16 Νοε 2017

"Αποτυπώματα Ψυχής" από την Μαίρη Τσίλη

Έρωτας Αυτόχειρας

Λένε πως στον έρωτα και στον πόλεμο τα πάντα επιτρέπονται. Ίσως. Όμως ο έρωτας έχει περισσότερους πληγωμένους και μυριάδες θύματα. Έλα κάτσε μαζί μου και θα σε κεράσω κι ένα ποτό βαρύ διπλό. Δεν αντέχω να τα πιω και να τα πω μόνη μου πάλι απόψε. Έλα κάτσε μαζί μου κι ας μην θες να πιεις. Μην φοβάσαι είμαστε ασφαλείς εδώ. Του έρωτα οι σφαίρες δεν θα μας βρουν. Εσύ απλά δώσε μου την φωτιά σου. Έτσι για να ανάψω το τσιγάρο μου και για να κάψω ότι μέσα μου ακόμα με καίει. Άκου λοιπόν μια κι έξω : Ποτέ κανένα σώμα δεν πόνεσε για το δικό σου σώμα όσο το δικό μου. Και ναι ποτέ κανένα σώμα δεν με έφτασε στον παράδεισο όσο το δικό σου.

15 Νοε 2017

"Της Νύχτας Μυστικά" από τη Σμαραγδή Μητροπούλου

Ημερολόγιο μιας ανάμνησης



5  Σεπτεμβρίου
Ο απογευματινός μου περίπατος κατέληγε πάντα στην ίδια περιοχή με το στενό μονοπάτι που οδηγούσε σε μία μικρή παραλία, γεμάτη λευκά βότσαλα.  Το τοπίο είχε αλλάξει. Τα νερά της θάλασσας είχαν ελαφρά σκουρύνει. Φθινόπωρο.

10  Σεπτεμβρίου
Έβλεπα ένα γυναικείο, ημίγυμνο σώμα να ξεπροβάλει κατά διαστήματα μέσα από το νερό. Οι κινήσεις της ήταν ρυθμικές, σχεδόν χορευτικές.  Μάλλον ονειρευόμουν.  Ή μήπως όχι;  Μια οπτασία με σάρκα και οστά… ω θεοί!!

20 Οκτωβρίου
Παντού η εικόνα της, παντού. Βασανιστικές οι νύχτες…

14 Νοε 2017

"Σκέψεων Μυστικά" από τη Σοφία Κραββαρίτη


Μελανά σημεία στην άδεια μου ζωή τα φιλιά που απίθωσες στο σώμα μου. 
Μαύρο σάβανο τα λόγια σου στης καρδιάς μου τον τάφο. 
Και κάθε που με άγγιζες, ένα καρφί ακόμα στον σταυρό του μαρτυρίου της απελπισμένης μου αγάπης.

12 Νοε 2017

"Firemagination" από τον Κωνσταντίνο Ντεκουμέ

Γνωριμία και Ερωτήματα




Καλησπέρα σας !! Με ονομάζουν Αλίνα Ντράγκονιντ και ελπίζω να με υποδεχτείτε με εγκαρδιότητα στην παρέα σας. Είναι μεγάλη μου τιμή που βρίσκομαι εδώ αυτήν την στιγμή μαζί σας, καθώς είμαι καινούργια εδώ και έχω τόσα πολλά γεγονότα της ζωής μου να σας αφηγηθώ, μερικά ωραία, μερικά άσχημα, αστεία, τρομακτικά, περιπετειώδη, λυπητερά.

Επειδή δεν ήξερα ποια ιστορία να αφηγηθώ πρώτα αποφάσισα να αρχίσω με αυτήν. Είμαι 25 χρονών τώρα και αυτό που θα σας διηγηθώ συνέβη πριν 8 χρόνια, όταν ήμουν 17. Όμως, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Στην αρχή ήταν το Σκοτάδι.

Αιώνιο, αθάνατο, ατελείωτο, μοναχικό, βαθύ. Και ο Θεός του Σκοταδιού, το πρώτο ζωντανό πλάσμα λεγόταν Τένεμπρα Νόξ. Μια εποχή το Σκότος ένιωθε μοναξιά, ξερίζωσε από το ίδιο του το στήθος, το Φως.  Έφτιαξε λοιπόν τον πρώτο Αρχάγγελο του Φωτός, τον Ταλιεσίν Λούξ. 

Και ο Ταλιεσίν τα έκανε όλα πουτάνα δημιουργώντας ένα μικρό άστρο εδώ, έναν γαλαξία εκεί, έναν πλανήτη εκεί. Στον Τένεμπρα άρεσε το σκοτάδι και η απέραντη ησυχία αλλά αποφάσισε να δώσει αυτήν την χαρά της δημιουργίας στον Ταλιεσίν. Αυτός με την σειρά του τα έκανε όλα μπουρδέλο. Άρχισε να δημιουργεί πλανήτες, ήλιους, θάλασσες, ποτάμια, άστρα, φεγγάρια. Αν το πάρουμε όπως είναι γραμμένο στην Παλαιά Διαθήκη, στο βιβλίο της Γενέσεως ο Ταλιεσίν έφτιαξε τον ήλιο, το φεγγάρι, τα άστρα και τους πλανήτες. Έπειτα δημιούργησε τις θάλασσες και κάλυψε πολλούς πλανήτες με νερό, έπειτα έφτιαξε τα βότανα, τα δέντρα,την ξηρά και τα ψάρια και τα πουλιά. Ένιωθε όμως και αυτός μοναξιά.

Οπότε ζήτησε περισσότερο φως από το ίδιο το Σκοτάδι. Και το Σκοτάδι επειδή ήθελε να εξουσιάζει περισσότερα όντα του πραγματοποίησε την επιθυμία. Και το Φως δημιούργησε τους άλλους Θεούς και τα υπόλοιπα μαγικά πλάσματα. Τον Δία, τον Ποσειδώνα, τον Άδη, την Αματεράσου, τον Άνουβι, την Ίσις, τον Σετ, τον Όντιν, τον Θωρ και τον Λόκι.  Ο Ταλιεσίν έδωσε ζωή σε όλους αυτούς τους Θεούς και το Φως τους εξουσίαζε επειδή αυτό τους είχε γεννήσει, ακριβώς όπως και το Σκοτάδι. Έφτιαξε όλους τους γνωστούς αλλά και άγνωστους σε εμάς Θεούς, όμως όπως όλοι οι Δημιουργοί που δεν σέβονται τα δημιουργήματα τους σαν άτομα με δική τους βούληση,δική τους ζωή και ψυχή , τους συμπεριφερόταν σαν ένας κοινός μαλάκας.

11 Νοε 2017

"Ίχνη της Καρδιάς" από τον Χρήστο Κεσκίνη

Μου λείπω...

  
Κάποτε ήμουν ρομαντικός και αγνός. Ήμουν απλός και ήρεμος. Τότε που δεν είχα πολύπλοκα συναισθήματα. Που δεν χρειαζόταν να σκέφτομαι τίποτα γιατί ήξερα ότι η καρδιά μου είχε δίκιο. 
Και αν έκανε λάθος, θα άντεχε. Έτσι πίστευα… 

10 Νοε 2017

"Σκιές του Μυαλού" από τη Σοφία Κραββαρίτη

Κάπου στο μεσαίωνα...

Το μεγαλύτερο πειρατικό καράβι ήταν γεγονός. Σάλπαρε επιβλητικό στα ανοιχτά, αρκετά μακριά από το βασίλειο της Ασαμάν. Οι φρουροί ψηλά στα τείχη το είδαν και κάποιος έτρεξε να ειδοποιήσει τον βασιλιά, ο οποίος δεν θορυβήθηκε.
"Έχετε το νου σας κι αν πλησιάσει το βασίλειο, θ' αμυνθούμε" ήταν η απάντησή του.
Δεν ήξερε κανείς πως ο καπετάνιος και αρχηγός του πληρώματος, ο τρομερός πειρατής Σάμπαθορ που αποτελούσε τον απόλυτο φόβο των θαλασσών, ήταν ο έμπιστος αλχημιστής του βασιλιά της Ασαμάν. Ο ίδιος ο βασιλιάς τον είχε βοηθήσει μυστικά φυσικά, να κατασκευάσει το πλοίο. Ο Σάμπαθορ του είχε τάξει να του φέρει χρυσάφι και οτιδήποτε άλλο συναντούσε στον δρόμο του, κάνοντας έτσι το βασίλειο της Ασαμάν το πλουσιότερο. Στο πλήρωμα δεν ήταν κανείς από το βασίλειο για να μην υπάρξουν υποψίες. Όσο για την απουσία του Σάμπαθορ δεν ήταν η πρώτη φορά που ο αλχημιστής έλειπε σε κάποιο ταξίδι. Αυτός ήταν και ο λόγος που οι γνωριμίες του ήταν πολλές και 'χρήσιμες'. Το καράβι ονομάστηκε "TREMOR" στα λατινικά, ένας τίτλος που ο καθένας θα καταλάβαινε πως του ταίριαζε απόλυτα. Όταν ήταν όλα έτοιμα, πήρε τους κατάλληλους άντρες μαζί και την μοναχοκόρη του Ταλένια και ξεκίνησαν το ταξίδι τους ένα απόγευμα που ο ήλιος είχε βάψει κόκκινη την θάλασσα.
Η Ταλένια αγαπούσε πολύ τον πατέρα της, αλλά είχε στενοχωρηθεί με αυτό το ταξίδι, γιατί ήταν ερωτευμένη μ' έναν στρατιώτη στο βασίλειο. Όταν του είπε ότι φεύγει, της ορκίστηκε πως αμέσως όταν γυρίσει θα ζητήσει το χέρι της από τον πατέρα της. Άλλωστε υπήρχε σοβαρός λόγος, μιας και είχαν υποψίες πως ήταν έγκυος. Αλίμονο αν δεν προλάβαιναν! Θα έπρεπε να το σκάσουν από το βασίλειο, αλλιώς θα τους σκότωναν και τους δύο.

who is online

Ad24