"Βροχή" (4ος Διαγωνισμός Ελεύθερης Γραφής)

 Από τη Σοφία Κραββαρίτη

Την ήθελα αυτή τη βροχή. Την περίμενα...
Λίγο νερό να ξεπλύνει τη θλίψη. Να λιώσει τον πάγο της καρδιάς.
Να μπει στις σχισμές που τρύπωσε η μοναξιά και να τις καθαρίσει.
Την αποζητούσα αυτή τη βροχή...
Να πέσει πάνω μου και να μου καθαρίσει τις πληγές μήπως και τις δέσω με τη λησμονιά και γιάνουν...
Την ήθελα αυτή τη βροχή...
Μήπως και κοπάσει ο άνεμος και σταματήσουν οι αναμνήσεις να σκορπίζονται παντού.
Ω, ναι, πως περίμενα τούτο το νερό το λυτρωτικό μήπως και βαφτίσει τον πόνο και τον βγάλει λήθη...

"Με ένα τσιγάρο συντροφιά" (4ος Διαγωνισμός Ελεύθερης Γραφής)

Από τον Αντώνη Μικέλη

Εκεί ψηλά στη γέφυρα η νύχτα σαν απλώνει

το μαύρο πέπλο της, κι εγώ, με χέρια μουδιασμένα,

μ’ ένα τσιγάρο συντροφιά, γυρίζω το τιμόνι,

χωρίς κουβέντα κανενός, τα μάτια στυλωμένα,

στο σκότος το απέραντο, εκεί που ο ήλιος σβήνει,

εκεί που πέφτει ο ουρανός, τα μάτια προσηλώνω

στο αχανές το πέλαγος και σκέπτομαι εκείνη,

με τι καρδιά θε να βαστά του χωρισμού τον πόνο.

"H Αφέντρα" (4ος Διαγωνισμός Ελεύθερης Γραφής)

Από την Λένα Μαυρουδή Μούλιου

Ο φίλος που σ’ αγάπαγε σαν ήτανε περφέκτο,

Το σώμα σου και η καρδιά, όλο σου το πακέτο,

Πώς θα σ’ αντικρίσει μετά από τόσα χρόνια

Που γέρασες κι’ ασχήμυνες σε άσπρισαν τα χιόνια;

Ποτέ σου δεν λυπήθηκες, καλά έχεις γεράσει

Ο Χρόνος σε σεβάστηκε δεν σ’ έχει κουρελιάσει.

Eσύ το φίλο σκέπτεσαι που’ χε ψιλολατρέψει

ΜΙΑ αγέρωχη καρδιά που ήθελε να παίξει 

Με όσους την  αγάπαγαν και τους γυρνούσε πίσω

Περήφανα τα αισθήματα που είχε τιθασεύσει.

Σαν άκουγες στα πέλαγα να σε καλούν σειρήνες

Τα όπλα αμέσως άρπαζες, στον πόλεμο ριχνόσουνα

Τη μάχη πάντα κέρδιζες και  θαυμασμό χαιρόσουνα.

"Ένα βήμα προς τον παράδεισο: Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ" (4ος Διαγωνισμός Ελεύθερης Γραφής)

 Από τον Χρήστο Γιάννακα

Ήρθε πάλι εκείνος ο καιρός
που πρέπει να βγούμε έξω και να γιορτάσουμε
τη γη που ξεριζώσαμε και τα αστέρια που σβήσαμε
δεν είναι αμαρτία όμως να πουλάς
όταν την ψυχή σου κρατάς
και το αίμα των παιδιών δεν κοιτάς.
Δάνεισε μου δύο
να μην σου επιστρέψω κανένα.
Άσε με να κλαίω
γιατί δεν με έχεις ανάγκη
και αν ποτέ σε προσκύνησα
θα το ξανά έκανα
γιατί εσύ με καθορίζεις.
Μην αναρωτιέσαι γιατί μας πλέκουν με σχοινιά,
η κούκλα ήταν απλά ένα παιχνίδι.

"Στο συναξάρι του έρωτα" (4ος Διαγωνισμός Ελεύθερης Γραφής)

Απο την Βίκυ Τσίγγα

Παιχνίδι με το χρόνο στήνουν οι αναμνήσεις σου

κι εσύ ακόμα εμμένεις να τις  ζεις.

Πάνω σε μια πολυθρόνα κουρνιάζεις,

δυο παράλληλοι κόσμοι μέσα σου  δοκιμάζονται.

Στο συναξάρι του έρωτα, μομφή εκφράζεις,

 ένας βαθύς αναστεναγμός από τα χείλη σου ηχεί.

Πως  ο έρωτας αυτός σαν χείμαρρο σε παρασέρνει.

"Μοναξιά" (4ος Διαγωνισμός Ελεύθερης Γραφής)

Από την Αριάδνη Δάντε

Εκεί στου δειλινού την μοναξιά,

στις φεγγαρολουσμένες όχθες της λίμνης

εκεί ξεχάστηκα να αναπολώ τον έρωτα.

Με μουδιασμένα δάχτυλα από το φθινοπωρινό αεράκι,

απλώνω στο νερό τα ξεσκισμένα μου όνειρα.

Κι αρχίζουν να αναδύονται μπροστά στο φόντο από τα καλάμια.

"Μίλα μου..." (4ος Διαγωνισμός Ελεύθερης Γραφής)

Από την Σοφία Κραββαρίτη

Μίλα μου να γίνεται η φωνή σου γλυκός σκοπός...
... μίλα μου...
Μίλα μου να χαϊδεύεις τις σιωπές μου...
... μίλα μου...
Μίλα μου να γαληνεύεις την καρδιά μου...
... μίλα μου...
Μίλα μου να εξημερώνεις τα πάθη μου...
... μίλα μου...
Μίλα μου να ξεχνώ τον πόνο μου...
... μίλα μου...
Μίλα μου να σε νιώθω κοντά μου...
... μίλα μου ...
Μίλα μου σα να διαβάζεις την σκέψη μου...
... μίλα μου...