Βαθμολογία 1 / 5
Σας έχει τύχει
να πηγαίνετε κινηματογράφο να δείτε ένα δράμα ή μια αισθηματική ταινία και να
καταλήξετε να αλλάζετε εσώρουχο από το πολύ γέλιο; Έ, κάτι τέτοιο πάθαμε και εμείς
με τη συγκεκριμένη ταινία. Εξ ου και το 1 στα 5 γιατί αν κρίνουμε αυστηρά την
ταινία ως δραματική εποχής μάλλον λιγότερο θα έπαιρνε.
Ο Μανούσος
Μανουσάκης (ε, από αυτό και μόνο θα έπρεπε να είμαι πιο ψιλιασμένος)
δραματοποιεί το μυθιστόρημα του Γιώργου Σκαμπαρδώνη από το 2001 και καταφέρνει
να δημιουργήσει κάτι που μοιάζει με ταινία του ’60 (όσον αφορά την τεχνική, τα
εφέ και τις ερμηνείες) αλλά έχει και στοιχεία από τηλεοπτική σειρά του ’90. Δηλαδή το απόλυτο τίποτα. Η ταινία μεταφέρει
τον απαγορευμένο έρωτα ενός χριστιανού και μιας εβραίας στη Θεσσαλονίκη του ΄40
. Ο νεαρός εργάζεται ως σερβιτόρος στο ουζερί του Τσιτσάνη όπου μαζεύονται
έλληνες και γερμανοί, αντιστασιακοί και μαυραγορίτες (γενικά κάθε καρυδιάς
καρύδι). Στον ελεύθερο χρόνο του κυνηγάει την εβραιοπούλα που το παίζει δύσκολη
και οργανώνει αντιστασιακές πράξεις. Τα πράγματα δυσκολεύουν όταν οι γερμανοί
αρχίζουν να προετοιμάζονται για τη μεταφορά των εβραίων της Θεσσαλονίκης αρχικά
στα κάτεργα, στη συνέχεια σε γκέτο και τέλος στην Πολωνία. Τότε οι δύο νέοι θα
ζητήσουν τη βοήθεια του Τσιτσάνη που έχει και αυτός τα προβλήματά του (βλ. Ερωτιάρα
και ολίγον χαλαρών ηθών τραγουδιάρα).
