"Της Νύχτας Μυστικά" από τη Σμαραγδή Μητροπούλου

Ένα Γράμμα

Ο παγωμένος αέρας παρέσυρε ως την πόρτα σου ένα κομμάτι χαρτί ζαρωμένο, γεμάτο μ’ εκείνες τις λέξεις που ποτέ δεν διάβασες… ούτε ένιωσες. Ήρθε πολλές φορές η αγάπη μου να σου χτυπήσει το παραθύρι! Απόκριση καμιά! Κι εγώ… σφάλισα την ψυχή, μάζεψα τα κομμάτια και προχώρησα. Αν έμεινε ακόμα κάτι, είναι η ανάμνηση ενός ονείρου που πήγα ν’ αγγίξω, μα τελικά δεν το είχα ποτέ.

"Σκέψεων Μυστικά" από τη Σοφία Κραββαρίτη

Και ήταν που ήθελα να προλάβω να σου πω αντίο...
Ήταν που οι σκέψεις μου κρεμάστηκαν στο αόρατο σκοινί της λησμονιάς σου...
Ήταν που η μιλιά μου δεν βρήκε ακροατή και σώπασε...
Ήταν μια νυχτιά που το φεγγάρι ντράπηκε τον πόνο μου και έσβησε...
Και μια καρδιά-αράχνη ύφαινε τον ιστό της και περίμενε...

"Απλά και Σύντομα" από την Αριάδνη Δάντε

"Firemagination" από τον Κωνσταντίνο Ντεκουμέ

Μοχθηρή

Η Ανείπωτη Ιστορία της Μοχθηρής Μάγισσας της Δύσης 

Με λένε Ελφάμπα Φορμπίεν και αυτήν είναι η  αρχή της ιστορίας μου. Ζω στην μαγική χώρα του Όζ και με αποκαλούν « Η Μοχθηρή Μάγισσα της Δύσης.» Ολόκληρο το Όζ με μισεί επειδή τολμάω να λέω τα πράγματα που κανένας δεν θέλει να ακούσει , επειδή κάνω πράγματα που κανείς δεν θέλει να κάνει και επειδή όσο και να θέλουν δεν μπορούν να με δαμάσουν. Όλοι νομίζετε πως ξέρετε την ιστορία μου αλλά κανένας δεν ξέρει τι έγινε αληθινά. Αρχικά πρέπει να ξεκινήσω την ιστορία μου από την εποχή που γεννήθηκα, έτσι θα μπορέσω να σας εξηγήσω γιατί έχω πράσινο δέρμα και γιατί με αποκαλούν έτσι.

Η μητέρα μου, αν μπορώ να την αποκαλώ έτσι δεν ήταν πιστή. Είχε μια μάλλον αρκετά ελεύθερη και απρόσεχτη σεξουαλική ζωή όσο και να την αγαπούσε ο πατέρας μου , ο Φρέξσπαρ. Μια ημέρα λοιπόν που είχε βγει και έπινε στο μπαρ ενός μαγικού πλάσματος, ενός Ανθρώπου Τράγου συναντήθηκε με έναν περίεργο άντρα, έναν άντρα που δεν είχε ξαναδεί. Ο άντρας της έδωσε να πιει ένα πράσινο ποτό, ένα ποτό το οποίο την έκανε να νιώθει σαν να πετούσε στα σύννεφα, να νιώθει χαρούμενη, απαλή και ελεύθερη. Ο άντρας την βίασε εκείνο το βράδυ και η μητέρα μου τον αναζητούσε συνέχεια. Ο άντρας της έδινε συνέχεια όταν την έβρισκε αυτό το ποτό και συνέχεια την έκανε δική του. Τελικά, η μητέρα μου δεν μπόρεσε να προφυλαχθεί και έμεινε έγκυος σε εμένα. Δεν μπόρεσε ποτέ να με δεχθεί σαν δικό της παιδί , ούτε καν ο πατέρας μου δεν με αγαπούσε. Γεννήθηκα πράσινη από ζήλια, ζήλια που δεν είχα την αγάπη μιας οικογένειας. Τα πρώτα χρόνια της ζωής μου τα πέρασα προσπαθώντας να κερδίσω την αγάπη τους. Δεν κατάφερνα όμως τίποτα.

"Ίχνη της Καρδιάς" από τον Χρήστο Κεσκίνη

Νομίζω ότι την ξεπέρασα... 

Δε θυμάμαι πλέον τι χρώμα είχαν τα αμυγδαλωτά ματιά της…

Ούτε την υφή των σπαστών κόκκινων μαλλιών της…

Ο ψίθυρός της στο αυτί μου δεν κάνει την καρδιά μου να χτυπάει δυνατά και η γνώμη της δεν είναι για μένα διαταγή…

Δε θα ξαναζητήσω την αναστάτωση των υπέροχων χαδιών της... Ή την οδύνη των δακρύων της …

Οι τρομερές στιγμές των καυγάδων μας, δεν θα κάνουν τα στήθη μου να ουρλιάζουν σπαρακτικά… 

Ούτε θα ζήσω την κόφτη ανάσα της στον λαιμό μου όταν με αγκαλιάζει. Δεν έχω ανάγκη να ακούσω την φωνή της να μου λέει ότι όλα θα πάνε καλά…

"Σκιές του Μυαλού" από τη Σοφία Κραββαρίτη

"Η μάχη θα έρθει από ψηλά και το βασίλειο θα καταστραφεί" έλεγε η προφητεία, κάτι που μπορούσε να επιβεβαιώσει και ο μάντης, ο βασιλιάς όμως δεν τον άκουγε.
"Τι ανοησίες είναι αυτές;" τον απόπαιρνε, "μήπως θα μας επιτεθούν τα πουλιά;"
"Όχι βασιλιά μου" του απαντούσε ανήσυχος, "θα είναι κάτι ξένο. Δε θα το βλέπουμε καν, αλλά η απειλή θα είναι παντού γύρω μας. Σε ικετεύω να εγκαταλείψουμε το βασίλειο. Θ" αφανιστούμε όλοι αν δε με ακούσεις".
"Μάντη, μου φαίνεται πως γερνάς και ξεμωραίνεις. Κοίτα μόνο μην αρχίσεις και διαδίδεις πουθενά αλλού αυτές τις σαχλαμάρες, γιατί δε θα σεβαστώ τα χρόνια σου και θα σε χώσω στο πιο σκοτεινό μπουντρούμι" του ανταπάντησε ο βασιλιάς εξοργισμένος.
Ο μάντης έφυγε με το κεφάλι σκυφτό, απογοητευμένος από την άρνηση του βασιλιά. Μόνη του ελπίδα πια, ήταν ο μάγος. Αυτός ίσως τον άκουγε. Έπρεπε να τον ακούσει. Αποφάσισε να τον βρει και να του μιλήσει. Έφτασε στο σπίτι του καταβεβλημένος και χτύπησε την πόρτα.
"Τι συμβαίνει μάντη; Γιατί είσαι σε αυτά τα χάλια;" ρώτησε ανήσυχος ο μάγος όταν άνοιξε την πόρτα και είδε το αυλακωμένο από ρυτίδες πρόσωπο του γέροντα, μουσκεμένο από τα δάκρυα.
"Πρέπει να μ' ακούσεις" του είπε ο μάντης με φωνή που μόλις έβγαινε, κάποιος πρέπει να με πιστέψει".
"Πέρασε μέσα".

"Αποτυπώματα Ψυχής" από τη Μαίρη Τσίλη

Έκπτωτος Έρωτας

Μονάκριβη Σοφία μου, πλήρωσα το τίμημα για την πραγματική σου υπόσταση στην ζωή μου, με κάθε ρανίδα της ψυχής μου. Ήρθες κοντά μου σαν φαντασία που έμοιαζε τόσο σαν αλήθεια και ύστερα έγινες η όμορφη αλήθεια μου που ξεπερνούσε την πιο θεαματική μου φαντασία. Άραγε θυμάσαι την πρώτη μας φορά; Ή μάλλον για να το πω με περισσότερη ακρίβεια, τις δύο πρώτες μας φορές; Εγώ τις θυμάμαι ακόμα κι ας έχω φύγει τώρα. Η μία ήταν όταν κάναμε έρωτα κάπου στα κρυφά, σε ένα άλλο κομμάτι της ζωής μας και η άλλη όταν ήπιαμε καφέ σε μια πλατεία έτσι τυχαία μέσα στο πλήθος. Πόθος, ηδονή, έρωτας, ανάγκη, φιλί, άγγιγμα, χάδι, μάτια, ζωή, μια μπάντα με ροκ μουσική, δύο διαφορετικά ρεφρέν σε λάθος μουσική.