20 Σεπ 2018

"Αποτυπώματα Ψυχής" από τη Μαίρη Τσίλη

Μπάσταρδος Έρωτας

Αγαπημένη απάτη μου, άρχισε να μικραίνει η μέρα τώρα που έχει μεγαλώσει η απόσταση από εσένα. Σε ξέκοψα από την μήτρα της ψυχής μου. Σε άφησα στον δρόμο σαν μια μπάσταρδη λύπη μου, αγνώστου αιτίας και σαν ένα νόθο έρωτα με ξεφτισμένο λόγο ύπαρξης. Δεν ανησυχώ για σένα. Όλο και κάποιος που σου μοιάζει θα σε μαζέψει μέσα στο μπουρδέλο της ζωής του και θα κάνει να νιώσεις βασίλισσα. Εξάλλου δεν σε παράτησα έτσι. Όταν σε ξέκοψα, έκοψα την αγάπη στα δύο. 

19 Σεπ 2018

"Της Νύχτας Μυστικά" από τη Σμαραγδή Μητροπούλου

Σκέψεις Μοναχικές



Κανείς δεν ξέρει πώς περνάν οι νύχτες μου..
οι αγκαλιές οι δανεικές που με κρατούν…
κοφτές ανάσες, παθιασμένα αγγίγματα…
όχι φιλιά, κείνα τα φύλαξα μόνο για σένα.
Θυμάσαι;

18 Σεπ 2018

"Ο Κήπος με τα Τριαντάφυλλα" της Σοφίας Κραββαρίτη



 (Κυκλοφόρησε στις 17/9/2018 από τις Εκδόσεις Άλλωστε)


Όταν η αγαπημένη μου φίλη Σοφία Κραββαρίτη μου ζήτησε να είμαι ένας από τους πρώτους που θα διαβάσουν το νέο της βιβλίο που είναι μαύρη κωμωδία δεν ήξερα τι να περιμένω… ή μάλλον ήξερα ότι μια τέτοια καλπάζουσα φαντασία και ένας τόσο χυμώδης λόγος θα με εξέπλητταν όπως και να ‘χει. Οπότε απλά ξεκίνησα να διαβάζω το μικρό αλλά χειμαρρώδες βιβλίο της «Ο Κήπος με τα τριαντάφυλλα».

Μη σας ξεγελάει όμως ο τίτλος. Μπορεί να φαίνεται γλυκός, ρομαντικός μέχρι και γλυκανάλατος, αλλά… φευ!!! Μέσα σε λίγες μόλις σελίδες, η συγγραφέας καταφέρνει να ξεκινάει με μια ξεκαρδιστική κωμωδία, στην πορεία να προσθέτει το μαύρο στοιχείο,  για λίγο να θυμίζει περιπέτεια και στο τέλος να μας δίνει αρκετές δόσεις δράματος και συγκίνησης. Για dressing αυτής της πεντανόστιμης σαλάτας προσθέτει μπόλικες δόσεις φανταστικού στοιχείου. Όλα αυτά δεν θα ήταν δυνατά αν ο κύριος χαρακτήρας του βιβλίου, η Σόνια δεν ήταν τόσο…. δεν βρίσκω το κατάλληλο επίθετο να την χαρακτηρίσω. Τόσο απ’ όλα μάλλον. Τόσο έντονη που δυστυχώς για την ίδια δεν μπορεί να κρατήσει μία σχέση για πολύ. Τόσο «ευαίσθητη» που δυστυχώς για τους επίδοξους φίλους της αυτό καταλήγει άσχημα. Τόσο παρορμητική που της προκαλεί άγνοια κινδύνου και μια αποφασιστικότητα επικίνδυνη. Απαραίτητο συμπλήρωμα της Σόνιας, η αδερφική της φίλη (και εξίσου τρελή) Λίζα που αποτελεί τον «συνένοχο στο έγκλημα» (με ή χωρίς εισαγωγικά) και ο επίσης κολλητός της Έρικ που της βγάζει έναν άλλο εαυτό, πιο ευαίσθητο. Αφανείς ήρωες τα προσωπικά της αντικείμενα που ζουν ένα δράμα με τον οξύθυμο χαρακτήρα της αφεντικίνας τους. Ξέρετε το τραγούδι «If walls could talk»; Έ κάτι τέτοιο φανταστείτε. Μόνο που στην περίπτωσή μας όντως μιλάνε (όχι οι τοίχοι, αλλά όλα τα υπόλοιπα)!!!

17 Σεπ 2018

"Εν Κρυπτώ" από τη Βασιλική Δραγούνη (Συμμετοχή στον 6ο Διαγωνισμό Ελεύθερης Γραφής)


Είπες θα γινόσουν μυστηριώδης.
Θα εκπαίδευες τα δωμάτια να σε κρύβουν,
τους καθρέφτες να μην βλέπουν
να συνωμοτείς με τις σκιές του τοίχου.

Θα χρησιμοποιούσες το φως για παραπλάνηση,
τη σιωπή για καταβύθιση στα έγκατα του εαυτού σου.
Θα μάθαινες να αναπνέεις χωρίς να δυσφορείς,
θα κρατούσες την κραυγή μες στο λαιμό σου.

"Όρκοι Φιλίας" από τον Χρήστο Παπαγεωργίου (Συμμετοχή στον 6ο Διαγωνισμό Ελεύθερης Γραφής)


Πίναμε
όλο το βράδυ
από το ρουμπίνι
που μοίραζε πρόθυμα
τον χυμό του
κι έβαφε
το γυάλινο περίβλημα
των ποτηριών
με πορφυρές ανταύγιες
συζητώντας ανούσια
για πράγματα αδιάφορα
και κάπου κάπου
παραληρούσαμε
λες
και κάποια αόρατη δύναμη
πήγαινε τη γλώσσα μας
πέρα δώθε
κι εμείς
τη νοιώθαμε ακυβέρνητη
πίσω απ’ τα χείλη
κι όντας ανήμποροι
να την κατευθύνουμε
σε λογικούς συνειρμούς
σηκώναμε το χέρι
και τσουγκρίζαμε
τα ποτήρια μας
συντονισμένοι
στη διαπασών
φωνάζοντας
όλοι μαζί:
«εβίβα»
ενώ το κόκκινο
πήγαινε ως τα μάγουλα
κι ανηφόριζε
πιο πάνω
μέχρι τα μάτια
κι αυτά
έπαιρναν μιαν όψη
φλογισμένου κάρβουνου
που αντανακλούσε
ελπιδοφόρα συγκατάβαση
για το ταξίδι
της επόμενης ημέρας.

"Δημιούργησε ένα αύριο διαφορετικό από το σήμερα" από τη Ζαχαρένια (Συμμετοχή στον 6ο Διαγωνισμό Ελεύθερης Γραφής)


Βγαίνω έξω στο δρόμο…και το ίδιο πράγμα να αντικρίζω,
Στα λεωφορεία, στον δρόμο ,στις καφετέριες …παντού.
Παντού χαρούμενα πρόσωπα με θλιμμένα μάτια .
Ξέρετε γιατί…
Γιατί δεν υπάρχει η αλήθεια. Δεν δείχνουμε τον πόνο μας .
Κρυβόμαστε πίσω από έναν καθρέφτη. Δεν θέλουμε να τον σπάσουμε .Να παραδεχτούμε την αλήθεια .Ποιο πόνο?
Ο πόνος για κάθε άνθρωπο βιώνεται διαφορετικά .Μπορεί να ‘ναι η ματαιοδοξία που νιώθουμε εσωτερικά. Μέσα στην καρδιά μας …και αφήνουμε τις στιγμές να περνάνε.
Τις στιγμές ευτυχίας που νιώθουμε όταν συναντιόμαστε κάθε φορά με τον αγαπημένο μας . Αφήνουμε το εγώ μας να υπερισχύσει και να νικήσει το καθετί που μας κάνει χαρούμενα πλάσματα. Δεν λέμε ποτέ την αλήθεια .Κρυβόμαστε.
Η αλήθεια ….
Μια λέξη που σε κάνει να νιώθεις διαφορετικά αλλά να θες να ζεις στο κόσμο που εσύ ο ίδιος έχεις φτιάξει .Φοβάσαι να προχωρήσεις μπροστά και να αφήσεις ότι σε βαραίνει. Προτιμάς όπου και αν πας να κουβαλάς αυτό το κάτι …που σε στοιχειώνει σε κάθε λυγμό της μοναξιάς σου .
Η μελαγχολία ..…
Υφαίνοντας τον ιστό της και καλύπτοντας σε με αρνητικές σκέψεις και απαισιοδοξία.
Δεν σε αφήνει να πάρεις αναπνοή και μένει να σε σφίγγει στο θώρακά σου. Έχεις ταχυπαλμία και ρίγη όχι, από έρωτα αλλά από άγχος και αβεβαιότητα για το αύριο.
Γιατί να το ανέχεσαι αυτό ;
Υπάρχει αυτό το κάτι ,αυτό που δεν σε αφήνει να ζήσεις με πάθος την ζωή σου. Αν δεν τα καταφέρεις πέφτεις μέσα σε ένα σύννεφο θλίψης και απελπισίας .Να μην σε αφήσει να σου βουλιάξει την διάθεση και να σου φυλακίσει την ψυχή σου.
Η φιλοδοξία…
Και όμως ξεχνάς κάτι…
Ένα φαινόμενο που το έχεις δεδομένο, που απλά δεν το έχεις συνειδητοποιήσει ακόμα, αλλά  έτσι γίνεται.
Η ζωή…

"Απλά και Σύντομα" από την Αριάδνη Δάντε


who is online

Ad24