23 Ιουλ 2019

"Δορυφόροι" από τη Ράκσα Αλξ

(Συμμετοχή στην τελική φάση του 7ου Διαγωνισμού Ελεύθερης Γραφής - Πεζογραφία)

(Το πεζό ποιήμα της Ράκσα Αλξ αφιερωμένο σε εκείνο)

Η πρώτη φορά που τον είδα ήταν πέντε χρόνια πριν. Σχεδόν έξι, πλέον. Τη στιγμή που το βλέμμα μου ακούμπησε το πρόσωπό του, το κεφάλι μου έγειρε στο πλάι, σαν τα σκυλιά που κοιτάνε τα αφεντικά τους με ένα βλέμμα απορίας. Χρειάστηκε να τον περιεργαστώ για κάμποσα λεπτά. Τόσο μεγάλη ήταν η απορία μου. Πώς, άραγε, είναι δυνατόν να είναι ένας άνθρωπος τόσο όμορφος;
Εκείνος δεν με είχε προσέξει. Τα μάτια του ήταν καρφωμένα στο πάτωμα με μία πρωτοφανή, για εμένα, προσήλωση. Θα συνειδητοποιούσα, αργότερα, ότι αυτή ήταν μία από τις συνηθισμένες του στάσεις. Το κεφάλι χαμηλωμένο και τα μάτια του να διατρέχουν το δάπεδο, λες και ήταν ένα από τα πιο ενδιαφέροντα πράγματα που είχε δει ποτέ. Το περπάτημά του ήταν πάντοτε αθόρυβο, σαν να φοβόταν ότι η σιωπή του θα ενοχλούσε έναν εκκωφαντικό κόσμο. Με κάθε του βήμα, η αύρα του, βαριά σαν την ψυχή που κουβαλούσε πάνω στις κυρτές του πλάτες, απλωνόταν στο χώρο και γέμιζες με τη γλυκιά μελαγχολία. Είναι αυτή η μελαγχολία που κουβαλάνε οι άμοιρες ψυχές, που σεργιανίζουν στον κόσμο αυτό, χρόνια πολλά περισσότερα από τα σώματά τους. Οι ψυχές που δυσανασχετούν και βασανίζονται παγιδευμένες σε μία ζωή που δεν μπορεί μήτε να τις καταλάβει μήτε να τις ευχαριστήσει. Έχεις δει και εσύ σίγουρα ψυχές τέτοιες, πολλές. Είναι εκείνες που η ανάσα τους έχει μία δυσχέρεια, τα μάτια τους μιλάνε περισσότερο από τα στόματά τους, η χάρη είναι έμφυτη και η θλίψη δεδομένη.

"Η Έμιλυ και η Τελευταία Βροχή" από τη Μαίρη Κάντα


(Συμμετοχή στην τελική φάση του 7ου Διαγωνισμού Ελεύθερης Γραφής - Πεζογραφία)

«Πού πας; Δεν τέλειωσες όλο το φαγητό σου ακόμα» είπε η Δώρα στην κόρη της που έφυγε βιαστικά από το τραπέζι, πριν να τελειώσει το βραδινό της. «Δεν πεινάω άλλο. Θέλω να κοιτάξω την βροχή» είπε και έτρεξε στο παράθυρο. Η μητέρα της δεν επέμεινε περισσότερο και έπλυνε τα πιάτα.
Η Έμιλυ παρατηρούσε τις σταγόνες της βροχής που έπεφταν στο παράθυρο. Η αγάπη της για την βροχή ήταν τεράστια. Ξαφνικά μία αστραπή φώτισε το νυχτερινό ουρανό. «Μαμάα κοίτα! Δεν είναι υπέροχη η αστραπή;» φώναξε η μικρή Έμιλυ και λίγο αργότερα, ένας κεραυνός ήχησε δυνατά. Η Δώρα πήγε στο δωμάτιο της κόρης της. Χαμογέλασε όταν είδε την κόρη της τόσο ενθουσιασμένη και χαρούμενη.
«Ξέρεις, άλλα παιδάκια φοβούνται τις αστραπές και τους κεραυνούς» είπε η μητέρα της και η Έμιλυ απάντησε: «Μα γιατί φοβούνται; Εμένα μου αρέσουν πολύ. Ο χειμώνας είναι η αγαπημένη μου εποχή» και συνέχισε να κοιτάζει τις βρεγμένες σκεπές των απέναντι σπιτιών από το παράθυρο. Η μητέρα της, χάιδεψε απαλά τα μακριά, ίσια μαλλιά της Έμιλυ και είπε: «Χαίρομαι που σου αρέσει πολύ η βροχή, μα νομίζω πως αυτή θα είναι η τελευταία φορά που θα βρέξει».

22 Ιουλ 2019

"Το Λευκό της Τιμωρίας" από την Κωνσταντίνα Ζιώγα


(Συμμετοχή στην τελική φάση του 7ου Διαγωνισμού Ελεύθερης Γραφής - Πεζογραφία)
  

 Τα έντονα  άσπρα φώτα την τύφλωναν και σε συνδυασμό με τη γύμνια του δωματίου της έφερναν ζαλάδα. Τα χέρια της, όπως και όλο το υπόλοιπο κορμί της, πονούσαν αφόρητα απ’ το σφιχτό δέσιμο των ιμάντων, αλλά δεν ήταν αυτό που την ενοχλούσε περισσότερο. Ένιωθε τα στυγνά βλέμματα των συγγενών τους να την καρφώνουν τόσο βαθιά, σαν να διαπερνούν τη σάρκα και να της τριβελίζουν τα κόκαλα. Καταλάβαινε την ικανοποίησή τους, συμμερίζονταν τη δίψα τους για εκδίκηση, η ίδια σχεδόν είχε ασπαστεί αγόγγυστα την απόφαση του δικαστηρίου και της πολιτείας, αλλά τώρα αντιμέτωπη με το τέλος, ένιωθε τον ιδρώτα να την πλημμυρίζει, να την πνίγει. Άλλωστε ποιος δεν φοβάται το θάνατο;
  Η Σάρα Πάρκερ είχε δύσκολα παιδικά χρόνια. Το μέλλον της, δυσοίωνο, είχε προκαταγραφεί πριν καν γεννηθεί. Ο πατέρας της τους εγκατέλειψε όταν ήταν μόλις οκτώ χρονών, έχοντας σιχαθεί να παρακολουθεί τη μητέρα της να αυτοκαταστρέφεται όντας χρόνια χρήστης ναρκωτικών, ακόμη και μετά τη γέννηση της Σάρα. Τα επόμενα χρόνια η Σάρα και η μητέρα της βούλιαζαν περισσότερο στο βάλτο της ανέχειας και της αθλιότητας. Ζούσαν σ’ ένα υπόγειο που δεν το έβλεπε ο ήλιος και τρέφονταν άλλοτε με ελεημοσύνες και άλλοτε με την συνεισφορά των γειτόνων. Ένα χρόνο μετά η μητέρα της Σάρα άρχισε να εργάζεται ως πόρνη, για να καλύψει την άσβηστη και διψασμένη ανάγκη της για τη μαγική ζάχαρη. Σιγά σιγά μύησε και την ίδια τη Σάρα στον απαγορευμένο και ουτοπικό κόσμο των ουσιών. Μαγεμένη καθώς ήταν, η Σάρα παράτησε το σχολείο πριν καν τελειώσει το λύκειο και έπιανε περιστασιακές δουλειές. Στα δεκαέξι της έχασε και τη μητέρα της, το τελειωτικό χτύπημα για τη Σάρα που πλέον έβλεπε τον κόσμο της να καταρρέει, έγινε ένας άψυχος θεατής της ζωής της.

"Ο Εφιάλτης της Εκάτης" από τον Αντώνη Ευθυμίου

(Συμμετοχή στην τελική φάση του 7ου Διαγωνισμού Ελεύθερης Γραφής - Πεζογραφία)


Τα μολυβένια σύννεφα έκρυβαν το χαμόγελο του ήλιου κι η καταχνιά απλωνόταν μέχρι τη ραχοκοκαλιά του ορίζοντα. Τα κλάξον των αυτοκινήτων ηχούσαν σαν ασυντόνιστη ορχήστρα κι η τσιμεντούπολη είχε μετατραπεί σε έναν ασπρόμαυρο καμβά ενός άτεχνου ζωγράφου. Η Εκάτη είχε μόλις επιστρέψει από την κηδεία του συζύγου της κι ήταν έτοιμη να καταρρεύσει σαν πύργος από τραπουλόχαρτα. Είχαν περάσει μια ολόκληρη ζωή μαζί και δεν μπορούσε να χωνέψει ότι θα τον έχανε κάποια στιγμή εξαιτίας της επάρατης νόσου. Αυτό που την τρόμαζε περισσότερο ήταν η μοναξιά. Είχε συνηθίσει τόσα χρόνια την παρουσία ενός άλλου ανθρώπου δίπλα της και τώρα το σπίτι της φαινόταν άδειο κι αφιλόξενο. Ακόμη και οι διαστάσεις των τοίχων μέρα με τη μέρα άλλαζαν. Τα ταβάνια γινόντουσαν θεόρατα και τα παράθυρα θύμιζαν σιγά σιγά αόρατες πύλες. Είχε σκεφτεί κάποια στιγμή και την αυτοκτονία, αλλά θεωρούσε πολύ δειλό τον εαυτό της για μια τέτοια πράξη.
Γέμισε ένα ποτήρι ουίσκι με πάγο και κάθισε νωχελικά στον καναπέ, εκεί ακριβώς όπου σπαταλούσαν τις περισσότερες ώρες της ημέρας, άλλοτε συζητώντας κι άλλοτε χαζεύοντας τηλεόραση. Προσπάθησε ν’ αναπολήσει μερικές όμορφες στιγμές του έγγαμου βίου της, μα το μυαλό της είχε θολώσει. Φαίνεται πως η οδύνη της απώλειας είχε σκορπίσει τις σκέψεις της κι έπρεπε να τις ξαναβάλει σε τάξη. Το ποτό με δυσκολία κατέβαινε στο λάρυγγα, μα ήταν τόσο δυνατό που της έκαιγε τον οισοφάγο. Ο άντρας της τής είχε απαγορέψει να πίνει, γιατί φοβόταν μήπως πάθει κίρρωση του ήπατος, αλλά τελικά εκείνος έφυγε πρώτος και η Εκάτη έμεινε μόνη σαν απροστάτευτο κυκλάμινο στο ξεροβόρι της επιβίωσης.

21 Ιουλ 2019

"Οι Δράκοι" του Απόστολου Δαβίλα

(Συμμετοχή στην τελική φάση του 7ου Διαγωνισμού Ελεύθερης Γραφής - Πεζογραφία)


Οι πρώτες σταγόνες βροχής χτύπησαν την επιφάνεια της αλπικής λίμνης στέλνοντας ομόκεντρους κύκλους σε χαοτική διάταξη σε όλη την επιφάνεια  της, ξυπνώντας της αρχέγονες μνήμες της δημιουργίας και της αρχικής ψυχής της γης. Αστραπές και κεραυνοί ήρθαν να συμπληρώσουν τη Μελωδία της βροχής πάνω στην λίμνη και να την οδηγήσουν σε ένα μελωδικό κρεσέντο όπου εκατομμύρια δάχτυλα-σταγόνες χαϊδεύουν-τσιμπάνε την λίμνη-άρπα.
Η Μελωδία της σταγόνας είναι πλέον εκκωφαντική. Η επιφάνεια της λίμνης έχει γίνει ένα με τη βροχή και τα σύννεφα, οι κεραυνοί και οι αστραπές φωτίζουν σαν φλας την σκοτεινή μάζα από το παλλόμενο ύδωρ, φωτίζοντας καρέ-καρέ τη μορφοποίηση στην επιφάνεια της λίμνης, μιας τεράστιας σκιάς, στο σημείο που ενώνονται η λίμνη και η βροχή.
Ένας τεράστιος όγκος σχηματίζεται από συμπυκνωμένο νερό και την αφυπνισμένη ψυχή της γης. Η λίμνη του δίνει τον παλμό, η βροχή το σμιλεύει ασταμάτητα, φτιάχνοντας δύο τεράστια φτερά, πανίσχυρη ουρά και ένα θωρακισμένο κεφάλι γεμάτο δόντια και αγκάθια. Τα μάτια καθρεφτίζουν το αρχέγονο κομμάτι της ψυχής της γαίας που κυλάει πάντα και που δε σταματάει μπροστά σε τίποτα, που τρυπάει στρώματα βράχων και σκάβει βαθιά φαράγγια μόνο και μόνο για να συναντήσει και άλλο νερό που ταξιδεύει και μετασχηματίζεται σε πάγο, σε ατμό, σε γλυκό και αλμυρό νερό, αλλά ποτέ δεν χάνεται, όπως δεν χάνεται και η ζωή που για πρώτη φορά σχηματίστηκε στα σπλάχνα της.

"Ανάσταση: Το ταξίδι του Λέροϋ Κρίπκε" από τον Γιώργο Γιάγκου

(Συμμετοχή στην τελική φάση του 7ου Διαγωνισμού Ελεύθερης Γραφής - Πεζογραφία)


Με το κατάλληλο αεράκι, τον ήλιο να μένει σταθερά ψηλά στον ουρανό, και τον κόσμο να κατακλύζει τις Παρθένους Νήσους στην Καραϊβική, τα πάντα γύρω σε αυτή τη περιοχή φωνάζουν καλοκαίρι. Εν έτει 4076 μ.Χ. ή 250ος κύκλος του Χάνσεν, μιας και άλλαξε η παγκόσμια χρονομετρία μετά από την σημαντικότερη αποκάλυψη που είχε ποτέ ο μοντέρνος κόσμος, όλα είναι διαφορετικά από αυτά που γνωρίζαμε, αλλά οι άνθρωποι συνεχίζουν να απολαμβάνουν σταθερά ένα πράγμα, τον καλό καιρό· και ο καιρός ελέγχεται με πολύ μεγαλύτερη ευκολία. 

Στους δρόμους του Saint Thomas περπατάει αμέριμνος και ο Λέροϋ Κρίπκε, αντιναύαρχος του παγκόσμιου στρατού, ο οποίος ειδικεύεται στην εξακρίβωση ιστορικών γεγονότων, και απολαμβάνει-όπως και σε άλλες περιοχές του κόσμου-τις ιπτάμενες πόλεις που έχουν δημιουργηθεί μέσω της τεχνολογίας Ούρνε. Αυτά τα εντυπωσιακά μεγαθήρια έχουν κτιστεί κυρίως ως τουριστικά θέρετρα στο Saint Thomas, γεμάτα με ξενοδοχειακές μονάδες, εστιατόρια και καταστήματα για την ικανοποίηση και των πιο απαιτητικών πελατών. 

19 Ιουλ 2019

«H ζωή εν τάφω» του Στρατή Μυριβήλη


Είναι αλήθεια ότι η ελληνική λογοτεχνία ποτέ δεν αποτελούσε πρώτη μου επιλογή. Κυρίως επειδή το αγαπημένο μου λογοτεχνικό είδος είναι η αστυνομική λογοτεχνία, που στην Ελλάδα, πέρα από 2-3 πραγματικά αξιόλογους λογοτέχνες, δεν ανθεί ιδιαίτερα. Παρόλα αυτά, με αφορμή τη σειρά της κρατικής τηλεόρασης «Η ζωή εν τάφω» (την οποία βέβαια δεν έχω παρακολουθήσει καθόλου), αποφάσισα να διαβάσω το βιβλίο του Στρατή Μυριβήλη, ένα από τα κλασικότερα της ελληνικής λογοτεχνίας και καλύτερο του συγκεκριμένου συγγραφέα.
Το βιβλίο του πολέμου, όπως χαρακτηρίζεται ακριβώς κάτω από τον τίτλο, είναι ακριβώς αυτό αλλά ταυτόχρονα πολλά περισσότερα. Είναι τα χειρόγραφα του στρατιώτη Αντώνη Κωστούλα, ο οποίος μέσα από τα χαρακώματα του πολέμου αποκτά αγρίως μία άλλη αντίληψη της ζωής και την τοποθετεί στη σωστή της διάσταση. Παρότι πολεμικό βιβλίο, τα ίδια τα γεγονότα του πολέμου καταλαμβάνουν ένα μικρό τμήμα του βιβλίου. Τα λίγα περιστατικά που περιγράφονται όμως είναι τόσο αποτρόπαια και αποκρουστικά που η αίσθηση που αφήνουν στον αναγνώστη διατηρείται για αρκετές σελίδες (μέχρι να έρθει το επόμενο). Ο Μυριβήλης εστιάζει αλλού. Εστιάζει κυρίως στην αίσθηση του πολέμου, στην ψυχολογία που προκαλεί στον στρατιώτη αλλά και σε αυτούς που έμειναν πίσω. Σε ανθρώπους της καθημερινότητας, της ελληνικής (και όχι μόνο) υπαίθρου που έχουν χάσει τα πάντα για τα καπρίτσια του ανθρώπινου γένους. Το γεγονός ότι το βιβλίο αποτελεί ουσιαστικά μια συλλογή από γράμματα που έστελνε ο Κωστούλας στην αγαπημένη του δίνει στον Μυριβήλη το πάτημα να χρησιμοποιήσει μια απλή γλώσσα, καθημερινή, γεμάτη τοπικά ιδιώματα που μεταφέρουν τον σύγχρονο αναγνώστη σε μια άλλη εποχή, πιο αγνή.

15 Ιουλ 2019

Rise With Me, το πρώτο EP των The Fallen Ones (Review in greek and english version)


(Η ανάρτηση περιλαμβάνει διαγωνισμό με δώρο ένα αντίτυπο του EP. Οδηγίες για συμμετοχή στον διαγωνισμό στο τέλος του άρθρου)
   
Η επιστροφή από τις διακοπές συνήθως είναι καταθλιπτική και μουντή. Η δική μου όμως φωτίστηκε από ένα μικρό δωράκι που με περίμενε στο γραμματοκιβώτιο. Ήταν το πρώτο EP του συγκροτήματος The Fallen Ones του εξαιρετικού μουσικού και φίλου, Ιορδάνη Σιδηρόπουλου. Στην Ελλάδα έχει γράψει ήδη μερικά μουσικά χιλιόμετρα με 2 άλμπουμς (Χειμώνας το 2013 και Ψάχνω στο Φως το 2016) και μερικές ξεχωριστές συνεργασίες όπως με τον τεράστιο Βασίλη Παπακωνσταντίνου και την ταλαντούχα Ρίτα Αντωνοπούλου.

Στην Ιρλανδία, όπου ζει το τελευταίο διάστημα, δεν θα μπορούσε να μην ψαχτεί μουσικά. Έτσι στα τέλη του προηγούμενου έτους δημιούργησε το συγκρότημα The Fallen Ones μαζί με 2 ακόμα μουσικούς, τον Darragh και τον Juan. Η πρώτη τους δουλειά είναι το EP με τίτλο «Rise With Me» που κυκλοφόρησε στις 11/5/2019 και περιλαμβάνει 3 τραγούδια.

10 Ιουλ 2019

Σκυτάλη του Τρόμου - Ειρήνη Μαντά

Με την υπογραφή της Σοφίας Κραββαρίτη

Ειρήνη Μαντά

Ειρήνη σε καλωσορίζουμε με χαρά στη "σκυτάλη του τρόμου" και θέλουμε να μας πεις ποιο ήταν το βιβλίο που χαράχτηκε ανεξίτηλα στη μνήμη σου και για ποιο λόγο έκανε τη διαφορά από τα υπόλοιπα που έχεις διαβάσει. Υπάρχει κάποιο σημείο στην πλοκή του, που πιστεύεις πως δε θα ξεχάσεις ποτέ;


Λοιπόν, κοιτάξτε να δείτε.  Η ερώτηση και η συζήτηση περί τρόμου με πιάνει κάπως αδιάβαστη, διότι δεν είναι το είδος που γράφω ή που θα ήθελα να γράφω ή που αγαπώ / προτιμώ να διαβάζω. Για μένα μπορούν να βρεθούν διαμαντάκια σε παλιές ανολογίες, έργα συγγραφέων που εδώ και δεκαετίες εξερευνούν εκ του σύνεγγυς την Άλλη Πλευρά. Ο Λάβκραφτ έκανε για μένα τη διαφορά, γιατί προσπαθώντας να καταλάβω του λόγους που κάνει τόση εντύπωση έγραψα το Δαιμόνιο της Γραφής. Τους λόγους τους κατάλαβα αλλά ο Λάβκραφτ δεν είναι από τους αγαπημένους μου. Είναι υπερβολικά εγκεφαλικός    και υπερβολικά άθεος για να με αγγίξει. Αδύνατον να βιώσεις τόση εσωτερική μοναξιά αν δεν είσαι εντελώς άθεος. Ο Λαγκώνας, ας πούμε, και τον ευχαριστώ για τη σκυτάλη του τρόμου, καταπιάστηκε με λαβκραφτικά αρχέτυπα  στην ιστορία του Των Υδάτων του Ουρανού. Α πέτυχε το αυτό αίσθημα; Βεβαίως και όχι. Δεν είναι ούτε τόσο άθεος ούτε τόσο μοναχικός ο Λαγκώνας. Αλλά πέτυχε να συνδυάσει τον κοσμικό τρόμο με το ελληνικό στοιχείο.

7 Ιουλ 2019

Ψηφοφορία 7ου Διαγωνισμού Ελεύθερης Γραφής - Κατηγορία Ποιημάτων

Για ακόμα μία χρονιά, το blog μας διοργανώνει Διαγωνισμό Ελεύθερης Γραφής και έδωσε τη δυνατότητα σε όλους να εκφραστούν μέσα από την ποίηση και την πεζογραφία. Στην πρώτη φάση του διαγωνισμού, οι κριτικές επιτροπές αξιολόγησαν και βαθμολόγησαν τις συμμετοχές ώστε να ξεχωρίσουν τα 10 καλύτερα που στην επόμενη (και τελική) φάση θα τεθούν στην κρίση των αναγνωστών μας για να αναδειχθούν οι 3 νικητές.

Η αρχή γίνεται με τα ποιήματα ενώ το επόμενο διάστημα θα ακολουθήσουν τα πεζά. Αφού ευχαριστήσουμε τους 3 κριτές μας (Ευάγγελο Ρήγα, Αντώνη Σαμολαδά και Σπύρο Ποδαρά) είμαστε στην ευχάριστη θέση να σας παρουσιάσουμε το γκάλοπ μέσα από το οποίο θα μπορείτε να ψηφίζετε μέχρι και 3 αγαπημένα σας ποιήματα από τα συνολικά 11 (λόγω ισοβαθμίας στη 10η θέση) που συγκέντρωσαν τις υψηλότερες βαθμολογίες. Να τονίσουμε ότι η τελική 3άδα των νικητών θα βγει αποκλειστικά από τις δικές σας ψήφους....

6 Ιουλ 2019

"Σαν κάτι που μου μοιάζει" από την Αλεξάνδρα Χουλιάρα

(Συμμετοχή στην τελική φάση του 7ου Διαγωνισμού Ελεύθερης Γραφής - Ποίηση)

Ψηφίστε εδω!!!


Κοιτάζω στον καθρέφτη  και
βλέπω μια ξένη!

Μια μορφή που μου μοιάζει.
Είμαι εγώ. Το βλέπω! Το ξέρω!
Όμως δεν με αγαπώ.

Κοιτάζω μέσα στα μάτια της και μια μορφή άγνωστη, άβολη βλέπω.
Δεν μοιάζει με εμένα.
Μη με κοιτάς!

"Νανούρισμα" από τον Αλέξανδρο Σαγρή

(Συμμετοχή στην τελική φάση του 7ου Διαγωνισμού Ελεύθερης Γραφής - Ποίηση)

Ψηφίστε εδώ!!!


Γύρε το κεφάλι σου.
Χάιδεψε τρυφερά το ύφασμα και αφέσου στις ζάρες του.
Θα αργήσουν οι στιγμές να γίνουν αιώνες.
Γέρασαν. Κοιμήθηκαν με τα ιδρωμένα ρολόγια που ξεδιψούν οι νύχτες.
Μόλις ξυπνήσεις θα έχεις ξεχάσεις ότι ήσουν παιδί, 
ίσως γιατί πολλοί δεν σε πρόσεξαν καθώς μεγάλωνες.  

"Μια κλωστή τα κρατάει όλα" από τη Σοφία Χατζηφωτιάδου

(Συμμετοχή στην τελική φάση του 7ου Διαγωνισμού Ελεύθερης Γραφής - Ποίηση)

Ψηφίστε εδώ!!


Τι είμαστε τελικά;
Ποιος ξέρει;
Ποιος μπορεί να πει;
Ποιος μπορεί να μας ερμηνεύσει;

Ίσως είμαστε άηχες κραυγές στο κενό,
Εκλιπαρούν για λίγη προσοχή, για ένα νόημα.
Το νόημα όμως δεν έρχεται, και αυτό είναι που πονάει.

"Ειρήνη" από την Ευμορφία

(Συμμετοχή στην τελική φάση του 7ου Διαγωνισμού Ελεύθερης Γραφής - Ποίηση)

Ψηφίστε εδώ!!


Κλείσε τα μάτια σου – πες μου τι βλέπεις
Σκοτάδι. Μαύρο , απόλυτο , βαθύ σκοτάδι.
Μαύρο. Σαν την κάννη ενός όπλου.
Ένα όπλο στα χέρια ενός αθώου παιδιού.
Και μια σφαίρα .Καρφωμένη στην καρδιά ενός αθώου παιδιού.
Πες μου τι βλέπεις .
Ή καλύτερα άσε με να σου πω εγώ …
Κόκκινο. Δυνατό , έντονο , « βαρύ» κόκκινο.

"Αιμοδιψείς Έρωτες" από την Ξένια Ζαρκαδούλα


(Συμμετοχή στην τελική φάση του 7ου Διαγωνισμού Ελεύθερης Γραφής - Ποίηση)

Ψηφίστε εδώ!!

Αιμοδιψείς έρωτες
πέρασαν από την ζωή μου
πληγές γέμισαν το κορμί μου
άφησαν ίχνη θανάτου.

Μέτρησα τα τραύματά μου
ναι, ήταν όλα δικά μου
κρατούσαν συντροφιά στα θέλω μου
χαράκωναν τις ελπίδες μου.

5 Ιουλ 2019

"Τα Πανωφόρια" (ανώνυμο)

(Συμμετοχή στην τελική φάση του 7ου Διαγωνισμού Ελεύθερης Γραφής - Ποίηση)

Ψηφίστε εδώ!!


Πανωφόρια σαν σκιές στον καλόγερο
στέκονται ακίνητα και υπομονετικά να τα πάρουν
τα αφεντικά τους για να τα κρεμάσουν σε άλλο
καλόγερο σε άλλο σπιτικό.
Το σύνολο του θεάματος αυτό μοιάζει με
μαραμένο δέντρο που τα πουλιά απαξιώνουν να
ξαποστάσουν πάνω στα κλαδιά του.
Το κάθε πανωφόρι έχει ζήσει χιλιάδες περιπέτειες
όσες και ένας μέσος άνθρωπος.

Συμμετοχή από τον Μιχάλη Νασρή (χωρίς τίτλο)

(Συμμετοχή στην τελική φάση του 7ου Διαγωνισμού Ελεύθερης Γραφής - Ποίηση)

Ψηφίστε εδώ!!

κάντε μου λίγο χώρο
κρατήστε μου μια θέση κι εμένα στην κόλαση
δεν θέλω παραδείσους
δεν αντέχω άλλους παραδείσους
αφήστε με μόνο στην γωνιά μου
δεν ενοχλώ κανέναν
δεν θέλω κανέναν
δεν αντέχω άλλη αγάπη

"Η Ατμόσφαιρα Μύριζε Μπαρούτι" από την Ευμορφία

(Συμμετοχή στην τελική φάση του 7ου Διαγωνισμού Ελεύθερης Γραφής - Ποίηση)

Ψηφίστε εδώ!!


Η ατμόσφαιρα μύριζε μπαρούτι. Και άνοιξη .
Ο κρύος αέρας σκόρπιζε τα φύλλα στους δρόμους.
Έκανε τις πόρτες να τρίζουν.
Μπορούσες να ακούσεις σκυλιά να γαβγίζουν .

"Πόσο αλάτι να σηκώνει η πληγή;" από τη Τζωρτζίνα Κουριαντάκη

(Συμμετοχή στην τελική φάση του 7ου Διαγωνισμού Ελεύθερης Γραφής - Ποίηση)

Ψηφίστε εδώ!! 



Λειψή από σκληρότητα, απροσάρμοστη,
υστέρημα βαρύ πληρώνω αέναα
κι άφατα ανταριάζει η σιωπή μου.
Φοβάμαι τους ανθρώπους γύρω μου∙
σάρκα ζητούν, τα δόντια να τροχίσουν.

"Σε ξέρω" από τον Χαράλαμπο Τσέλο

(Συμμετοχή στην τελική φάση του 7ου Διαγωνισμού Ελεύθερης Γραφής - Ποίηση)

Ψηφίστε εδώ!!


Βλέπω την ψυχή σου μέσα στο βλέμμα σου.
Τις ρυτίδες σου να γίνονται  βαθιά αυλάκια
απ΄ την ποσότητα του  ιδρώτα σου.
Ό,τι έχεις τη δυνατότητα να δημιουργήσεις
μου λες ότι το χρωστάς.
Ακολουθείς το όνειρο, που γίνεται εφιάλτης σου
και νοσταλγείς δρόμους, που δεν ακολούθησες.

"Σήψη" από τη Σπυριδούλα Κοντοβάγιου

(Συμμετοχή στην τελική φάση του 7ου Διαγωνισμού Ελεύθερης Γραφής - Ποίηση)

Ψηφίστε εδώ!!

                        Μην κοιτάξεις πίσω από την κουρτίνα,
                        Είμαστε νεκροί.
                        Ψέματα, αδυναμίες ,πάθη ,λάθη ,πόνος .
                        Σήψη περιτριγυρίζει την ψυχή μας…
                        Φοβάμαι.
                        Μην κοιτάξεις το πίσω μου.
                        Φοβάσαι.

4 Ιουλ 2019

"Ο Καναπές" από τον συγγραφέα - σκιτσογράφο ΜΑΦΡΑ


Η σημαντικότερη εφεύρεση μάλλον στον τομέα της οικιακής κουλτούρας. Απαντάται γωνιακός, αντικριστός, διπλός και τριπλός ενώ συνήθως δεσπόζει πλησίον της οικιακής «εστίας» (αν υπάρχει) αλλά σε κάθε περίπτωση, σίγουρα απέναντι από μια τηλεόραση, αδιακρίτως ιντσών! Σύντροφος του ανύπαντρου αλλά και μόνιμος συνοδός του παντρεμένου. Παίζει ταυτόχρονα και ρόλο τραπεζαρίας εξ’ ου και οι αχνοί, στην καλύτερη περίπτωση, λεκέδες πάνω του! Είναι επίσης το αγαπημένο καταφύγιο των ερωτευμένων εφήβων που προσπαθούν να υποκλέψουν ένα χάδι την ίδια στιγμή που οι γονείς περιπολούν και μπορεί να αιφνιδιάσουν ανά πάσα στιγμή και να επιβάλουν «στρατιωτικό νόμο» ή ακόμη χειρότερα να απαιτήσουν την …απέλαση του παρείσακτου!

26 Ιουν 2019

Σκυτάλη του Τρόμου - Γιώργος Λαγκώνας

Με την υπογραφή της Σοφίας Κραββαρίτη

Γιώργος Λαγκώνας
 Γιώργο σε καλωσορίζουμε με χαρά στη "σκυτάλη του τρόμου" και θέλουμε να μας πεις ποιο ήταν το βιβλίο που χαράχτηκε ανεξίτηλα στη μνήμη σου και για ποιο λόγο έκανε τη διαφορά από τα υπόλοιπα που έχεις διαβάσει. Υπάρχει κάποιο σημείο στην πλοκή του, που πιστεύεις πως δε θα ξεχάσεις ποτέ;

23 Ιουν 2019

"Τα γενέθλια του καριόλη" από τη Σοφία Κραββαρίτη



- Γεια σας, μια τούρτα θα ήθελα να παραγγείλω.
- Βεβαίως, για ποια περίσταση πρόκειται;
 - Γενέθλια.
- Παιδάκι, έφηβος...
- Αυτός, αυτοοοοοος....
 - Μάλιστα, κατάλαβα. Θέλετε να γράφει μια ευχή πάνω;
 - Ναι, βέβαια. Γράψτε "Σε θέλω".
- Σκέτο; Χωρίς όνομα;
- Φυσικά και θα έχει, με συγχωρείτε μεσιέ, ξεχάστηκα.
 - Λοιπόν;

22 Ιουν 2019

"Ανατριχίλες...σε οθόνη και χαρτί" από τον Ιωάννη Μπαχά


“Zone Blanche” (“Σήμα Μηδέν”)
  “Οι ιστορίες γίνονται αληθινές αν τις πιστεύουμε”

Παρουσίαση σειράς
Ιωάννης Μπαχάς, δημοσιογράφος, μέλος της Ε.ΔΗ.Π.Η.Τ.


     
     Όποιος παρακολούθησε την Παρασκευή 21 Ιουνίου 2019 την τελετή έναρξης των Ευρωπαϊκών Αγώνων στο Μινσκ της Λευκορωσίας, θα ξαφνιάστηκε από το κεντρικό της θέμα: το δάσος και οι θρύλοι και μύθοι που συνδέονται μαζί του. Το κάθε δάσος (όπου έμεινε, φυσικά). Οι μεγάλες αθλητικές διοργανώσεις και το καλλιτεχνικό τους μέρος, όπως οι τελετές έναρξης και λήξης, αποτελούν εξαιρετικές ευκαιρίες για να προβληθούν ζητήματα που εκ πρώτης όψεως τουλάχιστον δεν συνδέονται με τους αγώνες. Τέτοια είναι η Ειρήνη, η προστασία του Περιβάλλοντος, η έγνοια για τους υδάτινους πόρους, η διαφύλαξη της Παράδοσης και τόσα άλλα. Φέτος, το Μινσκ μας θύμισε το δάσος.
         Ένα πυκνό, βαθύ και ζωντανό δάσος, όπως όλα άλλωστε, είναι ο πρωταγωνιστής της σειράς του Netflix, “Zone Blanche”. Το δάσος είναι που ακούει, που βλέπει, που φροντίζει τον πεζοπόρο, που διατάζει τα πλάσματα του να μιλήσουν με όποιον το επιβουλεύεται, που ανησυχεί, που θυμώνει, που ξεσηκώνεται όταν το πληγώνουν. Οι κάτοικοι, μόνιμοι και περαστικοί της μικρής ευημερούσας πόλης, Βιλμπλάνς που φωλιάζει στην αγκαλιά του πιστεύουν, όχι όλοι όμως, πως το δάσος βρίσκεται εκεί για να υπηρετεί την ευημερία τους και ακόμη περισσότερο, την απληστία τους και το δηλητηριάζουν.

20 Ιουν 2019

Ένα "λογικό" τραγούδι που "γυρνά τις πλάτες του στο μέλλον"

Από τον συγγραφέα και σκιτσογράφο ΜΑΦΡΑ


Η μέρα είχε ξημερώσει περήφανη γιορτάζοντας την Άνοιξη που είχε τόσο αργήσει, στα γύρω μας μα και στις ψυχές μας συνάμα. Κοίταξα με λαχτάρα γύρω μου και οι αραδιαστές σκέψεις πήραν σάρκα κι οστά μέσα από την μασκαράτα των παιδικών αναμνήσεων:

Όταν ήμουν μικρός, η ζωή έμοιαζε τόσο υπέροχη

Ένα θαύμα, ήταν όμορφο, μαγικό

Και όλα τα πουλιά πάνω στα δέντρα τραγουδούσαν τόσο χαρούμενα

18 Ιουν 2019

Ταξίδια του Φακού - Στράτος Σολανάκης


Οι φωτογραφίες αποτυπώνουν και φυλακίζουν στιγμές, αλλά και συναισθήματα που μένουν για πάντα, όπως πολύ καλά γνωρίζουμε. Σε άλλες περιπτώσεις, μας διηγούνται και κάποια ιστορία. Το ίδιο θα κάνει αυτή τη φορά ο Στράτος Σολανάκης, ο οποίος φιλοξενείται και πάλι στο μπλογκ μας και μας παρουσιάσει τη δική του ιστορία μέσα από κάποιες ιδιαίτερες φωτογραφίες. Πάμε να δούμε τι έχει να μας πει...

17 Ιουν 2019

"Απλά και Σύντομα" από την Αριάδνη Δάντε


Η τελική μάχη που ισοπέδωσε την Πλατεία Νερού (Release Athens 2019: Manowar, Rhapsody of Fire, Imperia, BattleRoaR)


Με όσους έπιασα κουβέντα το Σάββατο, 14/6 στην Πλατεία Νερού κατά τη διάρκεια της πιο metal μέρας του φετινού Release Athens (μέχρι την επόμενη βέβαια) είχαν να μου πουν και μια ιστορία από προηγούμενες εμφανίσεις των Manowar στην Ελλάδα (με τελευταία το σχετικά μακρινό 2007) ή στο εξωτερικό. Ε λοιπόν, εγώ θα τους έβλεπα για πρώτη φορά. Ένα συγκρότημα που δεν συγκαταλεγόταν στα αγαπημένα μου αλλά σε αυτά που περιστασιακά παρακολουθώ. Επειδή όμως έχω την τάση να μετατρέπω απλές γνωριμίες σε μεγάλους έρωτες (μουσικούς, για να μην παρεξηγηθώ) μέσα από live shows, είχα μία υποψία ότι είχε έρθει η στιγμή να προσθέσω ακόμα μία ερωμένη στη συλλογή μου.
Αλλά μάλλον προτρέχω. Η μέρα ξεκίνησε γύρω στις 7 το απόγευμα πάνω που ο ήλιος είχε αρχίσει να απομακρύνεται και η θερμοκρασία να γίνεται υποφερτή (σε συνδυασμό με το θαλασσινό αεράκι). Δυστυχώς δεν πρόλαβα να δω τους BattleRoaR για τους οποίους πάντως έχω ακούσει τα καλύτερα. Στο μέλλον σίγουρα θα έχω την ευκαιρία....

15 Ιουν 2019

Release Athens 2019 - Day 5: Clutch, Black Rebel Motorcycle Club, Planet of Zeus


Απανωτά τα χτυπήματα του Release Athens 2019 και μετά από Marley, Iggy Pop, Manowar, New Order και ένα σωρό άλλους ήρθε η ώρα για τους επόμενους θρύλους της Rock, τους Clutch να πάρουν σειρά και να γράψουν ακόμα μία αξέχαστη μέρα στο καλύτερο μουσικά καλοκαίρι τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας, την Τετάρτη 19 Ιουνίου. Τι κι αν είναι μεσοβδόμαδα. Ας αργήσουμε μία μέρα στη δουλειά! Φυσικά δε θα είναι μόνοι τους....

"Ανατριχίλες...σε οθόνη και χαρτί" από τον Ιωάννη Μπαχά


Το “Call Girl of Cthulhu”

Κριτική ταινίας
του Γιάννη Μπαχά, Πρόεδρος του Συλλόγου Μελετητών του έργου του H.P.Lovecraft (Θεσσαλονίκη)

        
  Είναι πολύ δύσκολο για τη Στήλη να εντοπίζει, να παρακολουθεί και να παρουσιάζει ταινίες που προκαλούν “Ανατριχίλες στην Οθόνη” καθώς όλες οι νέες παραγωγές, ακόμη και εάν δεν είναι ευρύτερα γνωστές, παρουσιάζονται και κρίνονται στις αναρίθμητες ιστοσελίδες (και στην Ελλάδα) που έχουν θέμα τους την Κουλτούρα του Τρόμου και του Υπερφυσικού. Έτσι, όταν κάποια νέα ταινία δεν καλύπτει, εκ πρώτης όψεως, τα ποιοτικά χαρακτηριστικά που θέτει μια ιστοσελίδα και μπορεί αβίαστα να χαρακτηριστεί “άτεχνη”, “ερασιτεχνική”, “γελοία” και τόσα άλλα, τότε η Στήλη κρίνει πως αξίζει μια δεύτερη ευκαιρία να παρουσιαστεί. Εξάλλου, είναι πολύ δύσκολο να συναγωγνιστεί κάποια νεώτερη παραγωγή βασισμένη ή εμπνεόμενη στο έργο του H.P. Lovecraft, τις μοναδικές Dagon και The Reanimator, αλλά και μόνο εκείνη η αναφορά που ξεσηκώνει: Inspired by the works of H.P. Lovecraft, την κάνει αξιομηνμόνευτη, έστω και για να την καταδικάσουμε.

13 Ιουν 2019

ΜΑΦΡΑ...σε προεκλογική διάθεση

Αφού καταφέραμε να είμαστε σε προεκλογικό (και μετεκλογικό ταυτόχρονα) mood για αρκετό καιρό, ο ΜΑΦΡΑ μας χαρίζει μερικές στιγμές γέλιου με τα σκίτσα του....

12 Ιουν 2019

Σκυτάλη του Τρόμου - Βασίλης Γιαννάκης

Με την υπογραφή της Σοφίας Κραββαρίτη



Βασίλη σε καλωσορίζουμε με χαρά στη "σκυτάλη του τρόμου" και θέλουμε να μας πεις ποιο ήταν το βιβλίο που χαράχτηκε ανεξίτηλα στη μνήμη σου και για ποιο λόγο έκανε τη διαφορά από τα υπόλοιπα που έχεις διαβάσει. Υπάρχει κάποιο σημείο στην πλοκή του, που πιστεύεις πως δε θα ξεχάσεις ποτέ; 

9 Ιουν 2019

Release Athens 2019 - Day 4: New Order, Johnny Marr, Morcheeba, Fontains D.C., Ta Toy Boy

Η 4η μέρα του Release Athens 2019 κατεβάζει λίγο τα decibels και μετά τους Manowar και τον χαμό που θα φέρουν στην Πλατεία Νερού, μας οδηγεί σε πιο indie rock μονοπάτια συνδυασμένα με ηλεκτρονικό ήχο και όχι μόνο. Με headliners τους New Order και από κοντά τον Johnny Marr αλλά και ακόμα 3 συγκροτήματα της ίδιας φιλοσοφίας, ίσως αποτελεί την πιο ομοιογενή μέρα του φεστιβάλ.

Για να δούμε αναλυτικά τους συμμετέχοντες και να πάρουμε και μια μουσική 

8 Ιουν 2019

"Ανατριχίλες...σε οθόνη και χαρτί" από τον Ιωάννη Μπαχά


Στην οροφή του τρούλου


Σαν τον Παρείσακτο (1), ένοιωσα σαν βγήκα κάποιο βράδυ
από του Αϊ  Δημήτρη την κρύπτη,
Σε ανίερο πτωματοφάγο γλέντι, γοητευμένος από ένα γυναικείο χάδι,
καλεσμένος κάποιων φοιτητών στη φρίκη.
Στην εβδομαδιαία συνάντηση των θρησκευτών,
γνωστή μεταξύ τους ως Κόκκινη Τρίτη.

5 Ιουν 2019

Σκυτάλη του Τρόμου - Γιώργος Δάμτσιος


Με την υπογραφή της Σοφίας Κραββαρίτη
 
Γιώργος Δάμτσιος
Γιώργο, κατόπιν προσκλήσεως του Μάριου Δημητριάδη, είσαι ο επόμενος καλεσμένος στη "σκυτάλη του τρόμου" και αφού σε καλωσορίσουμε, θέλουμε να μας πεις ποιο ήταν το βιβλίο που χαράχτηκε ανεξίτηλα στη μνήμη σου και για ποιο λόγο έκανε τη διαφορά από τα υπόλοιπα που έχεις διαβάσει. Υπάρχει κάποιο σημείο στην πλοκή του, που πιστεύεις πως δε θα ξεχάσεις ποτέ; 

2 Ιουν 2019

Προσεχώς...από τη Σοφία Κραββαρίτη

Η Σοφία Κραββαρίτη ποτέ δε σταματά να δημιουργεί. Αυτό το διάστημα ετοιμάζει κάτι καινούργιο, το οποίο όμως δεν αποκαλύπτει. Αλλά μας δίνει μία γεύση για να προσπαθήσουμε να το ανακαλύψουμε μόνοι μας...όσοι γνωρίζουμε τη δουλειά της μέχρι τώρα ίσως φανταζόμαστε κάτι...για τους υπόλοιπους μάλλον ήρθε η ώρα να την ανακαλύψουμε...
 

Ταξίδια του Φακού - Δέσποινα Αποστολίδου


Το φωτογραφικό μας αφιέρωμα, φιλοξενεί και πάλι την Δέσποινα Αποστολίδου, μιας και πλησιάζουν οι μέρες που, στο Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο στην πανέμορφη Θεσσαλονίκη, λαμβάνει χώρα η πρώτη ατομική έκθεση της καλλιτέχνιδος.

Το θέμα που επέλεξε να μας παρουσιάσει αυτή την εβδομάδα, είναι ο δρόμος και η ιστορία που μπορεί να έχει στον καθένα ξεχωριστά, λαμβάνοντας πάντα υπόψιν την διαφορετικότητα του κάθε ανθρώπου και την προσωπική του ψυχοσύνθεση. Τα μηνύματα ωστόσο, μπορούν να είναι κοινά σε όλους μας. Ας τ' ανακαλύψουμε όμως μέσα στις φωτογραφίες της Δέσποινας, κατανοώντας τη δική της ματιά. Τη ματιά της φωτογράφου.

1 Ιουν 2019

"Ανατριχίλες...σε οθόνη και χαρτί" από τον Ιωάννη Μπαχά


Ο Λάβκραφτ(1)  στο ρινγκ


Μια μόνο βρήκα στο έργο του αναφορά,
στον Επαναβιωτή (2),
για κάποιον νέγρο αθλητή,
μια πυγμάχου περιγραφή εξαιρετική.
Ο ήρωας του μπόρεσε να τον επαναφέρει στη ζωή,
με ένα πείραμα αποτυχημένο,
που του χάρισε βίο στοιχειωμένο.

31 Μαΐ 2019

Release Athens 2019 - Day 3: Manowar, Rhapsody fo Fire, Imperia, Battleroar


Όσο πάει και σκληραίνει το θέμα αφού η 3η μέρα του φετινού Release Athens (την Παρασκευή, 14 Ιουνίου) μας υπόσχεται ένα ταξίδι στο epic και heavy metal. Ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα του φετινού μουσικού καλοκαιριού, οι Manowar, θα προσγειωθεί στη σκηνή για να γιορτάσει με τους Έλληνες φανατικούς οπαδούς του την τελική (;) μάχη!Από κοντά 3 συγκροτήματα με τη δική τους ιστορία που υπόσχονται μία από τις πιο δυνατές ημέρες του φεστιβάλ. Για να δούμε αναλυτικά....

30 Μαΐ 2019

Οι εκλογές μέσα από τα σκίτσα του ΜΑΦΡΑ

Εδώ και αρκετό καιρό βρισκόμαστε στη δίνη των εκλογών. Άλλωστε η εβδομάδα που διανύουμε είναι η ενδιάμεση μεταξύ των δύο γύρων των αυτοδιοικητικών εκλογών ενώ αμέσως μετά μπαίνουμε σε μια μηνιαία προεκλογική περίοδο αυτή τη φορά για τις βουλευτικές. 
Όπως κάθε σκιτσογράφος που σέβεται τον εαυτό του, έτσι και ο ΜΑΦΡΑ δεν θα μπορούσε να λείπει από το πανηγύρι με τα μοναδικά του σκίτσα...ας απολαύσουμε εδώ μερικά που αλιεύσαμε από τη σελίδα του στο fb Mafra Art (στην οποία πρέπει οπωσδήποτε να κάνε like...)...Καυστικά, ρεαλιστικά και δυστυχώς απεικονίζουν την πραγματικότητα που ζούμε σε μια χώρα ευλογημένη αλλά που ζει σε παράνοια εδώ και πολλά χρόνια (μήπως εδώ και αιώνες;)


29 Μαΐ 2019

7ος Διαγωνισμός Ελεύθερης Γραφής - Κριτική Επιτροπή Ποιημάτων

Όσο πλησιάζουμε προς το τέλος της προθεσμίας που έχετε να υποβάλετε τις συμμετοχές σας στον φετινό μας διαγωνισμό πρέπει να κλείσουμε ακόμα μία εκκρεμότητα. Σας χρωστούσαμε την κριτική επιτροπή για τα ποιήματα. Λοιπόν, είμαστε στην ευχάριστη θέση να σας ανακοινώσουμε τα ονόματα των τριών σημαντικών ποιητών που μας κάνουν την τιμή να αφιερώσουν λίγο από τον πολύτιμο χρόνο τους και να αξιολογήσουν τις συμμετοχές σας. Σε αντίθεση με τα πεζά, τα ποιήματα είναι καθαρά αντρική υπόθεση....

Σκυτάλη του Τρόμου - Μάριος Δημητριάδης

Με την υπογραφή της Σοφίας Κραββαρίτη

Μάριος Δημητριάδης

Μάριε σε καλωσορίζουμε με χαρά στη "σκυτάλη του τρόμου" και θέλουμε να μας πεις ποιο ήταν το βιβλίο που χαράχτηκε ανεξίτηλα στη μνήμη σου και για ποιο λόγο έκανε τη διαφορά από τα υπόλοιπα που έχεις διαβάσει. Υπάρχει κάποιο σημείο στην πλοκή του, που πιστεύεις πως δε θα ξεχάσεις ποτέ; 

23 Μαΐ 2019

"Ο Τρόπος" από τον συγγραφέα-σκιτσογράφο ΜΑΦΡΑ


«Τι τρόπος είναι αυτός βρε Θανάση»;
«Τρόπος; Τί εννοείς…»;
«Μα.. σε καλημερίζω και συ μου γυρνάς την πλάτη..! Είναι τρόπος αυτός»;
«Μην με κουρδίζεις τώρα κι εσύ..! Με έχετε σκοτίσει όλοι με αυτή την λέξη…»
«Ποια λέξη; Τί έγινε.»;
« ΤΡΟΠΟ...τρόπο...με πρήξατε! Και..τί θα πει τί έγινε; Όλα χάλια.. Αυτό έγινε»
«Καλά…μπορείς να γίνεις λίγο πιο σαφής; Βρες ένα τρόπο να πεις αυτό που θέλεις…»
«Πάλι ‘τρόπο’; Επίτηδες το κάνεις»;
«Συγγνώμη. Το κλείνω! Πες εσύ ότι θες.. ξεκίνα από όπου θες και με όποιο τρόπο θες»!
Αφού απέφυγα αντανακλαστικά την αριστερή παντόφλα του Θανάση, άκουσα προσεκτικά το παράπονό του…

who is online

Ad24