23 Ιουν 2018

"Το είδωλο στον καθρέφτη" από τη Σοφία Κραββαρίτη


Η Ρενέ στάθηκε απέναντι από τον καθρέφτη και κάρφωσε το βλέμμα της στο είδωλό της που κοιτούσε με θλιμμένο ύφος μέσα από το γυαλί. Πέρασε το αριστερό χέρι πίσω από τον λαιμό της και με το δεξί άρχισε να χαϊδεύει το πρόσωπό της γέρνοντας ελαφρά το κεφάλι στο πλάι και προς τα πίσω. Στη συνέχεια έκανε τις ίδιες κινήσεις, αλλάζοντας χέρια.
Στάθηκε και πάλι ακίνητη κοιτώντας τη γυναίκα απέναντί της. Δεν ήταν ευχαριστημένη από αυτό που αντίκριζε. Ένα δάκρυ που προσπάθησε να κυλήσει στο μάγουλό της, πρόλαβε και το μάζεψε.
"Πόσο μόνη είμαι, πόσο μόνη! Σαράντα χρονών και ζω μέσα στη μοναξιά. Πάντα τόσο μόνη! " μονολόγησε περίλυπη.
"Πόσο μόνη ήμουν, πόσο μόνη!" απάντησε μέσα από το γυαλί και το είδωλό της.
Η Ρενέ το παρατήρησε για μερικές στιγμές ακόμη. Είδε την ογδοντάχρονη γριούλα να την κοιτά και αυτή με θλίψη μέσα από το ψυχρό γυαλί. Ξάφνου δάκρυα κύλησαν στα μάγουλα της ηλικιωμένης, η οποία δεν έκανε τίποτα για να τα εμποδίσει. Τα γέρικα μάτια την κοίταζαν με πόνο, αλλά και χιλιάδες απορίες. Η Ρενέ άγγιξε το πρόσωπό της. Περίεργο. Τα δικά της μάτια ήταν στεγνά. Στεγνά από δάκρυα, στεγνά και από χαρά. Στεγνά από αγάπη, στεγνά και από ελπίδα. Στεγνά από ζωή. Δεν είχε σταματήσει στιγμή να κοιτά το είδωλό της που τώρα έκλαιγε γοερά.

22 Ιουν 2018

Βιβλιοπροτάσεις από τις Εκδόσεις Γράφημα

Ο ΓΕΛΩΤΟΠΟΙΟΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
του Χάινριχ Μπελ
από τις Εκδόσεις Γράφημα

Ο Χάινριχ Μπελ διαμόρφωσε καθοριστικά την εικόνα της πατρίδας του – της μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο τόσο ηθικά επιβα­ρυ­­μένης χώρας – την οποία σχημάτισε η νέα γενιά εντός και εκτός της Γερ­μανίας. Ήταν ένας λαϊκός συγγραφέας, ο οποίος με την απλή και λιτή γλώσσα του βρήκε πρόσβαση στους ανθρώπους, που δια­βά­στη­κε και ακούστηκε εντός και εκτός της πατρίδας του. Αυτή η επι­κοι­νωνία με τους ανθρώπους ήταν γι’ αυτόν και το πιο ση­μα­ντι­κό.
Ό,τι είχε να πει όμως, δεν ήταν δημοφιλές. Η οξεία ειρωνεία τoυ και η ηθική του ακεραιότητα τον ξεχώριζαν από τους πολλούς. Τον κατέταξαν στη λεγόμενη «λογοτεχνία της ώρας μηδέν», αν και δεν ανταποκρινόταν σε αυτό που πίστευε. Μίλησε και έγραψε ακρι­βώς πως δεν υπήρξε καμιά ώρα μηδέν. Η απελευθέρωση από τη ναζι­στι­κή δικτατορία, στα μάτια του, δεν σήμανε μια νέα αρχή για τη γερ­μανική κοινωνία. Το αντίθετο μάλιστα. Ο Μπελ έβλεπε πάρα πολλές συνέχειες σε παλιές νοοτροπίες. Με το να υπενθυ­μί­ζει το έγκλημα και την ενοχή αντιτάχτηκε στη λήθη, στη σκιά της οποίας εξακο­λου­θού­σε να ζει ο αυταρχισμός, η απανθρωπιά και ο συντη­ρη­τι­σμός της νε­α­ρής δημοκρατίας. Από την εμπειρία του πολέμου και των εγκλημάτων των Ναζί κατέληξε στο συμπέρασμα “Ποτέ ξανά, ποτέ πια ξανά”. Έτσι ο συγγραφέας Χάινριχ Μπελ ήταν πάντα και πο­λι­τι­κός ακτιβιστής. Εδώ συνίσταται η σπάνια ηθική του ακε­ραι­ό­τη­τα ως καλλιτέχνης, ως διαδηλωτής, ως διανοούμενος της δημό­σιας ζωής.

20 Ιουν 2018

"Το τρένο του φόβου" από τη Σοφία Κραββαρίτη


Συνήθως απολαμβάνω το περπάτημα τις βραδυνές ώρες. Ας είναι και προχωρημένες, δε με νοιάζει. Μου αρέσει η σιωπή που προσφέρει η νύχτα. Μου αρέσει επίσης αυτή η άγρια και ταυτόχρονα ήρεμη ομορφιά της. Την έβρισκα πάντα αντιφατική και την αγαπούσα. Έχω ταξιδέψει σε πολλά μέρη του κόσμου και έχω περπατήσει πολλούς σκοτεινούς δρόμους. Το σκοτάδι και τα μυστικά του αποτελούσαν πάντα έμπνευση για μένα, το πλέον απαραίτητο σαν συγγραφέας που είμαι. Κάθε φορά που ξεκινούσα τις νυχτερινές περιπλανήσεις μου, σύντροφοί μου ήταν κάποιοι στίχοι του Γκαίτε σε ένα καδράκι, που μου είχε κάνει δώρο η κολλητή μου πολλά χρόνια πριν σε κάποια γενέθλιά μου: “Έχω μόνο μία φίλη: την ηχώ. Και γιατί είναι φίλη μου; Γιατί αγαπώ τις έγνοιες μου και μου τις γυρίζει πίσω. Έχω μόνο μία έμπιστη: τη σιγή της νύχτας. Και γιατί είναι έμπιστή μου; Γιατί σωπαίνει”. Έτσι κι εγώ περπατώ μέσα στη σιωπηλή νύχτα, αφήνοντάς τη να μπει στην ψυχή μου και να μάθει όλα μου τα μυστικά. Και υπάρχουν πολλά από αυτά. Μικρά, μεγάλα, αθώα, αμαρτωλά, όλων των ειδών.
Γνωρίζει και τις φοβίες μου η νύχτα. Κανείς άλλος. Μόνο αυτή. Γενικά είμαι εσωστρεφής και δεν ανοίγομαι εύκολα. Πόσο μάλλον να εκμυστηρευτώ σε κάποιον τους φόβους μου. Απλά αποφεύγω καταστάσεις που θα με φέρουν σε δύσκολη θέση. Φροντίζω όμως να μη μην καταλαβαίνει ποτέ κανείς κάτι. Με το κεφάλι σκυφτό και χαμένη σε σκέψεις, συνεχίζω να περπατάω. Ξαφνικά, μια άσχημη αίσθηση. Κάτι υπάρχει, τι όμως; Σηκώνω τα μάτια μου ψηλά στον ουρανό. Σχετικά καθαρός, αλλά... κάτι συμβαίνει. Κάτι υπάρχει στην ατμόσφαιρα. Ναι, αλλά τι είναι; Κοιτάζω γύρω μου. Δεν περπατάει κανείς άλλος. Λογικό τέτοια ώρα. Αλήθεια, πόσο μπορεί να είναι; Στρέφω τον καρπό μου να δω το ρολόι μου. Δείχνει 3.50. Έχει πάει κιόλας αργά, δεν είναι όμως η πρώτη φορά. Ο δρόμος έχει κάποια φώτα, δεν υπάρχει κάτι ύποπτο, όμως... σαν κάτι να έρχεται. Το νιώθω, δεν μπορεί να κάνω λάθος. Μια δυσφορία με τυλίγει και αρχίζω να περπατάω πιο γρήγορα. Μάλλον είναι ώρα να γυρίσω στο ξενοδοχείο. Βέβαια έχω απομακρυνθεί, δεν έχω όμως άλλη επιλογή. Η ατμόσφαιρα αρχίζει να ξηραίνει, μοιάζει σαν κάποιος να ρουφάει το οξυγόνο και αυτή να προσπαθεί απεγνωσμένα να κρατηθεί στη ζωή. Έχω αρχίσει να φοβάμαι για τα καλά τώρα.

18 Ιουν 2018

"Απλά και Σύντομα" από την Αριάδνη Δάντε


Hands as Wings, μια νέα μουσική πρόταση για τους μεταλάδες

Είναι γνωστό πλέον ότι η ροκ μουσική και ιδιαίτερα η μέταλ, στην Ελλάδα ανθεί όσο σε λίγες χώρες στην Ευρώπη. Δεκάδες μουσικά σχήματα ξεπηδούν ενώ αρκετά καθιερωμένα στον χώρο κάνουν και διεθνή καριέρα (Rotting Christ, Septic Flesh, Firewind, Nightstalker και τελευταία 1000Mods, Enemy of Reality κτλ).

Αυτό που όμως γουστάρουμε πολύ είναι να βλέπουμε νέα συγκροτήματα με φρέσκιες ιδέες να μας δίνουν κάτι διαφορετικό. Ένα τέτοιο epic/doom/folk μέταλ συγκρότητα (με έμφαση μάλλον στο folk) είναι οι Hands as Wings. Δημιουργήθηκαν το 2015 και μέλη τους είναι o Ursus Demens στα φωνητικά και στο μπάσο και η Meesigma στα ντραμς και στην κιθάρα. Όπως φαίνεται το συγκρότημα είναι σε φάση σχηματισμού αφού σίγουρα θα χρειαστούν νέα μέλη για να υποστηρίξουν Live εμφανίσεις, που είναι και η τροφή κάθε ροκ συγκροτήματος.

17 Ιουν 2018

"Στα ίχνη της Ματίλντας" από την Έλενα Λιάτου


Βρέχει! Βρέχει ασταμάτητα! Η Ματίλντα περιμένει υπομονετικά στη γωνία τον πρώτο πελάτη. Μόλις 22 χρόνων, μελαχρινή, με μακριά μαύρα μαλλιά που σαν χείμαρρος, πέφτουν στους ώμους της, πλημμυρισμένη η ύπαρξη της από νιάτα και ζωή.
Το σώμα της πάλι απόψε θα πουλήσει γιά λίγα ευρώ. Άραγε ποιός θα ταξιδέψει στο κορμί της ετούτο το παγωμένο βράδυ;
Τυλίγει την ψυχή της ερημιά και μοναξιά καθώς η νύχτα προχωρά και εκείνη, στέκεται στη γωνιά του δρόμου, περιμένοντας……
Στολισμένη με ρούχα ακριβά και κοσμήματα λαμπερά, που προσδίδουν στην εμφάνιση της ζηλευτή ομορφιά, κάνοντας την ποθητή. Ευωδιάζει η ύπαρξη της από αρώματα, μα πάνε χρόνια από τότε που χάθηκε η ευωδιά της αθωότητας της. Όσο άρωμα κι αν έριξε πάνω της, δεν κατάφερε να καλύψει την δυσοσμία της αμαρτίας.

16 Ιουν 2018

"Ο Πρώτος από τους Καταραμένους" του Νίκου Βιτωλιώτη


Όλοι θα έχουμε ακούσει να μιλούν κάποια φορά, για τους λεγόμενους καταραμένους ποιητές. Σαν όρος, ομολογώ ότι πάντα με ιντριγκάριζε και μου γεννούσε μια περιέργεια: ήθελα να ψάξω να βρω τι ήταν αυτό το κακό που έκαναν αυτοί οι ποιητές, ώστε να τους καταραστεί κάποιος. Μήπως είχαν γράψει κάτι που ενοχλούσε; Μήπως οι στίχοι τους αποκάλυπταν κάποια μυστικά, που έπρεπε να παραμείνουν στο σκοτάδι; Ποια ακριβώς κατάρα τους βάραινε; Τελικά, τα πράγματα δεν ήταν τόσο μυστηριώδη. Καταραμένοι, χαρακτηρίστηκαν οι ποιητές που υιοθέτησαν ακραίες συμπεριφορές και που έζησαν μέσα στις καταχρήσεις, το αλκοόλ, τα ναρκωτικά, την ομοφυλοφιλία, τη βία, την παραβατικότητα γενικότερα. Και πάνω απ’ όλα, πέθαναν νέοι, αφήνοντας σχετικά μικρό, αλλά αξιόλογο έργο.
          
Καταραμένοι ποιητές
 
Ο όρος αναφέρεται κυρίως σε κάποιους δημιουργούς του 19ου αιώνα, όπως ο Μπωντλαίρ ή ο Ρεμπώ. Κατά τη γνώμη μου, θα ταίριαζε άψογα και στον τεράστιο Ουίλιαμ Μπλέηκ, που δεν συμπεριλαμβάνεται συνήθως στην κατηγορία. Όμως, είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον, το ότι ο πρώτος από τους ποιητές που μπορεί να φέρει επάξια τον τίτλο του καταραμένου, ήταν ένας σχετικά άγνωστος στην Ελλάδα δημιουργός του 15ου αιώνα, ο Φρανσουά Βιγιόν, ο οποίος θα μπορούσε να συμπεριληφθεί και στην ευρύτερη κατηγορία των λυρικών ποιητών. Νέο ερώτημα τώρα: τι είναι αυτή η λυρική ποίηση; Ας τα πάρουμε λοιπόν, ένα-ένα από την αρχή.

who is online

Ad24