23 Μαΐ 2019

"Ο Τρόπος" από τον συγγραφέα-σκιτσογράφο ΜΑΦΡΑ


«Τι τρόπος είναι αυτός βρε Θανάση»;
«Τρόπος; Τί εννοείς…»;
«Μα.. σε καλημερίζω και συ μου γυρνάς την πλάτη..! Είναι τρόπος αυτός»;
«Μην με κουρδίζεις τώρα κι εσύ..! Με έχετε σκοτίσει όλοι με αυτή την λέξη…»
«Ποια λέξη; Τί έγινε.»;
« ΤΡΟΠΟ...τρόπο...με πρήξατε! Και..τί θα πει τί έγινε; Όλα χάλια.. Αυτό έγινε»
«Καλά…μπορείς να γίνεις λίγο πιο σαφής; Βρες ένα τρόπο να πεις αυτό που θέλεις…»
«Πάλι ‘τρόπο’; Επίτηδες το κάνεις»;
«Συγγνώμη. Το κλείνω! Πες εσύ ότι θες.. ξεκίνα από όπου θες και με όποιο τρόπο θες»!
Αφού απέφυγα αντανακλαστικά την αριστερή παντόφλα του Θανάση, άκουσα προσεκτικά το παράπονό του…

22 Μαΐ 2019

Σκυτάλη του Τρόμου - Μάριος Καρακατσάνης


Με την υπογραφή της Σοφίας Κραββαρίτη

Μάριος Καρακατσάνης
Θέλουμε να μας πεις ποιο ήταν το βιβλίο που χαράχτηκε ανεξίτηλα στη μνήμη σου και για ποιο λόγο έκανε τη διαφορά από τα υπόλοιπα που έχεις διαβάσει. Υπάρχει κάποιο σημείο στην πλοκή του, που πιστεύεις πως δε θα ξεχάσεις ποτέ; 

19 Μαΐ 2019

Game of Thrones Quiz - Απαντήσεις και Αποτελέσματα

Κάθε ανάρτηση σχετική με το Game of Thrones είναι σαν λεφτά στην τράπεζα. Ξέρεις ότι θα τραβήξει το ενδιαφέρον...ειδικά αν αφορά και ένα σύντομο quizaki για να τεστάρουμε τις γνώσεις μας μερικές μόνο ώρες πριν το φινάλε της σειράς- έπος (παρά το κράξιμο που έχει φάει τις τελευταίες μέρες). Το Quiz λοιπόν έκλεισε και σχεδόν 500 από εσάς δοκίμασαν την τύχη και τις γνώσεις τους.
Ας ξεκινήσουμε από τα γενικά στοιχεία. Καταρχάς, είναι θετικό ότι σε όλες τις ερωτήσεις, η σωστή απάντηση κυριάρχησε που σημαίνει ότι οι περισσότεροι είστε τουλάχιστον σχετικοί με τη σειρά. Ο μέσος όρος σωστών απαντήσεων είναι λίγο πάνω από το 64%.  Δεν είναι και άσχημα..

Για να δούμε όμως αναλυτικά τι απαντήσατε...

"Μουσικά Ταξίδια" από τον Νίκο Ιωαννίδη


SOUNDSCAPE – LEONARDO DA VINCI
Capella de la Torre – Katharina Bäuml
(DHM-19075860892-2018-64΄05΄΄)

Με αφορμή τον παγκόσμιο εορτασμό για τα πεντακόσια χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου ζωγράφου, γλύπτη, αρχιτέκτονα, μηχανικού, ανατόμου και φιλοσόφου Leonardo da Vinci (1452-1519) η Katharina Bäuml και  το πολυβραβευμένο μουσικό της σύνολο Capella de la Torre αφιερώνουν τη νέα, θεματική δισκογραφική τους παρουσία στη μουσική της εποχής αυτής της ιδιοφυΐας.
Οι Capella de la Torre, που υπάρχουν από το 2005, πάντα ξεχώριζαν από τα υπόλοιπα σύνολα εγχόρδων αναγεννησιακής μουσικής των ημερών μας, χάρις στην έμφασή τους στα πνευστά, στοιχείο που χάριζε στις ηχογραφήσεις τους πλουσιότατη και θαυμάσια ποικιλία ηχοχρωμάτων, αλλά και για την συχνή, δυναμικότατη ώθηση των ρυθμικών μερών από τα κρουστά τους.

18 Μαΐ 2019

Release Athens 2019 - Day 2: Iggy Pop, James, Shame, The Noise Figures,The Dark Rags


H 2η μέρα του Release Athens 2019 μας απομακρύνει από την Τζαμάικα και μας φέρνει στην Ευρώπη με ροκ επηρεασμένο από τη βρετανική μουσική σκηνή. μιας και η συνεργασία του αμερικάνου Iggy Pop με τον Bowie δημιούργησε ένα εκρηκτικό αποτέλεσμα. Οι James και οι Shame αποτελούν το παρελθόν και το μέλλον την βρετανικής ροκ σκηνής ενώ και τα 2 ελληνικά συγκροτήματα που συμπληρώνουν το line up κινούνται στους ίδιους ρυθμούς.
 
IGGY POP

"Ανατριχίλες... σε οθόνη και χαρτί" από τον Ιωάννη Μπαχά


Go Home

“Να φύγετε. Να πάτε αλλού”. Τα ζόμπι μιλάνε για τον φασισμό και τη μετανάστευση.
“Το νερό βαθαίνει όταν χρειάζεται να σταθεί” (ρητό στην αρχή της ταινίας)

Κριτική ταινίας.
Ιωάννης Μπαχάς, Zombologist

       
   Με πρόσκληση που μου χάρισε το “Fantasmagoria, το μεγαλύτερο Φεστιβάλ για τις Τέχνες του Φανταστικού στη Βόρειο Ελλάδα (να τα λέμε αυτά), επέλεξα να παρακολουθήσω, σε πανελλήνια πρεμιέρα στο 6ο Διεθνές Φεστιβάλ  Κινηματογράφου “Horrorant, την ιταλική ταινία με ζόμπι του 2018 με τίτλο Go Homeή “Να φύγετε. Να πάτε αλλού” όπως έλεγε και η εμπνευσμένη εκείνη διαφήμιση που διακωμώδησε προφητικά την αρχική αντίδραση των Ελλήνων στο μεταναστευτικό τσουνάμι. Και όπως συνηθίζω να λέω: “με τα ζόμπι μπορείς να μιλήσεις για όλα” έτσι και στην ταινία αυτή, η σκηνοθέτιδα Luna Gualano προφυλαγμένη πίσω από τους τοίχους μιας κατάληψης, τοποθετείται πάνω στην άνοδο του νεοφασισμού, τη μεταναστευτική κρίση, το χάσμα των πολιτισμών, τον ανθρώπινο αξιακό κώδικα και πολλά άλλα θέματα. Όμως η πόρτα... “μπάζει”.

17 Μαΐ 2019

Ταξίδια του Φακού - Στράτος Σολανάκης




Με λένε Στράτο Σολανάκη και είμαι από τα Χανιά της Κρήτης . Με την φωτογραφία ασχολούμαι τα τελευταία πέντε χρόνια ερασιτεχνικά, σαν ένα αγαπημένο χόμπυ, μιας και με βοηθάει να ξεφεύγω από την ρουτίνα της καθημερινότητας και απαλλάσσει το νου μου από τα όποια προβλήματα.

16 Μαΐ 2019

"Ο Μολυβένιος Στρατιώτης" από τον συγγραφέα-σκιτσογράφο ΜΑΦΡΑ

Τα μικρά παιδικά δάκτυλα έσφιξαν τον μολυβένιο στρατιώτη εξαφανίζοντάν τον μέσα στις αυλακιές της απαλής παλάμης. Η τιμωρία από τον αυστηρό δάσκαλο με το μικρό μουστάκι και την φαλάκρα, φάνταζε ανυπέρβλητο εμπόδιο στην παιδική ψυχή. Σφίγγοντας όμως τον μολυβένιο στρατιώτη θαρρούσε πως έπαιρνε δύναμη κι η παιδική ψυχούλα αντλούσε το κουράγιο που χρειαζόταν για να πάρει μια ανάσα ανάμεσα στα δάκρυα και τα αναφιλητά.
Ο μολυβένιος στρατιώτης ήταν εκεί και στις γιορτές των μεγάλων. Όταν μαζευόντουσαν σπίτι και γιόρταζαν ξέγνοιαστα οι γονείς με συγγενείς και φίλους, ήταν και πάλι αμίλητη μα πιστή συντροφιά ενάντια στις βαρετές συζητήσεις των μεγάλων που νόμιζαν πάντα πως αποτελούσαν ένα τσούρμο σοφών.

15 Μαΐ 2019

Σκυτάλη του Τρόμου - Παναγιώτης Δεληγιάννης

Με την υπογραφή της Σοφίας Κραββαρίτη

Θέλουμε να μας πεις ποιο ήταν το βιβλίο που χαράχτηκε ανεξίτηλα στη μνήμη σου και για ποιο λόγο έκανε τη διαφορά από τα υπόλοιπα που έχεις διαβάσει. Υπάρχει κάποιο σημείο στην πλοκή του, που πιστεύεις πως δε θα ξεχάσεις ποτέ; 

11 Μαΐ 2019

7ος Διαγωνισμός Ελεύθερης Γραφής - Κριτική Επιτροπή Πεζών


Όσο τρέχει η προθεσμία του διαγωνισμού για την υποβολή συμμετοχών (σας ευχαριστούμε για τις ήδη πολλές συμμετοχές σας) εμείς πρέπει να αρχίσουμε να κλείνουμε τις εκκρεμότητές μας. Σε πρώτη φάση, είμαστε στην πολύ ευχάριστη θέση να σας παρουσιάσουμε την κριτική επιτροπή στην κατηγορία των πεζών που φέτος είναι καθαρά γυναικεία υπόθεση. Ευχαριστούμε και τις 3 κυρίες που μας τιμούν με τη συμμετοχή τους στην επιτροπή. Παρακάτω θα μάθουμε λίγα λόγια για την κάθε μία ώστε να τις γνωρίσουμε καλύτερα!
(Εδώ μπορείτε να δείτε τους όρους του διαγωνισμού!!!)

"Ανατριχίλες...σε οθόνη και χαρτί" από τον Ιωάννη Μπαχά


Ο Λάβκραφτ και ο Χουντίνι φυλακισμένοι με την γατόμορφη Θεά Μπαστ


Με τον Χάουαρντ Φίλιππς Λάβκραφτ μοιραζόμαστε την αγάπη των γατών και με τους θιασώτες της λογοτεχνίας του φανταστικού τον θαυμασμό για το έργο του Αμερικάνου συγγραφέα. Η αγάπη των Ελλήνων αναγνωστών για το έργο του κορυφαίου λογοτέχνη του «κοσμικού τρόμου» Χ. Φ. Λάβκραφτ (1890-1937) αποτελεί από μόνη της ένα φαινόμενο. Οι περισσότεροι θυμούνται το πρώτο διήγημα που διάβασαν και οι συγγραφείς αναφέρονται στα έργα τους σε αυτό, όπως ο Παντελής Γιαννουλάκης («Ταξίδι στη μοναξιά του χωροχρόνου», Αρχέτυπο) και ο Γιώργος Μπαλάνος («Στη σκιά του Κθούλου», Locus7). Ο υπογράφων γνώρισε τον Λάβκραφτ στην πρώτη συλλογή διηγημάτων του στα Ελληνικά με τίτλο «7 παράξενα διηγήματα» (εκδόσεις Ωρόρα, 1988) και ήταν η αρχή μιας πολυετούς ενασχόλησης με το έργο του. Πολλά από τα διηγήματα του έχουν ως ήρωες γάτες και σκύλους ενώ και στην αλληλογραφία του αλλά και σε δοκίμιο του με τίτλο «Για τους σκύλους και τις γάτες» (Ars Noctura) ο Λάβκραφτ εκφράζει τα συναισθήματα θαυμασμού και αγάπης και τις απόψεις του για αυτά. Διηγήματα όπως «Οι γάτες της Ουλθάρ» και το «Κυνηγόσκυλο» έχουν κεντρικό θέμα αυτά τα τετράποδα.

9 Μαΐ 2019

"Γιουροβίζιον" από τον συγγραφέα-σκιτσογράφο ΜΑΦΡΑ


Ο Θανάσης είχε απλωμένες παντού εφημερίδες, περιοδικά ενώ η τηλεόραση ήταν συντονισμένη στα αθλητικά! Μπάσκετ, στίβο, ποδόσφαιρο…! Κι ανάθεμα με κιόλας αν μπορούσε να τα παρακολουθήσει…Ούτε κατά διάνοια! «Τί κάνεις εκεί;» τον ρώτησα «Ενημερώνομαι..» μου ειπε, όπως πάντα αδιάφορα έως ακόμη και περιφρονητικά. «Για ποιο πράγμα, ρε Θανάση; Εδώ βλέπω θέματα κάθε λογής και μεταξύ τους άσχετα…» «Είσαι βλαξ» ήρθε όπως πάντα αποστομωτική η απάντηση. «Μπα; Και γιατί παρακαλώ είμαι…βλαξ;» τον ρώτησα με περίσσια δόση αυτοσυγκράτησης. «Γιατί έχουμε σε λίγο Γιουροβίζιον και πρέπει να ξέρω ποιον θα ψηφίσω…» «Γιουροβίζιον; Χαχα… Ευρωεκλογές θέλεις να πείς..κι όχι…Γιουροβίζιον!Είδες που τελικά άλλος είναι ο βλαξ, Θανάση; » γέλασα κοροϊδευτικά…ή έστω προσπάθησα…. Ο Θανάσης κατέβασε το κεφάλι του, ίσα-ίσα για να με κοιταξει περιφρονητικά πάνω από τα γυαλιά του, που σπάνια φόραγε. Με σκανάρισε με τον κλασσικό απαξιωτικό τρόπο του και απεφάνθη. «Είδες που ένας είναι ο βλαξ; Αυτός που στέκεται μπροστά μου» με κατακεραύνωσε. «Κάτσε ρε Θανάση.Έχεις πάρει φόρα και μου έχεις αλλάξει τον αδόξαστο. Γιατί είμαι εγώ ο βλαξ κι όχι εσύ που πιστεύεις άλλα αντ’ άλλων…;» αγανάκτησα και σταύρωσα τα χέρια μου περιμένοντας απάντηση στην πρόκληση. Και δυστυχώς, αυτή ήρθε, όπως θα καταλάβαινα αμέσως μετά. Ο Θανάσης άφησε το περιοδικό μόδας που κρατούσε και έβαλε τα πόδια του πάνω στο τραπέζι, σταυρώνοντας ταυτόχρονα τα δάκτυλά του. «Ώστε έχουμε Ευρωεκλογές νομίζεις;» με ρώτησε με στόμφο. «Όχι νομίζω…Έχουμε φίλε μου. Το ξέρουν όλοι δηλαδή» ανταπάντησα με θράσος! «Χμμ…Άρα πολλοί οι βλάκες δηλαδή,ε;» «Κοίτα Θανάση, αν είναι να..» «Μην με διακόπτεις και δώσε βάση σε αυτά που θα σου πω» με διέκοψε ατάραχος. «Ωραία…δίνω…ακούω» του είπα και περίμενα. Ο Θανάσης έβγαλε τα γυαλιά του, τα κοίταξε και με ρώτησε. Αφού είναι έτσι για πες μου ρε συ, κάτι..» «Να σου πω..γιατί να μην σου πω;» «Μην με διακόπτεις όμως, ως βλαξ.Θα μιλάς όταν σου πω εγώ» με επέπληξε…και γω περίμενα την ερώτηση με δυσφορία.

8 Μαΐ 2019

Σκυτάλη του Τρόμου - Αντώνης Τουμανίδης

Με την υπογραφή της Σοφίας Κραββαρίτη

Αντώνης Τουμανίδης
Θέλουμε να μας πεις ποιο ήταν το βιβλίο που χαράχτηκε ανεξίτηλα στη μνήμη σου και για ποιο λόγο έκανε τη διαφορά από τα υπόλοιπα που έχεις διαβάσει. Υπάρχει κάποιο σημείο στην πλοκή του, που πιστεύεις πως δε θα ξεχάσεις ποτέ; 

Game of Thrones Quiz

Σε λίγες μέρες οι απανταχού φανατικοί του GoT θα μάθουν που θα καταλήξει τελικά ο θρόνος και πόσοι θα έχουν επιζήσει για να το δουν. Όμως για να φτάσουμε σε αυτό το σημείο συνέβησαν πολλά (μα πάρα πολλά) γεγονότα και λεπτομέρειες που καθόρισαν τη μοίρα των διεκδικητών.


Πόσες από αυτές τις λεπτομέρειες όμως θυμόμαστε; Λίγο πριν το οριστικό τέλος της σειράς είναι μια καλή ευκαιρία να κάνουμε ένα τεστάκι και να δούμε που βρισκόμαστε....

7 Μαΐ 2019

Release Athens 2019 - Day 1: Marley, Third World, Hollie Cook


Σε ένα μήνα περίπου ξεκινάει ένα θερμό συναυλιακά καλοκαίρι με επίκεντρο το Release Athens που φέτος έχει ξεφύγει από τα στενά όρια του κλασικού φεστιβάλ και μας προσφέρει έναν μήνα με σούπερ live για όλα τα γούστα. Από τον πιο σκληρό ήχο μέχρι τον πιο ποπ, και από την κλασική ροκ μέχρι τη ρέγκε. 9 ημέρες μέσα στον Ιούνιο, η Πλατεία Νερού θα γεμίσει με κόσμο για να παρακολουθήσει σημαντικούς μουσικούς όπως ο Iggy Pop, οι New Order, οι Manowar και πολλοί άλλοι. Ας δούμε όμως αναλυτικά ανά ημέρα τι έχει ανακοινωθεί μέχρι τώρα...

Day 1: Παρασκευή, 7/6

5 Μαΐ 2019

Ταξίδια του φακού - Δέσποινα Αποστολίδου


Ονομάζομαι Δέσποινα Αποστολίδου και κατάγομαι από το Σιδηρόκαστρο, μια κωμόπολη του νομού Σερρών. Όλη μου τη ζωή υπήρξα ερωτευμένη με την τέχνη, η οποία αποτελούσε πάντα ένα πάθος για μένα. Η ενασχόλησή μου μαζί της, ξεκίνησε από νωρίς, καθώς καταπιανόμουν με οτιδήποτε καλλιτεχνικό.

4 Μαΐ 2019

"Ανατριχίλες...σε οθόνη και χαρτί" από τον Ιωάννη Μπαχά


Cold Skin” (2017)
Παρουσίαση ταινίας

“Φοβάσαι πως αν σκοτώσεις τους εχθρούς σου, δεν θα υπάρχει κανείς να μισείς”

         
Ως φανατικός θιασώτης της κληρονομιάς του H.P. Lovecraft, έσπευσα να αποκτήσω και να δω, μετά από πρόταση φίλου, ακόμη μία ταινία που έχει επηρεαστεί από το έργο του. Με μια ευρεία αντίληψη που αγκαλιάζει έναν τεράστιο χώρο της πολιτιστικής παραγωγής (λογοτεχνία, μουσική, κινηματογράφος, εικαστικές τέχνες, κ.ά.), οι δημιουργοί πολλών ταινιών πιστεύεται ότι αντλούν έμπνευση από το έργο του Μεγάλου Μάστορα του Κοσμικού Τρόμου. Έτσι το Allien του Ridley Scott (με τη Sigourney Weaver), που συμπλήρωσε φέτος σαράντα χρόνια από την “κάθοδο” του στον πλανήτη μας, καθώς και όλα τα secuel και precuel του, όπως το Prometheus (2012) και το Alien: Covenant (2017) αλλά και άλλες εξαιρετικές όπερες του διαστήματος όπως το Europa Report(2013) θεωρείται πως αναφέρονται στα πλάσματα της φαντασίας (ή μήπως της πραγματικότητας;) του Λάβκραφτ. Σε αυτά τα έργα βέβαια σημαντικό ρόλο παίζουν τα πλοκάμια που ο ίδιος ο συγγραφέας απεχθάνονταν ακόμη και ως τροφή. Το ίδιο αποστρέφονταν και το κρύο, όπως μας διηγήθηκε στο διήγημα του “Κρύος αέρας”. Όμως στο “Παγωμένο Δέρμα” του Xavier Gens, που αντλεί έμπνευση από το ομότιτλο παρθενικό βιβλίο του Καταλανού συγγραφέα Albert Sánchez Piñol (με τους Jesús Olmo και Eron Sheean να έχουν αναλάβει τη διασκευή), κάποια άλλα πλάσματα της φαντασίας του H.P.L. στοιχειώνουν συγγραφέα και σκηνοθέτη: οι “Αβυσσαίοι” ή οι Deep Ones. Ο Xavier Gens είναι γνωστός στους θιασώτες του κινηματογραφικού τρόμου για το αιματοβαμμένο Frontier(s)” (2007).

2 Μαΐ 2019

"Το Φου Μπου" από τον συγγραφέα-σκιτσογράφο ΜΑΦΡΑ


Η ώρα 23.10 και γω ζαβλακονόμουν στον καναπέ χαζεύοντας στην τηλεόραση αλλά και πιστός στην παράδοση να έχω πάλι χάσει το, ποιος είναι ο δολοφόνος.
Ξαφνικά κτυπάει το τηλέφωνο. Τρομαγμένος σχεδόν, σηκώνω το ακουστικό.
«Ποιος»;
«Έχεις Φου Μπου»; ακούγεται η φωνή από την άλλη άκρη του σύρματος.
«Ποιος είναι»; ξαναρωτάω αιφνιδιασμένος.
«Ο Θανάσης είμαι ρε κοιμισμένε. Ξαναρωτάω.. έχεις Φου Μπου»;
«Ε…έχω…πειράζει”; του απαντάω διστακτικά.
«Είσαι χάπατο. Έρχομαι από κει» μου απαντά και κλείνει η γραμμή.
Απειλητικό μου φάνηκε, ειναι αλήθεια!‘Έμεινα με το ακουστικό στο χέρι κι άρχισα ήδη να ανησυχώ για το τί θα μου ξεφούρνιζε πάλι αυτός ο τρελός. Έτσι είναι όμως ο Θανάσης. Όταν κάτι τον ενοχλήσει έρχεται και με βρίζει. Δεν ξέρω πως τα καταφέρνει αλλά τελικά πάντα βρίσκομαι όχι μόνο μπλεγμένος αλλά και υπεύθυνος!

1 Μαΐ 2019

Σκυτάλη του Τρόμου - Γιώργος Γιώτσας


με την υπογραφή της Σοφίας Κραββαρίτη

Όπως σας έχουμε υποσχεθεί, το μπλογκ μας (αν και με μια μικρή καθυστέρηση) ανανεώνεται και νέα θέματα κάνουν την είσοδό τους. Ο τρόμος είναι ένα από αυτά και φυσικά φροντίζουμε να μη λείψει από τις νέες στήλες μας. Η αρχή της νέας θεματολογίας είναι η "σκυτάλη του τρόμου" όπου συγγραφείς θα μας μιλούν για το βιβλίο που τους έκανε αίσθηση, προτείνοντας τον επόμενο συγγραφέα. Έναρξη της νέας στήλης, αλλά και νέας σεζόν για το blog μας, κάνει ένας ταλαντούχος συγγραφέας, ιδιαίτερα αγαπητός στο αναγνωστικό κοινό. Με μεγάλη χαρά και τιμή, παρουσιάζουμε την προτίμηση του Γιώργου Γιώτσα.
 
Γιώργος Γιώτσας
Γιώργο, σε ευχαριστούμε  πολύ που μας τιμάς κάνοντας την έναρξη στη νέα μας στήλη. Θέλουμε να μας πεις ποιο ήταν το βιβλίο που χαράχτηκε ανεξίτηλα στη μνήμη σου και για ποιο λόγο έκανε τη διαφορά από τα υπόλοιπα που έχεις διαβάσει. Υπάρχει κάποιο σημείο στην πλοκή του, που πιστεύεις πως δε θα ξεχάσεις ποτέ;

30 Απρ 2019

Το νέο τραγούδι του Gio-T με τίτλο "Ακόμα σ' αγαπώ"

Αν για κάτι μπορούμε να υπερηφανευόμαστε είναι ότι πάντα δίναμε βήμα σε νέους καλλιτέχνες να παρουσιάζουν τη δουλειά τους. Είναι χαρά μας λοιπόν, να σας παρουσιάσουμε έναν ακόμα νέο τραγουδιστή-δημιουργό και το καινούργιο του τραγούδι.

Ο λόγος για τον Gio-T, έναν 25χρονο φοιτητή του οικονομικού τμήματος του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Παίζει πιάνο και ασχολείται και με την μουσική παραγωγή. Είναι ράπερ, μουσικός, τραγουδοποιός και έχει κάνει live εμφανίσεις τόσο στη Θεσσαλονίκη όσο και στη Θεσσαλία. Η μουσική με την οποία ασχολείται είναι η pop, RnB, hiphop και nu disco. Γράφει τραγούδια για τον ίδιο ή για άλλους καλλιτέχνες με ελληνικό ή αγγλικό στίχο.

25 Απρ 2019

"To Crystal Palace του Paxton" του Νίκου Βιτωλιώτη


Μιας και είναι οι μέρες τέτοιες, που το Champions League και από κοντά και το Europa League έχουν φτάσει στους ημιτελικούς και μιας και από τις οκτώ συνολικά ομάδες που συνεχίζουν, οι τέσσερις είναι αγγλικές, τι θα λέγατε για λίγο ποδόσφαιρο; Ωχ, ακούω μύριες γυναικείες φωνές να διαμαρτύρονται: «Πάλι μπάλα:». Καλά, καλά, εγώ φταίω που δεν το έθεσα σωστά. Περιμένετε και θα δείτε. Υπάρχει σύνδεση της μπάλας με την αρχιτεκτονική. Όχι, όχι, δεν θα σας μιλήσω για ποδοσφαιρικό γήπεδο, μα για κάτι άλλο. Προσέξτε λοιπόν, πώς θα φτάσουμε στο ζητούμενο.
            Το  θέμα των ημερών είναι το Champions League, σωστά; Και αυτό, έχει ένα μικρό αδελφάκι που το λένε Europa League, έτσι; Σε αυτό το τελευταίο, οι δυο από τις ομάδες των ημιτελικών, η Chelsea και η Arsenal είναι απ’ το Λονδίνο, συμφωνείτε; Μέχρι εδώ καλά λοιπόν, τίποτα το δύσκολο. Αλλά από το Λονδίνο είναι και άλλες ομάδες που παίζουν στην Premier League, την Α’ εθνική δηλαδή της Αγγλίας. Δεν αναφέρομαι στην Tottenham ούτε στη West Ham, αλλά σε μια λιγότερο γνωστή ομάδα, την Crystal Palace. Πώς, δεν τη γνωρίζετε; Α, οκ, την έχετε απλώς ακούσει. Ναι, ναι, αυτή που προχθές έριξε τρία στην συμπολίτισσά της, εκείνη με τα κανόνια. Λοιπόν, γυναίκες και άντρες, αναγνώστριες και αναγνώστες, όσοι γνωρίζετε αυτή τη λονδρέζικη ομάδα και όσοι μόλις τη μάθατε, πείτε μου ειλικρινά τούτο: δεν έχει πολύ περίεργο όνομα για ποδοσφαιρική ομάδα; Πιο πολύ σε αξεσουάρ για Barbie παραπέμπει, παρά σε έντεκα μαντράχαλους που κλωτσάνε ένα τόπι. Ωραία, συμφωνούμε. Γι’ αυτό και προκειμένου να μας λυθεί η απορία, ας δούμε από πού πήρε αυτή η ομάδα το όνομά της. Όπως μας λέει η ιστοσελίδα του συλλόγου, δημιουργήθηκε στα 1905 από εργάτες που δουλεύανε στο Crystal Palace. Ααααα! Υπήρξε δηλαδή πραγματικά ένα Κρυστάλλινο Παλάτι κάπου στην Αγγλία και είχε και κόσμο που δούλευε εκεί; Πώπω, σαν παραμύθι ακούγεται. Κι όμως, υπήρχε! Ας δούμε λοιπόν αμέσως τώρα την ιστορία του.

Στην Ευρώπη των μέσων του 19ου αιώνα, ολοκληρωνόταν η πρώτη φάση της βιομηχανικής επανάστασης με κύρια χαρακτηριστικά της την εκτεταμένη χρήση του ατμού, την επέκταση των σιδηροδρόμων και την ανάπτυξη της υφαντουργίας. Ακολούθησε μια δεύτερη φάση, όπου κυριάρχησαν ο χάλυβας, ο ηλεκτρισμός και οι εφαρμογές του  και η εκρηκτική ανάπτυξη της χημικής βιομηχανίας. Αυτή η δεύτερη φάση, συνοδευόταν από αντίστοιχη τεχνολογική έκρηξη και από κάθε λογής νέες εφευρέσεις. Την ίδια περίοδο, η εκμηχάνιση της αγροτικής παραγωγής ενέτεινε την αστικοποίηση, δημιουργώντας σημαντικό όγκο ανέργων που κατευθύνθηκαν στις πόλεις, προς ανεύρεση εργασίας.
Η τεχνολογική πρόοδος στην επεξεργασία του σιδήρου, έδωσε τη δυνατότητα της αντικατάστασης των μεταλλικών στοιχείων των κτηρίων που έως τότε κατασκευάζονταν από χειροποίητο σφυρήλατο σίδερο, με στοιχεία από χυτοσίδηρο,[1] κατασκευασμένα βιομηχανικά και μαζικά. Το γυαλί επίσης, άρχισε κι αυτό να παράγεται μαζικά με μειωμένο κόστος και χρησιμοποιήθηκε μαζί με τον χυτοσίδηρο για την κατασκευή μεγάλων, διάφανων οροφών, παρέχοντας κάθετο φωτισμό σε χώρους εργασίας, θερμοκήπια, σιδηροδρομικούς σταθμούς και εκθεσιακά κέντρα, γεννώντας το βιομηχανικό στυλ που επικέντρωνε περισσότερο στην εξυπηρέτηση των λειτουργικών αναγκών. Μια από αυτές τις νέου τύπου κατασκευές ήταν και το Κρυστάλλινο Παλάτι μας.
Ο σχεδιασμός και η κατασκευή από τον sir Joseph Paxton, του κτηρίου που ονομάσθηκε Crystal Palace και που στέγασε την Παγκόσμια Έκθεση το 1851 στο Λονδίνο, άνοιξε νέους δρόμους για την αρχιτεκτονική. Ο Paxton ήταν γιος αγρότη και δεν είχε λάβει ακαδημαϊκή μόρφωση, όμως στη δεκαετία του 1830 είχε ήδη κατασκευάσει θερμοκήπια στο Clatsworth όπου εργαζόταν ως κηπουρός για τον Δούκα του Devonshire, πειραματιζόμενος με οροφές που επέτρεπαν συνεχή και φυσικό φωτισμό κατά τη διάρκεια της ημέρας, χρησιμοποιώντας πρωτοποριακά γυάλινα πάνελ (υαλοπίνακες).

20 Απρ 2019

"Ανατριχίλες...σε οθόνη και χαρτί" από τον Ιωάννη Μπαχά


Black Summer”: Μια “τίμια” σειρά του Netflix

Παρουσίαση Σειράς από τον Ιωάννη Μπαχά (Zombologist)

 
  Είδαμε την πρώτη περίοδο της νέας σειράς με ζόμπι του Netflix με τον αδικαίωτο, ακόμη, κυριολεκτικά και αλληγορικά τίτλο “Black Summer”. Μια “Αποκάλυψη Ζόμπι” εξαπολύεται στον κόσμο. Στα ολιγάνθρωπα εύπορα προάστια μιας πόλης οι αντιδράσεις των κατοίκων είναι πιο ξεκάθαρες και αποκαλύπτουν με σοκαριστικό τρόπο ποιος είναι πράγματι ανθρωποφάγος: ο νεκρός και αναστημένος άνθρωπος ή αυτός που προσπαθεί να σωθεί πατώντας επί πτωμάτων που....κινούνται. Η κάμερα παρακολουθεί με τον συγκλονιστικό δημοσιογραφικό ρεαλισμό ενός πολεμικού ρεπορτάζ μια ευκαιριακά συγκροτημένη ομάδα επιζώντων που εμμονικά κινούνται προς το γήπεδο της πόλης. Εκεί υποτίθεται πως τους περιμένει η σωτηρία και οι δικοί τους. Θα φθάσουν όλοι σώοι; Θα αγκαλιάσουν τους ανθρώπους τους; Θα βρεθούν μήπως και αυτοί στη θέση των Ελλήνων επιζησάντων στο “Κακό” στη μέση ενός άδειου γηπέδου χωρίς ελπίδα διαφυγής; Μια τελείως αδικαιολόγητη κατάληξη για ένα έργο ζόμπι. Σας αποπροσανατολίζω συνειδητά για να παρακολουθήσετε τη σειρά με αγωνία και να της δώσετε τον χρόνο της για να σας “μιλήσει” (ή να σας δαγκώσει). Γιατί είναι.......μια “τίμια” σειρά!!!

19 Απρ 2019

7ος Διαγωνισμός Ελεύθερης Γραφής

18 Απριλίου 2012: Κριτική για την ταινία Shelter (link εδώ!)
19 Απριλίου 2019: Ανακοίνωση 7ου Διαγωνισμού Ελεύθερης Γραφής

7 χρόνια και 1 ημέρα και είναι σαν να μην πέρασε μια μέρα.

Το blog μας συνεχίζει κανονικά την πορεία του. Αυτά τα 7 χρόνια έχουμε αλλάξει, άλλοτε φορτσάροντας, άλλοτε επιβραδύνοντας, άλλοτε με έμφαση στον κινηματογράφο και άλλοτε στη λογοτεχνία. Αλλά πάντα με ποικιλία στα άρθρα μας. Ερασιτεχνικά μεν αλλά με πολύ όρεξη ώστε να αφιερώνουμε τον ελεύθερό μας χρόνο σε αυτό το blog.

Όπως κάθε χρόνο λοιπόν, έτσι και φέτος γιορτάζουμε τα γενέθλια του blog μας με τον ετήσιο διαγωνισμό ελεύθερης γραφής, τον 7ο κατά σειρά. Οι περισσότεροι τον γνωρίζετε πιθανώς αλλά ας συνοψίσουμε λίγο τη διαδικασία...Φέτος θα υπάρχουν 2 διαγωνιστικές κατηγορίες, όπως και πέρυσι. Πεζά και ποιήματα.Τα κείμενα που θα κατατεθούν στις 2 κατηγορίες θα σταλούν στις επιτροπές μας ώστε να επιλεγούν τα 10 καλύτερα από κάθε κατηγορία. Στη συνέχεια, αυτά τα 20 κείμενα θα τεθούν στην κρίση των αναγνωστών μας ώστε να βγουν οι 3 νικητές κάθε κατηγορίας.



14 Απρ 2019

Η νεκρανάσταση του .... The Walking Dead (συμπεριλαμβάνεται και ψηφοφορία)


Τα τελευταία χρόνια, η αγαπημένη σειρά «The Walking Dead» έχει απομυθοποιηθεί στα μάτια χιλιάδων πιστών οπαδών της. Μάλιστα δεν είναι λίγοι αυτοί που σταμάτησαν να την παρακολουθούν ενώ ακόμα περισσότεροι (μεταξύ των οποίων και ο γράφων) που την παρακολουθούσαν από απλή συνήθεια ή επειδή δεν παρατάνε εύκολα σειρές. Μάλιστα, το τέλος της 8ης σεζόν που έκλεισε τον κύκλο των Σωτήρων και κορύφωσε την αντιπαλότητα μεταξύ Rick και Negan θεωρήθηκε τόσο νερόβραστο και αδιάφορο που προκάλεσε εκνευρισμό ακόμα και στους πιο πιστούς οπαδούς της σειράς. 
Θα έλεγε κανείς ότι η σειρά όδευε προς ένα άδοξο φινάλε και ότι ακολουθεί τα βήματα δεκάδων σειρών που μετά από κάποιες επιτυχημένες σεζόν το παρατραβάνε και καταλήγουν αποτυχημένες. Έλα όμως που δεν ίσχυσε κάτι τέτοιο στην περίπτωσή μας. Η 9η σεζόν αποτέλεσε την καλύτερη ανταμοιβή για τους πιστούς οπαδούς που δεν σταμάτησαν να την παρακολουθούν. Η αποχώρηση του Rick αλλά και της Maggie (με κάπως αδιάφορο τρόπο, που αφήνει όμως παράθυρο επιστροφής) έδωσε εν τέλει την απαραίτητη ώθηση ώστε να ανοίξει ένας νέος κύκλος, με νέους πρωταγωνιστές και φυσικά έναν νέο εχθρό, πιο ύπουλο και πιο απάνθρωπο ακόμα και από τη στρατιά του Negan. Η σεζόν ξεκινάει αρκετούς μήνες μετά τα γεγονότα με τους Σωτήρες όπου βλέπουμε την προσπάθεια επανένωσης των καταυλισμών. Το επεισόδιο που αποτελεί το κύκνειο άσμα του Rick σηματοδοτεί μια τεράστια στροφή στη σειρά. Ο χαρακτήρας του Rick είχε κορεστεί και πολλοί θεωρούσαν ότι δεν είχε να δώσει κάτι περισσότερο. Παρόλα αυτά, η έξοδός του ήταν εντυπωσιακή με flash back και μπόλικη συγκίνηση. Στα επόμενα επεισόδια εισάγεται μία νέα ομάδα φιλικών προσώπων, που ενώ αρχικά δεν ξεχωρίζουν, στη συνέχεια η σειρά εστιάζει πάνω τους και αποκτούν αρκετούς οπαδούς. Αλλά τα σημαντικότερα στοιχεία είναι αφενός η εισαγωγή του νέου εχθρού στα πρόσωπα μιας ομάδας ατόμων, τους Whisperers, που κινούνται ανάμεσα στους νεκρούς μεταμφιεσμένοι σαν αυτούς, αφετέρου ο θάνατος πολλών εκ των πρωταγωνιστών με αποκορύφωμα το θάνατο του ιδιαίτερα αγαπητού Jesus αλλά και της σφαγής στο προτελευταίο επεισόδιο της σειράς, το οποίο ήταν από τα πιο συγκλονιστικά όλων των ετών. Στο τελευταίο επεισόδιο οι σεναριογράφοι μας προϊδεάζουν για τη 10η σεζόν με ένα ιδιαίτερα ατμοσφαιρικό επεισόδιο που βασίζεται κυρίως στην σκηνοθεσία και στα χιονισμένα τοπία.

13 Απρ 2019

"Ανατριχίλες...σε οθόνη και χαρτί" από τον Ιωάννη Μπαχά


Θεσσαλονίκη – Ρ’λύε
Οι σωστές συντεταγμένες

1
Το κόκκινο τηλέφωνο
3:00 π.μ., 14/11/2016
         Όταν χτύπησε το τηλέφωνο όλο το δωμάτιο φωταγωγήθηκε. Ο διαπεραστικός ήχος και τα φωτορυθμικά με το έντονο χρώμα που πλημμύρισαν τα πάντα δεν ήταν δυνατόν να αφήσουν κανέναν να κοιμηθεί. Και ήταν τρεις το πρωϊ !!! Η σύζυγος του σηκώθηκε έξαλλη από το κρεβάτι ουρλιάζοντας.
«Αυτό παραπάει. Θα μπορούσες να βάλεις κάτι που θα ξυπνάει μόνο εσένα. Δεν χρειαζόταν να σηκώσεις όλο το τετράγωνο. Είσαι πιο άρρωστος από ποτέ»
 Απολογήθηκε με μισόλογα. Τίποτε δεν είχε πια σημασία. Αυτό ήταν το κόκκινο τηλέφωνο που δεν είχε χτυπήσει ποτέ. Μέχρι τώρα.
«Πες μου. Ελπίζω για το καλό σου να μην πήρες με ελαφριά καρδιά αυτό το νούμερο»
       Ο ηλικιωμένος Υπουργός ήταν αναστατωμένος. Τα μάγουλα του είχαν γίνει κατακόκκινα από την έξαψη και την αναμονή. Περίμενε πολύ καιρό αυτό το τηλεφώνημα και καθώς δεν ήθελε να το χάσει, ακόμη και αν ήταν πιωμένος ή άρρωστος, είχε εγκαταστήσει μεγάφωνα και προβολείς που θα ξυπνούσαν και νεκρούς. Τα όνειρα που τον κατέκλυζαν τελευταία του έλεγαν πως είχε έρθει η ώρα και το τηλεφώνημα αυτό τα επαλήθευε.
«Κύριε Υπουργέ, είμαι ο Καπένσκι, ο αρχιμηχανικός του Μετρό. Πρέπει να έρθετε τώρα. Νομίζω πως το βρήκαμε. Η νυχτερινή βάρδια είναι αναστατωμένη αλλά δεν θα μιλήσουν πουθενά. Αρκεί να έρθετε όσο πιο γρήγορα μπορείτε.»
«Ξέρω ποιος είσαι. Μόνο εσύ έχεις αυτόν τον αριθμό μου. Είσαι σίγουρος πως δεν με ξεσηκώνεις ξανά για κανένα αγγείο ή πιθάρι. Είναι αυτό που ψάχνουμε;»
«Είναι, ελάτε να το δείτε μόνος σας. Κοίταξα πάλι τα αντίγραφα που μου δώσατε και είναι πανομοιότυπο και σε αυτό το βάθος……..»
    Του έκλεισε το τηλέφωνο. Δεν χρειάζονταν περισσότερα λόγια. Και στην πιο ασφαλή συσκευή, όπως η δική του, κάποιος μπορούσε να χωθεί. Άρχισε να ντύνεται βιαστικά αλλά όχι και ατημέλητα. Στο εργοτάξιο δεν θα ήταν μόνο ο υποτακτικός του αλλά και οι εργάτες και οι μηχανικοί της βάρδιας και ένας Υπουργός που σπεύδει  τα χαράματα για ενημέρωση και επιθεώρηση πρέπει να πείσει όσους τον δουν πως ακολουθεί κάποιον σημαντικό  κυβερνητικό προγραμματισμό. Όχι πως τον κάλεσαν ποιος ξέρει ποιοί.
«Καλύτερα να είχες γκόμενα. Δέκα χρόνια τώρα ξυπνάς και φεύγεις αξημέρωτα για τα λαγούμια που ανοίγουν οι φίλοι σου στα σπλάχνα αυτής της πόλης. Φεύγω και εγώ. Όταν γυρίσεις δεν θα με βρεις εδώ.»
        Μεγάλα λόγια για την ξανθή καλλονή που ξάπλωνε δίπλα στον ηλικιωμένο πολιτικό για να αποφύγει τα σεντόνια των ανώμαλων της Θεσσαλονικιώτικης ελίτ. Αν όμως κάποιος γνώριζε την «Οδύσσεια» του Υπουργού Φενάκη αυτά τα τριάντα χρόνια, από τότε που ο φίλος του Δήμαρχος της πόλης άνοιξε εκείνη την πρώτη τρύπα στο έρεβος, θα καταλάβαινε γιατί μια νέα σύζυγος ενός πλούσιου γηραιού πολιτικού, χωρίς ερωτικές αξιώσεις εξάλλου, δεν άντεχε πλέον τις χρυσές αλυσίδες της.

11 Απρ 2019

"Πεταμένες λέξεις" από τη Μαίρη Τσίλη


Άκου βρε δήθεν φίλε. Εγώ είμαι η γυναίκα που θα ήθελες να έχεις σαν πουτάνα και σαν κυρία μαζί. Έλα όμως που έγινα και μαγκάκι. Η έσχατη λύση για μένα πολλές φορές ήταν να αυτοκτονήσω. Μα πάντα με προλάβαινε η αισχρή πράξη. Δηλαδή να γίνομαι ένα με το σκουπιδαριό από λέξεις μου πεταμένες και βρώμικα παρατημένες και με χαρτομάντιλα που είχα σκουπίσει της ψυχής μου τους οργασμούς.

8 Απρ 2019

"Απλά και Σύντομα" από την Αριάδνη Δάντε


Αθήνα, 07/04/2019, Madrugada….μια σχέση ερωτική


20 χρόνια μετά το πρώτο τους άλμπουμ, Industrial Silence και 11 χρόνια μετά τη διάλυσή τους κυρίως λόγω του θανάτου του κιθαρίστα Robert Buras, οι Madrugada (και κατ’ επέκταση ο τραγουδιστής τους Sivert Hoyem) έχουν καταφέρει να διατηρήσουν τη σχέση τους με το κοινό, και δει το ελληνικό, δυνατή, παθιασμένη και κυρίως ειλικρινή.

Η ώρα είναι 20:00 και μπαίνοντας στο Κλειστό Tae Kwon Do του Παλαιού Φαλήρου, διαπιστώνει κανείς μια προσμονή που σπάνια συναντάμε σε συναυλίες ξένων συγκροτημάτων στην Ελλάδα. Οι θεατές (ηλικίας κυρίως 25-30 και άνω) ήδη συνωστίζονται στην αρένα ενώ και οι κερκίδες έχουν σχεδόν γεμίσει για την (εδώ και καιρό) sold out συναυλία τους. Στις 20:30 τα φώτα κλείνουν και στη σκηνή βγαίνει ο Luke Elliot, ένας αμερικάνος wannabe Hoyem που δένει άριστα με το κλίμα της βραδυάς, με πολύ ωραία φωνή και ένταση στη σκηνή. Εισπράτει το απλόχερο χειροκρότημα του κοινού στο μισάωρο που βρέθηκε on stage αν και μάλλον το 90% των θεατών απλά περίμενε καρτερικά να τελειώσει ώστε να ξεκινήσει η αντίστροφη μέτρηση για τους Madrugada

6 Απρ 2019

"Ανατριχίλες...σε οθόνη και χαρτί" από τον Ιωάννη Μπαχά


Θεσσαλον-ύπνος
Τα αστέρια είναι και πάλι σωστά 



1
Το κόκκινο τηλέφωνο
3:00 a.m., 14/11/2016
         Όταν χτύπησε το τηλέφωνο όλο το δωμάτιο φωταγωγήθηκε. Ο διαπεραστικός ήχος και τα φωτορυθμικά με το έντονο χρώμα που πλημμύρισαν τα πάντα δεν ήταν δυνατόν να αφήσουν κανέναν ξύπνιο. Και ήταν τρεις το πρωϊ!!! Η σύζυγος του σηκώθηκε έξαλλη από το κρεβάτι ουρλιάζοντας.
«Αυτό παραπάει. Θα μπορούσες να βάλεις κάτι που θα ξυπνάει μόνο εσένα. Δεν χρειαζόταν να σηκώσεις όλο το τετράγωνο. Είσαι πιο άρρωστος από ποτέ.»
 Απολογήθηκε με μισόλογα. Τίποτε δεν είχε πια σημασία. Αυτό ήταν το κόκκινο τηλέφωνο που δεν είχε χτυπήσει ποτέ. Μέχρι τώρα.
«Πες μου. Ελπίζω για το καλό σου να μην πήρες με ελαφριά καρδιά αυτό το νούμερο.»
       Ο ηλικιωμένος Υπουργός ήταν αναστατωμένος. Τα μάγουλα του είχαν γίνει κατακόκκινα από την έξαψη και την αναμονή. Περίμενε πολύ καιρό αυτό το τηλεφώνημα και καθώς δεν ήθελε να το χάσει ακόμη και αν ήταν πιωμένος ή μισοπεθαμένος είχε εγκαταστήσει μεγάφωνα και προβολείς που θα ξυπνούσαν και νεκρούς. Τα όνειρα που τον κατέκλυζαν τελευταία του έλεγαν πως είχε έρθει η ώρα και το τηλεφώνημα τα επαλήθευσε.
«Κύριε Υπουργέ, είμαι ο Καπένσκι, ο αρχιμηχανικός του Μετρό. Πρέπει να έρθετε τώρα. Νομίζω πως το βρήκαμε. Η νυχτερινή βάρδια είναι αναστατωμένη αλλά δεν θα μιλήσουν πουθενά. Αρκεί να έρθετε όσο πιο γρήγορα μπορείτε.»
«Ξέρω ποιος είσαι. Μόνο εσύ έχεις τον αριθμό μου. Είσαι σίγουρος πως δεν με ξεσηκώνεις ξανά για κανένα αγγείο ή πιθάρι. Είναι αυτό που ψάχνουμε;»
«Είναι, ελάτε να το δείτε μόνος σας. Κοίταξα πάλι τα αντίγραφα που μου δώσατε και είναι πανομοιότυπο και σε αυτό το βάθος……..»
    Του έκλεισε το τηλέφωνο. Δεν χρειάζονταν περισσότερα λόγια. Και στην πιο ασφαλή συσκευή, όπως η δική του, κάποιος μπορούσε να χωθεί. Άρχισε να ντύνεται βιαστικά αλλά όχι και ατημέλητα. Στο εργοτάξιο δεν θα ήταν μόνο ο υποτακτικό του αλλά και οι εργάτες και οι μηχανικοί της βάρδιας και ένας Υπουργός που σπεύδει  τα χαράματα για ενημέρωση και επιθεώρηση πρέπει να πείσει πως ακολουθεί κάποιο εμβριθές κυβερνητικό προγραμματισμό. Όχι πως τον κάλεσαν ποιος ξέρει ποιοι.
«Καλύτερα να είχε γκόμενα. Δέκα χρόνια τώρα ξυπνάς και φεύγεις αξημέρωτα για τα λαγούμια που ανοίγουν οι φίλοι σου στα σπλάχνα αυτής της πόλης. Φεύγω και εγώ. Όταν γυρίσεις δεν θα με βρεις εδώ.»
        Μεγάλα λόγια για την ξανθή καλλονή που ξάπλωνε δίπλα στον ηλικιωμένο πολιτικό για να αποφύγει τα σεντόνια των ανώμαλων της Θεσσαλονικιώτικης ελίτ. Αν όμως κάποιος γνώριζε την «Οδύσσεια» του Υπουργού Φενάκη αυτά τα τριάντα χρόνια από τότε που ο φίλος του Δήμαρχος της πόλης άνοιξε εκείνη την πρώτη τρύπα στο έρεβος, θα καταλάβαινε γιατί μια νέα σύζυγος ενός πλούσιου γηραιού πολιτικού, χωρίς ερωτικές αξιώσεις εξάλλου, δεν άντεχε πλέον.

who is online

Ad24