19 Ιαν 2019

"Ανατριχίλες...σε οθόνη και χαρτί" από τον Ιωάννη Μπαχά


Το Βράδυ που Έφαγε τον Κόσμο - The Night Eats the World, 2018
 
(Βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο του Pit Agarmen)

"H ταινία που έφαγε το βράδυ μου"



Μία ταινία με ζόμπι-σκέτο ποίημα, όχι όμως με την έννοια του βαθυστόχαστου λογοτεχνικού πονήματος, αλλά με αυτήν που δίνει ο λαός μας με την έκφραση “τι θέλει να πει ο ποιητής;” ειρωνευόμενος έργα, αλλά και δηλώσεις και ενέργειες κάποιου που και ο ίδιος δεν έχει σαφή σκοπό και νόημα στο μυαλό του για αυτό που δημιούργησε. Και μπορεί κάποιοι να βρήκαν υψηλά νοήματα και βαθυστόχαστες σκέψεις στην μισάνθρωπη ιστορία επιβίωσης του ήρωα στην ταινία, όμως εγώ έκρινα πως καταλληλότερος τίτλος θα ήταν “Η ταινία που έφαγε το βράδυ μου”.

Ο Sam (Anders Danielsen Lie) είναι ένας νεαρός καλλιτέχνης μουσικός που πειραματίζεται με τους φυσικούς ήχους και έχει μια, φυσιολογική για τους καλλιτέχνες, δυσκολία να προσαρμοστεί με αποτέλεσμα να χωρίζει από τη σχέση του και να επιστρέφει στο σπίτι της για να πάρει πίσω τις κασέττες με τις ηχογραφήσεις του. Απορίας άξιο είναι γιατί έχει ακόμη κασέτες (που της ακούει αργότερα σε μαγνητόφωνο!!!). Από καμιά άποψη δεν ήταν η καλύτερη στιγμή για να το κάνει το πάρτυ που οργανώνει η πρώην του αλλά η σύμβαση αυτή μας εξασφαλίζει την απαραίτητη πολυκοσμία ζόμπι που θα βάλουν τα αρχικά αλλά και τα τελικά εμπόδια στον δρόμο επιβίωσης του Sam. Είμαι από αυτούς που θεωρούν πως πρέπει με κάποιο τρόπο να δίνουμε έστω και μια μικρή υποψία της αιτίας για την οποία ξεσπάει η κόλαση των ζόμπι. Είτε είναι απόρρητα χημικά του στρατού, όπως στο “Return of The Living Dead, ή έστω κάποιο πανάρχαιο “Κακό” από ένα σπήλαιο της Αττικής. Με ενοχλεί η ασάφεια του The Walking Dead όπως και η αδιαφορία του σκηνοθέτη, ο πρωτοεμφανιζόμενος Dominique Rocher, να δικαιολογήσει την λαίλαπα που ξεσπάει στο Παρίσι και από την οποία διασώζεται μόνο ο ήρωας του επειδή απλώς αποκοιμήθηκε με κλειστή την πόρτα. Ίσως με το τέχνασμα αυτό θα ήθελε να μας υποβάλει την υποψία ότι στο τέλος θα μας κοροϊδέψει όταν μας αποκαλύψει ότι όλα ήταν ένας εφιάλτης. Εφιάλτης όμως ήταν μόνο ο χαρακτήρας του ήρωα και η καταναγκασμός μας να τον παρακολουθήσουμε μέχρι το τέλος.

13 Ιαν 2019

Euroleague 2018-2019: To ξεκαθάρισμα έγινε

Έχοντας διανύσει έναν ολόκληρο γύρο και κάτι ψιλά, η Euroleague φαίνεται να μπαίνει στην επόμενη φάση, αυτή του ξεκαθαρίσματος, που φέτος καθυστέρησε ελαφρώς λόγω των μικρών διαφορών (τουλάχιστον μικρότερων σε σχέση με άλλη χρονιά) μεταξύ των 16 ομάδων (και ναι, βάζω μέσα Buducnost, Gran Canaria και Darussafaka που μπορεί να μην διεκδικούν κάτι αλλά κάνουν ζημιές - ρωτήστε τον Ιτούδη να σας πει για την πρώτη και τον Μπλατ για την τρίτη...).

Μιλουτίνοφ, ένας εκ των 3 κορυφαίων σέντερ φέτος
Διαβάζοντας το προηγούμενο άρθρο μας, διαπιστώνω ότι δεν χρειάζεται να αλλάξουν πολλά πράγματα αφού με βάση την τελευταία παράγραφο που συνόψιζε τα πράγματα, η 6άδα μας μόλις την 7η αγωνιστική, όταν και είχε γραφτεί, ήταν η εξής (με τυχαία σειρά): η σίγουρη 3άδα των Fener, Real Madrid και CSKA, η Anadolu Efes ως η τέταρτη της παρέας του πλεονεκτήματος έδρας (κάτι που φαίνεται να το επιβεβαιώνει και σήμερα), ο Ολυμπιακός και η Μπαρτσελόνα ως 5η και 6η ομάδα λόγω των πλεονεκτημάτων που είχαν αναφερθεί σε εκείνο το άρθρο (ο Ολυμπιακός λόγω προπονητή και η Μπαρτσελόνα λόγω του εξαιρετικά ισορροπημένου ρόστερ της). 

Από εκεί και κάτω αρχίζει το χάος. Οι 6 πρώτες μάλλον είναι σίγουρες πλέον στην 8άδα (αν και έχουμε ακόμα μπόλικες αγωνιστικές). Στην 7η θέση για την ώρα φιγουράρει η έκπληξη FC Bayern Munich που πλέον λογίζεται ως μια βασική ανταγωνίστρια για τα Play-off (εδώ είχαμε πέσει έξω στις προβλέψεις μας) αλλά με τον αστερίσκο του δύσκολου προγράμματος (μαζί με τον Παναθηναϊκό, οι δύο ομάδες με τα περισσότερα εκτός έδρας ματς στον 2ο γύρο) . Με εξαίρεση λοιπόν τις 3 αδύναμες του πρωταθλήματος, οι υπόλοιπες 7 (μαζί με την Bayern) θα παλέψουν για τις 2 εναπομείνασες θέσεις.

12 Ιαν 2019

"Ανατριχίλες...σε οθόνη και χαρτί" από τον Ιωάννη Μπαχά


"The Battery": Ακόμα μία ταινία που έρχεται να "επικουρήσει" το είδος

Σκηνοθεσία: Jeremy Gardner
Ηθοποιοί: Jeremy Gardner, Adam Cronheim, Niels Bolle, Alana O' Brien

  Την ταινία την είδα για πρώτη φορά στο Φεστιβάλ Τρόμου, στον Κινηματογράφο Φαργκάνη το 2014 και για δεύτερη φορά στο Βακούρα το 2015. Έκτοτε ένα αυθεντικό αντίτυπο κοσμεί την αξιόλογη συλλογή μου με ταινίες ζόμπι. Πιστεύω δε πως αξίζει να την δείτε καθώς:
         Το The Battery (Η μπαταρία”), αποτελεί το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Jeremy Gardner και κάνει την διαφορά. Να σημειώσουμε πως ο ταλαντούχος σκηνοθέτης εδώ προσκομίζεται και τον ρόλο του σεναριογράφου και του πρωταγωνιστή. Με “μπαταρία” μοιάζει το ζεύγος των δύο φίλων, καθώς ο καθένας τους αποτελεί τον ένα πόλο της, αρνητικό ή θετικό δεν έχει σημασία καθώς μένει στον θεατή να αξιολογήσει τα στοιχεία των ηρώων.
      Η υπόθεση
        Η υπόθεση της ταινίας είναι εξαιρετικά απλή: Δυο πρώην παίκτες του μπέϊζμπολ, ο Ben (Jeremy Gardner) και ο Mickey (Adam Cronheim), με εμφανώς διαφορετικό χαρακτήρα, βρίσκονται παγιδευμένοι ανάμεσα σε νεκρο-ζώντανους και γίνονται φίλοι στην προσπάθεια τους για επιβίωση. Καθώς προχωράει η πλοκή συστηνόμαστε με τους απέθαντους αν και δεν παίζουν σημαντικό ρόλο. Η ταινία ξεκινά χωρίς κάποια αναφορά σε ζόμπι, με την απλή περιγραφή της καθημερινότητας των δυο φίλων και περνάει σαν κωμωδία καταστάσεων. Τα ζόμπι είναι το γενικότερο πλαίσιο, ο σκηνοθέτης θέλει πιο συγκεκριμένα να εστιάσει στις ανθρώπινες σχέσεις , με κέντρο την σχέση των δυο φίλων, και το πως αυτές εξελίσσονται σε μια κλειστοφοβική συνθήκη επιβίωσης. Στην καθημερινή τους περιπλάνηση, προσπαθώντας να βρουν μια διέξοδο, ακούνε τυχαία μια συζήτηση από την ανοιχτή συχνότητα ενός φορητού ασυρμάτου. Αρχίζουν να ελπίζουν, αλλά τα άτομα από την άλλη γραμμή τους τονίζουν πως δεν είναι ευπρόσδεκτοι στο καταφύγιό τους. Οι δύο φίλοι συνεχίζουν το ταξίδι τους χωρίς ακριβή προορισμό και στην πορεία βρίσκονται προ εκπλήξεων!

7 Ιαν 2019

"Απλά και Σύντομα" από την Αριάδνη Δάντε


"Το Γράμμα του Άγιου Βασίλη" από τη Σοφία Κραββαρίτη


Αγαπητό μου παιδί,

συγνώμη που γι’ ακόμη μία φορά δεν έφερα το δώρο σου. Λυπάμαι τόσο πολύ που οι μύθοι δε φτάνουν τόσο μακριά για ν’ αγγίξουν τον ανθρώπινο πόνο και την πραγματική αλήθεια. Λυπάμαι για την ψεύτικη ανθρωπιά που εξυπηρετεί την υπέρμετρη ματαιοδοξία.
Αγαπητό μου παιδί συγνώμη που υπάρχω μάταια. Δε θέλω να υπάρχω με αυτό τον τρόπο. Δεν ήταν επιλογή μου. Είμαι το αγαπημένο πνεύμα των Χριστουγέννων που μισεί τα Χριστούγεννα. Είμαι η δυστυχία που μέσα στο σάκο κουβαλά πόνο.
Αγαπητό μου παιδί, δεν ξέρεις πόσο πολύ επιθυμώ να ήμουν αληθινός. Να πετάξω με το έλκηθρο και να φτάσω κατευθείαν στην πληγωμένη σου καρδιά. Δεν ξέρεις πόσο πολύ θα ήθελα να υπάρχω στ’ αλήθεια. Να ξεχειλίζει ο σάκος μου όνειρα και ελπίδες. Μακάρι να ήμουν το ευγενές πνεύμα που χαρίζει αληθινή μαγεία. Πως να πείσω όμως αυτό τον κόσμο μόνος μου;

5 Ιαν 2019

Αποτελέσματα πρωτοχρονιάτικου διαγωνισμού με δώρο το βιβλίο "Ερωτευμένες Πόρνες" της Μαίρης Τσίλη

Με μια μικρή καθυστέρηση λόγω διακοπών, σήμερα είμαστε στην ευχάριστη θέση να σας ανακοινώσουμε τα αποτελέσματα του διαγωνισμού με έπαθλο το νέο βιβλίο της Μαίρης Τσίλη με τίτλο "Ερωτευμένες Πόρνες". Ένα βιβλίο τολμηρό αλλά ταυτόχρονα και γεμάτο ευαισθησίες που μας δείχνει την αθέατη πλευρά αυτής της πολύ ιδιαίτερης κατηγορίας ανθρώπων.

Η συγγραφέας και συνεργάτιδα του blog, μας έκανε την τιμή να προσφέρει ένα αντίτυπο του βιβλίου της στον νικητή του πρωτοχρονιάτικου διαγωνισμού. Η κλήρωση πραγματοποιήθηκε ηλεκτρονικά με τη βοήθεια του site www.random.org, όπως πάντα άλλωστε.

Ο μεγάλος νικητής του πρώτου διαγωνισμού για το 2019 είναι

who is online

Ad24