21 Μαρ 2019

Captain Marvel (2019, ελληνιστί «Καπετάνισσα Μάρβελ»)


Βαθμολογία 2,5/ 5

Πλέον οι ταινίες της Marvel βγαίνουν με ρυθμούς επεισοδίων εβδομαδιαίας σειράς (που λέει ο λόγος). Από την τελευταία ταινία, αφιερωμένη σε μια πολύ δυνατή ηρωίδα της Marvel, την ομώνυμη καπετάνισσα, θα περιμέναμε κάτι πιο δυνατό και σίγουρα πιο συμπαγές. Αλλά φευ...!
Η ταινία μας εισάγει ακόμα έναν χαρακτήρα, αυτόν της Captain Marvel (η οσκαρική Brie Larson), η οποία ζει και εκπαιδεύεται με την φυλή των Κρι και αποτελεί βασικό τους όπλο στον πόλεμο με τους εξωγήινους Σκρουλ. Αρχικά, η Marvel δεν θυμάται τίποτα από το παρελθόν της παρά μόνο σκηνές από την προηγούμενη ζωή της που βλέπει στα όνειρά της. Όμως αυτό θα αλλάξει όταν μια μάχη θα την αναγκάσει να προσγειωθεί στη Γη. Εκεί θα βρει τον εαυτό της, θα θυμηθεί το παρελθόν της και θα πάρει και αυτή τη θέση της στο υπερηρωικό σύμπαν της Marvel.

17 Μαρ 2019

"Τόση άνοιξη καημός" από τη Μαίρη Τσίλη



Ανοίγει η μέρα και κλείνει η καρδιά μου. Στις χούφτες της εσένα κρατώ. Κλείνει η νύχτα και ξεκλειδώνει η ψυχή μου. Πόσο σε αγαπώ και πόσο μισώ το εσύ εκεί κι εγώ εδώ. Θέλω να πεθάνουμε χωριστά για να ζήσουμε ξανά μαζί σε μιαν άλλη ζωή. Δαγκώνω τα χείλη μου. Έλα. Με τα χείλη σου το αίμα μου να πάρεις. Μια σταγόνα μέχρι τα σπλάγχνα της ύπαρξης σου να φτάσει για να σε γεννήσω εγώ από έρωτα ξανά. Φύγε. Πάρε τα σωθικά σου και βάλε φωτιά. Θα γλύψω τις στάχτες και θα ζήσω κι εγώ ξανά και θα σπαράζω από μοναξιά και από ένα σωρό γιατί. Χτύπησε με! Θέλω να έχω μια αιτία και μια αφορμή για να λέω ότι πονάω πολύ! Δεν ήταν γραφτό Έρωτα, Αγάπη, Ζωή...

16 Μαρ 2019

"Ανατριχίλες...σε οθόνη και χαρτί" από τον Ιωάννη Μπαχά

Το παρακάτω μίνι διήγημα έχει θέμα την ένταξη των νεκροζώντανων στους Ολυμπιακούς Αγώνες (ναι, καλά διαβάσατε...έχουν δικαιώματα και αυτοί!!!) και είχε περιορισμό στις 120 λέξεις μιας και προοριζόταν για την ιστοσελίδα "120 Λέξεις". Δύσκολο εγχείρημα αλλά ενδιαφέρον...

Από την καθημερινή προπόνηση των ζόμπι-δρομέων

The Running Dead

12 Μαρ 2019

Green Book (2018, ελληνιστί «Το Πράσινο Βιβλίο»)


Βαθμολογία 3,5 / 5

Το Χόλιγουντ, μέσα από τα βραβεία OSCAR, μας έχει συνηθίσει να περνάει κοινωνικά μηνύματα, κυρίως αντιρατσιστικής φύσης. Έτσι φέτος, η έντονη παρουσία των αφροαμερικάνων ηθοποιών κορυφώθηκε με την ταινία Green Book, που όντας μία πολύ καλοστημένη ταινία...είδε φως και μπήκε στο πάνθεον των κορυφαίων ταινιών.
Το Πράσινο βιβλίο ήταν ένα βιβλιαράκι που χρησιμοποιούσαν ως οδηγό οι αφροαμερικάνοι που ταξίδευαν στον αφιλόξενο νότο στα μέσα του προηγούμενου αιώνα ώστε να αποφεύγουν τα μέρη που κινδύνευαν. Ο Ντον Σίρλεϊ (Ali Mahershala), κορυφαίος πιανίστας της δεκαετίας του ’60, αποφασίζει σε πείσμα των καιρών, να πραγματοποιήσει περιοδεία στον νότο επισκεπτόμενος κυρίως εκδηλώσεις λευκών, πλούσιων αμερικάνων που το έπαιζαν πολιτισμένοι και αντιρατσιστές αλλά στην ουσία έβλεπαν τον Σίρλεϊ ως ένα νούμερο στο τσίρκο (αν και αναγνώριζαν το απίστευτο ταλέντο του). Αντί για το πράσινο βιβλίο, αποφασίζει να προσλάβει ως οδηγό-συνοδό-φύλακα τον ιταλοαμερικάνο Τόνι Λίπ (Viggo Mortensen) που μέχρι τότε εργαζόταν σε διάφορες δουλειές που απαιτούσαν μούσκουλα και αλητεία. Μεταξύ των δύο ανδρών αναπτύσσεται μία ιδιαίτερη σχέση. Από τη μία ο Σίρλεϊ, κλειστός χαρακτήρας, γεμάτος θυμός και ιδιόρρυθμος και από την άλλη ο Λιπ με μεσογειακό ταπεραμέντο, ευθύτητα και καλοσύνη δημιουργούν ένα δυσλειτουργικό (αρχικά) δίδυμο που συγκρούεται, παλεύει με τα φυσικά ένστικτα των πρωταγωνιστών και τελικά λειτουργεί αρμονικά.

9 Μαρ 2019

"Ανατριχίλες...σε οθόνη και χαρτί" από τον Ιωάννη Μπαχά

"Περηφάνια και Προκατάληψη και Ζόμπι"


Το μυθιστόρημα της Τζέην Ώστιν «Περηφάνια και Προκατάληψη» αν και το έχω από χρόνια στη βιβλιοθήκη μου, ομολογώ πως ποτέ δεν το διάβασα, ούτε καν το ξεφύλλισα, και αυτό το θεωρούσα σημαντική παράλειψη από μέρους μου. Όχι πια, καθώς αφού διάβασα τη διασκευή του έργου με τον τίτλο «Περηφάνια και Προκατάληψη και Ζόμπι» του Γκράχαμ Σμιθ (αππό τις εκδόσεις Πλατύπους Εκδοτική το 2010) δεν μπόρεσα να μην αναλογιστώ ότι χωρίς τα Ζόμπι θα ήταν αφάνταστα ανιαρό και πληκτικό ή έστω όσο ενδιαφέρον είναι ένα ηθογραφικό μυθιστόρημα που απηχεί μια πολύ παλαιότερη εποχή.
        Οι τρεις αδελφές πρωταγωνίστριες του έργου είναι τέλεια εκπαιδευμένες στις «τέχνες του θανάτου» και η ετοιμότητά τους να σκοτώσουν Ζόμπι, τους επιτρέπει να αφοσιωθούν με ζήλο στον σκοπό τους , που είναι ένας καλός γάμος (όπως άλλωστε και στη εποχή μας). Δεν θέλουν όμως να προέλθει αυτός από συνοικέσιο αλλά να είναι καρπός έρωτα. Οι άνθρωποι της εποχής τους βρίσκονται σε πολυετή πόλεμο με τα Ζόμπι, που γνωρίζει εξάρσεις και υφέσεις, και έχουν μάθει να ζουν σε κατάσταση συναγερμού και διαρκούς επιφυλακής. Όμως ο έρωτας, η ζήλεια, η περηφάνια, οι προκαταλήψεις (που σχετίζονται με την κοινωνική τάξη, τον πλούτο ή τη μόρφωση) και κάθε ανθρώπινο συναίσθημα που πηγάζει από τις σχέσεις των δύο φύλων δεν επηρεάζεται σχεδόν καθόλου από τις επιθέσεις των νεκρών.

8 Μαρ 2019

Αφιερωμένο στις γυναίκες

Γράφει η Σοφία Κραββαρίτη


Γεννήθηκες επειδή κάποιοι το επέλεξαν. Μεγάλωσες δύσκολα. Ίσως σε αναδόχους, ίσως σε κάποιο ορφανοτροφείο, ίσως ούτε εκεί καν. Μπορεί οι δρόμοι να μετρούσαν τα βήματά σου, η νύχτα ν' άκουγε τους χτύπους της καρδιάς σου όταν φοβόσουν και γινόσουν ένα με τις σκιές. Μπορεί να κακοποιήθηκες μέσα στην οικογένειά σου και το δυνατό χέρι του τρόμου να σου έκλεινε σφιχτά το στόμα και να σφράγιζε κάθε σχισμή για να μην καταφέρει να τρυπώσει μέσα η ελπίδα. Ίσως να πεινούσες. Πολύ. Ίσως και να διψούσες για λίγη ανθρωπιά. Δεν την βρήκες, το ξέρω. Μάλλον χρειάστηκε να παλέψεις σκληρά για να ζήσεις, αλλά και ν' αποδείξεις την αξία σου. Σίγουρα παρενοχλήθηκες. Μπορεί και να συνεχίζεται, αλλά σ' έναν μη ιδανικό κόσμο, σου είναι δύσκολο να εναντιωθείς επειδή η επιβίωση είναι σκληρή. Ίσως να μεγαλώνεις μόνη σου παιδιά. Πόσο δύσκολο να είναι άραγε! Ατελείωτες ώρες αγωνίας, χιλιάδες βράδια αϋπνίας. Τα ρούχα σου μάλλον είναι φτωχικά. Η πλούσια καρδιά σου, δε σε ντύνει όμως, ούτε σε ταΐζει. Έχει χρειαστεί να παλέψεις για πολλά πράγματα στη ζωή σου και όχι πάντα πάνω σε ψηλά τακούνια.

7 Μαρ 2019

O Νίκος Βιτωλιώτης γράφει για τον Φρόυντ


Όλοι μας, λίγο-πολύ, έχουμε ακούσει για τον περίφημο Φρόυντ, εκείνον που μίλησε για το οιδιπόδειο σύμπλεγμα που μας βασανίζει, για τα όνειρα, τη σεξουαλικότητα, την ψυχή και για τόσα άλλα. Ξέρετε, αυτόν που έβαζε τους ασθενείς του ξάπλα σε έναν καναπέ, για να μιλήσουν για την παιδική τους ηλικία και που κατέληγε στο ότι για όλα έφταιγε το ψυχικό τραύμα που προκάλεσε ένα κατά λάθος μπανιστήρι όταν ήμασταν πέντε χρονών, τότε που είδαμε το χαμούρεμα του μπαμπά με τη μαμά… Ωραία, πέρα από την πλάκα, ο τύπος πριν από έναν αιώνα, είπε αρκετά καινούρια πράγματα, και σίγουρα άγγιξε έναν τομέα που έως τότε ήταν απαγορευμένος για τον καθωσπρέπει κόσμο: το σεξ. Ναι, αυτόν τον δαίμονα που καταδυναστεύει το ανθρώπινο –και όχι μόνο- είδος, από καταβολής κόσμου. Ας δούμε λοιπόν, τι άλλα σοβαρά πράγματα μας είπε ο κύριος αυτός, ανεξάρτητα αν συμφωνούμε ή διαφωνούμε μαζί του, καθώς ο αυστριακός κλινικός ιατρός Ζίγκμουντ Φρόυντ (1856-1939), υπήρξε πρωτοπόρος ερευνητής του ανθρώπινου ψυχισμού και με τις θέσεις του επηρέασε και εξακολουθεί να επηρεάζει ουσιαστικά τη σύγχρονη ψυχολογία και ανέπτυξε μια προσεγγιστική μέθοδο που στόχευε στη θεραπεία ορισμένων ψυχικών διαταραχών, την οποία επέκτεινε σε μια γενική εξήγηση των νευρώσεων και σε θεωρία ψυχικών διεργασιών. Στην τελική της φάση, η φροϋδική θεωρία προσπάθησε να ερμηνεύσει κάθε πολιτισμικό και κοινωνικό φαινόμενο.

Ο Φρόυντ και οι τόποι της ανθρώπινης ψυχής

3 Μαρ 2019

Aquaman (2018, ελληνιστί «Ο άνθρωπος – μπαρμπούνι» - μου ήρθε μια σχετική όρεξη για τηγανητό μπαρμπουνάκι)


Βαθμολογία 2,5 / 5

Άργησα λίγο αλλά τα κατάφερα τελικά και είδα την τελευταία υπερηρωική ταινία του DC Universe (λέγε με και χρυσωρυχείο για τους μετόχους) και πρώτη με τον Aquaman να είναι ο βασικός ήρωας.

Η ταινία έχει δύο σκοπούς...ο πρώτος είναι να μας εισάγει στον κόσμο του Aquaman και να γνωρίσουμε τους κεντρικούς χαρακτήρες που τον απαρτίζουν και ο δεύτερος να μας παρουσιάσει μία άλλη πλευρά της DC…μία λιγότερο σκοτεινή, με περισσότερο χρώμα (υποθαλάσσια άλλωστε) που όμως δεν κάνει εκπτώσεις σε οπτικά εφέ και σκληρές μάχες (το αντίθετο μάλιστα εστιάζει εκεί). Το βασικό στόρυ είναι η προσπάθεια του Aquaman, ο οποίος ζει κυρίως στον εδώ κόσμο, να σταματήσει τον διαβολικό αδερφό του και βασιλιά της μυθικής Ατλαντίδας ο οποίος έχει σκοπό να οδηγήσει τους υποβρύχιους κατοίκους σε πόλεμο με τους ανθρώπους. 

2 Μαρ 2019

Παρουσίαση βιβλίου "Ιστορίες του Έρωτα και της Φωτιάς" της Σάρας Κατερίνας Παπαδάκη στον Πειραιά

Το blog μας έχει τη χαρά να σας ενημερώσει για την παρουσίαση του νέου βιβλίου της Σάρας Κατερίνας Παπαδάκη με τίτλο "Ιστορίες του Έρωτα και της Φωτιάς" στον Πειραιά και συγκεκριμένα στο Μουσικό Καφενείο (Ελευθερίου Βενιζέλου 85 και Ζέας 60-62) την Κυριακή 17 Μαρτίου και ώρα 13:00. Ότι πρέπει δηλαδή για ένα χαλαρό καφεδάκι και συζήτηση για την λογοτεχνία.

Οι "Ιστορίες του Έρωτα και της Φωτιάς" είναι 33 αφηγήσεις βασισμένες στο πάθος, τη λάβρα, τον έρωτα που μπορεί να βιώσει ένα ζευγάρι. Ιστορίες κατάλληλες για όλους όσους πιστεύουν  στον έρωτα και στη φωτιά του. Κάποιοι αγαπάνε, κάποιοι πονάνε, άλλοι δεν ξεχνούν κι άλλοι απλά προχωρούν. Υπάρχουν κι αυτοί που συγχωρούν, αλλά και αυτοί που πληγώνουν. Όλοι όμως χορεύουν τον ίδιο χορό, τον χορό της αγάπης, με τα καλά και τα κακά της.

27 Φεβ 2019

"Ταξιδεύω, άρα υπάρχω!!" από τον Μάριο (Μ^2)


«Η ζωή είναι ένα βιβλίο. Όποιος δεν έχει ταξιδέψει βρίσκεται ακόμα στην πρώτη σελίδα του». Πόσο αλήθεια είναι όλο αυτό;
Δεν είναι δύσκολο να κάνεις ένα ταξίδι, ειδικά με τις ευκολίες που προσφέρουν σήμερα τα διάφορα ταξιδιωτικά γραφεία. Το θέμα είναι να σου αρέσει να ταξιδεύεις και να αναγνωρίζεις την αξία που έχει όλο αυτό. Όλα έχουν τη σημασία τους. Η ιεροτελεστία να φτιάχνεις τη βαλίτσα σου και να πρέπει να αποφασίσεις τι ρούχα θα πάρεις προβλέποντας τον καιρό, τα προσωπικά είδη που θα χρειαστείς και διάφορα πραγματάκια που θα σε βοηθήσουν να ανταπεξέλθεις. Ειδικά όταν ταξιδεύεις χωρίς τη μεσολάβηση ενός επαγγελματία τότε χρειάζεται να τα οργανώσεις όλα είτε μόνος σου είτε με την παρέα σου. Να μεριμνήσεις για τις διαδρομές, τα αξιοθέατα που θέλεις να δεις, τα εισιτήρια, τη διαμονή.

26 Φεβ 2019

Επίσκεψη στην Παιδική Ογκολογική Κλινική Πα.Γ.Ν.Η στο Ηράκλειο Κρήτης

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα αφιερωμένη στην ευαισθητοποίηση για τον παιδικό καρκίνο (15 Φεβρουαρίου), ο φίλος του blog μας Βαγγέλης Κομψέλης μαζί με έναν φίλο του αποφάσισαν να οργανώσουν μια επίσκεψη στην παιδική ογκολογική κλινική Πα.Γ.Ν.Η. που βρίσκεται στο Ηράκλειο Κρήτης (Διασταύρωση Βουτών-Σταυρακίων, Βούτες Ηρακλείου Κρήτης), την Παρασκευή, 1 Μαρτίου και ώρα 18:00. Ακολουθεί η ανάρτηση του Βαγγέλη από τη σελίδα του στο fb.

"Διαδικτυακοί μου φίλοι,γνωστοί και άγνωστοι..ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΟΓΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ ΤΟΥ ΠΑΓΝΗ.

25 Φεβ 2019

"Απλά και Σύντομα" από την Αριάδνη Δάντε


OSCAR 2019: Οι μεγάλοι νικητές

Τέλος και για φέτος η μεγάλη γιορτή του αμερικάνικου (κυρίως) κινηματογράφου με μεγάλο ελληνικό ενδιαφέρον, ιδιαίτερες ταινίες και μια Ακαδημία που φέτος προσπάθησε να δείξει ένα φιλοαφροαμερικανικό πρόσωπο και βράβευσε σχετικές ταινίες. 


Προς απογοήτευση του ελληνικού κοινού, οι μεγάλοι κερδισμένοι ήταν το Roma και ο Alfonso Cuaron, που κέρδισε το βραβείο Σκηνοθεσίας, Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας και Φωτογραφίας. Φυσικά, μεγάλος πρωταγωνιστής ήταν η ταινία Green Book που  πήρε το OSCAR Καλύτερης Ταινίας, Πρωτότυπου Σεναρίου και Β' Αντρικού Ρόλου (Ali Mahershala) αλλά και το Bohemian Rhapsody με 4 αγαλματίδια. Το Black Panther έκανε αισθητή την παρουσία του με 3 αγαλματίδια σε δευτερεύουσες κατηγορίες ενώ ο Γιώργος Λάνθιμος και η ταινία The Favourite κατάφεραν να αποσπάσουν 1 βραβείο, αυτό του Α' Γυναικείου Ρόλου με την Olivia Colman.

Ας δούμε αναλυτικά τους νικητές ανά κατηγορία:

24 Φεβ 2019

"Μουσικά Ταξίδια" του Νίκου Ιωαννίδη


J.S. BACH
THE BRANDENBURG CONCERTOS
Zefiro – Alfredo Bernardini
(Arcana – A452 – 2018 – 112΄)


Τα έξι Βραδενβούργια κοντσέρτα του J.S. Bach (1685-1750) αποτελούν, ως σύνολο, ένα από τα πλέον αγαπητά, πολυπαιγμένα και ηχογραφημένα έργα κλασσικής μουσικής. Αξίζει , απλώς, να παραθέσουμε τις σχετικά πρόσφατες, εξαιρετικές ερμηνείες του Rinaldo Alessandrini με τους Concerto Italiano (Naïve - 2008), του John Butt με τους Dunedin Consort (Linn - 2018) και του Trevor Pinnock με τους European Brandenburg Ensemble (Avie - 2008).
Το σύνολο αυτών των κοντσέρτων ονομάστηκαν έτσι από τον μελετητή του έργου του J.S. Bach, Philipp Spitta. Αφορμή, ασφαλώς, αποτέλεσε η αφιέρωσή τους από τον μεγάλο μπαρόκ μουσουργό στον αξιωματούχο Christian Ludwig του Brandenbourg – Schwedt, ετεροθαλή αδελφό του βασιλιά Friedrich του 1ου της Πρωσίας, και αποτελούν καρπό της  - από το 1717 – πολύ παραγωγικής θητείας του J.S. Bach ως μουσικού διευθυντή στην αυλή του πρίγκιπα Leopold του Anhalt στην πόλη Cöthen.

23 Φεβ 2019

"Ανατριχίλες...σε οθόνη και χαρτί" από τον Ιωάννη Μπαχά

Ρίγη τρόμου κρυμμένα στις σελίδες των κόμικ. Νιώστε τα

Παρουσίαση του 9ου τεύχους του Περιοδικού Κόμικς "Ρίγη"

Δύσκολα βρίσκει κανείς σήμερα, και μόνο σε συλλογές, τα τεύχη των περιοδικών εκείνων που κάλυπταν τη νεανική μας ανάγκη για έντυπα που να συνδυάζουν τον τρόμο αλλά και το γυμνό. Τα “Terror”, τα “Zakula” και το “Σωφεράκι” είναι πλέον δυσεύρετα  και δεν αντικαταστάθηκαν ποτέ. Πιστεύω, χωρίς να γνωρίζω τους δημιουργούς που τα σχεδίασαν ή τους σεναριογράφους τους, προφανώς ξένους, πως ήταν μικρά έργα τέχνης. Αυτή η έλλειψη προνοητικότητας να συλλέξω το υλικό αυτό, με έκανε έκτοτε να διασώζω από τη λήθη κάθε έντυπο που υπηρετεί τον τρόμο, όπως τα κόμικ.

Δεν κινδυνεύει όμως από τη λήθη το συγκλονιστικό περιοδικό “Κόμικς Σκοτεινής Φαντασίας και Τρόμου: Ρίγη” που ήδη βρίσκεται στο ένατο τεύχος του έχοντας αφήσει ήδη ένα έντονο και ανεξίτηλο αποτύπωμα στην κουλτούρα του τρόμου. Μια εξαιρετική έκδοση σε πολυτελές χαρτί και μεγάλο μέγεθος με εξώφυλλα που αξίζουν να γίνουν πίνακες. Οι εκδότες του, τα αδέλφια Θανάσης και Αναστασία Ρενιέρη με ταπεινοφροσύνη δηλώνουν στην τελευταία σελίδα του περιοδικού πως “Η αγάπη του Μάριου Μεγαπάνου για τα βιβλία και ειδικά για την επιστημονική φαντασία και τα κόμικς, δημιούργησε τις εκδόσεις μας. Συνεχίζουμε για να τον νοιώθουμε”. Οι εκδόσεις Ρενιέρη/Comicon-Shop αγκάλιασαν με θέρμη τους νέους Έλληνες σκιτσογράφους και  σεναριογράφους, πίστεψαν σε αυτούς και τους επέτρεψαν να “ξαναζωντανέψουν” (τρόπος του λέγειν) τις δύσκολες ατμοσφαιρικές ιστορίες μεγάλων μαέστρων του υπερφυσικού τρόμου, όπως ο Έντγκαρ Άλλαν Πόε. Το διήγημα του Valdemar πήρε ζωή από την πένα του Malk. Οι ιστορίες του Πόε δεν έχουν αίμα και διαμελισμένα κορμιά όπως του Τζακ Κέτσαμ, έχουν όμως μια έντονη δυσωσμία τάφου και σήψης και τα πενάκια του Malk καταφέρνουν να λιώσουν τη μορφή του δύσμοιρου Βαλντεμάρ που αποσυντίθεται από καρέ σε καρέ. Ο καταδικασμένος να “ζήσει” τη σήψη του πεθαμένου του κορμιού μέχρι να τον λυτρώσει από την φρικτή αυτή “νεκροζωή” ο Έντουαρντ που τον υπνώτισε στις παρυφές του θανάτου για να εξερευνήσει τη δύναμη του Μεσμερισμού. Οι λάτρεις της συναρπαστικής εποχής, όπου η Ελλάδα πρωτοπορούσε στην έρευνα των παραφυσικών φαινομένων με πρωτεργάτη τον (και) λογοτέχνη Άγγελο Τανάγρα, θα ενθουσιαστούν από τη μεταφορά του μεσμερικού πειράματος σε κόμικ και τις προεκτάσεις του που μας επισημαίνει ο Πόε. Σας προτείνω  να αναζητήσετε και να διαβάσετε το τεκμηριωμένο έργο του Θανάση Βέμπου “Το πνεύμα του Χρόνου. Όψεις του Παραφυσικού στην Ελλάδα” από τις εκδόσεις Δαιδαλέος. Καθώς και το ντοκυμαντέρ “Άγγελος Τανάγρας. Η τελευταία Διάλεξη”.

Τα δικά μας OSCAR 2019

Όπως πάντα, όποτε σας ζητάμε να ψηφίσετε για κάτι σχετικό με τα βραβεία OSCAR ανταποκρίνεστε ενθουσιωδώς!! Δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς άλλωστε αφού είμαστε ένα blog που λατρεύει τον κινηματογράφο και οι αναγνώστες μας το ίδιο!!

Φέτος σας ζητήσαμε να διαλέξετε τους αγαπημένους σας σε 6 βασικές κατηγορίες. Το ενδιαφέρον είναι μεγάλο και σε αυτό βοηθάει το γεγονός ότι ο Γιώργος Λάνθιμος βρίσκεται στο επίκεντρο λόγω της τελευταίας του ταινίας, The Favourite.

Λογικό λοιπόν, να μονοπωλήσει το ενδιαφέρον των αναγνωστών μας και να του χαρίσουν 4 από τα 6 διαθέσιμα αγαλματίδια. Αυτό της καλύτερης ταινίας σε απόλυτη όμως ισοβαθμία με το Roma, Καλύτερης Σκηνοθεσίας με καλή διαφορά από τον Alfonso Cuaron, Α' Γυναικείου Ρόλου για την Olivia Colman με μικρή διαφορά από την Lady Gaga (πείτε την αλήθεια...τρολάρετε λίγο) και Β' Γυναικείου Ρόλου για την Emma Stone (λατρεύουμε Weisz αλλά τι να κάνουμε...αυτό αποφασίσατε). To OSCAR Α' Αντρικού Ρόλου μάλλον το έχει πάρει ήδη σπίτι του ο Rami Malek (αν και αξίζει πολλά OSCAR και ο Willem Dafoe) ενώ το OSCAR Β' Αντρικού Ρόλου μάλλον κλειδώνει στον Mahershala Ali για την ερμηνεία του στην εξαιρετική ταινία Green Book.

Αυτά λοιπόν είναι τα δικάς μας OSCAR....

17 Φεβ 2019

Δελτίο Τύπο για το παιδικό βιβλίο "Ένας μπαμπάς στο σιδερένιο κλουβί" της Δήμητρας Σωκράτους

ΕΝΑΣ ΜΠΑΜΠΑΣ ΣΤΟ ΣΙΔΕΡΕΝΙΟ ΚΛΟΥΒΙ
Της Δήμητρας Σωκράτους



Η μικρή Δανάη μαθαίνει από τη μαμά ότι ο μπαμπάς της βρίσκεται σ’ ένα σιδερένιο κλουβί. Αναρωτιέται διαρκώς τι κάνει, γιατί βρίσκεται εκεί και πότε θα επιστρέψει στο σπίτι, κοντά της. Θέλει πολύ να τον δει και να τον αγκαλιάσει ξανά. Δυνατή παρηγοριά κι όμορφη συντροφιά, το παπαγαλάκι της, ο Μπάμπης, που κάνει τα πάντα για να της συμπαρασταθεί.

Θα καταφέρει η Δανάη να δώσει απαντήσεις στα ερωτήματά της;
Θ’ ανταμώσει με τον «μπαμπάκη» της;
Και πώς αλλάζει η ζωή της μ’ έναν μπαμπά στο σιδερένιο κλουβί;

Μια ιστορία της Δήμητρας Σωκράτους σε εικονογράφηση της Ευφροσύνης Μαύρου, η οποία παρουσιάζει με ιδιαίτερη ευαισθησία το βίωμα και τις πραγματικότητες ενός κοριτσιού με έγκλειστο γονέα στη φυλακή, προσδοκώντας την ενδυνάμωση και τ’ αγκάλιασμα όλων αυτών των παιδιών.

Το βιβλίο ‘Ένας μπαμπάς στο σιδερένιο κλουβί’ απευθύνεται σε αναγνώστες άνω των 8 ετών. Λειτουργεί ως ένα πρώτο εργαλείο αποενοχοποίησης του διαλόγου γύρω από το ιδιαίτερο θέμα του γονεϊκού εγκλεισμού στη φυλακή, και πραγματεύεται ζητήματα όπως η γονεϊκή απομάκρυνση και αποξένωση, η ανάγκη επικοινωνίας και διατήρησης των οικογενειακών δεσμών κατά τον εγκλεισμό, το ψυχολογικό, συναισθηματικό κοινωνικό φορτίο και στίγμα που συνοδεύει τα παιδιά και τις οικογένειές τους και η επιστροφή και επανένταξη του έγκλειστου γονέα στην οικογένεια, στην καθημερινότητα και στην κοινότητα.

16 Φεβ 2019

"Ανατριχίλες...σε οθόνη και χαρτί" από τον Ιωάννη Μπαχά


“Έχεις πεθάνει για μένα”
Σταύρος Κιουτσούκης
Ένατη Διάσταση


“Μάτια πράσινα, χαλκοπράσινα,
έχω συνέχεια
μια υπόνοια....
Πράσινα...καταπράσινα
Ότι μου δέσαν
Τα κορδόνια!”


Οι στίχοι αυτοί από το “Μινοράκι της Σαπίλας”, το ποιμενικό μαδριγάλι που παρεμβάλλεται ανάμεσα στα δύο μέρη του ζόμπι κόμικ-αστυνομικού έπους του Σταύρου Κιουτσούκη, “Έχεις πεθάνει για μένα”, περιγράφει τη σουρεαλιστική υπόθεση του, από την οπτική του ζόμπι!!! Έχουμε και οι Έλληνες, το δικό μας κόμικ που μπορεί να ανταγωνιστεί το “Walking Dead” στον κινηματογράφο κάτι που και ο ίδιος ο δημιουργός το σκέφτηκε αφού έντυσε τις παρουσιάσεις του έργου με τρομερές φωτογραφίες από το νεκροταφείο των Βογομίλων στα περίχωρα της Θεσσαλονίκης. Μια κωμωδία με ζόμπι (zombedy) ή απλώς ένα παιχνίδι του καλλιτέχνη που πειραματίζεται με τις δυνατότητες που δίνουν στη δημιουργική φαντασία όλα εκείνα τα στοιχεία που συνθέτουν την κουλτούρα των ζόμπι, απέθαντοι, νεκροταφεία, γραφεία τελετών, και τόσα άλλα που εβαλε στο τεράστιο φάκελο με τις δημιουργίες του.

15 Φεβ 2019

Ποίηση από την Έλενα Λιάτου


Η θύμηση σου
Τριγυρίζει η θύμηση σου,
μες της σκέψης τα δρομάκια.
Ψάχνει να βρει αναμνήσεις,
που κρυφτήκαν στα σοκάκια.

Έχεις όμορφες στιγμές,
απ’ το χρόνο φυλαγμένες.
Έχεις μέρες λαμπερές
με άπλετο φως λουσμένες.

Στα στενά της θύμησης σου,
θα βρεις και μέρες ξεχασμένες.
Τις σκέπασε για πάντα η θλίψη,
είναι με καημό ντυμένες.

Στο ταξίδι της ζωής,
πάλεψες να επιβιώσεις!
Ζωντανός να παραμείνεις,
απ’ της μοίρας τα νύχια να γλιτώσεις.

Μες της σκέψης τα δρομάκια,
Η θύμηση σου τριγυρνάει.
Γλυκό κρασί της λησμονιάς,
πίνει απόψε και μεθάει.

11 Φεβ 2019

Ψηφίστε για τα OSCAR 2019

Όπως κάθε χρόνο η παρουσία μας στα OSCAR είναι σίγουρη. Φέτος αποφασίσαμε να ζητήσουμε τη βοήθειά σας και να κάνουμε τις δικές μας προβλέψεις στις 6 βασικές κατηγορίες των βραβείων. Δώστε μας τις δικές σας επιλογές στα παρακάτω polls και θα δούμε πόσο μέσα πέσαμε στις προβλέψεις μας. Ειδικά φέτος, υπάρχει τεράστιο ενδιαφέρον από την Ελλάδα γιατί ένας Έλληνας, ο Γιώργος Λάνθιμος έχει εντυπωσιάσει και είναι υποψήφιος για 10 βραβεία. Εσείς άραγε πιστεύετε ότι θα τον τιμήσουν με αγαλματίδια ή θα μείνει με τη χαρά της συμμετοχής;

Τα polls θα είναι ανοιχτά μέχρι 22/2/2019, δύο ημέρες πριν την μεγάλη βραδιά.

Καλύτερη Ταινία - Best Picture

Τα δύο φαβορί θεωρούνται το Roma και το Green Book ενώ από κοντά είναι και το The Favourti, αλλά ξεχωρίζει (όχι αναγκαστικά επειδή είναι φαβορί) η πρώτη ταινία με υπερήρωα που φτάνει να διεκδικεί αυτό το βραβείο, Black Panther. Καλές πιθανότητες ίσως έχει και το Bohemian Rhapsody ενώ οι υπόλοιπες μάλλον συμπληρώνουν την 8άδα.

Καλύτερη Σκηνοθεσία - Directing

Δύσκολη κατηγορία με τον Λάνθιμο να έχει να αντιμετωπίσει τον εξαιρετικό Cuaron, τον έμπειρο Lee και τον ταλαντούχο Pawlikovski που αποτελεί και την έκπληξη.

"Απλά και Σύντομα" από την Αριάδνη Δάντε


10 Φεβ 2019

Ιορδανία, μια αραβική χώρα με δυτικές συνήθειες


Για πολλούς αποτελεί όνειρο ζωής. Για άλλους εξωτικός προορισμός και για κάποιους άλλους μια απαγορευμένη περιοχή. Τελικά, η Ιορδανία είναι τόσο κοντά στην Ελλάδα όσο και η Ρώμη.
Μόλις 2 και κάτι ώρες από το Ελ. Βενιζέλος, το αεροδρόμιο της Άκαμπα, της συμπρωτεύουσας της χώρας αλλά και μεγαλύτερου (και μοναδικού) λιμανιού, είναι έτοιμο να υποδεχτεί τους εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες του δυτικού κόσμου. Μάλιστα τα τελευταία χρόνια χάρη στην απευθείας πτήση γνωστής low cost εταιρείας (ναι...τη γνωστή εταιρεία που αντί για τη Θεσσαλονίκη μπορεί να σε προσγειώσει στην Τιμισοάρα), όπως ένας ευγενέστατος και ανετότατος Ιορδανός στην Πέτρα παρατήρησε, όλο και περισσότεροι Έλληνες επιλέγουν (μας πήρανε χαμπάρι και οι Ιορδανοί ότι είμαστε τζαμπατζίδες μάλλον). Εξαιτίας όλων αυτών (και του φτηνού εισιτηρίου βεβαίως βεβαίως αφού Αθήνα- Άκαμπα-Αθήνα κοστίζει 45 ευρώ και Αθήνα-Βόλος-Αθήνα 52 ευρώ) η απόφαση για ένα 4ήμερο εξπρές στην Ιορδανία ήταν εύκολη και άμεση (μήνυμα στο messenger από την παρέα και κλείσιμο των αεροπορικών εντός 10 λεπτών από τη θετική απάντηση).

27 Ιαν 2019

"Ανατριχίλες...σε οθόνη και χαρτί" από τον Ιωάννη Μπαχά


“Santa Claritas Diet”
Κριτική Σειράς

 «Θα κάνουμε τα πάντα για να κρατήσουμε αυτή την οικογένεια ενωμένη»


      
    Αυτό λένε σχεδόν με μια φωνή στην έφηβη κόρη τους Abby (Liv Hewson) που συγκλονίζεται από τις αποκαλύψεις της νέας συναρπαστικής ζωής των γονιών της, οι δύο γονείς της, η  Sheila (Drew Barrymore), η οποία είναι και η παραγωγός εκτός από πρωταγωνίστρια, και ο Joel (Timothy Olyphant) την ώρα που βάζουν μπροστά το αμάξι τους απομακρυνόμενοι για ακόμη μια φορά από την επικείμενη έκρηξη της αποκάλυψης ότι…..η μαμά τρώει ανθρώπους. Η γλυκήτατη μαμά τους που «επιβιώνει» από ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα που κανονικά θα έπρεπε να την είχε σκοτώσει και χωρίς καμμιά (ακόμη) εξήγηση γίνεται έρμαιο μιας ανεξήγητης κανιβαλικής μανίας αλλά και μιας ανεξέλεγκτης λαγνείας. Ένας ενδιαφέρον συνδυασμός για εμάς τους αενάως αναζητούντες νέες ανεξερεύνητες διαστάσεις του φαινομένου των ζόμπι.       
           Για να μην αδικήσω όμως τον Peter Jackson και το επικό του “Braindead(«το ευαγγέλιο του splatter του 20ου αιώνα» σύμφωνα με το δυσεύρετο πλέον “Spatterzine” - θα μιλήσουμε για αυτό άλλη φορά) η «ερωτική» σκηνή μεταξύ του ιερέα και της νοσοκόμας στο κελάρι ήταν πρωτοποριακή για το θέμα «Έρωτας μεταξύ των ζόμπι».  Ας γυρίσουμε όμως στη σειρά. Και μπορεί η αχαλίνωτη επιθυμία για έρωτα της συζύγου του (τυχερός!!!) να είναι ευπρόσδεκτη εντούτοις συνοδεύεται από μια ακαταμάχητη πείνα για ανθρώπινη σάρκα. Και το έπος ξεκινάει με μια απροσδόκητη έκρηξη εμετού, πράγμα αρκετά ασυνήθιστο σε τέτοιες ταινίες όπου το αίμα είναι το μόνο υγρό σε αφθονία. Η Sheila πλημμυρίζει με εμετό το σαλόνι του σπιτιού που παρουσίαζε στους υποψήφιους αγοραστές του θέτοντας σε κίνδυνο την ίδια τη δουλειά της από το απαιτητικό αφεντικό της και τους ανταγωνιστικούς συναδέλφους της. Και πάλι δεν μπορώ να μην σκεφτώ πως κανένας Έλληνας σκηνοθέτης δεν θα κινηματογραφούσε εμετό, γιατί είναι πολύ «μη μου άπτου» για τέτοιες φυσικές λειτουργίες. Γι’ αυτό και δεν έχουμε καν splatter ταινίες με εξαίρεση τον υπέροχο Γιώργο Βαβάτση και το  αιμοσταγές “Carnivore” του. Και για αυτό θα πούμε άλλοτε.

24 Ιαν 2019

"Ο.Α.Σ.Θ.: Εποχούμενο Σχολείο Δημοκρατίας", ένα χρονογράφημα του Ιωάννη Μπαχά

Θεσσαλονίκη, Δεκέμβριος 2018


     
       Στις σύγχρονες πόλεις, όπως βαυκαλίζονται οι πολιτικοί της πως είναι η Θεσσαλονίκη, οι κάτοικοι τους ζούνε απομονωμένοι στα διαμερίσματα τους στα οποία και ανυπομονούν να γυρίσουν μετά από μια μέρα με μαθήματα, εργασία, οικογενειακές και άλλες υποχρεώσεις, και να κλείσουν ερμητικά την πόρτα, ασφαλίζοντας την, στον επίμονα εφορμούντα εξωτερικό κόσμο. Η προάσπιση της ιδιωτικότητας που εξασφαλίζει προσχηματικά μόνο η οχύρωση του σπιτιού μας και που την υπονομεύουν, ως λαγουμιτζήδες τα αρχαία κάστρα, τα κοινωνικά δίκτυα, που ανοίγουν στοές στην ιδιωτικότητά μας και βάζουν φουρνέλα στη ζωή μας, μας στερεί από τις πολύτιμες κατακτήσεις της δημοκρατίας και του πολυπολιτισμού.     
            Ζούμε το ένα τρίτο ή και περισσότερο της μέρας μας στο διαμέρισμα, ένα ακόμη τρίτο στον χώρο εργασίας μας που συνήθως περιορίζεται σε μερικά τετραγωνικά μέτρα (εκτός βέβαια αν είστε εποχούμενοι διανομείς φαγητού) και επιλέγουμε όσο μπορούμε τον αριθμό και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των ανθρώπων που μας περιβάλλουν σε οικία και εργασία. Η επιλογή αυτή όμως είναι και περιορισμός και αποκλεισμός των νέων εμπειριών. Πως θα εισέλθει λοιπόν ο σύγχρονος Θεσσαλονικιός στη νέα εποχή της τεχνολογίας και της παγκοσμιοποίησης; Πώς θα γνωρίσει τις συμπεριφορές, τα ήθη, τις συνήθειες των νέων λαών που μπολιάζουν την ιστορία της πόλης (από την ίδρυση της βεβαίως); Πώς θα εκπαιδευτεί ο συμπολίτης μας στην ανοχή στη διαφορετικότητα, στην αναγνώριση και αποφυγή της ριζοσπαστικοποίησης, στον πολιτικό πολιτισμό, στους νέους κοινούς κώδικες επικοινωνίας, ευγένειας, στη χρήση των νέων γλωσσαριών της νεολαίας, της τεχνολογίας, κασι τόσα άλλα;
             Ως από (παλαιάς) “μηχανής Θεός” έρχεται ο Ο.Α.Σ.Θ.  να μας διδάξει όλα τα παραπάνω στα “αμφιθέατρα” του, δημοκρατία, ανεκτικότητα, ευγένεια, τρόπους, πολιτισμό αλλά και να δώσει ένα νέο “βήμα” (σημειωτόν) για να εκφράσουμε δημοσίως σε ένα κοινό που υποχρεωτικά ακούει τις απόψεις όλων. Να σημειώσω πως οι σκέψεις των επιβατών για την πολιτική κατάσταση (τη φορολογία, τη διαφθορά, κ.ά.) δεν εκφράζονται λιγότερο κόσμια από ότι των εκπροσώπων μας στο κοινοβούλιο που μας ξαφνιάζουν με το επίπεδο τους. Ποιά είναι αυτά τα μαθήματα που διδάσκονται στο ασθμαίνον “Εποχούμενο Σχολείο Δημοκρατίας” που διασχίζει την πόλη μας σε 100 διαδρομές;

22 Ιαν 2019

Μετά τον Τσιτσιπά....ο Λάνθιμος! Υποψηφιότητες για τα OSCAR 2019

Το τελευταίο διάστημα λες και οι Έλληνες του εξωτερικού σε διάφορους κλάδους έχουν βαλθεί να μας αποδείξουν ότι μπορούμε να διαπρέπουμε αν μας το επιτρέπουν οι καταστάσεις και οι συγκυρίες. Από τον αθλητισμό με αθλητές όπως ο Λευτέρης Πετρούνιας, η Κατερίνα Στεφανίδη, ο Γιάννης Αντετοκούνμπο και ο Στέφανος Τσιτσιπάς μέχρι τον επιστημονικό χώρο όπως με τη Μαρία Θέμελη, την Έλλη Παπαεμμανουήλ ή την Ειρήνη Ανδρούλη που μάχονται τον καρκίνο. Τα τελευταία χρόνια αργά αλλά σταθερά ανέβαινε ο Γιώργος Λάνθιμος με τολμηρές και ιδιαίτερες ταινίες. Ήρθε η ώρα λοιπόν να πάρει την αναγνώριση του Χόλυγουντ αφού η τελευταία του ταινία The Favourite κατάφερε να διεκδικεί 10 χρυσά αγαλματίδια (Καλύτερη Ταινία, Σκηνοθεσία, Α' και Β' Γυναικείου Ρόλου, Πρωτότυπου Σεναρίου κτλ). Άλλα τόσα βραβεία διεκδικεί ένα από τα αγαπημένα παιδιά της Ακαδημία, ο Κουαρόν με την ταινία Roma. Στα αξιοσημείωτα είναι και η πρώτη ταινία υπερηρώων (Black Panther) που διεκδικεί το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Κάποια στιγμή θα έπεφτε και αυτό το κάστρο...

Ακόμα μία ευκαιρία λοιπόν να στηθούμε μπροστά στις τηλεοράσεις μας και να απολαύσουμε την βραδιά της 24ης Φεβρουαρίου...

Αναλυτικά όλες οι υποψηφιότητες:

20 Ιαν 2019

"Το όνειρο ενός γελοίου" του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι στο θέατρο Μορφές Έκφρασης

Σκηνοθεσία: Άννα Σεβαστή Τζίμα
Διασκευή και Ερμηνεία: Θωμάς Κινδύνης
Μουσική: Κωνσταντίνος Ευαγγελίδης
Σκηνικά: Κωνσταντίνα Μαρδίκη
Φωτισμοί: Παναγιώτης Λαμπής
Θέατρο Μορφές Έκφρασης, Αλκμήνης 13, Πετράλωνα

Ίσως είναι από τις ελάχιστες φορές που μετά από ένα θέαμα (θέατρο, συναυλία, κινηματογράφος) αισθάνομαι την ανάγκη να γράψω κατευθείαν κάτι για αυτό που παρακολούθησα.


Το 1877, ο τεράστιος Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι έγραψε ένα έργο θαρρείς βγαλμένο από μια χρονομηχανή. Θα έλεγα, μια χρονομηχανή που τον είχε φέρει μερικές δεκαετίες μπροστά ή ακόμα και στο σήμερα. Αλλά άνετα αυτή η χρονομηχανή θα μπορούσε να τον είχε οδηγήσει στο παρελθόν. Σχεδόν στην απαρχή της ανθρωπότητας αφού η ανθρώπινη φύση δεν αλλάζει...δυστυχώς. Αυτή η ανθρώπινη φύση είναι όμως που στην αγνότερη μορφή που μπορεί να πάρει, τη μορφή της  αγάπη (πέρα από θρησκείες, ιδεολογίες, χώρες) μπορεί να μετατρέψει έναν άνθρωπο (έναν γελοίο όπως αυτοαποκαλείται ο πρωταγωνιστής με αφοπλιστική ειλικρίνεια και αυτογνωσία) που βρίσκεται στα πρόθυρα της αυτοκτονίας να αποκτήσει μια διαφορετική στάση για τη ζωή και να την δει με άλλο μάτι και αισιοδοξία.

19 Ιαν 2019

"Ανατριχίλες...σε οθόνη και χαρτί" από τον Ιωάννη Μπαχά


Το Βράδυ που Έφαγε τον Κόσμο - The Night Eats the World, 2018
 
(Βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο του Pit Agarmen)

"H ταινία που έφαγε το βράδυ μου"



Μία ταινία με ζόμπι-σκέτο ποίημα, όχι όμως με την έννοια του βαθυστόχαστου λογοτεχνικού πονήματος, αλλά με αυτήν που δίνει ο λαός μας με την έκφραση “τι θέλει να πει ο ποιητής;” ειρωνευόμενος έργα, αλλά και δηλώσεις και ενέργειες κάποιου που και ο ίδιος δεν έχει σαφή σκοπό και νόημα στο μυαλό του για αυτό που δημιούργησε. Και μπορεί κάποιοι να βρήκαν υψηλά νοήματα και βαθυστόχαστες σκέψεις στην μισάνθρωπη ιστορία επιβίωσης του ήρωα στην ταινία, όμως εγώ έκρινα πως καταλληλότερος τίτλος θα ήταν “Η ταινία που έφαγε το βράδυ μου”.

Ο Sam (Anders Danielsen Lie) είναι ένας νεαρός καλλιτέχνης μουσικός που πειραματίζεται με τους φυσικούς ήχους και έχει μια, φυσιολογική για τους καλλιτέχνες, δυσκολία να προσαρμοστεί με αποτέλεσμα να χωρίζει από τη σχέση του και να επιστρέφει στο σπίτι της για να πάρει πίσω τις κασέττες με τις ηχογραφήσεις του. Απορίας άξιο είναι γιατί έχει ακόμη κασέτες (που της ακούει αργότερα σε μαγνητόφωνο!!!). Από καμιά άποψη δεν ήταν η καλύτερη στιγμή για να το κάνει το πάρτυ που οργανώνει η πρώην του αλλά η σύμβαση αυτή μας εξασφαλίζει την απαραίτητη πολυκοσμία ζόμπι που θα βάλουν τα αρχικά αλλά και τα τελικά εμπόδια στον δρόμο επιβίωσης του Sam. Είμαι από αυτούς που θεωρούν πως πρέπει με κάποιο τρόπο να δίνουμε έστω και μια μικρή υποψία της αιτίας για την οποία ξεσπάει η κόλαση των ζόμπι. Είτε είναι απόρρητα χημικά του στρατού, όπως στο “Return of The Living Dead, ή έστω κάποιο πανάρχαιο “Κακό” από ένα σπήλαιο της Αττικής. Με ενοχλεί η ασάφεια του The Walking Dead όπως και η αδιαφορία του σκηνοθέτη, ο πρωτοεμφανιζόμενος Dominique Rocher, να δικαιολογήσει την λαίλαπα που ξεσπάει στο Παρίσι και από την οποία διασώζεται μόνο ο ήρωας του επειδή απλώς αποκοιμήθηκε με κλειστή την πόρτα. Ίσως με το τέχνασμα αυτό θα ήθελε να μας υποβάλει την υποψία ότι στο τέλος θα μας κοροϊδέψει όταν μας αποκαλύψει ότι όλα ήταν ένας εφιάλτης. Εφιάλτης όμως ήταν μόνο ο χαρακτήρας του ήρωα και η καταναγκασμός μας να τον παρακολουθήσουμε μέχρι το τέλος.

13 Ιαν 2019

Euroleague 2018-2019: To ξεκαθάρισμα έγινε

Έχοντας διανύσει έναν ολόκληρο γύρο και κάτι ψιλά, η Euroleague φαίνεται να μπαίνει στην επόμενη φάση, αυτή του ξεκαθαρίσματος, που φέτος καθυστέρησε ελαφρώς λόγω των μικρών διαφορών (τουλάχιστον μικρότερων σε σχέση με άλλη χρονιά) μεταξύ των 16 ομάδων (και ναι, βάζω μέσα Buducnost, Gran Canaria και Darussafaka που μπορεί να μην διεκδικούν κάτι αλλά κάνουν ζημιές - ρωτήστε τον Ιτούδη να σας πει για την πρώτη και τον Μπλατ για την τρίτη...).

Μιλουτίνοφ, ένας εκ των 3 κορυφαίων σέντερ φέτος
Διαβάζοντας το προηγούμενο άρθρο μας, διαπιστώνω ότι δεν χρειάζεται να αλλάξουν πολλά πράγματα αφού με βάση την τελευταία παράγραφο που συνόψιζε τα πράγματα, η 6άδα μας μόλις την 7η αγωνιστική, όταν και είχε γραφτεί, ήταν η εξής (με τυχαία σειρά): η σίγουρη 3άδα των Fener, Real Madrid και CSKA, η Anadolu Efes ως η τέταρτη της παρέας του πλεονεκτήματος έδρας (κάτι που φαίνεται να το επιβεβαιώνει και σήμερα), ο Ολυμπιακός και η Μπαρτσελόνα ως 5η και 6η ομάδα λόγω των πλεονεκτημάτων που είχαν αναφερθεί σε εκείνο το άρθρο (ο Ολυμπιακός λόγω προπονητή και η Μπαρτσελόνα λόγω του εξαιρετικά ισορροπημένου ρόστερ της). 

Από εκεί και κάτω αρχίζει το χάος. Οι 6 πρώτες μάλλον είναι σίγουρες πλέον στην 8άδα (αν και έχουμε ακόμα μπόλικες αγωνιστικές). Στην 7η θέση για την ώρα φιγουράρει η έκπληξη FC Bayern Munich που πλέον λογίζεται ως μια βασική ανταγωνίστρια για τα Play-off (εδώ είχαμε πέσει έξω στις προβλέψεις μας) αλλά με τον αστερίσκο του δύσκολου προγράμματος (μαζί με τον Παναθηναϊκό, οι δύο ομάδες με τα περισσότερα εκτός έδρας ματς στον 2ο γύρο) . Με εξαίρεση λοιπόν τις 3 αδύναμες του πρωταθλήματος, οι υπόλοιπες 7 (μαζί με την Bayern) θα παλέψουν για τις 2 εναπομείνασες θέσεις.

12 Ιαν 2019

"Ανατριχίλες...σε οθόνη και χαρτί" από τον Ιωάννη Μπαχά


"The Battery": Ακόμα μία ταινία που έρχεται να "επικουρήσει" το είδος

Σκηνοθεσία: Jeremy Gardner
Ηθοποιοί: Jeremy Gardner, Adam Cronheim, Niels Bolle, Alana O' Brien

  Την ταινία την είδα για πρώτη φορά στο Φεστιβάλ Τρόμου, στον Κινηματογράφο Φαργκάνη το 2014 και για δεύτερη φορά στο Βακούρα το 2015. Έκτοτε ένα αυθεντικό αντίτυπο κοσμεί την αξιόλογη συλλογή μου με ταινίες ζόμπι. Πιστεύω δε πως αξίζει να την δείτε καθώς:
         Το The Battery (Η μπαταρία”), αποτελεί το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Jeremy Gardner και κάνει την διαφορά. Να σημειώσουμε πως ο ταλαντούχος σκηνοθέτης εδώ προσκομίζεται και τον ρόλο του σεναριογράφου και του πρωταγωνιστή. Με “μπαταρία” μοιάζει το ζεύγος των δύο φίλων, καθώς ο καθένας τους αποτελεί τον ένα πόλο της, αρνητικό ή θετικό δεν έχει σημασία καθώς μένει στον θεατή να αξιολογήσει τα στοιχεία των ηρώων.
      Η υπόθεση
        Η υπόθεση της ταινίας είναι εξαιρετικά απλή: Δυο πρώην παίκτες του μπέϊζμπολ, ο Ben (Jeremy Gardner) και ο Mickey (Adam Cronheim), με εμφανώς διαφορετικό χαρακτήρα, βρίσκονται παγιδευμένοι ανάμεσα σε νεκρο-ζώντανους και γίνονται φίλοι στην προσπάθεια τους για επιβίωση. Καθώς προχωράει η πλοκή συστηνόμαστε με τους απέθαντους αν και δεν παίζουν σημαντικό ρόλο. Η ταινία ξεκινά χωρίς κάποια αναφορά σε ζόμπι, με την απλή περιγραφή της καθημερινότητας των δυο φίλων και περνάει σαν κωμωδία καταστάσεων. Τα ζόμπι είναι το γενικότερο πλαίσιο, ο σκηνοθέτης θέλει πιο συγκεκριμένα να εστιάσει στις ανθρώπινες σχέσεις , με κέντρο την σχέση των δυο φίλων, και το πως αυτές εξελίσσονται σε μια κλειστοφοβική συνθήκη επιβίωσης. Στην καθημερινή τους περιπλάνηση, προσπαθώντας να βρουν μια διέξοδο, ακούνε τυχαία μια συζήτηση από την ανοιχτή συχνότητα ενός φορητού ασυρμάτου. Αρχίζουν να ελπίζουν, αλλά τα άτομα από την άλλη γραμμή τους τονίζουν πως δεν είναι ευπρόσδεκτοι στο καταφύγιό τους. Οι δύο φίλοι συνεχίζουν το ταξίδι τους χωρίς ακριβή προορισμό και στην πορεία βρίσκονται προ εκπλήξεων!

who is online

Ad24