The New Daughter [2009 - ελληνιστί….«Τελευταία Κραυγή» (!)]

Βαθμολογία: 1 / 5 (και πολύ της είναι…)

Γαμ@ την γκαντεμιά μου, γαμ@! Που πέρασα μία αρκετά καλή Παρασκευή και βάλθηκα να τη χαλάσω! Εδώ που τα λέμε, το φταίξιμο είναι όλο δικό μου διότι πρόκειται για μία από τις σπάνιες (τρομερά σπάνιες) περιπτώσεις που όλο το σύμπαν συνωμοτούσε υπέρ μου. Τρεις μέρες είχα το dvd παραμάσχαλα και όλο και κάτι συνέβαινε και δεν το έβλεπα. Τι σε σπίτια φίλων το κουβάλησα, τι καφέδες ακύρωσα για να το δω, τι δουλειές παράτησα…μόλις έμπαινε στο dvd player κάτι προέκυπτε και η προβολή αναβαλλόταν. Όλο το σύμπαν, σας λέω, θεοί, δαίμονες, τζίνι, νεράιδες, ξωτικά, η Χιονάτη και οι εφτά νάνοι, μου έστελναν μηνύματα, χαμπάρι εγώ. Κόλλησε το κεφάλι μου (τι περίεργο για όσους με ξέρουν!) και λύσσαξα να το δω. Τώρα το χτυπάω (το κεφάλι μου) στον τοίχο…(θα κοπανούσα και το dvd player ευχαρίστως, αλλά ας όψεται η κρίση…).

Διότι χτες μαζευτήκαμε με φίλους, συζητήσαμε, γελάσαμε, χαλαρώσαμε και αντί να πέσω για ύπνο (ως όφειλα απέναντι στην ταλαιπωρημένη επιδερμίδα του προσώπου μου) αποφάσισα (στις 2 τα ξημερώματα…) να δω επιτέλους  την Τελευταία Κραυγή. Τώρα, πώς το The New Daughter μεταφράστηκε Τελευταία Κραυγή, τη στιγμή μάλιστα που στο έργο δεν υπάρχει ούτε μία, μη με ρωτάτε, δεν ξέρω….

Αλλά να ‘ταν μόνο αυτό...Δυστυχώς η απόδοση του τίτλου δεν ήταν ο μόνος τρόπος που με κορόιδεψαν οι συντελεστές. Γιατί μπορεί να είμαι αρκετά χαζή για να βάλω να δω ένα dvd στις 2 τα ξημερώματα, αλλά εάν καταλάβαινα ότι πρόκειται για μπαρούφα θα το έβγαζα και θα απολάμβανα έναν ευχάριστο ύπνο. Όχι, με κορόιδεψαν φίλοι μου, γιατί η ταινία ήταν πολύ καλή στο μεγαλύτερο μέρος της χωρίς να με προϊδεάζει για το ΑΠΕΡΙΓΡΑΠΤΟ τέλος της. Και αυτό στις ταινίες, είναι ό,τι με εξοργίζει περισσότερο!!! Γύρνα ρε φίλε μία βλακεία, θα τη δω (έχω πολύ ελεύθερο χρόνο). Αλλά να ξέρω ότι είναι βλακεία και ότι θα «καώ». Υπάρχουν στιγμές που το θέλω….Αλλά μου γυρίζεις ένα ωραίο εργάκι και προς το τέλος  μου πετάς ότι να ‘ναι…κάτσε ρε φίλε, αυτό είναι δούλεμα. Και όσον αφορά τη συγκεκριμένη ταινία, χοντρό!
 

 

Είναι ο Kevin Costner (ε, σταματήστε το δούλεμα, έφαγα αρκετό από τους φίλους μου) ένας πρόσφατα χωρισμένος πατέρας που καλείτε να αναλάβει το μεγάλωμα των δύο παιδιών του αφού η γυναίκα του, τους εγκατέλειψε. Ο γιος του, Σαμ, είναι ένα γλυκύτατο αγοράκι 7-8 ετών, η κόρη του Λουΐζα, είναι μία οργισμένη (για να το πω κομψά) έφηβη που έχει αποφασίσει να του κάνει τη ζωή δύσκολη. Βέβαια, δεν φταίει εξ ολοκλήρου αυτή, διότι ο πατέρας της πήρε την απόφαση να μετακομίσουν σ’ ένα σπίτι στη μέση του πουθενά (αλήθεια, τι ζόρι τραβάνε οι Αμερικάνοι και τρέχουν στις ερημιές;;;;) απομακρύνοντας την από τους φίλους της (και τον πολιτισμό). Εκεί, όπως σε κάθε αμερικάνικο θρίλερ που σέβεται τον εαυτό του, τα πράγματα δεν εξελίσσονται τόσο γαλήνια όσο ονειρευόταν ο στοργικός πατέρας. Ένας ινδιάνικος τύμβος στην άκρη της νέας τους ιδιοκτησίας, θα τους βάλει σε περιπέτειες….

Τα 2/3 του έργου εξελίσσονται ανέλπιστα καλά. Και λέω ανέλπιστα, γιατί η ιστορία είναι χιλιοειπωμένη αλλά καταφέρνει, ωστόσο, να σου κεντρίσει το ενδιαφέρον και να σε βάλει στο κατάλληλο mood. Βοηθάει η πολύ σωστή μουσική επένδυση της ταινίας και ο Costner, που αν και μεγάλωσε, δεν ξέχασε την τέχνη της υποκριτικής.

Από εκεί και πέρα, το τι ακολούθησε με δυσκολία μπορώ να το περιγράψω…Κάτι πλασματάκια περίεργα εμφανίστηκαν, κάπου μεγάλωσαν τα σκηνικά, μίκρυνε η μέρα, κάπου οι ήρωες απέκτησαν υπερφυσικές δυνάμεις (γιατί δεν μπορεί το 14χρονο να μετακίνησε όλα τα έπιπλα του σπιτιού και να ‘φτιαξε με αυτά μια στοίβα), κάπου έγιναν και κάτι ανεξήγητοι φόνοι, κάπου ήρθε το χάος ένα πράμα. Και εκεί που είμαι, περασμένες 3, να βράζω στο ζουμί μου και να μην ξέρω προς τα πού να στείλω τη μούντζα μου (δεν έχω καθόλου καλό προσανατολισμό, τι να κάνω;) τελείωσε και η ταινία. Μάλλον ξέχασαν την τελευταία σκηνή στο μοντάζ, δεν εξηγείται αλλιώς…Ή δεν τη χωρούσε το dvd, κάτι άλλο δεν μπορώ να σκεφτώ…

Κοινώς, έμεινα μ@#$%@ς (με την κακή -τη χείριστη- έννοια)! Τα νεύρα μου δεν περιγράφονται! Αλλά βλέπεις, είμαι κατά της λογοκρισίας για να πω ότι κάποιες ταινίες δεν πρέπει να κυκλοφορούν. Πάντως ένα αυτοκολλητάκι «do not see», δε θα με πείραζε!

Υ.Γ. Για όσους ενδιαφέρονται (κακώς, πολύ κακώς) η ταινία είναι των John Travis (σεναριογράφος) και Luiso Berdejo (σκηνοθέτης). Πρωταγωνιστούν οι Kevin Costner, Ivana Baquero, Samantha Mathis και Gattlin Griffith.

OSCAR Α' Αντρικού και Α' Γυναικείου Ρόλου

 

           Έκλεισαν λοιπόν και οι ηλεκτρονικές κάλπες για τα δύο επόμενα OSCAR που αφορούν τις ερμηνείες των πρωταγωνιστών στις ταινίες. Σε αντίθεση με το OSCAR καλύτερης ταινίας όπου είχαμε ντέρμπυ, εδώ τα πράγματα ήταν αρκετά πιο ξεκάθαρα.

Πάμε στο OSCAR Α' Αντρικού Ρόλου. Δεν χωράει αμφιβολία ποιος είναι το μεγάλο φαβορί. Τόσο για τον τύπο, όσο και για τους αναγνώστες του blog μας, αυτός που συγκεντρώνει τις πιο πολλές πιθανότητες να κερδίσει το OSCAR είναι ο μοναδικός Daniel Day Lewis για την ερμηνεία του στο Lincoln. Αναλυτικά τα ποσοστά και οι ψήφοι που συγκέντρωσε ο κάθε υποψήφιος φαίνονται στον παρακάτω πίνακα.
 

 

Daniel Day-Lewis (Lincoln)	20 (63%)
Denzel Washington (Flight)	4 (13%)
Hugh Jackman (Les Miserables)	4 (13%)
Joaquin Phoenix (The Master)	3 (9%)
Brandley Cooper (Silver Linings Playbook)	1 (3%)

Συντριπτικό το ποσοστό του 63% των ψήφων που πήρε ο Lewis στη ψηφοφορία μας και όχι άδικα αφού η ερμηνεία του είναι καταπληκτική. Μακριά, στο 13%, ίσως το δεύτερο φαβορί, ο Jackman για τους Άθλιους αλλά και ο Washington για το «αντιτουριστικό» φιλμ «The flight». Στο 9% και με 3 ψήφους κατέληξε ο Phoenix, που θα είναι μεγάλη έκπληξη να αποκομίσει κάτι (ειδικά μετά τις δηλώσεις που είχε κάνει εναντίον των OSCAR). Τέλος, μόλις μία ψήφο πήρε ο Cooper που και μόνο η παρουσία του σε αυτήν τη λίστα τον αναβαθμίζει ως ηθοποιό!!

        Στις γυναίκες τα πράγματα είναι πιο ρευστά αλλά ξεχωρίζει  με ικανοποιητική διαφορά η Naomi Watts για την ερμηνεία της στο δύσκολο ρόλο της, στην ταινία The Impossible. 

Naomi Watts (The Impossible)	14 (41%)
Emmanouelle Riva (Amour)	7 (21%)
Quvenzhane Wallis (Beasts of the Southern Wild)	7 (21%)
Jennifer Lawrence (Silver Linings Playbook)	4 (12%)
Jessica Chastain (Zero Dark Thirty)	2 (6%)

 

Συγκέντρωσε το 41% των ψήφων ή αλλιώς 14 από τις συνολικά 34 ψήφους. Σε απόσταση ακολουθούν τα δύο μεγάλα outsiders, η Riva και η Wallis με 7 ψήφους έκαστη και ποσοστό 21%. Η Lawrence (το κατά τα φαινόμενα next best thing του Hollywood) πήρε 4 ψήφους και 12% ενώ μόλις 2 ψήφους συγκέντρωσε η Chastain για το αμφιλεγόμενο Zero Dark Thirty.

        Λοιπόν, Daniel Day Lewis και Naomi Watts οι προβλέψεις του blog μας (fyi με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνο αν και έχω τις επιφυλάξεις μου για το θηλυκό OSCAR). Υπομονή μερικές ημέρες ακόμα για να δούμε αν θα πέσουμε μέσα σε κάποια από τις τρεις προβλέψεις (να θυμίσω ότι για το OSCAR Καλύτερης Ταινίας επιλέξατε το Lincoln).

Flight (2012 – ελληνιστί «Η πτήση»)

Βαθμολογία 4 / 5

    Ξέρετε ποιο είναι ένα από τα λάθη που ίσως θα έπρεπε να αποφύγετε στη ζωή σας? Κατά τη διάρκεια πτήσης να παρακολουθήσετε ταινία με θέμα αεροπορικό ατύχημα. Κάπως έτσι την πάτησα εγώ λοιπόν με τη συγκεκριμένη ταινία. Από την άλλη βέβαια, υπάρχει και η θετική πλευρά σε αυτή την επιλογή. Μπαίνετε στο «πετσί του ρόλου» που λένε, αφού είναι πιο εύκολο να κατανοήσετε τις αντιδράσεις των επιβατών. Anyway…

    Αποφάσισα να δω τη συγκεκριμένη ταινία για δύο λόγους. Ο πρώτος και σημαντικότερος έχει ονοματεπώνυμο και λέγεται Denzel Washington. Θέλετε και ανάλυση επί τούτου? Δε νομίζω ότι χρειάζονται πολλές συστάσεις!! Ο δεύτερος λόγος είναι η συμμετοχή της ταινίας στις λίστες των OSCAR (πάλι μέσω Denzel). Σας πληροφορώ λοιπόν ότι η επιλογή μου δικαιώθηκε (παρά το γεγονός ότι την ώρα που προσγειωνόμασταν κοιτούσα έξω να δω μη πάρουμε σβάρνα κανένα καμπαναριό....). Η έκπληξη με τη συγκεκριμένη ταινία είναι ότι δεν εστιάζει στο αεροπορικό ατύχημα αποκλειστικά αλλά παίρνοντας αφορμή από αυτό το γεγονός θίγει δύο πολύ σημαντικά θέματα, τον αλκοολισμό και τα ναρκωτικά. Ο πρωταγωνιστής είναι ένας από τους καλύτερους πιλότους της εταιρίας του αλλά και ένας από τους πιο προβληματικούς με διαλυμένη οικογένεια και σοβαρό εθισμό στο αλκοόλ και στην κοκαΐνη. Πριν τη μοιραία πτήση λοιπόν, κάνει χρήση όλων των ουσιών που μπορούσε να βρει μπροστά του. Το εντυπωσιακό είναι ότι όχι μόνο δεν επηρεάζεται αρνητικά η ικανότητα και η κρίση του αλλά μετά από ένα μηχανικό πρόβλημα στο αεροπλάνο αναγκάζεται να πραγματοποιήσει μια εκπληκτικά δύσκολη αναγκαστική προσγείωση με τον τελικό απολογισμό των θυμάτων να είναι ο μικρότερος δυνατός υπό τις δεδομένες συνθήκες. Η έρευνα που θα ακολουθήσει θα τον φέρει αντιμέτωπο με αντικρουόμενα συναισθήματα αφού από τη μια θεωρείται ήρωας από την άλλη θα αναγκαστεί να αντιμετωπίσει το σοβαρό πρόβλημά του και μάλιστα με τον πιο σκληρό τρόπο...δημόσια!! Παράλληλα γνωρίζει μια ναρκομανή η οποία βρίσκεται σε φάση αποκατάστασης. Το συγκεκριμένο γεγονός βοηθάει να τονιστεί το πρόβλημά του όπως γρήγορα θα αντιληφθεί ο θεατής.
 

 

    Αρκετά όμως με την υπόθεση, αλλιώς δε θα καταφέρω να αποφύγω τα spoilers. Αυτό που ξεχωρίζει καλλιτεχνικά στην ταινία είναι όντως η ερμηνεία του Denzel που καταφέρνει να ενσαρκώσει έναν πολύ δύσκολο χαρακτήρα ο οποίος είναι μονίμως πιωμένος αλλά παράλληλα καλείται να αντιμετωπίσει δύσκολες καταστάσεις με νηφαλιότητα (???). Βλέπουμε τα ξεσπάσματα, τα σημεία στα οποία πιάνει πάτο αλλά και πόσο γρήγορα ξανασηκώνεται. Ίσως το γεγονός αυτό να είναι και η καταδίκη του αφού τον βοηθάει να καλύπτει το πρόβλημά του ακόμα και από τον ίδιο του τον εαυτό. Άλλα ενδιαφέροντα σημεία είναι οι ερμηνείες δύο βοηθητικών ρόλων, της κοπέλας (Kelly Reilly) που βρίσκεται δίπλα του αντιμετωπίζοντας με τελείως διαφορετικό τρόπο το παρόμοιο πρόβλημα που έχει αλλά και του dealer του, ο οποίος ενσαρκώνεται από τον εκπληκτικό John Goodman που προσφέρει μια νότα γέλιου στο βαρύ σκηνικό. Η σκηνοθεσία δεν προσφέρει κάτι ιδιαίτερο, αν και η σκηνή της αναγκαστικής προσγείωσης είναι πολύ προσεγμένη και δυνατή. Βοηθάνε επίσης πολύ τα πολλά κοντινά στο πρόσωπο του Denzel που δείχνουν την ένταση και κατάντια στην οποία βρίσκεται.

    Βλέποντας την ταινία αυτή κατάλαβα γιατί ο Washington επιλέχθηκε να είναι υποψήφιος για το OSCAR Α' Αντρικού Ρόλου και αν η ταινία δεν ήταν τόσο αντιοσκαρική από τη φύση της, ίσως να το έπαιρνε κιόλας (λέτε να το πάρει και να εκτεθώ??). Επίσης, σημαντικό θεωρώ και το μήνυμα που περνάει στο τέλος μέσα από δύο πολύ δυνατές σκηνές. Το μήνυμα είναι ότι ο μόνος τρόπος να αντιμετωπίσει κανείς ένα τόσο σοβαρό πρόβλημα είναι να το παραδεχτεί ο ίδιος πρώτα και να αναζητήσει βοήθεια. Οι δυσκολίες του πρώτου διαστήματος αντικαθίστανται από εσωτερική ηρεμία και επίλυση πολλών προσωπικών προβλημάτων. Ελπίζω να μην σας ψυχοπλάκωσα, απλά θεώρησα ότι η συγκεκριμένη κριτική θα έπρεπε να είναι κάτι περισσότερο από μια απλή αξιολόγηση με ανάλαφρο ύφος. Δείτε την και δε θα χάσετε....!!!

Michael Clayton (2007- ελληνιστί «Μαϊκλ Κλεϊτον»)

Βαθμολογία: 3.5 / 5

Ο Michael Clayton (George Clooney) εργάζεται επί 12 συναπτά έτη ως “fixer” σε ένα από τα πιο γνωστά δικηγορικά γραφεία της Νέας Υόρκης. Η δουλειά του είναι να «καθαρίζει» οποιαδήποτε «βρώμικη» κατάσταση προκύπτει και να λύνει προβλήματα που θέτουν σε κίνδυνο τους πελάτες και κατ’ επέκταση τη νομική εταιρία στην οποία δουλεύει. Είναι ο άνθρωπος που καλείς όταν έχεις χτυπήσει κάποιον και τον έχεις εγκαταλείψει στο δρόμο, όταν οι «περιπετειούλες» σου απειλούν την οικογενειακή σου θαλπωρή, όταν έχεις μπλεχτεί σε «βρωμοδουλειές» και η κατάσταση έχει ξεφύγει…

Στην προκειμένη περίπτωση, ο Clayton καλείται να «επιδιορθώσει» ένα ατυχές συμβάν: ένας από τους παλαιότερους και ικανότερους συνεργάτες της εταιρίας, o Arthur Edens (Tom Wilkinson), παθαίνει νευρικό κλονισμό κατά τη διάρκεια μιας από τις σημαντικότερες υποθέσεις για το μέλλον του δικηγορικού γραφείου. Στην πορεία o Clayton θα ανακαλύψει ότι το breakdown του συναδέλφου και φίλου του, δεν είναι και τόσο αδικαιολόγητο. Ο Arthur εκπροσωπεί επί έξι χρόνια μία μεγάλη εταιρία χημικών, η οποία είναι υπεύθυνη (ήδη) για εκατοντάδες θανάτους. Φυσικά, καθώς πρόκειται για χολιγουντιανό ήρωα, αυτό δεν είναι το μοναδικό πρόβλημα που καλείται να αντιμετωπίσει μέσα σε μία εβδομάδα. Αντιθέτως, πρόκειται για τη χειρότερη εβδομάδα της ζωής του, αφού στα 45 του βρίσκεται χωρισμένος, χρεωκοπημένος και υπεύθυνος για μία οικογένεια με πολλά προβλήματα.

Νομίζω ότι είναι μία από εκείνες τις ταινίες στις οποίες πιστεύουν πάρα πολύ οι ίδιοι οι συντελεστές της. Δεν μπορεί να εξηγηθεί αλλιώς το γεγονός ότι όλοι -σχεδόν- έχουν τσοντάρει το κατιτίς τους στον προϋπολογισμό…George Clooney (executive producer), Steven Soderbergh (executive producer), Sydney Pollack, Jennifer Fox, Christopher Goode, James A. Holt (executive producer), Anthony Minghella (executive producer), Kerry Orent, Steve Samuels, όλοι συμμετείχαν μετά χαράς και μας κινούν την περιέργεια για την ταινία.

Πράγματι, όταν οι συντελεστές και το cast γουστάρουν αυτό που κάνουν, το αποτέλεσμα είναι καλό και φυσικά η συγκεκριμένη ταινία δεν αποτελεί εξαίρεση. Ο George Clooney μπήκε στο πετσί του ρόλου (προτάθηκε μάλιστα και για Oscar), ο Tom Wilkinson ήταν εξαιρετικός (και αυτός υποψήφιος για Oscar) ενώ και το υπόλοιπο cast στάθηκε επάξια στις απαιτήσεις των ρόλων (Tilda Swinton -κέρδισε το Oscar-, Sydney Pollack, Barry Grissom). Ο γνωστός σεναριογράφος Tony Gilroy (Αρμαγεδδών, Ο Δικηγόρος του Διαβόλου, Χωρίς Ταυτότητα, Απόδειξη Ζωής) δε θα μπορούσε να έχει κάνει καλύτερο σκηνοθετικό ντεμπούτο από αυτό το πολιτικό θρίλερ, αφού το εν λόγω φιλμ απέσπασε πάρα πολύ καλές κριτικές, προτάθηκε για δεκάδες βραβεία και μπήκε στις δέκα πρώτες θέσεις των σημαντικότερων κινηματογραφικών λιστών (αξίζει να αναφερθεί ότι η ταινία είναι ανάμεσα στις δέκα καλύτερες του 2007 για το Αμερικάνικο Ινστιτούτο Κινηματογράφου AFI).

Άλλωστε το δούλευε αρκετό καιρό (χρόνια για την ακρίβεια), αφού το συγκεκριμένο concept το συνέλαβε όταν για λογαριασμό της ταινίας Ο Δικηγόρος του Διαβόλου (1997) μπαινόβγαινε σε νομικές εταιρίες της Νέας Υόρκης. Εκεί παρακολούθησε μια αληθινή δικαστική διαμάχη (από την οποία και εμπνεύστηκε) μιας μεγάλης εταιρίας που προσπαθούσε να γλιτώσει με το μικρότερο δυνατό κόστος (το οποίο βέβαια πάλι κουβαλάει αρκετά μηδενικά στην πλάτη του) από μία αντιδικία που κράτησε σχεδόν μία δεκαετία. Ένας συνέταιρος ανακάλυψε ένα πολύ σημαντικό έγγραφο, ικανό να ανατρέψει την πορεία των διαπραγματεύσεων, το οποίο όμως κράτησε κρυφό σε αντάλλαγμα με την πιο γρήγορη προαγωγή στην ιστορία της εταιρίας.

Για να γυρίσουμε στην ταινία, οι καλές ερμηνείες, η ωραία πλοκή, οι κατάλληλοι ρυθμοί και η εξαιρετικά δοσμένη ατμόσφαιρα μας κάνουν να απαντάμε θετικά στο δίλημμα “to watch or not to watch”. Εξάλλου την εμπιστεύτηκαν ονόματα-θρύλοι του Hollywood όπως ο Sydney Irwin Pollack και ο Anthony Minghella. Εμείς θα πούμε όχι;

Facebook status; the funniest!!!

Ok, μπορεί να μην είναι και το πιο πρωτότυπο θέμα, αλλά όπως και να ‘χει, σκάει λίγο το χειλάκι σου. Απολαύστε τα…

·         Αν στα μουσεία είχαν χιούμορ θα έπαιζαν συνέχεια το “U Can’t Touch This”

·         Στο μέλλον:

-          Συγχαρητήρια! Μόλις γεννήσατε ένα υγιέστατο αγοράκι! Πώς θα το ονομάσετε?

-          Νίκο

-          Αα, λυπούμαστε είναι πιασμένο! Δοκιμάστε το Νίκος_94 ή Νίκος227@...

·         Νιώθω πως οι γυναίκες με βλέπουν σαν κουκλάκι. Άλλες κουκλάκι λούτρινο κι άλλες κουκλάκι βουντού.

·        Έχω τόσα μαγνητάκια στο ψυγείο, που σε λίγο το σπίτι θα γυρίσει προς τον Βορρά.

·         Εντάξει! Δεν βαριέμαι.... απλά έχω πάρει τα ακουστικά του hands free και κάνω ηλεκτροσόκ στο αρκουδάκι μου για να το επαναφέρω στη ζωή...!!!

·        Οι εξωγήινοι θα έρθουν σύντομα στη γη προς αναζήτηση έξυπνων μορφών ζωής…Kρυφτείτε, θα ξεφτιλιστούμε!!!

·         Μου αρέσει να πηγαίνω δίπλα σε μωρά που κλαίνε, να παίρνω τηλέφωνο τους πρώην μου και να τους λέω «Πρέπει να μιλήσουμε!».

·         Το μεγαλύτερο ψέμα: «έχω διαβάσει και συμφωνώ με τους όρους χρήσης»…

·         Ανταλλάζω λευκό χαρτί Α4 με Audi ίδιου τύπου. Μόνο σοβαρές προτάσεις....

·        - Γιατρέ πονάει το γόνατο μου.
- Να το κατουρήσεις και να του βάλεις σκόρδο στουμπισμένο.
- Γιαγιά, βγες από τη γραμμή μη τα σπάσω όλα!

·         Πάω για βάρη και διάδρομο…Τα λέμε σε 2'!      

·         Είδα τζάνγκι με κοντομάνικο. Πείτε μου λίγο τιμές πρέζας-πετρελαίου να δω τι με συμφέρει…

·         Αυτή τη στιγμή το Facebook με ρωτάει «πώς πάει;». Προηγουμένως με ρωτούσε «τι σκέφτεσαι;». Πριν από καμιά ώρα «πώς είσαι;». Χθες με ρώτησε «όλα καλά;». Φοβάμαι ότι είναι κοντά η ώρα που θα με ρωτήσει «γ@μ@ς καθόλου;» και θα με φέρει σε πολύ δύσκολη θέση….!

·         Λέει ο ελέφαντας στον δεινόσαυρο:
- Σου έκανε friend request ο Νώε;
- Όχι.
- Κακό αυτό...

·         Αυτό που στο κρεβάτι, αν κλείσεις λίγο τα μάτια, από 6:00 πάει 7:30, αλλά στη δουλειά αν κάνεις το ίδιο, από 9:35 πάει 9:36, είναι μεγάλη πουστι@…

·         Αναπολώ την εποχή που χρώσταγα μόνο μαθήματα…

·         Φήμες λένε ότι κάποιος κατάφερε να λύσει τον κόμπο του ντελιβερά.

·         Ήρθε και ο λογαριασμός της ΔΕΗ. Λογικά ο ανεμιστήρας που είχα ανοιχτό όλο το καλοκαίρι είναι από Boeing 747. Δεν εξηγείται αλλιώς…

·         Βλέπω κάποιες κοπελιές στο δρόμο και αναρωτιέμαι….έχουν βαφτεί ή έχασαν στο paintball;

·         Απ' όλα τα είδη του πλανήτη μόνο οι άνθρωποι και οι κάλτσες δυσκολεύονται να βρουν ταίρι.

·         Όλα χαλάνε…Άνθρωποι, κοινωνία, σχέσεις, φραπεδιέρα. Ειδικά με τη φραπεδιέρα ξενέρωσα πολύ, δεν το περίμενα..!

·       - Γιαγιά μήπως είδες τα χάπια μου;

- Ποια χάπια παιδί μου; Τους δράκους στο σαλόνι τους είδες;;;;;;!!!!!!!!

·         Κοιτάζω το βιβλίο από μακριά, με κοιτάει και αυτό…. είναι θέμα εγωισμού, να έρθει αυτό σε μένα!

·       - Πότε δίνουμε μάθημα;

- Που θες να ξέρω; Πάρε 11880.

·         Η διαφορά μεταξύ ιδιοφυΐας και βλακείας είναι ότι η ιδιοφυΐα έχει όρια.

·         Όσο απλό είναι να περιπλέξεις τα πράγματα, τόσο περίπλοκο είναι να τα απλοποιήσεις.

·         Επιτυχημένος άντρας είναι εκείνος που βγάζει περισσότερα λεφτά από όσα μπορεί να ξοδέψει η γυναίκα του. Επιτυχημένη γυναίκα είναι αυτή που μπορεί να βρει έναν τέτοιον άντρα.

·         Ο άνθρωπος που χαμογελά όταν όλα πάνε στραβά έχει σκεφτεί κάποιον να ρίξει το φταίξιμο.

·         Τράπεζα είναι το ίδρυμα που σου δανείζει λεφτά αν μπορείς να αποδείξεις ότι δεν σου χρειάζονται.

·         Αν ο Neil Armstrong ήταν από τη Θεσσαλονίκη, τα πρώτα του λόγια πατώντας στη Σελήνη θα ήταν «That’s one small step for a man, αλλά σαν τη Χαλκιδική δεν έχει….».

Και φυσικά, περιμένουμε στα σχόλια τα δικά σας αστεία ή περίεργα facebook status!!!