31 Οκτ 2018
30 Οκτ 2018
"Στα Χνάρια του Τρόμου" από τη Σοφία Κραββαρίτη
Βήματα
βαριά μέσα στη νύχτα. Ψυχή πλακωμένη από τα κρίματα, περικυκλωμένη από το
ανάθεμα τόσων ψυχών που πήρα. Είμαι ένας εκτελεστής. Ένας βουβός δολοφόνος. Δεν
είμαι άρρωστος. Απλά αυτή είναι η δουλειά μου. Πληρώνομαι για να το κάνω και
πληρώνομαι καλά. Δεν γνωρίζει κανείς τι κάνω. Πιστεύουν πως είμαι πωλητής. Και
είμαι κατά κάποιο τρόπο, αφού σε κάθε φόνο πουλάω την ψυχή μου στον διάολο.
Κινούμαι πάντα στα σκοτάδια. Η νύχτα έχει γίνει σύμμαχός μου, συνεργός σε κάθε
βρώμικη δουλειά που μου έχει ανατεθεί. Είμαι πολύ καλός, δεν αφήνω ποτέ ίχνη
και κάθε μου αποστολή την φέρνω εις πέρας. Ούτε η αγάπη με άλλαξε. Η Σαμάνθα
είναι ένα χρόνο τώρα στη ζωή μου και κάνει την κάθε μέρα ομορφότερη. Όχι όμως
και τις νύχτες που συνεχίζουν να είναι ματωμένες και γεμάτες ενοχές τώρα πια.
Κι όμως δεν μπορώ να σταματήσω. Ο φόνος κυλάει πια στο αίμα μου, έχει γίνει
επιτακτική ανάγκη μου. Ακόμα και τώρα που...
29 Οκτ 2018
"Αχ, Αγάπη" από την Αγάπη Ντόκα
Αλλατίνη - Καλοσύνη
Φυτεμένη ως
σπόρος στον καναπέ, ξεκούραζα το ταλαίπωρο κορμί μου από ολοήμερες οικιακές
φθινοπωρινές εργασίες και κούραζα τα μάτια μου με τα τεράστια τύπου Τζάκι Ω.
υπερμετρωπικά γυαλιά μου, βλέποντας την αγαπημένη μου ιατρική Grey’s Anatomy σειρά, διπλό νέο
επεισόδιο κάθε βράδυ, δύο σχεδόν ώρες οριζοντιοποιημένη στο στρώμα-γλάστρα, με
χώμα ενισχυμένου λιπάσματος τύπου αφρολέξ που ενισχύει την ανάπτυξη ριζών και Depon plus ως αναλγητικό για μένα, οι
ασθενείς του Νοσοκομείου ρουφούσαν τα αντιβιοτικά απ’ τη φλέβα, ενώ εγώ την
έκοβα με όλα αυτά τα αίματα που έβλεπα.
Διαφημίσεις, zapping μήπως πετύχω κάτι καλό
που μου ξέφυγε, διαφημίσεις παντού, συνεννοημένα όλα τα κανάλια, να βγάλουν τα
συμπεράσματά τους εκεί στην AGB,
ξαναγυρνάω στο κανάλι μου, μη χάσω και τη συνέχεια για να δω ποιο αυτοκίνητο
πιάνει τα εκατό σε ένα νανοσεκόντ και ποιο σούπερ μάρκετ έχει τις καλύτερες
τριήμερες προσφορές, τα φυλλάδια γι’ αυτό μας τα χώνουν στα γραμματοκιβώτια.
28 Οκτ 2018
"Rawson, Ο Αρχάγγελος του Θανάτου", A Firemagination Story του Κωνσταντίνου Ντεκουμέ
Θεία Λίλιθ
Εφόσον ο Χιούγκο Ρώσον οδήγησε με το
αμάξι του για αρκετή ώρα σταμάτησε σε ένα σοκάκι, έσφιξε κοντά του την καφετιά
καπαρντίνα του και βγήκε από το αμάξι κλείνοντας προσεκτικά την πόρτα. Κλείδωσε
το αμάξι και προχώρησε για λίγη ώρα. Σκέφτηκε να ανάψει τσιγάρο μα βλαστήμησε,
γνωρίζοντας ότι τα τσιγάρα του είχαν τελειώσει και δεν είχε πάει σε κάποιο
περίπτερο για να αγοράσει και άλλα.
Σύντομα, τα βήματα του τον έφεραν σε ένα
παλιό , κακόφημο μπαρ το οποίο φωτιζόταν μόνο από μερικά άσχημα κοκκινωπά νεόν
φώτα και μερικές χαλασμένες λάμπες του δρόμου. Ο Χιούγκο γνώριζε τον ιδιοκτήτη
του μπαρ, τον γνώριζε πάρα πολύ καλά. Παλιά είχαν μια σχεδόν αδελφική σχέση, ο
Χιούγκο παρά των γεγονότων δεν τον είδε ποτέ σαν αδε λφό του. Ο άνδρας που ο
Χιούγκο έψαχνε ονομάζοταν Έις Λόκερ και ήταν ένας έμπορος πρέζας. Ο Χιούγκο
γνώριζε πολύ καλά ότι ο Έις είχε ταλέντο στο τραγούδι και του είχε συστήσει
πολλές φορές να γίνει τραγουδιστής μα ο Έις αρνιότανε. Του άρεσε όπως έλεγε ο
κίνδυνος του εμπορίου. Ο Βρετανός ξανθός άντρας κοίταξε αιφνιδιασμένος την
είσοδο του μπαρ όπου μια γυμνή, καστανομάλλα πόρνη με κόκκινα τακούνια έτρεχε
στην έξοδο ενώ την ακολουθούσε ένας σκληρός μηχανόβιος με μαχαίρι.
"Αντιγόνη" από τον Βαγγέλη Κομψέλη
Αντιγόνη
Ξελογιασμένος ουρανός τα μάτια σου, γαλάζιο που το κρύβει το γκρίζο της ψυχής σου...
Θάλασσα άγρια και πνίχτρα το σώμα σου, κάθε που γυμνό το ξεπροβάλλεις στη θέα των ανίδεων αρσενικών..
Βλέμμα άγριο-μυστήριο, που απ' τις πηγές του σκοταδιού και της αβεβαιότητας ζει και θρέφεται...
Ύπαρξη ταγμένη στην αιώνια καταδίκη, καπνός και αλκοόλ συντροφιά που σε σκοτώνει Κι όμως πιστή στην ελπίδα παραμένεις...
Ξελογιασμένος ουρανός τα μάτια σου, γαλάζιο που το κρύβει το γκρίζο της ψυχής σου...
Θάλασσα άγρια και πνίχτρα το σώμα σου, κάθε που γυμνό το ξεπροβάλλεις στη θέα των ανίδεων αρσενικών..
Βλέμμα άγριο-μυστήριο, που απ' τις πηγές του σκοταδιού και της αβεβαιότητας ζει και θρέφεται...
Ύπαρξη ταγμένη στην αιώνια καταδίκη, καπνός και αλκοόλ συντροφιά που σε σκοτώνει Κι όμως πιστή στην ελπίδα παραμένεις...
27 Οκτ 2018
"Ίχνη της Καρδιάς" του Χρήστου Κεσκίνη
Μικρή μου κουκλίτσα
(μου
επιτρέπετε, μέρα που είναι να το αφιερώσω στην μικρή μου αδερφή Δήμητρα)
Όταν γεννήθηκες. δεν σε μίσησα όπως όλοι φοβόταν.
Ούτε σε ζήλεψα, όπως πίστευαν.
Γιατί ήσουν η μικρή, αμόλυντη κουκλίτσα μου.
Άλλωστε ήμουν μεγαλύτερος και έπρεπε να σε προστατέψω
στην αγκαλιά μου.
Γιατί ήσουν η μικρή, εύθραυστη κουκλίτσα μου.
Όταν έκλαιγες,
πονούσα. Όταν γελούσες, πετούσα.
Γιατί ήσουν η μικρή, αγνή κουκλίτσα μου.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)





