Το Πρόγραμμα Γυναικείας Επιχειρηματικότητας του ΕΣΠΑ σε 17 απλές ερωτήσεις

Ρίξε μια ματιά, μπορεί να σ' ενδιαφέρει….

Για ποιο πρόγραμμα μιλάμε;

Μιλάμε για το Πρόγραμμα «Ολοκληρωμένη Παρέμβαση για τη Στήριξη της Γυναικείας Απασχόλησης Μέσω Ενίσχυσης της Επιχειρηματικότητας» του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Εθνικό Αποθεματικό Απροβλέπτων».

Ποιους αφορά;

Αφορά γυναίκες 18-64 ετών που είναι άνεργες ή απειλούμενες από ανεργία, καθώς και γυναικείες επιχειρήσεις που έχουν συσταθεί μετά την 1 Σεπτεμβρίου του 2012.

Για τι ποσοστό επιδότησης μιλάμε;

100%

Δηλαδή, τι μου δίνει αυτό το πρόγραμμα;

Σου δίνει από 10.000 έως 20.000€ για να καλύψεις στο 100% τις λειτουργικές δαπάνες της επιχείρησης σου. Επιπλέον, σου δίνει άλλες 12.000€ για να προσλάβεις ένα άτομο για 12 μήνες.

Και τι επιχείρηση πρέπει να έχω ή να ανοίξω;

Επιχείρηση που να δραστηριοποιείται σε έναν από τους παρακάτω κλάδους:

• Εμπόριο (λιανικό & χονδρικό)
• Υπηρεσίες
• Τουρισμός
• Βιομηχανία- Μεταποίηση
• Πληροφορική – Τηλεπικοινωνίες
• Έρευνα – Τεχνολογία – Καινοτομία
• Εστίαση

Τα ιατρεία είναι επιλέξιμα;
Ναι.

Μία μηχανικός ή δικηγόρος που δεν έχει κάνει έναρξη επιτηδεύματος, αλλά δεν μπορεί να βγάλει κάρτα ανεργίας, μπορεί να μπει στο πρόγραμμα;

Ναι.

Που πρέπει να ανοίξω την επιχείρηση μου;

Οι επιλέξιμες Περιφέρειες είναι οι ακόλουθες: Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης, Βορείου Αιγαίου, Δυτικής Ελλάδας, Ηπείρου, Θεσσαλίας, Ιονίων Νήσων, Κρήτης και Πελοποννήσου.

Τι μορφή πρέπει να έχει η επιχείρηση μου;

Πρέπει να είναι ατομική ή Ο.Ε. ή Ε.Ε. ή Ε.Π.Ε. ή Αστικός Συνεταιρισμός.

Μπορώ να ανοίξω μία ατομική επιχείρηση με έδρα το σπίτι μου;

Ναι.

Τα χρήματα που θα πάρω, σε τι δαπάνες μπορώ να τα χρησιμοποιήσω;

Επιλέξιμες δαπάνες για το συγκεκριμένο πρόγραμμα είναι οι ακόλουθες:

• Ενοίκια
• Λογαριασμοί ΔΕΚΟ (δηλαδή ΔΕΗ, ύδρευση, σταθερό & κινητό τηλέφωνο, internet κ.τ.λ)
• Αμοιβή λογιστή
• Δαπάνες νομικής υποστήριξης
• Ασφαλιστικές εισφορές του επιχειρηματία (ΤΕΒΕ, ΤΣΜΕΔΕ κτλ)
• Έξοδα προβολής και διαφήμισης
• Υπηρεσίες συμβούλου για τη σύνταξη και παρακολούθηση του επιχειρηματικού σχεδίου
• Υπηρεσίες mentoring / coaching από συμβούλους
• Δαπάνες κατάρτισης του επιχειρηματία ή/και του νεοπροσλαμβανόμενου
• Αποσβέσεις παγίων (από την αγορά εξοπλισμού)
• Δαπάνες μίσθωσης εξοπλισμού και προμήθειας πρώτων υλών & ενδιάμεσων προϊόντων
• Ετήσιο μισθολογικό κόστος που θα προκύψει από τη δημιουργία νέας θέσης εργασίας.

Επειδή δεν έχω ασχοληθεί ποτέ με τα προγράμματα, τα λεφτά πότε τα παίρνεις; Σου δίνουν κάποιο ποσό για να ξεκινήσεις;

Το Πρόγραμμα προβλέπει τη δυνατότητα να ζητήσεις προκαταβολή (έως 100%) αλλά πρέπει να προσκομίσεις ισόποση εγγυητική επιστολή από κάποια τράπεζα. Εάν δεν θέλεις να μπλέξεις με τράπεζες, όταν υλοποιήσεις το 20% του προϋπολογισμού της πρότασης σου (π.χ. εάν το επενδυτικό σου σχέδιο είναι 20.000€, όταν θα έχεις ξοδέψει 4.000€), τότε θα παρουσιάσεις τα τιμολόγια που έχεις μαζέψει και θα πάρεις από το πρόγραμμα τα λεφτά που έχεις δώσει μέχρι εκείνη τη στιγμή. Αυτό μπορείς να το ξανακάνεις όταν θα έχεις υλοποιήσει το 50% της πρότασης σου. Τα υπόλοιπα θα τα πάρεις στο τέλος.

Και δε μου λες, ανοίγω την επιχείρηση και περιμένω να δω αν μπαίνω στο πρόγραμμα;

Όχι απαραίτητα. Λοιπόν, εάν έχεις ήδη επιχείρηση (έχεις ανοίξει βέβαια μετά την 1/9/2012) κάνεις τα χαρτιά σου για να μπεις στο πρόγραμμα γιατί δεν έχεις να χάσεις απολύτως τίποτα. Αν εγκριθείς θα επιδοτηθείς για δαπάνες που ούτως ή άλλως κάνεις. Αν δεν έχεις επιχείρηση και θέλεις να ανοίξεις, τότε έχεις δύο επιλογές:
α) ανοίγεις και περιμένεις την απόφαση. Αν εγκριθείς θα μετρήσουν οι δαπάνες που έχεις κάνει σε αυτό το διάστημα (από την έναρξη έως την απόφαση ένταξης) ή
β) περιμένεις την απόφαση και ανοίγεις μετά (θα έχεις κάποιο χρονικό περιθώριο, 30-60 ημερών).

Ποιο είναι το ανώτερο χρονικό διάστημα μέσα στο οποίο μπορώ να κάνω τις δαπάνες που περιγράφω στην πρόταση μου;

Το αργότερο μέσα σε 18 μήνες από την ημερομηνία που θα βγει η απόφαση ότι μπαίνεις στο πρόγραμμα.

Όταν τελειώσει το πρόγραμμα, εάν η επιχείρηση μου δεν πάει καλά, μπορώ να την κλείσω;

Ναι.

Χμ, μέχρι πότε μπορώ να υποβάλω πρόταση;
Μέχρι τις 29 Μαρτίου 2013.

Πού μπορώ να βρω περισσότερες πληροφορίες για το πρόγραμμα;

Ρίξε μία ματιά στις σελίδες:

• www.espa.gr
• www.efepae.gr
• www.antagonistikotita.gr

Και αν θες, μπορείς να υποβάλεις την ερώτηση σου είτε στα σχόλια, είτε στέλνοντας μας ένα e-mail. Εάν μπορούμε να απαντήσουμε, με χαρά να βοηθήσουμε!!!
 

Τρία χαρακτηριστικά στάδια στην ερωτική σχέση ενός ζευγαριού !!!

Μπορεί να μην το σκεφτήκαμε εμείς, αλλά ισχύει και έχει πολύ πλάκα!!!! Ιδού λοιπόν τα στάδια που περνάει ένα ζευγάρι από τη φάση του τρελού έρωτα, μέχρι τη φάση της ρουτίνας!

	1ος μήνας	1ος χρόνος	10 χρόνια
Καφές	Κάθε πρωί	Κάθε Κυριακή	Βαρύ γλυκό, για να πάνε τα φαρμάκια κάτω
Πάνε Μαζί	Σινεμά	Διακοπές	Λαϊκή
Της κατεβάζει	Το βρακί	Τις κουρτίνες	Καντήλια
Φιλιά	Με πάθος, στο στόμα	Παιχνιδιάρικα, στη μύτη	Σαν παπάς, στο μέτωπο
Άγγιγμα στο λαιμό	Ανατριχιάζει	Γαργαλιέται	Χασμουριέται
Χάδια	Προκαταρκτικά	Ερωτικά	Μητρικά
Ευαίσθητο σημείο στο κορμί	Ο λοβός του αυτιού	Το στήθος	Το κότσι στο πόδι
Sex	Κολασμένο	Παραδεισένιο	Τηλεπαθητικό
Μασάζ	Ερωτικό	Χαλαρωτικό	Αυχενικό
Βλέμμα	Λάγνο, πολλά υποσχόμενο	Αινιγματικό, γεμάτο απορίες	Απλανές, της αγελάδας
Πονάει	Όλο το σώμα, απʼ το σεξ	Η μέση, απʼ το γυμναστήριο	Το κεφάλι, απʼ τη μουρμούρα
Φαντασίωση	Γιατρός - Νοσοκόμα	Παρτούζα	Με την παρέα στο Φάληρο για ούζα
Ανάβει τσιγάρο	Μετά το σεξ	Κατά τη διάρκεια του σεξ	Μετά το σεξ του γείτονα
Κούνια	Για εναέρια ερωτικά «παιχνίδια»	Για τον ύπνο του μωρού	Που σε κούναγε
Προφυλακτικά	Με γεύσεις	Με ραβδώσεις	Ληγμένα
Εσώρουχα	Δαντελωτά	Μεταξωτά	Ξεχειλωμένα
Κάλτσες	Διχτυωτές	Σοσόνια	Τρύπιες
Προσποιείται	Ότι δεν έχει αναστολές	Ότι έχει οργασμό	Ότι έχει περίοδο
Καίγεται	Από πόθο	Απ' τον πυρετό	Η γούνα του
Τραβάει	Τα μαλλιά στο σεξ	Μαλακία	Μεγάλο ζόρι
Χτυπάει	Τον κώλο στο σεξ	Το χέρι στο τραπέζι	Το κεφάλι στο τοίχο
(του) Δίνει	Και καταλαβαίνει	Λίγη σημασία	Τόπο στην οργή
Πίνει	Σφηνάκια τεκίλα	Σόδα για να χωνέψει	Για να ξεχάσει
Κοιτάει	Επίμονα	Πονηρά	Άλλους
Μυρίζει	Κολόνια	Μπαρούτι	Η αποχέτευση
Ανυπομονεί	Να ανταμώσουν	Να γυρίσει σπίτι	Να εξαφανιστεί για πάντα
Θα σε πάρει	Από παντού	Τηλέφωνο να ρωτήσει τι μαγείρεψες	Και θα σε σηκώσει
Δείπνο	Μύδια σαγανάκι	Τραχανά	Αρχίδια καπαμά
Μετά το φαγητό	Μπαίνει κατευθείαν στο ψητό	Ανάβει τσιγάρο	Ρεύεται
Αποτρίχωση	Στο μπικίνι	Στη γάμπα	Στο μουστάκι
Στο δρόμο	Χεράκι χεράκι σαν ερωτευμένοι	Αγκαλιά σαν παλιόφιλοι	Αγκαζέ σαν συμπεθέρες
Στον ύπνο	Μουγκρίζει	Ροχαλίζει	Κλάνει
Τζάκι	Γυμνοί στη φλοκάτη	Παϊδάκια στη θράκα	Ενεργειακό που είναι οικονομικό
Γιορτάζουν	Τον Άγιο Βαλεντίνο	Την ονομαστική τους εορτή	Τις εθνικές επετείους
Βούλωσε	Η μπανιέρα	Η αρτηρία της καρδιάς	Το στόμα σου!
Κλαίει	Από ευτυχία	Από τα κρεμμύδια	Από τα νεύρα
Κάνει	Τα πάντα	Ό,τι προλαβαίνει	Τα στραβά μάτια
Να θυμηθεί	Την επέτειo	Να πληρώσει τη ΔΕΗ	Να ξεχάσει

Red Rover (2003 - ελληνιστί «Η Πύλη των Πνευμάτων»)

Βαθμολογία: 3/5

Προτού προλάβετε να αναρωτηθείτε πού τη θυμήθηκα, να σας πω ότι αποφάσισα να δω ταινία στις 2 τα ξημερώματα (κλασικά πράγματα για όσους ξέρουν εμένα και το μικρό βρικόλακα που βρίσκεται μέσα μου) και το σενάριο να σηκωθώ από το κρεβάτι, να ντυθώ και να ψάχνω για DVD Club που να διανυκτερεύει (είπαμε, είμαι κατά της πειρατείας) δεν έπαιζε με τίποτα! Ως εκ τούτου, για ακόμα μία φορά, στράφηκα στη μεγάλη συλλογή που φιλοξενούν τα συρτάρια μου από CD - προσφορές των εφημερίδων/περιοδικών (ε, να κάνουμε και απόσβεση των χρημάτων που κατά καιρούς έχουμε δώσει στα Κυριακάτικα Φύλλα).

Η λογική μου ήταν να χαζέψω κάνα δεκάλεπτο μέχρι να νυστάξω, αλλά τελικά δεν κοιμήθηκα αφού α) ο μικρός βρικόλακας μέσα μου μάλλον έχει συνάψει συμφωνία με εταιρίες καλλυντικών και θέλει να δώσω όλα μου τα χρήματα σε κρέμες για τους μαύρους κύκλους και β) η ταινία ήταν καλή οπότε κράτησε το ενδιαφέρον μου «ξύπνιο» σε όλη τη διάρκεια των 103 λεπτών της.

Δεν την συνιστώ ανεπιφύλακτα∙ είναι γυρισμένη αρκετά χρόνια πριν (10 για την ακρίβεια) και σίγουρα στο διάστημα από το release της έως σήμερα η κινηματογραφική βιομηχανία μας έχει δώσει πολύ καλύτερες επιλογές. Ωστόσο, πρόκειται για ένα θριλεράκι που βλέπεται άνετα (χαλάλι οι κρέμες για τους μαύρους κύκλους) καθώς συνδυάζει το ενδιαφέρον σενάριο των Linda Cordeiro και Alisandra Rand με την καλή σκηνοθεσία του Marc S. Grenier και τις συμπαθητικές ερμηνείες των William Baldwin και Jodi Lyn O’Keefe.

Αλλά να σας πω και λίγα λόγια για την υπόθεση, να δείτε έαν σας ενδιαφέρει…Λοιπόν, ο Will Logan, ψυχίατρος στο επάγγελμα, πηγαίνει να πάρει την αδελφή του Kylie από τη ψυχιατρική κλινική όπου νοσηλεύεται (τραγικό, έτσι;) διότι πέθανε ο πατέρας τους και πρέπει να κανονίσουν τα της κληρονομιάς… Η μητέρα τους είχε πεθάνει χρόνια πριν, μπροστά στα μάτια της 4χρονης τότε Kylie (εξ ου και τα «θεματάκια» της τελευταίας και ο εγκλεισμός της σε ψυχιατρείο), όταν το σπίτι τους τυλίχθηκε στις φλόγες. Κάπως έτσι ξεκινάει το έργο και στη συνέχεια η πλοκή του στηρίζεται σε δύο βασικές ιδέες. Πρώτον, τα δύο αδέλφια έχουν κληρονομήσει μία έπαυλη (στην άλλη άκρη του κόσμου) για την οποία δεν είχαν ακούσει ποτέ τίποτα (συνειδητοποιούν, έτσι, ότι γνωρίζουν ελάχιστα πράγματα για την οικογένεια της μητέρας τους) και δεύτερον, ο Will θέλει να αναλάβει προσωπικά τη θεραπεία της αδελφής του διότι είναι πεπεισμένος ότι μπορεί να τη γιατρέψει και να της προσφέρει τη δυνατότητα να ζήσει (επιτέλους!) μία φυσιολογική ζωή. Ως λύση στα δύο αυτά ζητήματα που τους απασχολούν, παίρνουν την απόφαση να επισκεφτούν την καινούργια τους έπαυλη και να περάσουν λίγες εβδομάδες σε αυτήν. Επειδή όμως μιλάμε για θριλεράκι, εννοείται ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Η έπαυλη κρύβει πολλές εκπλήξεις τόσο για τα δύο αδέλφια, όσο και για το θεατή…

Για να το κλείσω με όσα λιγότερα spoilers μπορώ, θα σας πω ότι η ταινία βλέπεται ευχάριστα, αν εξαιρέσει κανείς το γεγονός ότι προς το τέλος γίνεται ένας αχταρμάς παραφυσικών θεμάτων. Για μένα, ανεκτός (έχω δει και χειρότερα). Για εσάς, δεν ξέρω…

8 Μαρτίου: Ημέρα της Γυναίκας

Μπήκε ο Μάρτιος, ήρθε η άνοιξη, τα λουλούδια άνθισαν και τα πουλάκια κελαηδούνε! Κάπως έτσι λοιπόν, έφτασε και φέτος η ημέρα της γυναίκας. Κάθε χρόνο τέτοια μέρα, σκέφτομαι ότι ίσως αυτός είναι ο τρόπος της κοινωνίας να εξαλείψει τις τύψεις και ενοχές της για τα εγκλήματα της ανθρωπότητας κατά της γυναίκας. Βαριά η λέξη «εγκλήματα», ε? Κι όμως! Για σκεφτείτε πόσα έχουν τραβήξει οι γυναίκες στα βάθη των αιώνων από τις ανδροκρατούμενες κοινωνίες….

Για να βάλουμε μία σειρά όμως στα πράγματα, ας τα πάρουμε από την αρχή. Στις 8 Μαρτίου του 1857 οι εργαζόμενες γυναίκες της κλωστοϋφαντουργίας της Νέας Υόρκης διαδήλωναν ζητώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας. Αυτή ήταν μία από τις πρώτες διεκδικήσεις γυναικείων δικαιωμάτων. Μόλις το 1857.

Οι γυναίκες για κάποιο λόγο, πάντα θεωρούνταν «κατώτερα» όντα. Ποτέ δεν είχαν τα ίδια δικαιώματα με τους άντρες συζύγους τους, πατεράδες τους, αδερφούς τους. Και ας μη λέμε ψέματα, ακόμη έτσι είναι. Σε πολλές κοινωνίες (ανατολικές κυρίως)  οι γυναίκες ακόμη δεν έχουν δικαιώματα, γνώμη και λόγο πλην ελαχίστων εξαιρέσεων.

Για να γυρίσουμε όμως στη «σύγχρονη και πολιτισμένη» Δύση, οι γυναίκες τώρα πια δουλεύουν, ψηφίζουν (άλλη μεγάλη κουβέντα αυτή), βγαίνουν έξω, ακόμα και το ρόλο του κυνηγού στο φλερτ έχουν αναλάβει. Έλα πες την αλήθεια τώρα, στο πίσω μέρος του κεφαλιού σου σκέφτεσαι «είναι γυναίκα όμως» ανεξάρτητα από το φύλο σου. Όσα και να λέγονται και να γράφονται γι’ αυτήν τη δόλια τη γυναίκα, η αλήθεια είναι ότι είναι μάνα, νοικοκυρά, εργαζόμενη, ερωμένη, φίλη και για να μην ξεχνιόμαστε, χρειάζεται και τόσο χρόνο για τον εαυτό της. Όλοι λοιπόν της συμπαραστέκονται, την επιδοκιμάζουν και αναφέρονται με λόγια λατρείας και θαυμασμού στο πρόσωπό της. Όλοι όμως καταλήγουν στο ότι: «τι να κάνουμε; Έτσι είναι η ζωή και όλα αυτά είναι στη φύση της!!!!!». Αυτή η κακομοίρα η φύση και αν έχει ακούσει.

Έτσι λοιπόν σταματήστε να μας γιορτάζετε λες και είμαστε τα αδέσποτα που βρήκαν σπίτι και απέκτησαν δικαιώματα. Και οι άντρες έχουν πολλούς ρόλους, αλλά κανείς δεν απαιτεί από αυτούς να τους διεκπεραιώσουν όλους σωστά. Εν τέλει, δεν είμαστε κάτι το αξιοπερίεργο που χρήζει ειδικής ημέρας και μεταχείρισης. Απλά μας έχουν εκπαιδεύσει τόσο καλά να ανταποκρινόμαστε σε όλα αυτά που και εμείς οι ίδιες απορούμε με την ανεκτικότητα μας και τις αντοχές μας. 

 

 

Συνεισφορά της φίλης Fearless!!!

Tower Block (2012 - ελληνιστί δεν έχει, το ίδιο είναι)

Βαθμολογία: 4 / 5

        Σας έχει τύχει να περιμένετε να δείτε μια ταινία του 2,5 και τελικά να βγαίνει του 3,5?? Είναι τέτοια η χαρά που νιώθεις ότι επιτέλους πέτυχες μια καλή ταινία και δη θρίλερ που της βάζεις ένα 4 άνετο και ωραίο!!!

        Κάτι τέτοιο έπαθα με τη συγκεκριμένη ταινία. Βρισκόμαστε σε μια πολυκατοικία (από αυτές τις όμορφες με τους γκρι τοίχους και τα πανομοιότυπα διαμερίσματα) όπου μερικούς μήνες πριν έχει δολοφονηθεί ένα 15χρονο παιδί στους διαδρόμους του τελευταίου ορόφου που είναι ο μόνος κατοικημένος αφού η πολυκατοικία αναμένεται να περάσει σύντομα στην ιστορία! Όλοι οι ένοικοι είδαν αλλά κανείς δεν μίλησε στην αστυνομία υπό το φόβο των αντιποίνων από τους δύο δράστες με αποτέλεσμα να μη βρεθούν ποτέ οι δολοφόνοι. Μερικούς μήνες μετά, οι ένοικοι (οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι καμένοι και με διάφορα προβλήματα) έρχονται αντιμέτωποι με τη Θεία Δίκη ή καλύτερα με έναν μανιακό που θέλοντας να τους εκδικηθεί έχει στηθεί στην απέναντι πολυκατοικία και πυροβολεί ό,τι κινείται! Με κομμένο το τηλέφωνο και καμία έξοδο διαφυγής, οι ένοικοι (όσοι απέμειναν από το πρώτο κύμα τουλάχιστον) βρίσκουν καταφύγιο στο διάδρομο και αρχίζουν να αναζητούν τρόπο να ξεφύγουν…

    

        Χωρίς να ισχυρίζομαι ότι το συγκεκριμένο συμβάν μπορεί να σου τύχει 2-3 φορές κατά τη διάρκεια της ζωής σου, δεν είναι εντελώς τραβηγμένο (όπως συνηθίζεται σε τέτοιες ταινίες). Ίσως η αγγλική καταγωγή της ταινίας να την προσγείωσε στην πραγματικότητα σε σχέση με συγγενείς αμερικάνικες ταινίες. Καλλιτεχνικά δεν προσφέρει κάτι ιδιαίτερο. Συμπαθητικές ερμηνείες από άγνωστους (στην Ελλάδα τουλάχιστον) ηθοποιούς που υποστηρίζουν τους ρόλους τους ικανοποιητικά, κατάλληλη σκηνοθεσία από τους James Nunn και Ronnie Thompson  χωρίς να προσφέρει κάτι το θεαματικό ή το πρωτότυπο και ένα καλοφτιαγμένο σενάριο. Η επιτυχία της συγκεκριμένης ταινίας ήταν το γεγονός ότι σε κρατούσε σε αγωνία σχεδόν σε όλη τη διάρκειά της με αρκετές εξάρσεις μάλιστα (πόση ώρα μπορεί να κρατάει κάποιος ένα άδειο πιάτο μπροστά στο πρόσωπό του και να μην το αφήνει στο τραπέζι από την αγωνία του???). Δημιουργεί στον θεατή ένα μόνιμο άγχος ότι κάποιος θα πυροβοληθεί (πράγμα που συμβαίνει σε αρκετές στιγμές εν τέλει).

     Την προτείνω ανεπιφύλακτα στους fans τέτοιων ταινιών (θρίλερ αγωνίας θα το χαρακτήριζα αφού είναι κάτι μεταξύ ψυχολογικού και splatter). Αξίζει να το δείτε με παρέα γιατί τα σχόλια του τύπου «Που πας μωρή ηλίθια εκεί? Θα σε σκοτώσει!!!!» είναι όλα τα λεφτά!!!! Δε θα χάσετε….!!!

 

Αποτελέσματα Γκάλοπ για το Ελληνικό Τραγούδι της Eurovision

Πάει και αυτό!!!!!! Τέλος χρόνου για το γκάλοπ που αφορούσε το διαγωνισμό της Eurovision και το κατά πόσο θεωρείτε σωστή την επιλογή του ελληνικού τραγουδιού (“Alcohol is Free” από Koza Mostra και Αγάθωνα).

Δεν μπορώ να πω ότι είχαμε αθρόα συμμετοχή στο συγκεκριμένο γκάλοπ. Μόλις 17 ψήφοι. Για να πω την αλήθεια δεν ξέρω αν πρέπει να στεναχωρηθώ (που δεν είχε επιτυχία το θεματάκι) ή να χαρώ (που μάλλον έχετε να ασχοληθείτε με καλύτερα πράγματα από τη Eurovision – και μεταξύ μας καλά κάνετε). Anyway…από τα 17 άτομα που ψήφισαν, οι 8 συμφώνησαν με την επιλογή του τραγουδιού (ποσοστό 47% επί των ψήφων) ενώ 4 διαφώνησαν (ποσοστό 24%). Υπήρχαν και 5 που αδιαφόρησαν πλήρως με την επιλογή και προφανώς με τη διαδικασία (ποσοστό 29%).

Προσωπικά θεωρώ ότι η μη συμμετοχή του κοινού μάλλον βγάζει νικήτρια την επιλογή «Μου είναι αδιάφορο» αφού οι περισσότεροι επισκέπτες του blog δεν ασχολήθηκαν με το φλέγον ερώτημα που απασχολούσε όλη την Ελλάδα τις τελευταίες ημέρες (χαχαχαχαχα)!!

Δημοσιογραφική Δεοντολογία VS Προσωπική Ζωή Πολιτών

Ένταση στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας

Φαντάζομαι όλοι γνωρίζετε το τραγικό συμβάν με τους 5 νεαρούς φοιτητές που για να ζεσταθούν άναψαν ένα αυτοσχέδιο μαγκάλι με τραγική κατάληξη το θάνατο δύο εξ αυτών και τη νοσηλεία των υπολοίπων σε σοβαρή κατάσταση.

Τέτοια γεγονότα είναι δεδομένο ότι τραβούν το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης άρα και το δημοσιογραφικό ενδιαφέρον. Αλλά υπάρχουν όρια στα δικαιώματα των δημοσιογράφων έναντι των συγγενών αλλά και των ίδιων των θυμάτων? Είναι ένα ερώτημα που με απασχολεί μονίμως σε τέτοιες περιπτώσεις και δεν έχω καταφέρει να δώσω πειστική απάντηση. Σύμφωνα με αυτόπτη μάρτυρα, λοιπόν, το πρωί δημιουργήθηκε επεισόδιο μεταξύ δημοσιογράφου γνωστού ιδιωτικού καναλιού και των ανθρώπων της εταιρίας σεκιούριτι που φυλάσσουν το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Λάρισας. Η δημοσιογράφος επιχείρησε να φθάσει στον όροφο που νοσηλεύεται ένα από τα παιδιά χρησιμοποιώντας ψεύτικα στοιχεία ταυτότητας, χωρίς φυσικά να δηλώσει τη δημοσιογραφική της ιδιότητα. Μόλις το αντελήφθησαν οι συγγενείς των παιδιών κάλεσαν την ασφάλεια του νοσοκομείου και δημιουργήθηκε μεγάλη ένταση αφού οι μεν φώναζαν ότι θέλουν την ησυχία τους και να συγκεντρωθούν στη φροντίδα των παιδιών, η δημοσιογράφος δε, επέμενε ότι είχε την άδεια να προσέλθει και ότι απλά θέλει να ενημερωθεί ο κόσμος. Φυσικά προκλήθηκε πανδαιμόνιο σε ένα χώρο που το ενδιαφέρον θα έπρεπε να είναι στραμμένο στην κατάσταση των παιδιών.

Πού λοιπόν σταματάνε τα όρια της δημοσιογραφικής δεοντολογίας και ξεκινούν τα όρια της προσωπικής ζωής ενός ατόμου? Προσωπικά αισθάνομαι πιο κοντά στην πλευρά των πολιτών που επιθυμούν την ιδιωτικότητα κάποιων στιγμών τους (καλών ή άσχημων). Άλλωστε δεν είμαι δημοσιογράφος για να μπορώ να μπω σε αυτήν τη νοοτροπία. Όμως θα πρέπει να σκεφτούμε και την άλλη πλευρά. Οι δημοσιογράφοι εξελίσσονται επαγγελματικά και ανεβαίνουν στην εκτίμηση του κοινού μέσα από αποκλειστικές ειδήσεις και ενημερωμένα ρεπορτάζ. Όλη τους η επαγγελματική σταδιοδρομία χαρακτηρίζεται από το κυνήγι μιας είδησης που θα προκαλέσει το ενδιαφέρον του κόσμου. Το πώς θα βρεθεί αυτή η είδηση αλλά και το πώς θα παρουσιαστεί στο κοινό είναι τελικά αυτό που τους ξεχωρίζει στη συνείδηση του κοινού.

Άραγε δικαιολογούνται πρακτικές τέτοιου τύπου όπως η παραπάνω? Στο βωμό της είδησης επιτρέπεται να παρενοχλούνται άνθρωποι που βιώνουν τη δυσκολότερη περίοδο της ζωής τους? Και αν ναι, με ποιο τρόπο θα πρέπει να γίνει η προσέγγιση αυτών των ανθρώπων ώστε αφενός να μην προσβληθούν, αφετέρου να καταφέρει ο δημοσιογράφος να αντλήσει την είδηση χωρίς να γίνει persona non grata? Θα ήθελα τη γνώμη σας στα σχόλια γιατί πραγματικά δεν έχω απάντηση. Η απάντηση που μπορώ να δώσω είναι του τύπου «Ναι μεν, αλλά….».