έδρα της (τη μια βδομάδα, μπορεί να θριαμβεύσουν ενάντια στην καλύτερη ομάδα, την επόμενη μπορεί να φορέσουν την δευτεροκλασάτη και ατάλαντη στολή τους). Δεν είναι ευγενικό να λέμε ότι, παρότι ιδιαίτερα επιδραστικό, το Scum είναι μακριά από το να θεωρηθεί το καλύτερο άλμπουμ των Napalm Death. Και κανείς δεν θέλει να είναι ο πρώτος που θα παραδεχτεί ότι η death metal βρίσκεται σε δημιουργική στενότητα από τότε που βγήκαν οι Organic Hallucinosis. Αλλά αν υπάρχει ένα πράγμα που θα κάνει τους σκληροπυρηνικούς οπαδούς να σου πούνε «Άντε και γαμήσου» είναι να πεις ότι οι Nightwish δεν είναι καλύτεροι με την Floor Jansen σε σχέση με ότι ήταν με την Anette Olzon – ισχύει ότι είναι καλύτεροι συγκριτικά και με την περίοδο της Tarja Turunen.  Στην πραγματικότητα, το συγκρότημα δεν ήταν ποτέ σε καλύτερο φεγγάρι απ’ ότι είναι τώρα.

14 Νοε 2015

The History of Rock: Folk Rock and Progressive Rock (Μέρος 3ο)



Η folk μουσική (σε ελεύθερη μετάφραση «παραδοσιακή») υπήρξε ένα από τα πιο προστατευμένα  και αποκλεισμένα από άλλες επιρροές είδη μουσικής. Κατά τη δεκαετία του ’60 η folk μουσική ταυτιζόταν με την ακουστική μουσική και η ηλεκτρική κιθάρα αποτελούσε απαγορευμένη έννοια. Μάλιστα είναι χαρακτηριστικό ένα περιστατικό σε μια συναυλία του Bob Dylan, όταν ο Pete Seeger επιχείρησε να τραβήξει την πρίζα από την ηλεκτρική κιθάρα του Dylan κατά τη διάρκεια του Newport Folk Festival το 1965. 

Δεν προκαλεί λοιπόν έκπληξη ότι το σμίξιμο της ακουστικότητας της folk και της σκληράδας της rock προήλθε από rock καλλιτέχνες που αναζητούσαν μια καινούργια ιδεολογία. Στα τέλη της δεκαετίας του ’60, ο νέοι rock καλλιτέχνες θέλησαν να διαφοροποιηθούν από τους μεγαλύτερους rock και blues rock τραγουδιστές όπως οι Rolling Stones και ο Elvis. Μετά τον Dylan που έκανε το άνοιγμα, εμφανίστηκαν συγκροτήματα που παρουσίασαν μια έντονη γεύση blues folk μουσικής. Xαρακτηριστικά παραδείγματα τέτοιων συγκροτημάτων ήταν οι Jefferson Airplanes στις Η.Π.Α. και οι Fairport Convention στη Μ. Βρετανία που ανακάλυψαν τον πλούτο της βρετανικής folk μουσικής. Ορόσημο θεωρείται το άλμπουμ «Liege and Lief», που χαρακτηρίστηκε ως το πρώτο της βρετανικής folk rock, προσελκύοντας νέους οπαδούς τόσο του συγκροτήματος όσο και της folk rock μουσικής. Βέβαια, αυτό το άλμπουμ δεν ήταν αναίμακτο για τους Fairport Convention αφού οδήγησε σε διαμάχες και τελικά διάλυση του συγκροτήματος με την αποχώρηση των δύο ηγετικών του μελών, Sandy Denny και Richard Thompson. 

1 Νοε 2015

The History of Rock: Country Rock (Μέρος 2ο)



Στο δεύτερο μέρος του αφιερώματός μας στη rock μουσική θα δούμε ένα από τα πιο αγαπημένα είδη της rock που μπορεί στην Ελλάδα να μην τυγχάνει μεγάλης αναγνώρισης αλλά αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της αμερικανικής rock σκηνής...η country rock!

Από άποψη καταβολών και επιρροών η country και  η rock n roll θεωρούνται πρώτα ξαδέρφια αφού μοιράζονται την ίδια βασική ενορχήστρωση με κιθάρα, μπάσο και ντραμς. Δύο από τους σπουδαιότερους καλλιτέχνες της country, o Johnny Cash και ο Jerry Lee Lewis ξεκίνησαν την καριέρα τους στα μέσα της δεκαετίας του ΄50 όταν σημειώθησε η έκρηξη της rock ‘n’ roll στο Μέμφις. Μάλιστα ακόμα και ο Elvis Priestley από πολλούς θεωρήθηκε τραγουδιστής της country γι’ αυτό μάλιστα έπαιρνε τακτικά μέρος στο Louisiana Hayride, ένα εντυπωσιακό ζωντανό ραδιοφωνικό μουσικό πρόγραμμα του Σριβερπορτ.

31 Οκτ 2015

Supernatural - Saving People, Hunting Things...The Family Business


(Χορηγός Επικοινωνίας για το αφιέρωμα supernaturalgreece.gr)


Πριν μερικούς μήνες, λίγο καιρό αφότου ξεκίνησα να βλέπω τη σειρά που τείνει να γίνει κλασική αφού μετά από 10 και κάτι επιτυχημένες σειρές, συνεχίζει να κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του φανατικού (και όχι μόνο) κοινού της, είχα υποσχεθεί αφιέρωμα...και είπα να κρατήσω αυτή μου την υπόσχεση!!

Μέσα σε λίγους μήνες είδα 10 ολόκληρες σεζόν (πιστέψτε με full time job) και πλέον είμαι στο σημείο να συμβαδίζω με τα φετινά επεισόδια. Υπήρχαν επεισόδια (ή ολόκληρες σεζόν) που με καθήλωσαν, άλλα που με απογοήτευσαν, άλλα που πέρασαν αδιάφορα αλλά πάντα επέστρεφα με το επόμενο επεισόδιο...κάποιες φορές λίγα λεπτά αφότου είχε τελειώσει το προηγούμενο, άλλες φορές 1-2 ημέρες μετά.

Και αν εξεπλάγην με τον ίδιο μου τον εαυτό για την επιμονή μου στη σειρά, που να δείτε τι έπαθε ο Eric Kripke, δημιουργός της σειράς όταν για αλλού ξεκίνησε και αλλού κατέληξε. Η αρχική ιδέα αφορούσε τη δημιουργία μιας ταινίας paranormal περιεχομένου, εξελίχθηκε σε σειρά 3 κύκλων, που στην πορεία έγιναν 5 με σεναριακές προσθήκες και (η αλήθεια είναι) κάποια ξεχειλώματα και κατέληξε να είναι μια από τις πιο επιτυχημένες, μακροχρόνιες και επιδραστικές της τηλεόρασης. 10 ολοκληρωμένες σεζόν με την 11η να τρέχει ήδη και κανείς δεν ξέρει που θα σταματήσει. 

Η επιτυχία της σειράς βασίζεται, κατά την ταπεινή γνώμη του γράφοντα, σε 2 βασικούς πυλώνες: 1) αρχικά στο πρωτότυπο σενάριο (μιλάμε για το 2005, μην ξεχνιόμαστε) αφού ήταν από τις πρώτες και πιο καλοστημένες σχετικές σειρές που έβαζε στο επίκεντρο το υπερφυσικό σε οποιαδήποτε μορφή του. 2) Στην πορεία βέβαια άλλαξε κάπως την μορφή της. Ίσως για τις ανάγκες της μακροζωίας της, ίσως και λόγω του κορεσμού του κόσμου από το υπερβολικό υπερφυσικό, το σενάριο εστίασε γύρω από τη σχέση και τις σχέσεις των 2 πρωταγωνιστών, του Sam (Jared Padalecki) και του Dean (Jensen Ackles) που αποτελούν ένα από τα πιο δεμένα και επιτυχημένα δίδυμα της τηλεόρασης. Αυτά τα 2 στοιχεία κατέστησαν τη σειρά ιδιαίτερα ανθεκτική στο χρόνο.

28 Οκτ 2015

History of Rock: οι απαρχές και η Blues Rock (Μέρος 1ο)



Πρόσφατα έπεσε στα χέρια μου ένα υπέροχο βιβλίο που περιγράφει την ιστορία της Pop και Rock μουσικής από τις απαρχές τους μέχρι τα τέλη της προηγούμενης δεκαετίας, δεδομένου ότι το βιβλίο κυκλοφόρησε το 2007. Το βιβλίο ονομάζεται «Rock & Pop, Όλη η Ιστορία». Με βάση λοιπόν, το υλικό που μας προσφέρει το συγκεκριμένο βιβλίο αποφάσισαμε να σας προσφέρουμε μερικές πτυχές του μέσα από αφιερώματα στη Rock μουσική χωρισμένα σε ενότητες.

Όμως πριν ξεκινήσουμε, τι ακριβώς είναι η ροκ μουσική, πότε εμφανίστηκε και που οφείλεται η δημιουργία της; Όσο και αν φαίνεται παράξενο, η ροκ μουσική κάνει την εμφάνισή της μετά τα μέσα της δεκαετίας του ’60 και ένας από τους λόγους δημιουργίας της ήταν ο πόλεμος του Βιετνάμ και η κλιμακούμενη αμερικανική συμμετοχή σε αυτόν. Τα φοιτητικά κινήματα παγκοσμίως ανέπτυσσαν μια έντονη πολιτική δράση ενώ παράλληλα ο φεμινισμός βρισκόταν στο απώγειό του. Οι δύο αυτοί πόλοι οδήγησαν μια νέα τάση της ποπ μουσικής πιο πειραματική, με μεγαλύτερη κοινωνική συνείδηση. Αυτή η τάση είναι ουσιαστικά η ροκ μουσική. 

12 Σεπ 2015

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΑΝΑ: ΤΟ ΠΟΓΚΡΟΜ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

Από τον Γιάννη Πλάκα


Εξήντα χρόνια συμπληρώνονται φέτος από το πογκρόμ κατά του ελληνισμού της Πόλης που σχεδίασε η τουρκική κυβέρνηση και εξετέλεσε με τη βοήθεια παρακρατικών οργανώσεων. Με την ευκαιρία της μαύρης αυτής επετείου το Koalakia επιχειρεί να ρίξει φως στα γεγονότα που σημάδεψαν την πορεία του ελληνισμού της Πόλης. 




Η ελληνική κοινότητα της Πόλης (1923-1950)


Όπως είναι γνωστό, ο ελληνισμός της Πόλης εξαιρέθηκε από την υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών που προέβλεπε η Συνθήκη της Λωζάννης. Την περίοδο της υπογραφής της σύμβασης οι Έλληνες κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής της Κωνσταντινούπολης ανέρχονταν σε 125.000. Οι λόγος για τον οποίους η ελληνική πλευρά ζήτησε την εξαίρεση του ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης έγκειτο, σύμφωνα με τον Γιώργο Μαυρογορδάτο,  στην αδυναμία της ελληνικής πλευράς να μεριμνήσει για την εγκατάσταση και ενσωμάτωση αυτού του πληθυσμού επιπλέον του ενός εκατομμυρίου που ήταν υποχρεωμένη να δεχθεί λόγω της Συνθήκης.
Την περίοδο που ακολούθησε μέχρι και την έναρξη του Β’ Π.Π. το τουρκικό κράτος προώθησε μια σειρά από νόμους που ευνοούσε τους εθνοτικά Τούρκους εις βάρος των μειονοτήτων. Ειδικότερα, οι μη εθνοτικά Τούρκοι δεν μπορούσαν να απασχοληθούν στις κρατικές υπηρεσίες , δεν μπορούσαν να ασκήσουν μια σειρά από ελεύθερα επαγγέλματα όπως αυτά του γιατρού, της μαίας, του οδοντίατρου, του φαρμακοποιού και του κτηνίατρου, απαγόρευσε την έκδοση εφημερίδων και περιοδικών από μη εθνοτικά Τούρκους. Παράλληλα, η τουρκική κυβέρνηση αρνήθηκε να παραχωρήσει ή αφαίρεσε την τουρκική ιθαγένεια από πολλούς μειονοτικούς που ήθελε να απομακρύνει με βάση το ν 1041 που προϋπόθετε την παρουσία κάποιου στην Τουρκία και την συμμετοχή του στον τουρκικό αγώνα της ανεξαρτησίας (1919-1923) προκειμένου αυτή να αποδοθεί ή να διατηρηθεί.[1]

who is online

Ad24