Σκυτάλη του Τρόμου - Γιώργος Λαγκώνας

Με την υπογραφή της Σοφίας Κραββαρίτη

Γιώργος Λαγκώνας

 Γιώργο σε καλωσορίζουμε με χαρά στη "σκυτάλη του τρόμου" και θέλουμε να μας πεις ποιο ήταν το βιβλίο που χαράχτηκε ανεξίτηλα στη μνήμη σου και για ποιο λόγο έκανε τη διαφορά από τα υπόλοιπα που έχεις διαβάσει. Υπάρχει κάποιο σημείο στην πλοκή του, που πιστεύεις πως δε θα ξεχάσεις ποτέ;

"Απλά και Σύντομα" από την Αριάδνη Δάντε

"Τα γενέθλια του καριόλη" από τη Σοφία Κραββαρίτη

- Γεια σας, μια τούρτα θα ήθελα να παραγγείλω.

- Βεβαίως, για ποια περίσταση πρόκειται;

 - Γενέθλια.

- Παιδάκι, έφηβος...

- Αυτός, αυτοοοοοος....

 - Μάλιστα, κατάλαβα. Θέλετε να γράφει μια ευχή πάνω;

 - Ναι, βέβαια. Γράψτε "Σε θέλω".

- Σκέτο; Χωρίς όνομα;

- Φυσικά και θα έχει, με συγχωρείτε μεσιέ, ξεχάστηκα.

 - Λοιπόν;

"Ανατριχίλες...σε οθόνη και χαρτί" από τον Ιωάννη Μπαχά

“Zone Blanche” (“Σήμα Μηδέν”)

  “Οι ιστορίες γίνονται αληθινές αν τις πιστεύουμε”

Παρουσίαση σειράς

Ιωάννης Μπαχάς, δημοσιογράφος, μέλος της Ε.ΔΗ.Π.Η.Τ.

     

     Όποιος παρακολούθησε την Παρασκευή 21 Ιουνίου 2019 την τελετή έναρξης των Ευρωπαϊκών Αγώνων στο Μινσκ της Λευκορωσίας, θα ξαφνιάστηκε από το κεντρικό της θέμα: το δάσος και οι θρύλοι και μύθοι που συνδέονται μαζί του. Το κάθε δάσος (όπου έμεινε, φυσικά). Οι μεγάλες αθλητικές διοργανώσεις και το καλλιτεχνικό τους μέρος, όπως οι τελετές έναρξης και λήξης, αποτελούν εξαιρετικές ευκαιρίες για να προβληθούν ζητήματα που εκ πρώτης όψεως τουλάχιστον δεν συνδέονται με τους αγώνες. Τέτοια είναι η Ειρήνη, η προστασία του Περιβάλλοντος, η έγνοια για τους υδάτινους πόρους, η διαφύλαξη της Παράδοσης και τόσα άλλα. Φέτος, το Μινσκ μας θύμισε το δάσος.

         Ένα πυκνό, βαθύ και ζωντανό δάσος, όπως όλα άλλωστε, είναι ο πρωταγωνιστής της σειράς του Netflix, “Zone Blanche”. Το δάσος είναι που ακούει, που βλέπει, που φροντίζει τον πεζοπόρο, που διατάζει τα πλάσματα του να μιλήσουν με όποιον το επιβουλεύεται, που ανησυχεί, που θυμώνει, που ξεσηκώνεται όταν το πληγώνουν. Οι κάτοικοι, μόνιμοι και περαστικοί της μικρής ευημερούσας πόλης, Βιλμπλάνς που φωλιάζει στην αγκαλιά του πιστεύουν, όχι όλοι όμως, πως το δάσος βρίσκεται εκεί για να υπηρετεί την ευημερία τους και ακόμη περισσότερο, την απληστία τους και το δηλητηριάζουν.

Ένα "λογικό" τραγούδι που "γυρνά τις πλάτες του στο μέλλον"

Από τον συγγραφέα και σκιτσογράφο ΜΑΦΡΑ

Η μέρα είχε ξημερώσει περήφανη γιορτάζοντας την Άνοιξη που είχε τόσο αργήσει, στα γύρω μας μα και στις ψυχές μας συνάμα. Κοίταξα με λαχτάρα γύρω μου και οι αραδιαστές σκέψεις πήραν σάρκα κι οστά μέσα από την μασκαράτα των παιδικών αναμνήσεων:

Όταν ήμουν μικρός, η ζωή έμοιαζε τόσο υπέροχη

Ένα θαύμα, ήταν όμορφο, μαγικό

Και όλα τα πουλιά πάνω στα δέντρα τραγουδούσαν τόσο χαρούμενα

Ταξίδια του Φακού - Στράτος Σολανάκης

Οι φωτογραφίες αποτυπώνουν και φυλακίζουν στιγμές, αλλά και συναισθήματα που μένουν για πάντα, όπως πολύ καλά γνωρίζουμε. Σε άλλες περιπτώσεις, μας διηγούνται και κάποια ιστορία. Το ίδιο θα κάνει αυτή τη φορά ο Στράτος Σολανάκης, ο οποίος φιλοξενείται και πάλι στο μπλογκ μας και μας παρουσιάσει τη δική του ιστορία μέσα από κάποιες ιδιαίτερες φωτογραφίες. Πάμε να δούμε τι έχει να μας πει...

"Απλά και Σύντομα" από την Αριάδνη Δάντε