Κριτική για το βιβλίο "Αγάπα τη ζωή" του Ray Kluun (2ος Διαγωνισμός Ελεύθερης Γραφής)

5η Συμμετοχή  από την Αγγελική Παπαθανασίου

    Πριν λίγους μήνες έπεσε  στα χέρια μου το βιβλίο του Ray Kluun με τίτλο «Αγάπα τη ζωή» από τις εκδόσεις Λιβάνη.

    Το βιβλίο περιγράφει τη  ζωή ενός ζευγαριού του Στέιν και της Κάρμεν που είχαν τα πάντα στη ζωή τους. Επιτυχημένη επαγγελματική δραστηριότητα, όμορφο και μεγάλο σπίτι, οικονομική άνεση, φίλους αλλά και τη Λούνα την τρίχρονη κόρη τους. Στη ζωή όμως τίποτα δεν είναι δεδομένο. Η ζωή τους αλλάζει από τη μια στιγμή στην άλλη όταν διαγνώστηκε στην Κάρμεν καρκίνος στο στήθος. Οι ισσοροπίες  ανατρέπονται.

     Η Κάρμεν θα ξεκινήσει την άνιση μάχη με την αρρώστια. Ο Στέιν θα σταθεί δίπλα της  αλλά δεν μπορεί να συμβιβαστεί με την κατάσταση. Λυγίζει. Βλέπει την όμορφη Κάρμεν να αλλάζει και του είναι πολύ δύσκολο να αποδεχτεί αυτή την εικόνα. Είναι νέος και θέλει να ζήσει και να γευτεί όλες τις χαρές της ζωής. Η Κάρμεν όμως  δεν μπορεί να του προσφέρει πλέον αυτά που επιθυμεί. Μοιραία απομακρύνονται. Εκείνη βρίσκει στήριξη στους φίλους και στη μητέρα της αλλά της λείπει ο Στέιν.

Σκοτάδι...(2oς Διαγωνισμός Ελεύθερης Γραφής)

4η Συμμετοχή  από την Νάσια

Πιέζω το μέτωπό μου στο παράθυρο
και παρακολουθώ, τα παιδιά
που παίζουν στο γρασίδι.
Η θλίψη πάλλεται,
σαν το αίμα,
στις φλέβες μου
και τα δάχτυλά μου απλώνονται,
μάταια,
αναζητώντας καθοδήγηση.

Άσπρισε τον κόσμο (2ος Διαγωνισμός Ελεύθερης Γραφής)

3η Συμμετοχή από την Κωνσταντίνα Δασκαλάκη

Μια φορά και έναν καιρό ένα χειμωνιάτικο πρωινό, ένα μικρό περίεργο τζιτζικάκι περπατούσε αμέριμνο σε ένα τεράστιο λιβάδι. Εκεί βρήκε ένα μεγάλο πράσινο δέντρο και έκατσε από κάτω για να πάρει έναν υπνάκο. Είχε δει ένα υπέροχο όνειρο εκείνη την ημέρα, ότι όλα είχαν ασπρίσει και ζούσε σε έναν κόσμο χωρίς κακία και απληστία, γεμάτο ελπίδα και κυρίως αγάπη.

Ξαφνικά ξύπνησε το μικρό μας τζιτζικάκι και άνοιξε σιγά σιγά τα μάτια του και εκεί που περίμενε να δει το λιβάδι και το δέντρο σε πράσινο χρώμα, ήταν σε άσπρο. Το τζιτζίκι έμεινε έκπληκτο. Αφού τσιμπήθηκε κάμποσες φορές για να είναι σίγουρο ότι αυτό που έβλεπε ήταν η πραγματικότητα, σηκώθηκε και άρχισε όλο χαμόγελο να τραγουδάει και να κάνει βόλτα στο απέραντο λευκό.

Κριτική για το θεατρικό "Αρμαντέιλ" του Γουίλκι Κόλινς (2ος Διαγωνισμός Ελεύθερης Γραφής)

  2η  Συμμετοχή  από τον Θεόδωρο Προπατορίδη

Πριν λίγο καιρό  παρακολούθησα μια παράσταση που μ΄ άφησε άφωνο με την αφηγηματική της δύναμη, τα σκηνοθετικά της ευρήματα, τις μεστές και εξαιρετικά ώριμες ερμηνείες. Το Αρμαντέιλ του Γουίλκι Κόλινς  ήταν ένα μυθιστόρημα-ποταμός το οποίο πρωτοδημοσιεύθηκε σε συνέχειες σε βρετανικό λογοτεχνικό περιοδικό από τον Νοέμβριο του 1864 ως τον Ιούλιο του 1886.Ο Κόλινς θεωρήθηκε για την εποχή του ένας σπουδαίος συγγραφέας ιστοριών μυστηρίου, αγωνίας και σκοτεινών χαρακτήρων που στοίχειωναν τους αναγνώστες του ωστόσο με την πένα του κατάφερε κάτι περισσότερο: κατέδειξε τον βαθύ εσωτερικό διχασμό που υφίσταται στην ανθρώπινη ψυχή. Θα λέγαμε ότι με την αφηγηματική του πλαστικότητα και την λογοτεχνική διορατικότητα ‘’γέννησε’’ την λογοτεχνία αλλά και την κοινωνία του 20^ου αιώνα. Θα πρέπει όμως να δούμε λίγο το κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο στο οποίο έγραψε το έργο του. Έζησε την Βικτωριανή εποχή, μια περίοδο μετασχηματισμού της βρετανικής  κοινωνίας. Η αστική τάξη, σε πρωτόλεια κατάσταση έως τότε, άρχισε σιγά-σιγά να αναπτύσσεται και να κυριαρχεί στα πλαίσια της βικτωριανής εποχής. Η γυναίκα από την άλλη άρχισε δειλά-δειλά να αυτονομείται και να χειραφετείται  διεκδικώντας σημαντικό ρόλο στα δημόσια και ιδιωτικά πράγματα. Η εποχή της δυναμικής παρουσίας της σ΄ όλους τους χώρους δραστηριοποίησης της  είχε ήδη ξεκινήσει..Σ΄ αυτό το περιβάλλον ήταν ίσως φυσιολογικό για μερικές γυναίκες ν’ αναπτύσσουν μια σχέση αντιπαλότητας και αντεκδίκησης για όσα είχαν τραβήξει από τους άντρες..Θέλανε ίσως ασυνείδητα να πάρουν την θέση τους και να διεκδικήσουν επάξια τους ρόλους τους..Οι άνθρωποι μάθαιναν σιγά-σιγά να πιστεύουν στην αξία και στην κοινωνικό εκτόπισμα του χρήματος και να προσπαθούν να το κερδίσουν με κάθε τρόπο..Η μάχη γι’ αυτό πέρα απ’ οποιοδήποτε κοινωνικό και ηθικό φραγμό είχε ήδη ξεκινήσει..

MUNDIAL 2014 - The story so far....

Το 20^ο παγκόσμιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ξεκίνησε στη χώρα που μπορεί να μην το γέννησε, αλλά το γέμισε με πινελιές μαγείας και φαντασίας. Η Βραζιλία, λοιπόν, φιλοξενεί για δεύτερη φορά το μουντιάλ, την διοργάνωση που καθηλώνει εκατομμύρια φιλάθλους σε όλο τον κόσμο. Η μπάλα της διοργάνωσης  δεν είναι άλλη από την «Brazuca», που σημαίνει «εθνική υπερηφάνεια για τον τρόπο ζωής των Βραζιλιάνων», κάτι που χρησιμοποιούν στην «χώρα του καφέ» για να δείξουν το πως αντιλαμβάνονται το ποδόσφαιρο και τα συναισθήματα. 32 ομάδες απ` όλη την υφήλιο συγκεντρώθηκαν στην λατινική Αμερική για να χρωματίσουν το φετινό παζλ του μουντιάλ. Οι οχτώ όμιλοι που δημιουργήθηκαν περιλαμβάνουν από τέσσερις ομάδες με τις δύο πρώτες να προκρίνονται στην φάση των 16, όπου θα υπάρχουν νοκ-άουτ αγώνες.

Τον πρώτο όμιλο συγκροτούν η διοργανώτρια Βραζιλία, το Μεξικό, η Κροατία και το Καμερούν. Μέχρι στιγμής το Καμερούν είναι το ξεκάθαρο αουτσάιντερ με τις άλλες τρεις ομάδες να παλεύουν μέχρι τελικής πτώσης. Πιο αναλυτικά η Βραζιλία στηρίζεται στον μικρό της Μάγο Νεϊμάρ που καλείται να σηκώσει στις πλάτες του το φορτίο των Πελέ, Σώκρατες, Ρομάριο, Ριβάλντο, Ρονάλντο και άλλων βιρτουόζων της στρογγυλής θεάς. Από την άλλη το Μεξικό του εκπληκτικού εξαδάκτυλου τερματοφύλακα Οτσόα και η σκληροτράχηλη Κροατία των Όλιτς και του νέου άσσου της Μπαρτσελόνα Ράκικιτς δείχνουν ότι θα παραδώσουν ακριβά το τομάρι τους με το μεταξύ τους παιχνίδι να χαρακτηρίζεται δικαίως ματς ζωής ή θανάτου.

Αναλυτικά τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα: Βραζιλία-Κροατία 3-1, Καμερούν-Μεξικό 0-1, Βραζιλία- Μεξικό 0-0, Κροατία-Καμερούν 4-0.    

Η εκπληκτική επέμβαση του Οτσόα στην κεφαλιά του Νειμάρ

It Happened in San Tropez (2013, ελληνιστί «Μια βραδιά στο Σαιν Τροπέ) (2ος Διαγωνισμός Ελεύθερης Γραφής)

1^η Συμμετοχή  από τον Jean

Βαθμολογία 3 / 5

Ο Ρόνι (Kad Merad) και ο Ζέφ (Éric Elmosnino) είναι δυο αδέλφια εβραϊκής καταγωγής που έχουν μια πολύ διαφορετική στάση ζωής. Ο Ρόνι ζει στο Παρίσι.  Είναι γνωστός κοσμηματοπώλης, λάτρης της καλής ζωής και του Φρανκ Σινάτρα και παντρεμένος με μια όμορφη Ιταλίδα (βλέπε Μόνικα Μπελούτσι). Ο Ζέφ ζει στη Νέα Υόρκη. Είναι φημισμένος βιρτουόζος του βιολιού και δίνει κονσέρτα μαζί με την σύζυγο του Ιρέν (Valérie Bonneton).  Σε αντίθεση με τον αδελφό του ζει σύμφωνα με τις επιταγές το Ταλμούδ, του ιερού βιβλίου των Εβραίων. Καθώς ο Ρόνι ετοιμάζει ένα μεγαλοπρεπές γάμο για την μονάκριβη κόρη του Μελίτα (Clara Ponsot), πεθαίνει από τροχαίο δυστύχημα η γυναίκα του αδελφού του Ζέφ, η κηδεία της οποίας γίνεται την παραμονή του γάμου της Μελίτας. Για τη κηδεία της μητέρας της ταξιδεύει στο Παρίσι και η κόρη του Ζέφ, Νόνγκα, (Lou de Laâge) η οποία γνωρίζει τυχαία στο ταξίδι τον μέλλοντα σύζυγο της ξαδέλφης της…

The Legend of Hercules (2013, ελληνιστί «Ηρακλής, Η αρχή του θρύλου»)

Βαθμολογία 2 / 5

Ακόμα μία ταινία με ήρωα τον Ηρακλή. Μετά από τηλεοπτικές σειρές, ταινίες πιστές στη μυθολογία και άλλες που ελάχιστα θυμίζουν τον Έλληνα ημίθεο ήρθε η ώρα για μια ταινία μεταξύ «Μονομάχου» και «Τιτανομαχίας». Με λίγα λόγια, μια ταινία της οποίας ο ήρωας θα μπορούσε κάλλιστα να ονομάζεται κάπως διαφορετικά.

Ο Ηρακλής (Kellan Lutz) είναι ο δευτερότοκος και παρακατιανός γιος του βασιλιά Αμφιτρύωνα (Scott Adkins), μιας και ουσιαστικά δεν είναι γιος του αλλά γιος του Δία, που χάρισε αυτό το παιδί στην ευσεβή βασίλισσα Αλκμήνη (Roxanne KcKee) με σκοπό να ανατραπεί ο τύραννος άνδρας της. Με την πρώτη ευκαιρία όμως που βρίσκει ο Βασιλιάς, τον στέλνει σε αποστολή αυτοκτονίας στην Αίγυπτο, όπου μαζί με τον έμπιστο συμπολεμιστή του Σωτήρη (Liam McIntyre), πιάνεται αιχμάλωτος και ξεκινάει τις μονομαχίες στις ρωμαϊκές αρένες. Αυτό θα του δώσει την ευκαιρία όμως να επιστρέψει στην Ελλάδα και να βάλει σε εφαρμογή το σχέδιο εκδίκησης και ανατροπής του Αμφιτρύωνα. Φυσικά, δεν θα μπορούσε να λείπει και το Love story από την υπόθεση, αφού ο Ηρακλής είναι τρελά ερωτευμένος με την μέλλουσα σύζυγο του αδερφού του, Ήβη (Gaia Weiss).