"Πεφταστέρια" (4ος Διαγωνισμός Ελεύθερης Γραφής)

Από την Παναγιώτα Κοραή

Γράφω για εκείνα τα πεφταστέρια

Που τρυφερά κράτησα σε δυο χέρια

Έφτιαχνα ουρανό για να ζήσουν

Έδωσα το φώς μου να φωτίσουν

Έκρυβα τον ήλιο να μην ανατείλει

Μια νύχτα από σκιά μ’ ένα μαντήλι

Φοβόμουν μην χαθούν στο σύμπαν

Έψαχνα μήπως κι άλλοι τα είδαν

Καθόμουν βράδια και τα θαύμαζα

«Κλεμμένες Ψυχές» του Stuart Neville

Παραμένοντας στο Νησί, μετά το αγγλικό «Ο σάκος του φόνου» ανέβηκα λίγο βορειότερα, στην Ιρλανδία και σε έναν από τους καλύτερους Ιρλανδούς συγγραφείς αστυνομικής λογοτεχνίας, τον Stuart Neville.  Πρόκειται για το τρίτο βιβλίο με ήρωα τον επιθεωρητή Jack Lenon, έναν ιδιαίτερα αγαπητό ήρωα, γήινο με αδυναμίες, λάθη του παρελθόντος που τον κατατρέχουν και όπως συνηθίζεται....πατέρας μιας κορούλας, ορφανής από μητέρα.

Η ιστορία ξεκινά δυναμικά με μια αιματηρή δολοφονία και απόδραση και ένα άγριο κυνηγητό στους παγωμένους δρόμους του Μπέλφαστ. Η Γκάλια, μια νεαρή κοπέλα μπλεγμένη στα δίχτυα κυκλωμάτων πορνείας βρίσκεται στη μέση μιας σειράς δολοφονιών μεταξύ συμμοριών με κεντρικό πρόσωπο την ίδια. Ένας άνδρας της υπόσχεται τη σωτηρία και την επιστροφή στην πατρίδα της και στον αδερφό της αλλά μήπως όλο αυτό είναι πολύ καλό για να είναι αληθινό; Ο επιθεωρητής Λένον θα αναγκαστεί να παραμελήσει ακόμα μία φορά την κόρη του και μάλιστα παραμονή Χριστουγέννων για να σώσει τη ζωή της Γκάλια όχι μόνο από τις συμμορίες που την κυνηγούν αλλά κυρίως από τους διεφθαρμένους αστυνομικούς που κρύβονται πίσω από το αστυνομικό σήμα και έχουν πολλά να χάσουν αν η Γκάλια επιβιώσει. 

Suite Francaise (2014, ελληνιστί «Γαλλική Σουίτα»)

Βαθμολογία 3,5 / 5

Νομίζω ότι οποιαδήποτε ταινία, υπό το φως του φεγγαριού και τους μακρινούς ήχους των κυμάτων του Παγασητικού, στο θερινό σινεμά «Εξωραϊστική» δεν θα μπορούσε να βαθμολογηθεί με λιγότερο από 3 στα 5. Μάλιστα αν μιλάμε για μια ιδιαίτερα καλογυρισμένη ταινία όπως η «Γαλλική Σουίτα», τότε η καλή κριτική είναι δεδομένη.

Η ταινία βασίστηκε στο ανολοκλήρωτο συγγραφικό έργο της Ουκρανής με εβραϊκή καταγωγή Ιρέν Νεμιρίφσκι, η οποία οδηγήθηκε στο Άουσβιτς το 1942. Μετά από 65 περίπου χρόνια από τον θάνατό της, η κόρη της ανακάλυψε τα 2 πρώτα μέρη (από τα συνολικά 5 που σκόπευε να γράψει η Νεμιρόφσκι) και περιέγραφαν την είσοδο των γερμανικών στρατευμάτων στο Βισί. Κάπου εκεί λοιπόν, η ταινία έρχεται να δώσει εικόνα και συναίσθημα σε αυτό το γεγονός. Πρωταγωνίστριες είναι δύο γυναίκες, η νεαρή Λουσίλ και η αυστηρή πεθερά της Μαντάμ Ανζελιέρ, που μάταια περιμένουν την επιστροφή του συζύγου και γιου. Τα πράγματα γίνονται χειρότερα για την ήδη άβολη συμβίωση των δύο γυναικών όταν θα υποχρεωθούν να φιλοξενήσουν έναν γερμανό αξιωματικό ονόματι Μπρούνο από τον οποίο θα γοητευτεί παρά το γεγονός ότι είναι εχθροί. Όμως η ευαισθησία και η μουσική παιδεία του γερμανού θα αγγίξουν την νεαρή Λουσίλ που ουσιαστικά βρίσκεται σε έναν γάμο χωρίς αισθήματα. Η κατάσταση θα δυσκολέψει όταν οι γερμανοί θα αποφασίσουν να δείξουν το σκληρό τους πρόσωπο και οι δύο ερωτευμένοι θα έρθουν αντιμέτωποι με δύσκολες αποφάσεις. 

«Ο σάκος του φόνου» από τον Tony Parsons

Θέλοντας να δοκιμάσω κάτι διαφορετικό όσον αφορά την αστυνομική λογοτεχνία είπα να διαβάσω κάτι αγγλικό, φρέσκο από έναν συγγραφέα που μόλις καταπιάνεται με αυτό το είδος και με έναν ήρωα άφθαρτο. Και δεν το μετάνοιωσα...

«Ο σάκος του φόνου» αναφέρεται σε έναν κατά συρροή δολοφόνο που σκοτώνει μια παρέα παλιών συμμαθητών ενός ακριβού ιδιωτικού σχολείου, του Πότερς Φίλντ. Τους συμμαθητές (σαραντάρηδες πλέον, άλλοι επιτυχημένοι και άλλοι αποτυχημένοι στη ζωή) συνδέει η ατίθαση και στα όρια της παρανομίας ζωή που έκαναν όσο φοιτούσαν στο συγκεκριμένο σχολείο αλλά και ένα τραγικό συμβάν  που όλοι θέλουν να ξεχάσουν. Ο επιθεωρητής Μαξ Γουλφ, χωρισμένος και πατέρας μιας κόρης, νέος στην μονάδα δίωξης εγκλήματος της Σκόλταντ Γιάρντ θα πρέπει να ακολουθήσει το ματωμένο μονοπάτι που θα τον οδηγήσει στον δολοφόνο αλλά θα θέσει και την ίδια του τη ζωή σε κίνδυνο. 

Τα' μαθες; Πήραμε, λέει Διαμαντίδη από Ηρακλή.....

(Διαβάσαμε πολλά για τον Δημήτρη Διαμαντίδη τις τελευταίες μέρες...αφιερώματα, αναλύσεις, διθυράμβους. Από τα καλύτερα που διάβασα και θέλω να το μοιραστώ μαζί σας είναι το παρακάτω κείμενο από το προφίλ στο FB "Σύλλογος Τρανός". Κάθε στίχος αυτού του ιδιότυπου ποιήματος και μια εικόνα από την λαμπρή καριέρα του 3D....μόνο συγκίνηση)

ΜΗΤΣΑΡΑ ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΡΟΣΦΕΡΕΣ!

Τα’ μαθες; Πήραμε, λέει, Διαμαντίδη από Ηρακλή.
Ω, ωραίο παιχτάκι, γουστάρω, είμαστε και συνομίληκοι.
Μακριά χέρια, πολύ μυαλό, πολύ μπάσκετ.
Θα τον κάνει παιχταρά ο Ομπράντοβιτς.
Ο Διαμαντίδης καρφώνει στο πρώτο του ντέρμπι με τον Ολυμπιακό.
Ο Διαμαντίδης είναι εδώ, είναι εκεί, είναι παντού, είναι … «χταπόδι».
Μαρκάρει, κατεβάζει το ριμπάουντ, τρέχει το γήπεδο, πασάρει στον Μπατίστ που τελειώνει εύκολα.
Δε χάνει ούτε ματς, ο «βιονικός» Διαμαντίδης.
Στο πρώτο του F4, στη Μόσχα.
Η νίκη με την ΤΣΣΚΑ στο μικρό τελικό. Το ραντεβού με την κούπα αναβάλλεται.
Ο Διαμαντίδης κλέβει από το Μούλα, δίνει στον Μπατίστ… ΝΑΙ!!!
Ο Διαμαντίδης οργανώνει στο μισό γήπεδο, στήνει pnr,
ποστάρει, σουτάρει από μακριά…
Μα αφού δεν έχει σουτ, λέει…
Καλά … Βάλ’ το, αγόρι μουουουου!
Το ’βαλε!!! Το ’βαλε!!!!
Ο Διαμαντίδης με την κούπα του Ευρωμπάσκετ στην αγκαλιά,
στην καλύτερη πεντάδα της διοργάνωσης, δίπλα στον Ντιρκ, δίπλα στο Θοδωρή…

THE 100 - Αποτελέσματα γκάλοπ

Τελικά ποιοί είναι οι αγαπημένοι χαρακτήρες της σειράς "The 100" που έχει κλείσει αισίως 3 σεζόν και πάει ολοταχώς για την 4η; Τα 2 γκάλοπ του blog μας έδωσαν ξεκάθαρη απάντηση στο ερώτημα αφού το αγαπημένο ζευγάρι χαρακτήρων (ένας άντρας και μία γυναίκα) βγήκε με αρκετά μεγάλη διαφορά.

(spoiler alert)

“Gray Mountain” από τον John Grisham (ή τουλάχιστον έτσι λέει το εξώφυλλο)

Βαθμολογία 1,5 / 5

(Ακολουθούν κάποια μικρά spoilers αλλά πιστέψτε με θα σας γλιτώσουν από μεγάλο κόπο!!!)

Νομίζω είμαι από τους μεγαλύτερους φανς του John Grisham. Γενικά μου αρέσουν τα δικαστικά δράματα σε όλες τις μορφές τους (τηλεοπτικές σειρές, ταινίες, βιβλία) και ο Grisham αποτελεί τον πατριάρχη του είδους. Κάθε του βιβλίο καταπιάνεται με ένα ευαίσθητο θέμα και το παρουσιάζει μαεστρικά κυρίως λόγω 1) του κεντρικού ήρωα που είναι πάντα δυναμικός και 2) της βαθιάς γνώσης του Grisham στο νομικό πλαίσιο και στις σκιώδεις γωνίες του δικαστικού συστήματος.

Κάτι τέτοιο περίμενα και από το «Grey Mountain» που καταπιάνεται με ένα θέμα υποτιμημένο που ονομάζεται «strip mining» και αφορά την ολοκληρωτική εξαφάνιση βουνών από εταιρίες εξόρυξης άνθρακα. Το σκηνικό ιδανικό...μία μικρή και ρημαγμένη πόλη κάπου στα Απαλάχια που έχει χτυπηθεί άγρια από τις αδηφάγες εταιρίες που αφήνουν πίσω τους κατεστραμένες περιουσίες και νεκρούς. Η πρωταγωνίστρια μια νεαρή – 29χρονη- δικηγόρος ονόματι Samantha Kofer που αναγκάζεται να αφήσει τη Νέα Υόρκη και τη δικηγορική φίρμα που εργαζόταν όταν το 2008 χτύπησε ανελέητα η κρίση και οδήγησε στην ανεργία εκατοντάδες δικηγόρους. Η μοναδική της εναλλακτική είναι να απασχοληθεί για κανένα χρόνο ως ασκούμενη σε μια δικηγορική κλινική, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, στην πόλη Brady της Virginia που αναλαμβάνει δωρεάν να βοηθήσει φτωχούς κατοίκους της περιοχής. Γρήγορα όμως γνωρίζει τα αδέρφια Donovan και Jeff, δικηγόρος ο πρώτος, κλασικός ατρόμητος χωριάτης ο δεύτερος που την μπλέκουν σε μια επικίνδυνη υπόθεση που αφορούσε μια μεγάλη εταιρία εξόρυξης άνθρακα, μια δικηγορική φίρμα και μια περίπτωση μαύρου καρκίνου των πνευμόνων.